Malus × Floribunda
Małe drzewo lub krzew do 10 m, z szeroko rozpostartymi gałęziami.
Gałęzie początkowo puszyste, później nagie.
Blaszka liściowa 4–8 cm, jajowata, podstawa klinowata, wierzchołek zaostrzony, brzeg ostro ząbkowany; ciemny, matowozielony i bez włosków na górze, jaśniejszy i puszysty na dole; na długich pędach czasami 3– lub 5-klapowy; ogonek liściowy 1,5–2,5 cm, puszysty. Kwiatostan 4–7-kwiatowy; szypułki 2,5–4 cm.
Kwiaty o średnicy 2,5–3 cm, na owłosionych fioletowych szypułkach, głęboko karminowe pąki otwierające się w jasnoróżowym kolorze, starzejąc się do białego, kwiecień-maj (Wielka Brytania).
Kielich opada przed dojrzewaniem owoców.
Owoce kuliste, 6–9 mm szerokości, żółtawe do czerwonych. ( Fiala 1994 ; Bean 1981 ).
Jeden z najbardziej znanych krabów ogrodowych, jego forma, kwiat i owoce łączą się, aby uczynić go również jednym z najpiękniejszych.
Jest to stosunkowo duże, szeroko rozpostarte drzewo, odpowiednie do większych przestrzeni publicznych, a nie małych ogrodów lub wąskich uliczek ( Fiala 1994 ); ma również duże zapotrzebowanie na wodę i składniki odżywcze dla gleby ( van den Berk Nurseries 2020 ).
Kwitnąc obficie, „każda gałąź jak girlanda” ( Bean 1981 ), kontrast między intensywnie kolorowymi pąkami a bladymi otwartymi kwiatami jest uderzający.
Małe owoce nie są intensywnie kolorowe, ale mogą być atrakcyjne ze względu na swoją liczbę.
Ma pewną podatność na mączniaka prawdziwego i zarazę ogniową ( Fiala 1994 ), a w środku lata jest coraz bardziej oszpecane przez parcha (N. Dunn pers. obs.).
Pomimo powszechnej znajomości, pochodzenie kraba japońskiego jest niejasne.
Chociaż niektórzy ogrodnicy traktują go jako gatunek, nie jest on znany jako roślina dziko rosnąca i produkuje bardzo zmienne siewki ( Fiala 1994 ); obecnie przyjmuje się, że jest to hybryda ( Royal Botanic Gardens, Kew 2020 ), prawdopodobnie krzyżówka Malus Toringo i Malus Baccata ( Edwards & Marshall 2019 ).
Został on sprowadzony do Europy z upraw japońskich w XIX wieku przez Philippa von Siebolda; data nie jest znana, ale jego oryginalny opis zawiera ilustracje obficie kwitnących drzew (Siebold in van Houtte 1865 ).
M. × Floribunda jest tak szeroko uprawiana w Europie i Ameryce Północnej od tak dawna, że wyodrębnianie kolekcji, w których występuje, wydaje się bezcelowe.
Wiele z najlepszych brytyjskich okazów rośnie w względnym ukryciu w parkach publicznych i ogrodach prywatnych; The Tree Register (2020) wymienia 21 zachowanych okazów, o wysokości od 6 do 9 m, rosnących w miejscach rozproszonych od Kornwalii po Aberdeenshire.
https://www.treesandshrubsonline.org/art...loribunda/
