<![CDATA[Forum Ezoteryczne Dobry Tarot - Boginie i Bogowie w Mitologii]]>

<![CDATA[Forum Ezoteryczne Dobry Tarot - Boginie i Bogowie w Mitologii]]> https://dobrytarot.pl/ Sun, 03 May 2026 16:11:37 +0000 MyBB <![CDATA[Snotra]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15939 Wed, 09 Oct 2024 12:01:19 +0200 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15939 https://www.northernpaganism.org/assets/...skegga.jpg
Snotra (ON Snotra ) to jedna z tych bogiń, które najwyraźniej były głównie uosobieniem idei moralnych, będąc raczej cieniem swojej pani, Frigg. Nazwana trzynastą boginią Asów przez Snorriego ( Gylfaginning 35), uważana jest za mądrą i rozsądną. Jej imię pochodzi od słowa snotr („mądry, rozważny”), którym można opisać każdego mężczyznę lub kobietę, którzy są mądrzy, rozsądni i opanowani.

Znaczenia słowa snotr i cechy bogini Snotry leżą w tym samym obszarze. Jest boginią cnót, kobietą godną, rozważną i łagodną, mądrą, dobrze wychowaną, schludną, inteligentną, rozsądną, posiadającą powściągliwe maniery i polegającą na samodyscyplinie. Jednym z niewielu miejsc w literaturze starożytnej, gdzie pojawia się jej imię, jest „Pieśń Ryga” ( Rígsþula 25) Starszej Eddy. W tej historii, która opowiada, jak bóg Rig zrodził różne klasy ludzi i jedną z córek wieśniaka [2] Karol nazywa się Snotra. Zatem Snotra nie odzwierciedla wizerunku władcy, bohatera, skalda czy szamana, ale ucieleśnia idealne cechy zwykłego człowieka.
https://www.liveinternet.ru/community/3949836/]]> https://www.northernpaganism.org/assets/...skegga.jpg
Snotra (ON Snotra ) to jedna z tych bogiń, które najwyraźniej były głównie uosobieniem idei moralnych, będąc raczej cieniem swojej pani, Frigg. Nazwana trzynastą boginią Asów przez Snorriego ( Gylfaginning 35), uważana jest za mądrą i rozsądną. Jej imię pochodzi od słowa snotr („mądry, rozważny”), którym można opisać każdego mężczyznę lub kobietę, którzy są mądrzy, rozsądni i opanowani.

Znaczenia słowa snotr i cechy bogini Snotry leżą w tym samym obszarze. Jest boginią cnót, kobietą godną, rozważną i łagodną, mądrą, dobrze wychowaną, schludną, inteligentną, rozsądną, posiadającą powściągliwe maniery i polegającą na samodyscyplinie. Jednym z niewielu miejsc w literaturze starożytnej, gdzie pojawia się jej imię, jest „Pieśń Ryga” ( Rígsþula 25) Starszej Eddy. W tej historii, która opowiada, jak bóg Rig zrodził różne klasy ludzi i jedną z córek wieśniaka [2] Karol nazywa się Snotra. Zatem Snotra nie odzwierciedla wizerunku władcy, bohatera, skalda czy szamana, ale ucieleśnia idealne cechy zwykłego człowieka.
https://www.liveinternet.ru/community/3949836/]]> <![CDATA[Angerboda]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15245 Mon, 29 Jan 2024 18:52:38 +0100 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15245

11.jpg Rozmiar: 27,73 KB Pobrań: 162

11.jpg Rozmiar: 27,73 KB Pobrań: 162

Angerboda (Angrboda)
Postać z mitologii nordyckiej, gigantka.
Choć nie była żoną boga Lokiego, urodziła mu trójkę potomstwa: gigantycznego wilka Fenrira, boginię Hel oraz Węża Midgardu, Jormunganda
Jej imię tłumaczy się jako "zwiastun smutku".
Jest wspomniana tylko raz w Eddzie Poetyckiej ( Völuspá hin skamma ) jako matka Fenrira, którego Loki nawiedził .
Edda Prozatorska ( Gylfaginning ) opisuje ją jako „olbrzymkę w Jötunheimar ” i jako matkę trzech potworów: wilka Fenrira , węża Midgardu Jörmungandra i władcy umarłych Hel
https://pl.wikipedia.org/wiki/Angerboda
https://en.wikipedia.org/wiki/Angrbo%C3%B0a]]> <![CDATA[Delling]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15244 Mon, 29 Jan 2024 15:28:52 +0100 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15244 Delling
W mitologii nordyckiej Delling ( staronordycki prawdopodobnie „poranek” lub „świecący” ) jest Bogiem
Dellingr jest poświadczony w Eddzie Poetyckiej, opracowanej w XIII wieku na podstawie wcześniejszych tradycyjnych źródeł, oraz w Eddzie Prozatorskiej, napisanej w XIII wieku przez Snorriego Sturlusona .
W obu źródłach Delling jest opisywany jako ojciec Daga, (Dnia)
The Prose Edda dodaje, że w zależności od odmiany rękopisu jest on albo trzecim mężem Nott, uosobionej nocy, albo mężem Jord , uosobionej Ziemi.
Dellingr jest również potwierdzony w legendarnej sadze Hervarar saga ok Heiðreks
Uczeni zaproponowali, że Delling jest uosobieniem świtu, a jego imię może pojawiać się zarówno w angielskim nazwisku, jak i nazwie miejscowości.
https://en.wikipedia.org/wiki/Dellingr]]> Delling
W mitologii nordyckiej Delling ( staronordycki prawdopodobnie „poranek” lub „świecący” ) jest Bogiem
Dellingr jest poświadczony w Eddzie Poetyckiej, opracowanej w XIII wieku na podstawie wcześniejszych tradycyjnych źródeł, oraz w Eddzie Prozatorskiej, napisanej w XIII wieku przez Snorriego Sturlusona .
W obu źródłach Delling jest opisywany jako ojciec Daga, (Dnia)
The Prose Edda dodaje, że w zależności od odmiany rękopisu jest on albo trzecim mężem Nott, uosobionej nocy, albo mężem Jord , uosobionej Ziemi.
Dellingr jest również potwierdzony w legendarnej sadze Hervarar saga ok Heiðreks
Uczeni zaproponowali, że Delling jest uosobieniem świtu, a jego imię może pojawiać się zarówno w angielskim nazwisku, jak i nazwie miejscowości.
https://en.wikipedia.org/wiki/Dellingr]]> <![CDATA[Gunnlod]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15243 Mon, 29 Jan 2024 14:16:17 +0100 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15243

11.jpg Rozmiar: 36,23 KB Pobrań: 130

Gunnlod
Gunnlod – w Mitologii Nordyckiej Olbrzymka, córka Olbrzyma Suttunga
Pilnowała trzech należących do jej ojca beczek z Miodem Poezji (krwi Kwasira wymieszanej z miodem), ukrytych w jaskini Hnitbjörg.
Do jaskini pod postacią węża zakradł się Odyn, który uwiódł Gunnlod, ta zaś pozwoliła mu napić się miodu z każdej beczki.
Odyn ukradł cały miód i uciekł przybierając postać orła.
Ze związku z Odynem Gunnlod urodziła Bragiego.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Gunnl%C3%B6d]]>

11.jpg Rozmiar: 36,23 KB Pobrań: 130

Ojciec Odyna, Vili i Vé, którego pochodzenie w mitologii nordyckiej pozostaje owiane tajemnicą: jego matka nigdy nie została ujawniona.

Czasami Borr oznacza ziemię lub pierwszą górę.

]]> Borr

Ojciec Odyna, Vili i Vé, którego pochodzenie w mitologii nordyckiej pozostaje owiane tajemnicą: jego matka nigdy nie została ujawniona.

Czasami Borr oznacza ziemię lub pierwszą górę.

]]> <![CDATA[Rind]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15236 Fri, 26 Jan 2024 14:27:26 +0100 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15236 Została zapłodniona przez Odyna i urodziła mściciela śmierci Baldra, Boga Vali .
Wspomina się o niej także w Gesta Danorum, książce napisanej z chrześcijańskiego punktu widzenia, w której postacie mitologiczne są bardzo zniekształcone.
W tekście tym nazywa się ją Rinda i była córką króla Rusinów.
Spłodzi Bous, tak nazywa się Vali w tym tekście, po tym, jak została oszukana zaklęciami Odyna.

Proza Snorriego Sturlusona Edda odnosi się do Rindr jako matki Valiego i jednej z Bogiń.
Najbardziej szczegółową relację można znaleźć w III księdze Gesta Danorum, napisanej przez Saxo Grammaticusa na początku XIII wieku. Tam nazywa się Rinda i jest córką króla Rusinów.

Po śmierci Baldra Odyn konsultował się z widzącymi, jak się zemścić.
Idąc za ich radą, Odyn udał się do Rusinów w przebraniu wojownika imieniem Roster.
Tam dwukrotnie został odrzucony przez Rind.
Następnie napisał Runy na kawałku kory i dotknął nią, powodując jej szaleństwo, a następnie przebrał się za uzdrowiciela imieniem Wecha, któremu pozwolono ją zobaczyć.
W końcu zachorowała; Odyn w przebraniu powiedział następnie, że ma lekarstwo, dzięki któremu ją wyleczy, ale wywołałoby to gwałtowną reakcję.
Idąc za radą rzekomego uzdrowiciela, król przywiązał Rind do łóżka, a Odyn przystąpił do jej gwałcenia.
Z gwałtu narodził się Váli, który później pomścił Baldera.

Gwałt Odyna na Rind został opisany poza Gesta Danorum, w wersecie 3 zwrotki Sigurðardrápa, wiersza Kormákra Ögmundarsona wychwalającego Sigurðra Hlaðajarla, który rządził Trondheim w połowie X wieku.

Podobnie jak inne podobne wiersze pochwalne, powszechnie uważa się, że jest to autentyczny, a nie późniejszy utwór pseudohistoryczny. Werset Kormákra zawiera stwierdzenie „seið Yggr til Rindar” (Yggr [Odin] Rindr zaczarowany), oznaczające magiczny gwałt na Rind przez Odyna za pomocą czasownika síða.

Sugeruje to, że Kormakr uważał magię znaną jako Seidr za integralną część zgwałcenia Rind przez Odyna i stanowi ważny dowód na związek Odyna z tego typu magią.
Inny fragment, który może odnosić się do tego samego wydarzenia, znajduje się w wersecie 6 poematu edycznego „Grógaldr”: „þann gól Rindi Rani” (który [urok] Rani zaśpiewał Rindrowi).

Imię Rind pojawia się w kilku wersetach skaldycznych oraz w „Baldrs draumar”, gdzie aliteracja sugeruje, że pierwotnie mogło to być Vrindr; etymologia pozostaje niepewna, ale może istnieć związek ze szwedzką nazwą miejscowości Vrinnevi lub Vrinnevid, niedaleko Norrköping.
https://vikings-valhalla.com/blogs/norse...logy/rindr]]> Została zapłodniona przez Odyna i urodziła mściciela śmierci Baldra, Boga Vali .
Wspomina się o niej także w Gesta Danorum, książce napisanej z chrześcijańskiego punktu widzenia, w której postacie mitologiczne są bardzo zniekształcone.
W tekście tym nazywa się ją Rinda i była córką króla Rusinów.
Spłodzi Bous, tak nazywa się Vali w tym tekście, po tym, jak została oszukana zaklęciami Odyna.

Proza Snorriego Sturlusona Edda odnosi się do Rindr jako matki Valiego i jednej z Bogiń.
Najbardziej szczegółową relację można znaleźć w III księdze Gesta Danorum, napisanej przez Saxo Grammaticusa na początku XIII wieku. Tam nazywa się Rinda i jest córką króla Rusinów.

Po śmierci Baldra Odyn konsultował się z widzącymi, jak się zemścić.
Idąc za ich radą, Odyn udał się do Rusinów w przebraniu wojownika imieniem Roster.
Tam dwukrotnie został odrzucony przez Rind.
Następnie napisał Runy na kawałku kory i dotknął nią, powodując jej szaleństwo, a następnie przebrał się za uzdrowiciela imieniem Wecha, któremu pozwolono ją zobaczyć.
W końcu zachorowała; Odyn w przebraniu powiedział następnie, że ma lekarstwo, dzięki któremu ją wyleczy, ale wywołałoby to gwałtowną reakcję.
Idąc za radą rzekomego uzdrowiciela, król przywiązał Rind do łóżka, a Odyn przystąpił do jej gwałcenia.
Z gwałtu narodził się Váli, który później pomścił Baldera.

Gwałt Odyna na Rind został opisany poza Gesta Danorum, w wersecie 3 zwrotki Sigurðardrápa, wiersza Kormákra Ögmundarsona wychwalającego Sigurðra Hlaðajarla, który rządził Trondheim w połowie X wieku.

Podobnie jak inne podobne wiersze pochwalne, powszechnie uważa się, że jest to autentyczny, a nie późniejszy utwór pseudohistoryczny. Werset Kormákra zawiera stwierdzenie „seið Yggr til Rindar” (Yggr [Odin] Rindr zaczarowany), oznaczające magiczny gwałt na Rind przez Odyna za pomocą czasownika síða.

Sugeruje to, że Kormakr uważał magię znaną jako Seidr za integralną część zgwałcenia Rind przez Odyna i stanowi ważny dowód na związek Odyna z tego typu magią.
Inny fragment, który może odnosić się do tego samego wydarzenia, znajduje się w wersecie 6 poematu edycznego „Grógaldr”: „þann gól Rindi Rani” (który [urok] Rani zaśpiewał Rindrowi).

Imię Rind pojawia się w kilku wersetach skaldycznych oraz w „Baldrs draumar”, gdzie aliteracja sugeruje, że pierwotnie mogło to być Vrindr; etymologia pozostaje niepewna, ale może istnieć związek ze szwedzką nazwą miejscowości Vrinnevi lub Vrinnevid, niedaleko Norrköping.
https://vikings-valhalla.com/blogs/norse...logy/rindr]]> <![CDATA[Gefjun]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15235 Wed, 24 Jan 2024 11:18:24 +0100 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15235

11.jpg Rozmiar: 18,5 KB Pobrań: 145

11.jpg Rozmiar: 18,5 KB Pobrań: 145

https://norsemythologist.com/wp-content/...nhagen.jpg
Fontanna Gefion (1908) autorstwa Andersa Bundgaarda

Gefjun
Alternatywnie pisane Gefion lub Gefjun
W mitologii nordyckiej Gefjon to Bogini kojarzona z orką, duńską wyspą Zelandia, legendarny szwedzki król Gylfi, legendarny Duński król Skjöldr, przedwiedza, jej woły dzieci i dziewictwo
Gefjon jest poświadczony w Eddzie Poetyckiej , opracowanej w XIII wieku na podstawie wcześniejszych tradycyjnych źródeł;
Proza Edda i Heimskringla , napisana w XIII wieku przez Snorriego Sturlusona ; w dziełach skaldów ; i pojawia się jako glosa dla różnych bogiń grecko-rzymskich w niektórych staronordyckich tłumaczeniach dzieł łacińskich .

Zarówno Prose Edda, jak i Heimskringla donoszą, że Gefjon zaorała tereny dzisiejszego jeziora Mälaren w Szwecji , tworząc z tej ziemi wyspę Zelandię w Danii.
Ponadto Prose Edda opisuje, że Gefjon nie tylko sama jest dziewicą, ale że wszyscy, którzy umierają jako dziewica, stają się jej sługami. Heimskringla odnotowuje, że Gefjon poślubiła legendarnego duńskiego króla Skjöldra i że oboje mieszkali w Lejre w Danii.

Uczeni zaproponowali teorie dotyczące etymologii imienia bogini, powiązań z praktykami płodności i orki, implikacji wzmianek o niej jako dziewicy, pięciu potencjalnych wzmianek o Bogini w staroangielskim poemacie Beowulf oraz potencjalne powiązania między Gefjonem a Matką Grendela i / lub boginiami Freyją i Frigg .

Nowoczesny wpływ
Gefjon pojawia się w widocznym miejscu jako alegoryczna matka Norwegii, Szwecji i Danii w czterdziestostronicowym szwedzkim poemacie romantycznym Gefion, poemat w czterech pieśniach Eleonory Charlotta d'Albedyhll (1770–1835).
Fontanna przedstawiająca Gefjun prowadzącą swoich synów wołów do ciągnięcia pługa ( Fontanna Gefion , 1908) autorstwa Andersa Bundgaarda stoi w Kopenhadze w Danii, na wyspie Zelandia , zgodnie z mitem.
Rodzina Gefion , rodzina asteroid, i asteroida 1272 Gefion (odkryta w 1931 przez Karla Wilhelma Reinmutha) wywodzą swoje nazwy od nazwy Bogini.
Najwyższa góra na Ziemi Królowej Luizy ( duński : Dronning Louise Land ), północno-wschodnia Grenlandia , została nazwana na cześć Gefjon przez duńską wyprawę do Ziemi Królowej Luizy w latach 1912–13 prowadzoną przez JP Kocha .
https://en.wikipedia.org/wiki/Gefjon
https://contra.com/p/kLm22AUR-gefion-the...griculture]]> <![CDATA[Lofn]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15234 Tue, 23 Jan 2024 23:19:34 +0100 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15234 Lofn-Bogini Zakazanej Miłości W Mitologii Nordyckiej
Lofn to pomniejsza Bogini w Mitologii Nordyckiej.
Jest Boginią Małżeństwa i Zakazanej Miłości.

Była służebnicą Bogini Frigg
Lofn była również znana jako Loven, łagodna i życzliwa Bogini pełna współczucia.
To Lofn aranżowała nielegalne i zakazane małżeństwa za błogosławieństwem samego Nordyckiego Boga Odyna .

Etymologia nazwy i drzewo genealogiczne
Lofn pochodzi od staronordyckiego rdzenia lof i oznacza „kochać”, „chwalić” lub „pocieszać”.
Imię Lofn może również oznaczać „pozwolenie”, co jest trafne, ponieważ to Lofn udzieliła pozwolenia na zawarcie małżeństwa z powodu zakazanej miłości.
Bogini Lofn jest spokojna i delikatna, co nie jest typowe dla Bogów Nordyckich.
Tak wielu Nordyckich Bogów budziło szacunek i strach, ale ona była kochana przez tych, którzy zwrócili się do Lofn w ich najciemniejszej godzinie.

Jej ojcem był Krasnolud Ivaldi, a matką bogini Wanów Freya .
Jej siostrami były Nanna, żona Baldra, Sigyn, żona Lokiego i Snotra, Bogini Mądrości.
Niewiele wiadomo o tej nordyckiej bogini, ale to, co wiemy o Lofn, ukazuje ją jako niezwykle życzliwą i współczującą.

Czym jest Lofn, Nordycka Bogini?
Lofn to Nordycka Bogini Małżeństwa i Zakazanej Miłości.
Lofn jest także Boginią Miłości i Uwielbienia.
Jej obowiązkiem było usuwanie przeszkód na drodze kochanków, którzy walczyli o zjednoczenie.

Bogini Lofn była służebnicą głównej Bogini Miłości Frigg.
Razem trzy służebnice miłości – Lofn, Sjofn (Vjofn) i Syn – wykonały polecenie Frigg.
Każda z tych trzech mniejszych Bogiń nordyckich miała określone obowiązki.

Lofn miał za zadanie dopilnować, aby zakochani kochankowie spotkali się razem.
Sjofn była boginią małżeńskiej harmonii i wspólnoty.
Obowiązkiem Sjofn było utrzymanie pokoju między ludźmi i zachęcanie skłóconych małżonków, aby sobie nawzajem przebaczali.
Syn była boginią czujności i prawdy, deklarującą, kto ma rację, gdy ludzie się nie zgadzają.

Szybkie Fakty O Lofn
Lofn była znana jako jedna z najbardziej współczujących Bogini Nordyckich.
Miała słabość do dzieci, pomagała im rozwiązywać spory i naprawiać przyjaźnie.
Z zakazaną miłością zmagali się nie tylko ludzie, ale także Bogowie.
W Asgardzie Bóg Vanów Frey zakochał się w olbrzymce Gerd
Z pomocą Lofna Freyr porzucił swój magiczny miecz, aby zdobyć sympatię Gerd
Lofn rozwiązywała także spory między Bogami i Boginiami, wykorzystując swoją niewyczerpaną cierpliwość i współczucie, aby pomóc innym pokonać ich nieporozumienia.
Pomimo swego oddania harmonii i miłości, Lofn nie była w stanie uratować każdego skazanego na porażkę małżeństwa.
Gigantka Skadi i bóg morza Njord starali się utrzymać małżeństwo.
Podczas gdy Skadi wolała ośnieżone góry, gdzie polowała na nartach, Njord nie mógł znieść życia z dala od morza.
Kiedy ich wysiłki na rzecz kompromisu nie powiodły się, drogi Skadi i Njord rozeszły się.

Chociaż Lofn była pomniejszą boginią nordycką, była bardzo ważna dla ludzi epoki Vikingów. Kiedy małżeństwa były w niebezpieczeństwie lub ktoś chciał poślubić zakazaną miłość, modlili się do Lofn o pomoc.

Atesty Lofna
Lofn jest wspomniany w Prose Edda przez islandzkiego historyka Snorriego Sturlusona.
Pojawia się w książkach Prose Edda Gylfaginning i Skaldskaparmal.
Lofn pojawia się także w skaldycznych kenningach jako słowo „kobieta” zarówno w poezji skaldskiej , jak i skaldycznej .

Kenningi to powszechne metafory używane w odniesieniu do postaci bez użycia ich prawdziwego imienia.
Na przykład Boginię Hel można nazwać „Siostrą Fenrira” lub „Córką Lokiego”. Idun można nazwać „żoną Bragiego” lub „strażniczką jabłek nieśmiertelności”.
Używając Lofn jako kenninga, „Lofn” lub rdzeń „lof” zostaną zastąpione słowem „kobieta” lub inną kobiecą cechą.

Lofn pojawia się nie tylko jako kenning w Skaldskaparmal .
Jest wymieniona jako jedna z Ásynjur.
Ásynjur to żeńska wersja Æsir w języku staronordyckim.
https://norsemythologist.com/lofn/]]> Lofn-Bogini Zakazanej Miłości W Mitologii Nordyckiej
Lofn to pomniejsza Bogini w Mitologii Nordyckiej.
Jest Boginią Małżeństwa i Zakazanej Miłości.

Była służebnicą Bogini Frigg
Lofn była również znana jako Loven, łagodna i życzliwa Bogini pełna współczucia.
To Lofn aranżowała nielegalne i zakazane małżeństwa za błogosławieństwem samego Nordyckiego Boga Odyna .

Etymologia nazwy i drzewo genealogiczne
Lofn pochodzi od staronordyckiego rdzenia lof i oznacza „kochać”, „chwalić” lub „pocieszać”.
Imię Lofn może również oznaczać „pozwolenie”, co jest trafne, ponieważ to Lofn udzieliła pozwolenia na zawarcie małżeństwa z powodu zakazanej miłości.
Bogini Lofn jest spokojna i delikatna, co nie jest typowe dla Bogów Nordyckich.
Tak wielu Nordyckich Bogów budziło szacunek i strach, ale ona była kochana przez tych, którzy zwrócili się do Lofn w ich najciemniejszej godzinie.

Jej ojcem był Krasnolud Ivaldi, a matką bogini Wanów Freya .
Jej siostrami były Nanna, żona Baldra, Sigyn, żona Lokiego i Snotra, Bogini Mądrości.
Niewiele wiadomo o tej nordyckiej bogini, ale to, co wiemy o Lofn, ukazuje ją jako niezwykle życzliwą i współczującą.

Czym jest Lofn, Nordycka Bogini?
Lofn to Nordycka Bogini Małżeństwa i Zakazanej Miłości.
Lofn jest także Boginią Miłości i Uwielbienia.
Jej obowiązkiem było usuwanie przeszkód na drodze kochanków, którzy walczyli o zjednoczenie.

Bogini Lofn była służebnicą głównej Bogini Miłości Frigg.
Razem trzy służebnice miłości – Lofn, Sjofn (Vjofn) i Syn – wykonały polecenie Frigg.
Każda z tych trzech mniejszych Bogiń nordyckich miała określone obowiązki.

Lofn miał za zadanie dopilnować, aby zakochani kochankowie spotkali się razem.
Sjofn była boginią małżeńskiej harmonii i wspólnoty.
Obowiązkiem Sjofn było utrzymanie pokoju między ludźmi i zachęcanie skłóconych małżonków, aby sobie nawzajem przebaczali.
Syn była boginią czujności i prawdy, deklarującą, kto ma rację, gdy ludzie się nie zgadzają.

Szybkie Fakty O Lofn
Lofn była znana jako jedna z najbardziej współczujących Bogini Nordyckich.
Miała słabość do dzieci, pomagała im rozwiązywać spory i naprawiać przyjaźnie.
Z zakazaną miłością zmagali się nie tylko ludzie, ale także Bogowie.
W Asgardzie Bóg Vanów Frey zakochał się w olbrzymce Gerd
Z pomocą Lofna Freyr porzucił swój magiczny miecz, aby zdobyć sympatię Gerd
Lofn rozwiązywała także spory między Bogami i Boginiami, wykorzystując swoją niewyczerpaną cierpliwość i współczucie, aby pomóc innym pokonać ich nieporozumienia.
Pomimo swego oddania harmonii i miłości, Lofn nie była w stanie uratować każdego skazanego na porażkę małżeństwa.
Gigantka Skadi i bóg morza Njord starali się utrzymać małżeństwo.
Podczas gdy Skadi wolała ośnieżone góry, gdzie polowała na nartach, Njord nie mógł znieść życia z dala od morza.
Kiedy ich wysiłki na rzecz kompromisu nie powiodły się, drogi Skadi i Njord rozeszły się.

Chociaż Lofn była pomniejszą boginią nordycką, była bardzo ważna dla ludzi epoki Vikingów. Kiedy małżeństwa były w niebezpieczeństwie lub ktoś chciał poślubić zakazaną miłość, modlili się do Lofn o pomoc.

Atesty Lofna
Lofn jest wspomniany w Prose Edda przez islandzkiego historyka Snorriego Sturlusona.
Pojawia się w książkach Prose Edda Gylfaginning i Skaldskaparmal.
Lofn pojawia się także w skaldycznych kenningach jako słowo „kobieta” zarówno w poezji skaldskiej , jak i skaldycznej .

Kenningi to powszechne metafory używane w odniesieniu do postaci bez użycia ich prawdziwego imienia.
Na przykład Boginię Hel można nazwać „Siostrą Fenrira” lub „Córką Lokiego”. Idun można nazwać „żoną Bragiego” lub „strażniczką jabłek nieśmiertelności”.
Używając Lofn jako kenninga, „Lofn” lub rdzeń „lof” zostaną zastąpione słowem „kobieta” lub inną kobiecą cechą.

Lofn pojawia się nie tylko jako kenning w Skaldskaparmal .
Jest wymieniona jako jedna z Ásynjur.
Ásynjur to żeńska wersja Æsir w języku staronordyckim.
https://norsemythologist.com/lofn/]]> <![CDATA[Gna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15233 Tue, 23 Jan 2024 13:58:22 +0100 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15233

11.jpg Rozmiar: 45,86 KB Pobrań: 157

Gná-Gna
W mitologii nordyckiej, jedna z trzech (razem z Fullą i Hlín) Służek Bogini Frigg.
Frigg posyła ją do załatwienia najważniejszych spraw na całym świecie, dlatego też Gna posiada konia o imieniu Hófvarpnir, który może latać.
Jest jedną z czternastu Bogiń opisanych przez Snorriego Sturlusona.

Snorri Sturluson opisuje Służebnice równie potężne jak Bogowie Asów, jednak w zachowanych tekstach nordyckich jest niewiele wzmianek o nich.
Te nordyckie Boginie pojawiają się bardzo rzadko w Poetyckiej Eddzie i Prozie Eddzie , ale czasami pojawiają się na Runach Ochronnych .

Służące Frigg
Służące Frigg są również nazywane Boginiami Ásynjur
W staronordyckich mitach i sagach są to boginie o mocach dorównujących Bogom Asów z Asgardu i Valhalli.
Jak poświadczono w Prose Edda, służebnice Frigg to:
Eir
Pełna
Gefjon
Gna
Hlin
Lofn
Saga
Sjöfna
Snotra
Syn
Var
Vör
Bogowie Asy mają wiele ksiąg opisujących ich pochodzenie i ostateczny los w Ragnarök, ale tego samego nie można powiedzieć o Boginiach Nie oznacza to, że Vikingowie nie darzyli ich wielkim szacunkiem, ponieważ źródła historyczne dowodzą, że tak było.
Sugeruje to po prostu, że współczesne interpretacje (często widziane z perspektywy chrześcijańskiej zdominowanej przez mężczyzn) pomijają te Nordyckie Boginie w tekstach germańskich.

Gná, Bogini Pełni
Uczeni tłumaczą Gná jako Boginię Pełni, która służy jako posłanka Frigg .
Jej imię jest często tłumaczone jako oznaczające wieżę lub szybowanie, nawiązując do tego, jak lata nad powietrzem i morzem na swoim koniu.
Niektórzy uczeni sugerują, że jej imię jest także dosłownym tłumaczeniem hałasu wydawanego przez jej konia.
Gná zbiera modlitwy tych, którzy modlą się do Frigg, a następnie zanosi te wiadomości z powrotem do Frigg.
Jest podróżującą służebnicą, która nie lubi przebywać zbyt długo w jednym miejscu i podróżuje po dziewięciu krainach od Asgardu, Hel i Midgardu .
Gná jest istotną boginią na dworze Frigga, ale w zachowanych tekstach nordyckich jej koń Hófvarpnir odgrywa równie ważną rolę w islandzkich mitach.

Hófvarpnir, Koń Gná
Hófvarpnir oznacza miotający kopytami lub kopiący kopytami.
Jest dzieckiem Hamskerpira i Garðrofy i ma imponujące zdolności latania w powietrzu i wodzie.
Podobnie jak rumak Odyna, Sleipnir , Hófvarpnir może podróżować do miejsc często zakazanych przez bogów Asów i Vanów, takich jak Hel.
Jej koń Hófvarpnir sprawia, że Gná wyróżnia się na tle innych Bogiń, ponieważ na swoim koniu może podróżować nie tylko w powietrzu, ale także w innych światach.
Uczeni rysują bardzo wyraźne granice pomiędzy zdolnościami Hófvarpnira i rzymskiego Pegaza, który potrafił również latać w powietrzu.

Atesty Gna
Poświadczenia Gná są ulotne i pojawia się ona jedynie w Prose Edda Snorriego Sturlusona.
W 35. rozdziale Gylfaginning bezimienny bóg Wanów zauważa coś przelatującego w powietrzu.
Gná poprawia je, stwierdzając, że to nie ona latała, ale jej koń Hófvarpnir, a także opisuje rodziców Hófvarpnir jako Hamskerpir i Garðrofa (o których wiemy bardzo niewiele).
W dalszej części Prozy Edda Snorri Sturluson wymienia Gná jako 13. Boginię na liście 27 bogiń Ásynjur w Skáldskaparmál .
https://norsemythologist.com/gna/]]>

11.jpg Rozmiar: 45,86 KB Pobrań: 157

11.jpg Rozmiar: 34,73 KB Pobrań: 254

11.jpg Rozmiar: 34,73 KB Pobrań: 254

Járnsaxa
W mitologii nordyckiej Gigantka.
Wymieniona w drugiej części Eddy młodszej: Hyndluljóð i Skáldskaparmál, według której była kochanką Thora i miała z nim synów Magniego i Modiego
Járnsaxa oznacza uzbrojona w żelazny miecz
Od imienia Gigantki nazwany został jeden z księżyców Saturna
Járnsaxa – Wikipedia, wolna encyklopedia]]> <![CDATA[Odyn]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15230 Sat, 20 Jan 2024 23:10:40 +0100 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15230 Mogli widzieć otaczający ich świat i wchodzić w interakcję z nim, ale pragnęli znaleźć w nim sens.
Od najstarszych cywilizacji na planecie po współczesne społeczeństwa, ludzie wierzyli w istoty nieziemskie, które czasami nas chronią, czasami nam zagrażają, a w niektórych przypadkach nie chcą mieć z nami nic wspólnego.

Dla wielu starożytnych ludzi te mistyczne istoty były Bogami.
Istnieli twórcy i końce światów.
To oni sprowadzili nas na ten świat i to oni ostatecznie nas z niego zabiorą i być może wprowadzą w inny.

Jedną ze starożytnych grup ludzi posiadających cały panteon Bogów byli Nordowie.
Pochodzący z miejsc, które dzisiaj byłyby Norwegią, Szwecją, Danią i oczywiście Islandią, Nordowie mieli niemal nieskończoną listę bogów i bogiń, którzy kontrolowali, czuwali i kierowali wydarzeniami zachodzącymi na tej małej niebieskiej planecie.

Jakie są początki Mitologii Nordyckiej?
Jaka była historia ich powstania?
Ilu mieli bogów?
Czy ludzie nadal w nie wierzą?
Czytaj dalej, aby dowiedzieć się tego wszystkiego i jeszcze więcej.

Jakie jest pochodzenie Mitologii Nordyckiej?
Nordowie byli starożytnym ludem, który zamieszkiwał większą część obszaru, który obecnie nazywamy współczesną Skandynawią . Ich nazwa pochodzi od języka, którym mówili, obecnie zwanego „staronordyckim”.

Język staronordycki wywarł duży wpływ na współczesny angielski ze względu na niektóre osady, które założył w Anglii, co widać na poniższym filmie.
https://www.youtube.com/watch?v=H3r9bOkYW9s
Większość tego, co wiemy o Skandynawach, pochodzi z wczesnych zapisów ich pisarstwa, przede wszystkim ze zbioru opowiadań spisanych na Islandii w XIII wieku.
Ten zbiór opowiadań był znany jako Sagi; składał się z historii i fantasy, a w niektórych przypadkach był całkowicie szalony.
Ciekawostka: słowo Saga to tak naprawdę staronordyckie i współczesne islandzkie słowo oznaczające „historię”.
Ogólnie rzecz biorąc, eksperci są zgodni co do tego, że Sagi to wyostrzona historia werbalna, która ostatecznie została spisana, romantyczna wersja wydarzeń, które przydarzyły się Norsom podczas ich misji podboju dużej części Europy Północnej.
Ich wierzenia wywodzą się z pogaństwa i są kontynuowane po wprowadzeniu chrześcijaństwa do większości Narodów Nordyckich.

Krótka historia Bogów
Podstawowa Nordycka Historia Stworzenia zaczyna się od dwóch światów, które znajdowały się po obu stronach bezdennej otchłani zwanej „ Ginnungagap” , która przypominała wszechświat przed Wielkim Wybuchem.
Te dwa światy to kraina lodu zwana Niflheim i kraina ognia zwana Muspelheim.

Z biegiem czasu te dwa światy rosły w siłę i rywalizowały o przestrzeń.
Podczas konfliktu połączenie ognia i lodu stworzyło kropelki wody, które spadły w otchłań i stworzyły życie.
Pierwsze życie nazywało się Ymir, Olbrzym, który składał się w równych częściach z mężczyzny i kobiety .
Z kropelek wody powstały także inne istoty, które ostatecznie pokonały i zabiły Ymira.
Istoty te użyły krwi, zębów, włosów i kości Ymira do stworzenia znanych wszechświatów i stały się ich pierwszymi Bogami.

Oryginalni Bogowie mitologii nordyckiej reprezentowali dwa różne domy zwane Asy i Vany
Chociaż dużo się kłócili, zrozumiano, że oba domy miały obowiązek zapewnić wszystko, co potrzebne do istnienia życia.

Ilu było Nordyckich Bogów i Bogiń?
Nordowie byli politeistami, co oznacza, że czcili więcej niż jednego Boga.
Nie da się dokładnie powiedzieć, ilu Bogów i Bogiń czcili Nordowie, ponieważ znaczna część ich historii nie jest nam dokładnie dostępna. Możliwe, że wielu Bogów połączyło się na przestrzeni wieków, a nawet o niektórych zupełnie zapomniano.

Jedną rzeczą, która odróżnia Bogów Nordyckich od innych Bogów w historii, jest to, że nigdy tak naprawdę nie byli postrzegani jako istoty doskonałe
Byli potężni, ale ostatecznie bardzo ludzcy i wadliwi.
Reprezentowały najlepsze i najgorsze cechy ludzkości.
Uważa się, że od czasu uformowania się pierwszych plemion Nordyckich aż do wprowadzenia chrześcijaństwa mogły one czcić aż 66 różnych bogów. Spośród niezliczonej liczby bogów, których czcili, co najmniej 13 jest powszechnie uważanych za ważnych dla zrozumienia ich roli w kulturze Nordyckiej.

Nordycy wierzyli również, że istnieje 9 różnych wszechświatów lub królestw.
To, w którym żyli ludzie, było znane jako Miðgard, domem bogów był Asgard, a wszystkich łączyło mistyczne drzewo zwane Yggdrasil .
Poniżej znajduje się lista głównych bogów mitologii nordyckiej.

Odyn
Odyn był znany jako „Wszechojciec ”.
W zasadzie był pierwszą istotą, która zdecydowała się zabić Ymira i stworzyć wszechświat, w wyniku czego koronował się na przywódcę Bogów.
Był królem Asgardu i prawdopodobnie najbardziej szanowanym i budzącym strach ze wszystkich Bogów.
Odyn był nieustannie głodny wiedzy i władzy, a za nim lojalnie podążały jego dwa Kruki, dwa Wilki i armia nadludzkich kobiet zwanych Valkiriami.
Odyn jest Bogiem wojny, ale ma wrażliwą stronę, ponieważ jest także Bogiem poezji i Magii.

Mitologiczne opowieści o Odynie
Jeśli chodzi o opowieści o Bogach, Odyn robi wszystko, aby dostać to, czego chce.
Słynął z tego, że miał tylko jedno oko, ponieważ poświęcił jedno, aby móc wyraźniej widzieć kosmos
Był tak nieustępliwy w swoim poszukiwaniu wiedzy i zrozumienia, że pozwolił nawet powiesić się na Drzewie Świata Yggdrasil na dziewięć dni i dziewięć nocy, aby w końcu uzyskać zdolność zrozumienia alfabetu runicznego.
Odyn nie przybył tu, żeby zawierać przyjaźnie; przyszedł poznać wszystkie tajemnice wszechświata.
https://panoramaglasslodge.com/a-complet...goddesses/]]> Mogli widzieć otaczający ich świat i wchodzić w interakcję z nim, ale pragnęli znaleźć w nim sens.
Od najstarszych cywilizacji na planecie po współczesne społeczeństwa, ludzie wierzyli w istoty nieziemskie, które czasami nas chronią, czasami nam zagrażają, a w niektórych przypadkach nie chcą mieć z nami nic wspólnego.

Dla wielu starożytnych ludzi te mistyczne istoty były Bogami.
Istnieli twórcy i końce światów.
To oni sprowadzili nas na ten świat i to oni ostatecznie nas z niego zabiorą i być może wprowadzą w inny.

Jedną ze starożytnych grup ludzi posiadających cały panteon Bogów byli Nordowie.
Pochodzący z miejsc, które dzisiaj byłyby Norwegią, Szwecją, Danią i oczywiście Islandią, Nordowie mieli niemal nieskończoną listę bogów i bogiń, którzy kontrolowali, czuwali i kierowali wydarzeniami zachodzącymi na tej małej niebieskiej planecie.

Jakie są początki Mitologii Nordyckiej?
Jaka była historia ich powstania?
Ilu mieli bogów?
Czy ludzie nadal w nie wierzą?
Czytaj dalej, aby dowiedzieć się tego wszystkiego i jeszcze więcej.

Jakie jest pochodzenie Mitologii Nordyckiej?
Nordowie byli starożytnym ludem, który zamieszkiwał większą część obszaru, który obecnie nazywamy współczesną Skandynawią . Ich nazwa pochodzi od języka, którym mówili, obecnie zwanego „staronordyckim”.

Język staronordycki wywarł duży wpływ na współczesny angielski ze względu na niektóre osady, które założył w Anglii, co widać na poniższym filmie.
https://www.youtube.com/watch?v=H3r9bOkYW9s
Większość tego, co wiemy o Skandynawach, pochodzi z wczesnych zapisów ich pisarstwa, przede wszystkim ze zbioru opowiadań spisanych na Islandii w XIII wieku.
Ten zbiór opowiadań był znany jako Sagi; składał się z historii i fantasy, a w niektórych przypadkach był całkowicie szalony.
Ciekawostka: słowo Saga to tak naprawdę staronordyckie i współczesne islandzkie słowo oznaczające „historię”.
Ogólnie rzecz biorąc, eksperci są zgodni co do tego, że Sagi to wyostrzona historia werbalna, która ostatecznie została spisana, romantyczna wersja wydarzeń, które przydarzyły się Norsom podczas ich misji podboju dużej części Europy Północnej.
Ich wierzenia wywodzą się z pogaństwa i są kontynuowane po wprowadzeniu chrześcijaństwa do większości Narodów Nordyckich.

Krótka historia Bogów
Podstawowa Nordycka Historia Stworzenia zaczyna się od dwóch światów, które znajdowały się po obu stronach bezdennej otchłani zwanej „ Ginnungagap” , która przypominała wszechświat przed Wielkim Wybuchem.
Te dwa światy to kraina lodu zwana Niflheim i kraina ognia zwana Muspelheim.

Z biegiem czasu te dwa światy rosły w siłę i rywalizowały o przestrzeń.
Podczas konfliktu połączenie ognia i lodu stworzyło kropelki wody, które spadły w otchłań i stworzyły życie.
Pierwsze życie nazywało się Ymir, Olbrzym, który składał się w równych częściach z mężczyzny i kobiety .
Z kropelek wody powstały także inne istoty, które ostatecznie pokonały i zabiły Ymira.
Istoty te użyły krwi, zębów, włosów i kości Ymira do stworzenia znanych wszechświatów i stały się ich pierwszymi Bogami.

Oryginalni Bogowie mitologii nordyckiej reprezentowali dwa różne domy zwane Asy i Vany
Chociaż dużo się kłócili, zrozumiano, że oba domy miały obowiązek zapewnić wszystko, co potrzebne do istnienia życia.

Ilu było Nordyckich Bogów i Bogiń?
Nordowie byli politeistami, co oznacza, że czcili więcej niż jednego Boga.
Nie da się dokładnie powiedzieć, ilu Bogów i Bogiń czcili Nordowie, ponieważ znaczna część ich historii nie jest nam dokładnie dostępna. Możliwe, że wielu Bogów połączyło się na przestrzeni wieków, a nawet o niektórych zupełnie zapomniano.

Jedną rzeczą, która odróżnia Bogów Nordyckich od innych Bogów w historii, jest to, że nigdy tak naprawdę nie byli postrzegani jako istoty doskonałe
Byli potężni, ale ostatecznie bardzo ludzcy i wadliwi.
Reprezentowały najlepsze i najgorsze cechy ludzkości.
Uważa się, że od czasu uformowania się pierwszych plemion Nordyckich aż do wprowadzenia chrześcijaństwa mogły one czcić aż 66 różnych bogów. Spośród niezliczonej liczby bogów, których czcili, co najmniej 13 jest powszechnie uważanych za ważnych dla zrozumienia ich roli w kulturze Nordyckiej.

Nordycy wierzyli również, że istnieje 9 różnych wszechświatów lub królestw.
To, w którym żyli ludzie, było znane jako Miðgard, domem bogów był Asgard, a wszystkich łączyło mistyczne drzewo zwane Yggdrasil .
Poniżej znajduje się lista głównych bogów mitologii nordyckiej.

Odyn
Odyn był znany jako „Wszechojciec ”.
W zasadzie był pierwszą istotą, która zdecydowała się zabić Ymira i stworzyć wszechświat, w wyniku czego koronował się na przywódcę Bogów.
Był królem Asgardu i prawdopodobnie najbardziej szanowanym i budzącym strach ze wszystkich Bogów.
Odyn był nieustannie głodny wiedzy i władzy, a za nim lojalnie podążały jego dwa Kruki, dwa Wilki i armia nadludzkich kobiet zwanych Valkiriami.
Odyn jest Bogiem wojny, ale ma wrażliwą stronę, ponieważ jest także Bogiem poezji i Magii.

Mitologiczne opowieści o Odynie
Jeśli chodzi o opowieści o Bogach, Odyn robi wszystko, aby dostać to, czego chce.
Słynął z tego, że miał tylko jedno oko, ponieważ poświęcił jedno, aby móc wyraźniej widzieć kosmos
Był tak nieustępliwy w swoim poszukiwaniu wiedzy i zrozumienia, że pozwolił nawet powiesić się na Drzewie Świata Yggdrasil na dziewięć dni i dziewięć nocy, aby w końcu uzyskać zdolność zrozumienia alfabetu runicznego.
Odyn nie przybył tu, żeby zawierać przyjaźnie; przyszedł poznać wszystkie tajemnice wszechświata.
https://panoramaglasslodge.com/a-complet...goddesses/]]> <![CDATA[Borr]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15229 Sat, 20 Jan 2024 21:45:49 +0100 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15229 Borr

Ojciec Odyna, Vili i Vé, którego pochodzenie w Mitologii Nordyckiej pozostaje owiane tajemnicą: jego matka nigdy nie została ujawniona.

Czasami Borr oznacza ziemię lub pierwszą górę.

https://www.centreofexcellence.com/norse...goddesses/

]]> Borr

Ojciec Odyna, Vili i Vé, którego pochodzenie w Mitologii Nordyckiej pozostaje owiane tajemnicą: jego matka nigdy nie została ujawniona.

Czasami Borr oznacza ziemię lub pierwszą górę.

https://www.centreofexcellence.com/norse...goddesses/

]]> <![CDATA[Ymir]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15209 Wed, 03 Jan 2024 22:25:15 +0100 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=15209

11.jpg Rozmiar: 18,29 KB Pobrań: 185

Nicholas Abraham Abildgaard-malarz duński
https://www.worldhistory.org/img/r/p/100...1618568135
https://www.worldhistory.org/img/r/p/100...1638878402
Ymir to pierwotny Olbrzym, ściśle powiązany z mitem o stworzeniu i początkiem świata w mitologii nordyckiej
Stworzenie powstałe w wyniku dramatycznego spotkania lodu i ognia, było karmione przez kosmiczną krowę, a części jego ciała posłużyły za budulec wszechświata.
Jest w stanie sam spłodzić potomstwo, a jednym z jego potomków jest matka Odyna .
Jednak Odyn i jego bracia w końcu go zabiją i ukształtują wszystko, co istnieje z jego ciała.
Jego rozproszone mózgi staną się chmurami , a granice znanego świata zostaną otoczone jego brwiami.

Stworzenie Świata
Nordycki mit o stworzeniu szczegółowo opowiedział Snorri Sturluson, islandzki uczony i mówca prawa (osoba recytująca prawa na zgromadzeniu), który w XIII wieku n.e. próbował opowiedzieć te mity na nowo w tekście zatytułowanym Gylfaginning (Oszustwo Gylfiego ), część większej książki, Proza Edda .
Inspiracją dla niego były teksty Starszego lub Eddy Poetyckiej, zbiór wierszy napisanych w tym samym stuleciu, ale uważanych za znacznie starsze ze względu na język i treść.
W związku z tym słowa Snorriego należy traktować z dużą rezerwą, ponieważ naprawdę trudno powiedzieć, w jakim stopniu przyczynił się on do powstania starszego mitu nordyckiego.
Historia w Gylfaginning opowiada o Gylfim, legendarnym królu Szwecji, który udaje się do Asgardu, królestwa bogów, aby zadawać im pytania i dowiedzieć się, czy używają magii, aby spełnić swoją wolę.
Gylfi daje się oszukać, wierząc, że rozmawia z bogami i pałac , do którego przybywa, jest prawdziwy, ale w końcu znajduje odpowiedzi na palące pytania kosmologiczne.

Na początku Snorri cytuje pierwszy tekst Eddy poetyckiej, Völuspá (staronordycki Vǫluspá ), gdzie jest napisane, że nie było nic poza gigantyczną pustką, prawdopodobnie wypełnioną jakimś magicznym potencjałem.
Zanim powstał nasz świat, istniał lodowaty, mglisty świat zwany Niflheim, ze studnią, z której wypływało jedenaście rzek.
Inny świat był jego przeciwieństwem, Muspell, piekielnie gorący.
Nie jest do końca jasne, co dzieje się dalej, prawdopodobnie było kilka wersji mitu połączonych w jedną, co mogłoby wyjaśnić trudność.
Główną ideą wydaje się być to, że rzeki Niflheim zamarzły, a lód zgromadził się w pustce, w miejscu, w którym szron spotkał się z falami upałów z Muspell.
W wyniku stopienia krople połączyły się, tworząc istotę, Ymir lub Augelmir, przodka rodzin gigantów .
Niezależnie od tego, czy Snorri to wymyślił, czy nie, jest to z pewnością barwna historia:
pot Ymira wydał na świat mężczyznę i kobietę, a jego nogi również poczęły dziecko.

Ymir nie był jedynym utworzonym przez stopiony lód Niflheim
Szron przybrał także kształt krowy Audhumla (Auðumbla), która karmiła Ymira.
Krowa najwyraźniej miała bardzo specjalną dietę, liżąc słone bloki szronu.
W rezultacie stworzyła także istotę spoza szamu, mężczyznę o imieniu Búri, który z kolei miał syna o imieniu Borr.
Borr poślubił olbrzymkę Bestlę, a ich dziećmi byli bogowie Odyn, Vili i Vé.
Niewiele wiadomo o dwóch ostatnich, ale ten pierwszy wspiął się na najwyższe miejsce w boskim świecie, jest czczony przez wszystkich i kojarzony z wieloma atrybutami: przywództwem, mądrością, oszustwem, czarami, pragmatyzmem, siłą.
W końcu boskie trio dopuściło się morderstwa, które byłoby podstawą wszystkiego, co nas otacza.
Zabili olbrzyma Ymira, a krwi przelało się i wypłynęło tyle krwi, że utonęli w niej pozostali olbrzymy, z wyjątkiem jednej rodziny.
Trzej bogowie mogli teraz zbudować ziemię.
Jak mówi nam Snorri:
Zabrali Ymira i przenieśli go na środek Ginnungagap [pustki] i z niego stworzyli ziemię, z jego krwi morze i jeziora. Ziemia powstała z mięsa i skał z kości, kamienia i piargu, które zbudowali z zębów i zębów trzonowych oraz z kości, które zostały złamane.

Jak można się domyślić, jego krew stała się morzem, które w mitologii nordyckiej otaczało ziemię, więc nie dało się go przekroczyć.
Jego czaszka stała się niebem i była przymocowana czterema punktami, a dokładniej krasnoludami: Austri (wschód), Vestri (zachód), Nordri (północ), Sudri (południe).
Następnie bogowie wzięli iskry lecące losowo z Muspell i rzucili je w niebo, aby rozświetlić ziemię: gwiazdy.
Ustalili też swoje kursy.
Po tym opisie Gangleri – imię używane przez króla Gylfiego, który zadaje wszystkie te pytania dotyczące bogów, wszechświata itd. – wyraża swoje zdumienie wszystkimi tymi informacjami i chce dowiedzieć się więcej.
Mówi się mu, że ziemia jest okrągła, wokół niej jest morze, a na brzegach żyją rasy gigantów.
Po wewnętrznej stronie ziemi bogowie zbudowali fortyfikację, aby chronić światy przed agresywnymi gigantami, i do tego wykorzystali kolejny kawałek Ymira; jego rzęsy.
Nazywają fortyfikację Midgard ( Miðgarðr ).

Inne źródLa
Snorri zaczerpnął elementy z dwóch innych wierszy Eddy poetyckiej , a mianowicie Vafþrúðnismál i Grímnismál , które również mówią o morzu, ziemi i niebie zbudowanym z części Ymira.
Obydwa wiersze mają charakter encyklopedyczny, zawierają wiele nazwisk i faktów.
Pierwszy wiersz pomyślany jest jako dialog między Odyna a gigantem Vafthrudnirem, mający na celu wyłonienie mądrzejszego.
Zapytany o pochodzenie ziemi i nieba, gigant wspomina w zwrotce 21, że świat powstał z ciała Ymira.
Później w zwrotce 28 mówi również, że najstarszym z rodu Ymira był Bergelmir, ten, który uciekł łodzią po rzezi spowodowanej ofiarą Ymira.
Niektórzy interpretują to jako wpływ biblijnej historii potopu.

Inna wspomniana tutaj postać, Aurgelmir, to prawdopodobnie inne imię Ymira, ponieważ kiedy Odyn pyta o pochodzenie Aurgelmira, Vafthrudnir odpowiada tą samą historią o jadowitych zamarzniętych wodach, a następnie o tym, jak spłodził dzieci z pach i stóp.
Ten ostatni wiersz, Grímnismál , kręci się wokół Odyna, który przez pomyłkę jest torturowany przez króla, który nie wie, kim jest.
Z tej okazji dzieli się wiedzą z synem króla, Agnarem.
Zwrotki 40 i 41 zawierają historię stworzenia, podkreślając Midgard, stworzony dla manna sunum („synowie człowieczy”).

Paralele kulturowe
Ymir, istota będąca zarówno matką, jak i ojcem, innymi słowy hermafrodyta, ma swoich odpowiedników w niektórych irańskich i indyjskich opowieściach.
Na przykład w zorwanizmie bóg Zorvan urodził bliźniaków Ahurę Mazdę i Angrę Mainyu (znaną również jako Ahriman ) , którzy stworzyli odpowiednio wszystko jasne i wszystko ciemne.
W Rygwedzie , świętym tekście starożytnych Indii , znajdujemy historię Purushy, pierwotnej istoty złożonej w ofierze i podzielonej na części, aby stworzyć klasy społeczne, księżyc, słońce, niebo oraz ważne bóstwa Indrę i Agni .
Co więcej, termin Ymir może mieć swoje odpowiedniki w języku indoirańskim Yama , co oznacza „bliźniak”.[/url][url=https://www.worldhistory.org/Yama/]
Według Michaela Witzela istnieje również wiele podobnych przykładów z mitologii Azji Południowej.
Jedną z takich postaci jest Pangu, pierwotny olbrzym, który wyskoczył z kosmicznego jaja i zaczął tworzyć ziemię, niebo, doliny i rzeki, ale którego praca nie została ukończona aż do jego śmierci.

Z jego czaszki powstała kopuła nieba, z jego ciała powstała ziemia pól, z jego kości powstały skały, z jego krwi rzeki i morza, z jego włosów wszelka roślinność.
Jego oddech był wiatrem, jego głos wywoływał grzmoty, jego prawe oko stało się księżycem, jego lewe oko słońcem. z jego śliny i potu spadł deszcz.
A z robactwa, które pokryło jego ciało, powstał człowiek. (Witzel 2017, 371).

Przynajmniej częściowo podobne historie pochodzą z Polinezji, Japonii , Afganistanu czy Kaszmiru.
Maoryski bóg Tangaroa otwiera swoją skorupę i buduje z niej wszechświat.
W Kaszmirze gigantyczny demon Rakszasa zostaje zabity, a z jego pozostałości na rzece, używając jego nogi i kolana, buduje się nasyp.
Musimy jednak wziąć pod uwagę, że różne tradycje tych opowieści dzieli zarówno przestrzeń, jak i czas, a mity nie są ze sobą bezpośrednio powiązane.

Ymir stworzył nie tylko gigantów, ale także bogów, ponieważ matka Odyna była olbrzymką.
Co więcej, historia Ymira przypomina nam o silnym związku pomiędzy ideą poświęcenia czegoś i kogoś i poprzez to poświęcenie stworzeniem wszechświata.
Sądząc więc po jego roli, Ymir wydaje się być jedną z istotnych postaci mitu.
https://www.worldhistory.org/Ymir/]]>

11.jpg Rozmiar: 18,29 KB Pobrań: 185

Andhrimnir.jpg Rozmiar: 85,45 KB Pobrań: 274

Andhrimnir.jpg Rozmiar: 85,45 KB Pobrań: 274

Andhrimnir
W mitologii nordyckiej Andhrimnir był kucharzem Asów i Einherjarów.
Każdego dnia zabijał on kosmicznego Dzika, Sahrimnira, i gotował go w Eldhrimnir - swoim kotle obdarzonym magicznymi mocami.
Tej samej nocy Dzik był przywracany do życia, aby można było go zjeść następnego dnia.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Andhrimnir]]> <![CDATA[Bragi]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=1254 Sun, 25 Dec 2011 23:42:26 +0100 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=1254

11.jpg Rozmiar: 32,8 KB Pobrań: 262

Bragi (od stisl. bragr - poezja lub poeta, najwybitniejszy)
Syn Odyna i olbrzymki Gunnlódy; mąż Idunn.
Bóg skaldów i skald bogów
Być może korzystał z magicznego potencjału Skaldamjodu, który zdobył Odyn, jego ojciec...
Runy magiczne miał wyryte na języku.
Jego imię w wielu językach indoeuropejskich jest genetycznie pokrewne terminowi "piwo", co stanowi wyraz powiązania spożywania alkoholu ze śpiewem (w znaczeniu obrzędowo-magicznym).
Bragi był ubogim bogiem, mieszkał w Walhalli Odyna, gdzie sprawował funkcję skalda.
Nie uczestniczył w walkach Asów z ich odwiecznymi wrogami, olbrzymami

Często, pod przebraniem żebraka, włóczył się po królewskich dworach, imponując swym śpiewem i grając na harfie.
Loki twierdził iż Bragi zabił brata Idunn, która jest jego małżonką.
Podczas uczty u Aegira, Bragi pierwszy wyprosił Lokiego, ten w odzewie nazwał go samochwałą, żebrakiem i tchórzem.
Zdenerwowany Bragi twierdził, że urwie mu głowę, co tylko rozbawiło Lokiego, który powołał się na święte przymierze krwi z Odynem.

Z postacią Bragiego wiążą się dwa określenia:
„Opowieść Bragiego" - długa, interesująca historia oraz „Puchar Bragiego" - puchar, który musiał wypić każdy król, który obejmował tron po przodkach.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bragi
źródło

Bragi (ᛒᛦᛅᚴᛁ) jest bogiem poezji i opowieści.
Jest synem Odyna i giganta Gunlod.
Jest żonaty z boginią Iðunn.
Kiedy się urodził, nie wydawało się, że żyje, ale w chwili, gdy krasnoludy przyszły ze złotą harfą, ożył i zaczął grać.]]>

11.jpg Rozmiar: 32,8 KB Pobrań: 262