[Krystyna]

       
       
Malus Fusca
Malus Fusca , znana również pod nazwami Oregon Crabapple and Pacific Crabapple, to gatunek Rajskiej Jabłoni pochodzący z zachodniej części Ameryki Północnej

Opis
Owoc
Malus Fusca to drzewo liściaste osiągające wysokość do 13 metrów (43 stóp), z pniem o grubości 20–25 centymetrów (8–10 cali)
Liście mają długość 5–8 cm (2–3 cali), są ciemnozielone na wierzchu, a od spodu blade i włókniste; jesienią przybierają barwę od jasnopomarańczowej do czerwonej
Kwiaty są białe lub jasnoróżowe i kwitną wiosną. 
Owoce to małe, okrągłe, jabłkowate Jabłka o długości około 2 cm ( 3 ⁄ 4 cala) i kolorze od czerwonego do żółtozielonego.
Mogą pozostać na drzewie aż do zimy

Taksonomia
Archibald Menzies opisał ten gatunek w 1792 roku po znalezieniu go w pobliżu dzisiejszego Port Angeles w stanie Waszyngton 

Dystrybucja i siedlisko
Gatunek ten można spotkać od Alaski, przez Kolumbię Brytyjską, aż po północno-zachodnią Kalifornię
Rośnie w lasach iglastych strefy umiarkowanej, głównie w Górach Kaskadowych i Pacyficznym Wybrzeżu
Drzewo może rosnąć w różnych warunkach morskich, jego podkładka toleruje gleby wilgotne (w tym estuaria ze słoną wodą), obszary słabo odwodnione i ciężkie gleby gliniaste. 
Można je spotkać w regionach o wysokich opadach deszczu.

Ekologia
Można go spotkać w pobliżu Olszy Czerwonej, Klonu Wielkolistnego, Wierzb i Szakłaka
Owocem tym żywią się zwierzęta, m.in. głuszce i niedźwiedzie 

Zastosowania
Podłużny owoc nadaje się do jedzenia, ale ma kwaśny smak. 
Z owoców można również pozyskiwać pektynę, która jest przydatna w produkcji dżemów i galaretek z innych owoców, a sama jest również wykorzystywana do produkcji dżemów i galaretek. 
Kora może być stosowana jako zioło lecznicze. 
Jest również uprawiana w parkach i ogrodach jako roślina ozdobna
Owoce Rajskiej Jabłoni były cenione przez rdzennych mieszkańców północno-zachodniego Pacyfiku jako źródło pożywienia i zbierano je wzdłuż całego wybrzeża. 
Jako tradycyjna roślina lecznicza, napary z kory i/lub owoców stosowano m.in. w leczeniu dolegliwości żołądkowych, infekcji skóry i oczu oraz jako środek przeciwbólowy
Drzewo to ceniono również za jego wytrzymałe, odporne drewno, wykorzystywane do wyrobu narzędzi, a także za korę, mającą szerokie zastosowanie w celach leczniczych. 
https://en.wikipedia.org/wiki/Malus_fusc...k403240659

[Krystyna]

       
       
Malus Fusca
Common Name: Oregon Crab
Malus Fusca to krzew liściasty, a częściej drzewo, które może osiągnąć wysokość 5-10 metrów, sporadycznie osiągając 20 metrów. 
Pień ma zazwyczaj średnicę 20-30 cm, sporadycznie do 40 cm.
Roślina jest pozyskiwana ze stanu dzikiego do lokalnego użytku jako żywność, lek i źródło drewna. 
Czasami jest uprawiana jako roślina ozdobna w ogrodach. 
Malus Fusca jest znany jako gatunek liczny i bezpieczny w Kolumbii Brytyjskiej i Kalifornii, a populacje rozmnażające się odnotowano w wielu obszarach chronionych na terenie jego rodzimego zasięgu. 
Roślina jest klasyfikowana jako gatunek „najmniejszej troski” na Czerwonej Liście Gatunków Zagrożonych IUCN (2013)
Zakres
Zachodnia Ameryka Północna – Alaska, Waszyngton, Oregon, Kalifornia.
Siedlisko
Rozproszone w otwartych lasach porośniętych koronami drzew, na brzegach strumieni, na górnych plażach, w zaroślach przybrzeżnych, na obrzeżach estuariów, bagnach i otwartych kanionach; na wysokościach do 1420 metrów, ale głównie poniżej 250 metrów
Zastosowania jadalne
Owoce - surowe lub gotowane
Przyjemny, lekko kwaśny smak, można go jeść na surowo lub przerabiać na galaretki, przetwory itp.
Owoce można pozostawić na drzewie do czasu, aż pojawią się jesienne przymrozki. 
Zmiękną dzięki temu i będą nieco mniej kwaśne.
Owoce są bogate w pektynę, dlatego można je dodawać do owoców o niskiej zawartości pektyny podczas przygotowywania dżemów i galaretek.
Mówi się również, że pektyna chroni organizm przed promieniowaniem.
Owoce są żółte, fioletowoczerwone, podłużne lub jajowate, mają zwykle średnicę 6-10 mm, sporadycznie do 20 mm.
Leczniczy
Krab Oregoński był stosowany w celach leczniczych przez wiele plemion indiańskich Ameryki Północnej, które używały go do leczenia różnych dolegliwości.
W szczególności zyskał reputację wśród niektórych plemion jako środek leczniczy, szczególnie przydatny w leczeniu narządów wewnętrznych.
Jest on rzadko, jeśli w ogóle, stosowany we współczesnym ziołolecznictwie.
Pień, kora i wewnętrzna część kory działają przeciwreumatycznie, ściągająco, oczyszczająco na krew, nasercowo, moczopędnie, przeczyszczająco i tonizująco.
Odwar stosowano w leczeniu kaszlu, wrzodów żołądka, czerwonki, biegunki, reumatyzmu i gruźlicy.
Rozdrobniona kora była stosowana w leczeniu plucia krwią.
Okład z przeżutej kory stosowano na rany.
Napar z kory stosuje się jako płyn do przemywania oczu.
Wywar z kory stosuje się do przemywania skaleczeń, egzemy i innych problemów skórnych.
Napar z kory w połączeniu z korą dzikiej wiśni (Prunus sp.) był stosowany jako środek leczniczy
Sok wyciskany z obranego pnia był stosowany jako lek na oczy
Namoczone liście żuto w leczeniu problemów z płucami.
https://temperate.theferns.info/plant/Malus+fusca

[Krystyna]

       
       

[Krystyna]