<![CDATA[Forum Ezoteryczne Dobry Tarot - Midgard]]> https://dobrytarot.pl/ Thu, 07 May 2026 12:03:30 +0000 MyBB <![CDATA[Midgard]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15214 Sun, 14 Jan 2024 00:35:44 +0100 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15214
.jpg 11.jpg Rozmiar: 19,85 KB  Pobrań: 137

Wiele osób zna nazwę Midgard, ale z reguły ludzie mają mgliste pojęcie o tych ziemiach. 
Midgard to nie tylko ludzka kraina-to cały świat położony pośrodku wszystkich innych i mający bliski związek z przestrzeniami i siłami nie z tego świata. 
Jest to jeden z najważniejszych światów w Mitologii Germańsko-Nordyckiej. 
To tutaj pewnego dnia rozegra się największa bitwa wszystkich żywych istot. 
Midgard to nie tylko świat zamieszkały przez śmiertelników, to prawdziwa arena najważniejszych działań pokojowych i militarnych.

Dziewięć światów
Mitologia Germańsko-Nordycka sugeruje cyklopowy sposób tworzenia kosmosu z głębi globalnej otchłani Ginnungagap. 
Od niepamiętnych czasów, z iskier Muspelheim i szronu Niflheim, narodził się Olbrzym Ymir, pierwsza żywa istota na świecie. 
Z jego ciała wyłonili się Bogowie Odyn, Vili i Ve-potężni bracia, którzy stworzyli ziemię, niebo oraz Jotunheim-zamorskie królestwo olbrzymów-Jotunowie. 
W ten sposób powstało Dziewięć Światów: Midgard, Asgard, Helheim i wiele innych, które razem reprezentują jeden system rzeczywistości. 
Asgard to niebiańska kraina Asów. 
Vanaheim to świat Wanów. 
Jotunheim to świat gigantów Jotunn, położony na wschód od Midgardu. 
Llesalfheim to świat świetlistych Elfów.
Midgard to kraina ludzi. 
Muspellheim to ognista kraina strzeżona przez czarnego Olbrzyma Surtra. 
Niflheim to świat lodu i ciemności, który istniał w Ginnungagapa przed stworzeniem świata. 
Svartalfheim to podziemna kraina Karłów 
Helheim to kraina umarłych, rządzona przez Hel. 

Wysoko ponad płaską ziemią Bogowie stworzyli Asgard, niebiańską krainę bogów Asów. 
Bogowie nie dogadywali się z Jötunnami i starali się odgrodzić ich od siebie tak bezpiecznie, jak to tylko możliwe. 
Tak powstał Jotunheim

Poza trzema światami stworzonymi przez bogów leży królestwo Utgardu, świat zewnętrzny, czasami utożsamiany z Jotunheim. 
Zwykły śmiertelnik nie jest w stanie się tam dostać. 
Z powodu niektórych grzechów Asów powstało również królestwo Helheim-świat podziemny, życie pozagrobowe, którym rządzi Bogini Hel, córka Lokiego. 

W ten sposób powstała triada świata kosmogonicznego: 
Asgard to świat Bogów, niebo. 
Midgard to środkowy świat, ziemia. 
Helheim to podziemie. 
Te trzy światy stanowią podstawę wszechświata. 
Reszta światów jest również niezastąpiona i ważna, ale to Asgard, Midgard i Helheim są głównymi odpowiednikami istniejącego uniwersum Mitologii Germańsko-Nordyckiej.

Midgard
Jeden z trzech głównych korzeni Drzewa Świata YGGDRASIL jest skierowany w stronę Asgardu. 
Asowie byli stworzeniami porządku, które prowadziły wojnę z Vanami, stworzeniami natury. 
Później Asowie i Vanowie doszli do porozumienia i zjednoczyli się, wymieniając się "przedstawicielami" lub zakładnikami: w ten sposób Van Nijodr przybył do Asów. 
Od tamtej pory żyją obok siebie. 
Oprócz Bogiń i Bogów Asgard zamieszkują Valkirie-wojownicze dziewice. 
Stworzywszy ludzi, Bogowie osiedlili ich w środkowym świecie, oddzieleni od Jötunn ścianą stworzoną z rzęs zabitego olbrzyma Ymira. 
Tak powstał świat Midgardu, którego nazwa oznacza "środkową zamkniętą przestrzeń". 
Midgard nazywany jest również Śródziemiem, inaczej zwanym Śródziemiem. 
Bogowie Asgardu faworyzowali Midgard, łącząc świat ludzi z Asgardem Tęczowym Mostem. 
Ziemie ludzi znajdują się na płaskim okręgu otoczonym wodami oceanów świata, na dnie którego spoczywa Ermungand, Wąż Świata Midgard, dzwoniący światem swoim ciałem, trzymający własny ogon w zębach-kolejne dziecko Lokiego. 
Jeden z chtonicznych potworów mitologii germańsko-nordyckiej, obok Fenrira, Garma i wielu innych. 

Helheim
Świat umarłych jest jednym z trzech głównych światów. 
Zimna kraina, do której trafiają wszyscy umarli, z wyjątkiem bohaterów Midgard, którzy zostają przyjęci do Einherjar. 
Helheim znajduje się w Niflheim, na najniższym poziomie wszechświata, otoczony rzeką Gjol, której nie można przekroczyć. 
Nikt, kto wejdzie do Helheim, nie będzie mógł zawrócić, nawet Bogowie. 
Królestwo znajduje się pod opieką potwornego Psa Garma i olbrzymki Modgud. 
Jedynym, który był w Helheim i mógł wrócić, jest Hermod. 
Według legendy w dniu Ragnaroku sama Hel wypłynie z Helheimu na statku "Naglfar", aby walczyć z Asami. 
W tym strasznym dniu wszystkie żywe istoty zjednoczą się w walce: Bogowie, Vanirowie, Jötunnowie, chtoniczne stworzenia i Wikingowie – Wilki z Midgard.

Najstarsze Światy
Muspelheim
Królestwo ognistego Jötunnu strzeżonego przez czarnego Surtra. 
W czasach ostatecznych, w czasie Ragnaroku, synowie Muspella przekroczą tajemniczy Mroczny Las Myrkvid, dotrą do Bifröst, Tęczowego Mostu, i zniszczą go swoimi potężnymi skokami. 
Konwencjonalnie w strukturze przestrzennej Muspelheim odpowiada południu. 
Nawiasem mówiąc, jest to drugi świat po Niflheim, który istniał jeszcze przed początkiem czasu. 
Jego iskry dały początek nie tylko pierwszemu żyjącemu Olbrzymowi na świecie, Ymir, ale także wszystkim gwiazdom. 
Niektóre z nich Asowie utrwalili nieruchomo, a inni ustawili tak, że w ciągu jednego roku okrążyli świat w kółko.

Niflheim
Siedziba mgieł, kraina lodu, zimna i Lodowych Olbrzymów. 
Na początku czasu świat ten znajdował się na północ od otchłani Ginnungagap. 
Według legend wytrysnęło tu kiedyś źródło Hvelgelmir. 
Mróz Niflheimu zamienił wodę w kry lodowe, ale źródło tryskało bez przerwy, tak że bloki lodu przesuwały się w kierunku Muspelheimu, a kiedy lód zbliżył się zbytnio do ognistego królestwa, zaczął topnieć. 
Iskry wydobywające się z Ognistych Ziem zmieszały się z wodą roztopową i tchnęły w nią życie. 
W ten sposób pojawiła się pierwsza żywa istota Ymir – Lodowy Olbrzym.

Inne światy
Vanaheim to kraina Bogów Wanów, która znajduje się na zachód od Midgard
Vanirowie są znacznie starszymi i mądrzejszymi bogami niż Asowie, z którymi na przemian walczą i zawierają pokój. 

Jotunheim jest zamieszkany przez Olbrzymów Jotunn, położony na wschód od Midgardu, oddzielony rzeką Ewing. 
Ziemie te są rządzone przez króla Trima. 
Główna osada Jotunheimu nazywa się Utgard. 
Bogowie nigdy nie zawarli sojuszu z Olbrzymami, aby chronić przed nimi swoje światy.
 Żywiołem Jotunheimu jest ziemia: część Jotunnów żyje w kamiennych górach. 
Stąd też wzięły się Norny, specjalne stworzenia zdolne decydować o losach świata. 
Wraz z ich przybyciem skończył się złoty wiek na świecie, czas został podzielony na przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, pojawiła się śmierć i narodziny. 

Alfheim-Llesalfheim to miejsce narodzin Świetlistych Elfów. 
We wczesnej mitologii germańsko-nordyckiej Elfy byli piękną, ponadczasową, magiczną rasą, która żyła, podobnie jak ludzie, na Ziemi. Późniejsza Mitologia głosiła, że są to duchy natury, które zamieszkują ziemię, powietrze, lasy i góry. 
Później Elfheim zaczął odnosić się do różnych stworzeń, zarówno Elfów, jak i Krasnoludów. 

Svartalfheim jest domem dla Krasnalów, stworzeń, które wyłoniły się z robaków w gnijącym ciele Ymir. 
Asowie stworzyli ten świat w tym samym czasie, co Alfheim, aby trzymać te Krasnoludy oddzielnie od ludzi. 
Na początku rzeczywiście były robakami, ale na rozkaz Asów przybrały ludzką postać i inteligencję. 
Krasnoludy żyją również w ziemi i kamieniach. 
Ich świat znajduje się pod ziemią, między Midgard a Helheim 

Midgard
Midgard to środkowy świat Ludzi, którego główną cechą jest to, że zamieszkują go wyłącznie istoty śmiertelne. 
Ponadto na przykład Jötunnowie, będąc z Jotunheimu, są w stanie przybyć do sąsiedniego świata, podobnie jak Asowie czy Vanir są w stanie odwiedzić Midgard i czuć się całkiem komfortowo. 
Dla ludzi niezwykle trudnym zadaniem jest dostać się do jakiegokolwiek innego świata, przynajmniej za życia. 
Historia powstania Śródziemia jest dość specyficzna: Odyn, Villy i Ve zabili kiedyś olbrzyma Ymira, aby stworzyć z niego nowy świat, Midgard. 
Z jego ciała, włosów i innych części, według legend Vikingów, powstały znane dziś krainy. 
Z krwi Ymira powstały morza, jego zęby stały się skałami, a kości górami. 
Z włosów Ymira wyrastały lasy, z mózgu chmury, a z czaszki sklepienie niebios. 
Midgard otacza swoim ciałem straszliwego węża Jormungandra, z którym Thor często walczy. 
Świat jest również odgrodzony od królestwa olbrzymów ścianą stworzoną z rzęs Ymir. 
Mur jest jednak niedoskonały, więc ludność Midgardu nie może pozostać całkowicie bezpieczna, więc Thor i inni bogowie muszą chronić świat śmiertelników, aby uchronić ich przed wieloma nieszczęściami. 
Midgard to kraina śmiertelników, ale pierwotnie miała być polem bitwy, gdy nadszedł straszliwy czas Ragnaroku. 
Wtedy ziemia pogrąży się w lodowatym mrozie, gdyż nadejdzie wielka zima Fimbulwinter. 
Kiedy synowie Muspelheema, dowodzeni przez Hel, zmierzą się z Asami w ostatecznej bitwie, Midgard zostanie zniszczony. 
Z oceanów świata wyłoni się nowy ląd. 
Ale Wróżbiarstwo z Velvy nie mówi o żadnym "nowym" czy "innym" Midgardzie, ale raczej o symbolicznym odrodzeniu ludzkiej ziemi. Legenda głosi, że cudem ujdą z życiem dwie osoby: Liv i Livtrasir. 
Edda stwierdza, że ukryją się w gaju Hoddmimir, ale nigdzie nie jest powiedziane, gdzie się znajduje, być może nawet w innych światach. Należy zauważyć, że teoretycznie cały Midgard jest widoczny z tronu Odyna, który nazywa się Hlidskjalva. 
Ten tron pozwala każdemu, nawet śmiertelnikom, zobaczyć każdy zakątek Midgardu na wyciągnięcie ręki. 
Idea "wszystkowidzącego" Asa Odyna-była do pewnego stopnia fundamentalna w społeczeństwie Vikingów z Midgardu. 
Wszechwiedzący i wszystkowidzący Odyn wiedział o wszystkich czynach, które popełniają ludzie, więc wiking, który miał popełnić zły uczynek, wiedział, że Odyn zobaczy wszystko, a droga do Valhalli będzie dla niego zamknięta. 
Tak więc pod nadzorem Asów ludzie starali się nie robić złych rzeczy, wiedząc, że niczego nie da się ukryć. 
Midgard to wyjątkowa kraina, ponieważ można w niej wejść do każdej z rzeczywistości, przyjaznej i wrogiej Asgardzie. 
Inne światy nie posiadają tej właściwości i dlatego świat ludzi nazywany jest światem środka.

Ragnarok
Jak już wspomniano, ziemie Midgard są otoczone długim ciałem Węża Świata Jormungandra. 
Jest to jedna z odmian Uroborosa, jednego z najstarszych i najbardziej kontrowersyjnych symboli kultury światowej. 
Z reguły symbolizuje nieskończoność. 
Wąż z Midgard nie tyle chroni świat, co mu zagraża. 
Na końcu czasów Jormungand będzie musiał wyłonić się z otchłani morza i rzucić się na świat, którego będzie bronił bóg piorunów i błyskawic, Thor. 
Przybycie Węża spowoduje straszliwe powodzie, po których nastąpi straszliwa trzyletnia zima – Fibulwinter. 
Słońce zgaśnie, wszystkie luminarze znikną z nieba, świat pogrąży się w ciemności, a Bogowie i Olbrzymy wejdą do ostatecznej bitwy - Ragnaroku. 
Według legend Bogowie będą w stanie pokonać Potwory i Olbrzymów, ale sami umrą. 
Drzewo Świata Yggdrasil upadnie i zrzuci niebo na ziemię. 
Miecz Giganta Surta spali umierający świat, a Midgard utonie w słonych falach oceanów. 
Ale to nie koniec ludzkiego świata: z głębin oceanu wynurzy się nowy firmament. 
Rządzić nim będą godni Bogowie, którzy nie popełnili błędów, oraz odnowieni, szczęśliwi ludzie w pokoju, bogactwie i szczęściu. 

Źródła 
Głównym źródłem wiedzy o Midgard, Asgard i innych światach Mitologii Nordyckiej jest Edda Starsza i Edda Młodsza, przy czym pierwsza z nich jest poetycka, a druga prozaiczna. 
Zostały napisane przez Snorriego Sturlusona w XII wieku. 
Mniej więcej w tym samym czasie Duńczyk Saxo Grammaticus stworzył Czyny Duńczyków, w których przekazał wiele wątków lokalnych mitów i legend. 
Cenne informacje można znaleźć również w Germanii Tacyta. 
W naszych czasach nie ma prawie żadnych wiarygodnych źródeł informacji o strukturze Mitologii Germańsko-Skandynawskiej. 
Nieliczne prace są raczej niejasne i sprzeczne. 
Dlatego badanie tej warstwy mitologii jest tak trudne. 

Znaczenie Midgardu jest niewyczerpane, zarówno dla mieszkańców pozostałych ośmiu światów, jak i dla zrozumienia kulturowego. Unikalną i niesamowitą koncepcję można rozpatrywać pod różnymi kątami i w odniesieniu do różnych zjawisk tylko jeden warunek się nie zmienia: Midgard to środkowy świat zamieszkały przez ludzi, którzy są śmiertelni, w przeciwieństwie do innych mieszkańców światów równoległych. 
Ponadto jest wyjątkowy, ponieważ można z niego przejść do dowolnego innego świata z całego systemu globalnego, podczas gdy nawet bogowie Asgardu nie zawsze mogą dostać się ze swoich ziem do tego czy innego świata - dlatego Midgard jest środkowy. 
Tak czy inaczej, bez Śródziemia reszta światów nie miałaby swojego znaczenia: wszystko w Mitologii ma silne wzajemne powiązanie, którego nie można zerwać.
Мидгард. Определение, понятие, возникновение, другие миры, особенности, характеристики и легенды (autogear.ru)
Midgard. Definicja, koncepcja, pochodzenie, inne światy, cechy, cechy i legendy (autogear.ru)]]>
.jpg 11.jpg Rozmiar: 19,85 KB  Pobrań: 137

Wiele osób zna nazwę Midgard, ale z reguły ludzie mają mgliste pojęcie o tych ziemiach. 
Midgard to nie tylko ludzka kraina-to cały świat położony pośrodku wszystkich innych i mający bliski związek z przestrzeniami i siłami nie z tego świata. 
Jest to jeden z najważniejszych światów w Mitologii Germańsko-Nordyckiej. 
To tutaj pewnego dnia rozegra się największa bitwa wszystkich żywych istot. 
Midgard to nie tylko świat zamieszkały przez śmiertelników, to prawdziwa arena najważniejszych działań pokojowych i militarnych.

Dziewięć światów
Mitologia Germańsko-Nordycka sugeruje cyklopowy sposób tworzenia kosmosu z głębi globalnej otchłani Ginnungagap. 
Od niepamiętnych czasów, z iskier Muspelheim i szronu Niflheim, narodził się Olbrzym Ymir, pierwsza żywa istota na świecie. 
Z jego ciała wyłonili się Bogowie Odyn, Vili i Ve-potężni bracia, którzy stworzyli ziemię, niebo oraz Jotunheim-zamorskie królestwo olbrzymów-Jotunowie. 
W ten sposób powstało Dziewięć Światów: Midgard, Asgard, Helheim i wiele innych, które razem reprezentują jeden system rzeczywistości. 
Asgard to niebiańska kraina Asów. 
Vanaheim to świat Wanów. 
Jotunheim to świat gigantów Jotunn, położony na wschód od Midgardu. 
Llesalfheim to świat świetlistych Elfów.
Midgard to kraina ludzi. 
Muspellheim to ognista kraina strzeżona przez czarnego Olbrzyma Surtra. 
Niflheim to świat lodu i ciemności, który istniał w Ginnungagapa przed stworzeniem świata. 
Svartalfheim to podziemna kraina Karłów 
Helheim to kraina umarłych, rządzona przez Hel. 

Wysoko ponad płaską ziemią Bogowie stworzyli Asgard, niebiańską krainę bogów Asów. 
Bogowie nie dogadywali się z Jötunnami i starali się odgrodzić ich od siebie tak bezpiecznie, jak to tylko możliwe. 
Tak powstał Jotunheim

Poza trzema światami stworzonymi przez bogów leży królestwo Utgardu, świat zewnętrzny, czasami utożsamiany z Jotunheim. 
Zwykły śmiertelnik nie jest w stanie się tam dostać. 
Z powodu niektórych grzechów Asów powstało również królestwo Helheim-świat podziemny, życie pozagrobowe, którym rządzi Bogini Hel, córka Lokiego. 

W ten sposób powstała triada świata kosmogonicznego: 
Asgard to świat Bogów, niebo. 
Midgard to środkowy świat, ziemia. 
Helheim to podziemie. 
Te trzy światy stanowią podstawę wszechświata. 
Reszta światów jest również niezastąpiona i ważna, ale to Asgard, Midgard i Helheim są głównymi odpowiednikami istniejącego uniwersum Mitologii Germańsko-Nordyckiej.

Midgard
Jeden z trzech głównych korzeni Drzewa Świata YGGDRASIL jest skierowany w stronę Asgardu. 
Asowie byli stworzeniami porządku, które prowadziły wojnę z Vanami, stworzeniami natury. 
Później Asowie i Vanowie doszli do porozumienia i zjednoczyli się, wymieniając się "przedstawicielami" lub zakładnikami: w ten sposób Van Nijodr przybył do Asów. 
Od tamtej pory żyją obok siebie. 
Oprócz Bogiń i Bogów Asgard zamieszkują Valkirie-wojownicze dziewice. 
Stworzywszy ludzi, Bogowie osiedlili ich w środkowym świecie, oddzieleni od Jötunn ścianą stworzoną z rzęs zabitego olbrzyma Ymira. 
Tak powstał świat Midgardu, którego nazwa oznacza "środkową zamkniętą przestrzeń". 
Midgard nazywany jest również Śródziemiem, inaczej zwanym Śródziemiem. 
Bogowie Asgardu faworyzowali Midgard, łącząc świat ludzi z Asgardem Tęczowym Mostem. 
Ziemie ludzi znajdują się na płaskim okręgu otoczonym wodami oceanów świata, na dnie którego spoczywa Ermungand, Wąż Świata Midgard, dzwoniący światem swoim ciałem, trzymający własny ogon w zębach-kolejne dziecko Lokiego. 
Jeden z chtonicznych potworów mitologii germańsko-nordyckiej, obok Fenrira, Garma i wielu innych. 

Helheim
Świat umarłych jest jednym z trzech głównych światów. 
Zimna kraina, do której trafiają wszyscy umarli, z wyjątkiem bohaterów Midgard, którzy zostają przyjęci do Einherjar. 
Helheim znajduje się w Niflheim, na najniższym poziomie wszechświata, otoczony rzeką Gjol, której nie można przekroczyć. 
Nikt, kto wejdzie do Helheim, nie będzie mógł zawrócić, nawet Bogowie. 
Królestwo znajduje się pod opieką potwornego Psa Garma i olbrzymki Modgud. 
Jedynym, który był w Helheim i mógł wrócić, jest Hermod. 
Według legendy w dniu Ragnaroku sama Hel wypłynie z Helheimu na statku "Naglfar", aby walczyć z Asami. 
W tym strasznym dniu wszystkie żywe istoty zjednoczą się w walce: Bogowie, Vanirowie, Jötunnowie, chtoniczne stworzenia i Wikingowie – Wilki z Midgard.

Najstarsze Światy
Muspelheim
Królestwo ognistego Jötunnu strzeżonego przez czarnego Surtra. 
W czasach ostatecznych, w czasie Ragnaroku, synowie Muspella przekroczą tajemniczy Mroczny Las Myrkvid, dotrą do Bifröst, Tęczowego Mostu, i zniszczą go swoimi potężnymi skokami. 
Konwencjonalnie w strukturze przestrzennej Muspelheim odpowiada południu. 
Nawiasem mówiąc, jest to drugi świat po Niflheim, który istniał jeszcze przed początkiem czasu. 
Jego iskry dały początek nie tylko pierwszemu żyjącemu Olbrzymowi na świecie, Ymir, ale także wszystkim gwiazdom. 
Niektóre z nich Asowie utrwalili nieruchomo, a inni ustawili tak, że w ciągu jednego roku okrążyli świat w kółko.

Niflheim
Siedziba mgieł, kraina lodu, zimna i Lodowych Olbrzymów. 
Na początku czasu świat ten znajdował się na północ od otchłani Ginnungagap. 
Według legend wytrysnęło tu kiedyś źródło Hvelgelmir. 
Mróz Niflheimu zamienił wodę w kry lodowe, ale źródło tryskało bez przerwy, tak że bloki lodu przesuwały się w kierunku Muspelheimu, a kiedy lód zbliżył się zbytnio do ognistego królestwa, zaczął topnieć. 
Iskry wydobywające się z Ognistych Ziem zmieszały się z wodą roztopową i tchnęły w nią życie. 
W ten sposób pojawiła się pierwsza żywa istota Ymir – Lodowy Olbrzym.

Inne światy
Vanaheim to kraina Bogów Wanów, która znajduje się na zachód od Midgard
Vanirowie są znacznie starszymi i mądrzejszymi bogami niż Asowie, z którymi na przemian walczą i zawierają pokój. 

Jotunheim jest zamieszkany przez Olbrzymów Jotunn, położony na wschód od Midgardu, oddzielony rzeką Ewing. 
Ziemie te są rządzone przez króla Trima. 
Główna osada Jotunheimu nazywa się Utgard. 
Bogowie nigdy nie zawarli sojuszu z Olbrzymami, aby chronić przed nimi swoje światy.
 Żywiołem Jotunheimu jest ziemia: część Jotunnów żyje w kamiennych górach. 
Stąd też wzięły się Norny, specjalne stworzenia zdolne decydować o losach świata. 
Wraz z ich przybyciem skończył się złoty wiek na świecie, czas został podzielony na przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, pojawiła się śmierć i narodziny. 

Alfheim-Llesalfheim to miejsce narodzin Świetlistych Elfów. 
We wczesnej mitologii germańsko-nordyckiej Elfy byli piękną, ponadczasową, magiczną rasą, która żyła, podobnie jak ludzie, na Ziemi. Późniejsza Mitologia głosiła, że są to duchy natury, które zamieszkują ziemię, powietrze, lasy i góry. 
Później Elfheim zaczął odnosić się do różnych stworzeń, zarówno Elfów, jak i Krasnoludów. 

Svartalfheim jest domem dla Krasnalów, stworzeń, które wyłoniły się z robaków w gnijącym ciele Ymir. 
Asowie stworzyli ten świat w tym samym czasie, co Alfheim, aby trzymać te Krasnoludy oddzielnie od ludzi. 
Na początku rzeczywiście były robakami, ale na rozkaz Asów przybrały ludzką postać i inteligencję. 
Krasnoludy żyją również w ziemi i kamieniach. 
Ich świat znajduje się pod ziemią, między Midgard a Helheim 

Midgard
Midgard to środkowy świat Ludzi, którego główną cechą jest to, że zamieszkują go wyłącznie istoty śmiertelne. 
Ponadto na przykład Jötunnowie, będąc z Jotunheimu, są w stanie przybyć do sąsiedniego świata, podobnie jak Asowie czy Vanir są w stanie odwiedzić Midgard i czuć się całkiem komfortowo. 
Dla ludzi niezwykle trudnym zadaniem jest dostać się do jakiegokolwiek innego świata, przynajmniej za życia. 
Historia powstania Śródziemia jest dość specyficzna: Odyn, Villy i Ve zabili kiedyś olbrzyma Ymira, aby stworzyć z niego nowy świat, Midgard. 
Z jego ciała, włosów i innych części, według legend Vikingów, powstały znane dziś krainy. 
Z krwi Ymira powstały morza, jego zęby stały się skałami, a kości górami. 
Z włosów Ymira wyrastały lasy, z mózgu chmury, a z czaszki sklepienie niebios. 
Midgard otacza swoim ciałem straszliwego węża Jormungandra, z którym Thor często walczy. 
Świat jest również odgrodzony od królestwa olbrzymów ścianą stworzoną z rzęs Ymir. 
Mur jest jednak niedoskonały, więc ludność Midgardu nie może pozostać całkowicie bezpieczna, więc Thor i inni bogowie muszą chronić świat śmiertelników, aby uchronić ich przed wieloma nieszczęściami. 
Midgard to kraina śmiertelników, ale pierwotnie miała być polem bitwy, gdy nadszedł straszliwy czas Ragnaroku. 
Wtedy ziemia pogrąży się w lodowatym mrozie, gdyż nadejdzie wielka zima Fimbulwinter. 
Kiedy synowie Muspelheema, dowodzeni przez Hel, zmierzą się z Asami w ostatecznej bitwie, Midgard zostanie zniszczony. 
Z oceanów świata wyłoni się nowy ląd. 
Ale Wróżbiarstwo z Velvy nie mówi o żadnym "nowym" czy "innym" Midgardzie, ale raczej o symbolicznym odrodzeniu ludzkiej ziemi. Legenda głosi, że cudem ujdą z życiem dwie osoby: Liv i Livtrasir. 
Edda stwierdza, że ukryją się w gaju Hoddmimir, ale nigdzie nie jest powiedziane, gdzie się znajduje, być może nawet w innych światach. Należy zauważyć, że teoretycznie cały Midgard jest widoczny z tronu Odyna, który nazywa się Hlidskjalva. 
Ten tron pozwala każdemu, nawet śmiertelnikom, zobaczyć każdy zakątek Midgardu na wyciągnięcie ręki. 
Idea "wszystkowidzącego" Asa Odyna-była do pewnego stopnia fundamentalna w społeczeństwie Vikingów z Midgardu. 
Wszechwiedzący i wszystkowidzący Odyn wiedział o wszystkich czynach, które popełniają ludzie, więc wiking, który miał popełnić zły uczynek, wiedział, że Odyn zobaczy wszystko, a droga do Valhalli będzie dla niego zamknięta. 
Tak więc pod nadzorem Asów ludzie starali się nie robić złych rzeczy, wiedząc, że niczego nie da się ukryć. 
Midgard to wyjątkowa kraina, ponieważ można w niej wejść do każdej z rzeczywistości, przyjaznej i wrogiej Asgardzie. 
Inne światy nie posiadają tej właściwości i dlatego świat ludzi nazywany jest światem środka.

Ragnarok
Jak już wspomniano, ziemie Midgard są otoczone długim ciałem Węża Świata Jormungandra. 
Jest to jedna z odmian Uroborosa, jednego z najstarszych i najbardziej kontrowersyjnych symboli kultury światowej. 
Z reguły symbolizuje nieskończoność. 
Wąż z Midgard nie tyle chroni świat, co mu zagraża. 
Na końcu czasów Jormungand będzie musiał wyłonić się z otchłani morza i rzucić się na świat, którego będzie bronił bóg piorunów i błyskawic, Thor. 
Przybycie Węża spowoduje straszliwe powodzie, po których nastąpi straszliwa trzyletnia zima – Fibulwinter. 
Słońce zgaśnie, wszystkie luminarze znikną z nieba, świat pogrąży się w ciemności, a Bogowie i Olbrzymy wejdą do ostatecznej bitwy - Ragnaroku. 
Według legend Bogowie będą w stanie pokonać Potwory i Olbrzymów, ale sami umrą. 
Drzewo Świata Yggdrasil upadnie i zrzuci niebo na ziemię. 
Miecz Giganta Surta spali umierający świat, a Midgard utonie w słonych falach oceanów. 
Ale to nie koniec ludzkiego świata: z głębin oceanu wynurzy się nowy firmament. 
Rządzić nim będą godni Bogowie, którzy nie popełnili błędów, oraz odnowieni, szczęśliwi ludzie w pokoju, bogactwie i szczęściu. 

Źródła 
Głównym źródłem wiedzy o Midgard, Asgard i innych światach Mitologii Nordyckiej jest Edda Starsza i Edda Młodsza, przy czym pierwsza z nich jest poetycka, a druga prozaiczna. 
Zostały napisane przez Snorriego Sturlusona w XII wieku. 
Mniej więcej w tym samym czasie Duńczyk Saxo Grammaticus stworzył Czyny Duńczyków, w których przekazał wiele wątków lokalnych mitów i legend. 
Cenne informacje można znaleźć również w Germanii Tacyta. 
W naszych czasach nie ma prawie żadnych wiarygodnych źródeł informacji o strukturze Mitologii Germańsko-Skandynawskiej. 
Nieliczne prace są raczej niejasne i sprzeczne. 
Dlatego badanie tej warstwy mitologii jest tak trudne. 

Znaczenie Midgardu jest niewyczerpane, zarówno dla mieszkańców pozostałych ośmiu światów, jak i dla zrozumienia kulturowego. Unikalną i niesamowitą koncepcję można rozpatrywać pod różnymi kątami i w odniesieniu do różnych zjawisk tylko jeden warunek się nie zmienia: Midgard to środkowy świat zamieszkały przez ludzi, którzy są śmiertelni, w przeciwieństwie do innych mieszkańców światów równoległych. 
Ponadto jest wyjątkowy, ponieważ można z niego przejść do dowolnego innego świata z całego systemu globalnego, podczas gdy nawet bogowie Asgardu nie zawsze mogą dostać się ze swoich ziem do tego czy innego świata - dlatego Midgard jest środkowy. 
Tak czy inaczej, bez Śródziemia reszta światów nie miałaby swojego znaczenia: wszystko w Mitologii ma silne wzajemne powiązanie, którego nie można zerwać.
Мидгард. Определение, понятие, возникновение, другие миры, особенности, характеристики и легенды (autogear.ru)
Midgard. Definicja, koncepcja, pochodzenie, inne światy, cechy, cechy i legendy (autogear.ru)]]>