[Krystyna]

   
Najszlachetniejsza odmiana minerału Berylu, wyróżnia się świetlistą zielonkawą barwą zawartą w Chromie i Wanadzie, a także względną kruchością i dużą twardością. 
Jego nazwa pochodzi od sanskryckiego samâraka, a stąd do greckiego smaragdos .
Szmaragd został zbadany przez Egipcjan już około dwóch tysięcy lat przed Chrystusem, w pobliżu Morza Czerwonego. 
Słynne od starożytności były także Szmaragdy egipskich kopalń Zabary, które zdobiły Kleopatrę.
Chemicznie Szmaragd jest wykonany z Krzemianu Berylu i Aluminium i ma w stanie surowym kształt sześciokątnego graniastosłupa.
W rzadkich przypadkach jest to całkowicie jasne, przedstawiając scenariusz inkluzji zwany Szmaragdowym ogrodem. 
Poszukiwane od przybycia Portugalczyków do Brazylii, zwłaszcza przez wyprawy pionierów w głąb kraju w XVI i XVII wieku, źródła gospodarczego wykorzystania Szmaragdów zostały znalezione w tym kraju dopiero w XX wieku. 
Najpiękniejsze okazy Szmaragdu na świecie pochodzą z Kolumbii, gdzie wydobywane są ze skał łupkowych w słynnych kopalniach Muzo, Coscuez i Chivor. 
W Afryce są ważne kraje produkujące, głównie Zambia, drugi światowy producent, Zimbabwe i Madagaskar.
Brazylia jest obecnie trzecim światowym producentem, a klejnoty pochodzą ze stanów Minas Gerais (Garimpo de Capoeirana w Nova Era oraz Minas de Belmont i Piteiras w Itabira); Goiás (stanowiska Santa Terezinha i Porangaru), Bahia (stanowiska Carnaíba i Socotó) i Tocantins.

Historycznie rzecz biorąc, najczęściej stosowanym zabiegiem w Szmaragdach jest wypełnianie ubytków naturalnymi olejami lub żywicami w celu zmniejszenia ich widoczności. 
Obecnie żywice sztuczne, a zwłaszcza produkt Opticon, zastąpiły tradycyjne oleje i żywice naturalne.
Syntetyczne Szmaragdy są sprzedawane od 1956 roku przy użyciu dwóch różnych metod. 
Różnią się od naturalnych Szmaragdów głównie inkluzjami i / lub strukturami wzrostu.
źródło