[Krystyna]

   
https://blogger.googleusercontent.com/im...nsects.jpg
Bursztyn sprzed 35 milionów lat zawiera nieznaną grupę owadów. Samiec Calliarcys antiquus zachowany w eoceńskim bursztynie bałtyckim. 
Źródło zdjęcia: R Godunko i in., Scientific Reports,
Znaleziono 35-milionowy Bursztyn, w którym znajdowała się nieznana grupa owadów
Kropla starożytnego Bursztynu dała początek nowej dla nauki grupie owadów dzięki pomocy maleńkiej technologii. 
Za pomocą mikrotomografii (Micro-CT) badacze byli w stanie potwierdzić istnienie rodzaju Calliarcys zawartego w eoceńskim Bursztynie Bałtyckim, co stanowi rzadką okazję do dowiedzenia się więcej o starożytnych Jętkach, które prawie nigdy nie zachowują się w zapisie kopalnym Skał Osadowych.


Sam okaz został zlokalizowany przez Arnolda Staniczka z Państwowego Muzeum Historii Naturalnej w Stuttgarcie, osadzony w kawałku bursztynu bałtyckiego szacowanego na 35 do 47 milionów lat. 
Dzięki specjalistycznemu wkładowi profesora Javiera Alby-Tercedora z Wydziału Zoologii Uniwersytetu Georgii w Stuttgarcie, który za pomocą mikrotomografii uzyskał wyraźne obrazy owada, można było go szczegółowo zbadać i opisać.

Rośliny takie jak drzewa iglaste (i niektóre rośliny strączkowe) chronią się, wydzielając żywicę – gęstą, lepką ciecz – w reakcji na uszkodzenie kory okazu. 
Ponieważ owady często zostają uwięzione w tej żywicy, nawet te sprzed milionów lat można znaleźć do dziś, zachowane w stwardniałej, skamieniałej żywicy, którą znamy jako Bursztyn. 
Złoża Bursztynu znajdują się w różnych częściach świata, w tym w północnej Hiszpanii, ale te zlokalizowane w regionie bałtyckim są najliczniejsze.
„Konserwacja okazów uwięzionych w Bursztynie jest często doskonała, a przezroczystość otaczającego je materiału pozwala na ich szczegółowe badanie pod mikroskopem” – wyjaśnia profesor Alba-Tercedor.

„Jednak w innych przypadkach poziom przezroczystości nie jest dobry, ponieważ powstające obszary nieprzezroczystości uniemożliwiają zbadanie niektórych szczegółów” – komentuje Alba-Tercedor. 
Gdy ta ograniczona przezroczystość jest problematyczna, mikrotomografia rentgenowska (technika podobna do tej stosowanej w szpitalach do badania narządów pacjentów) jest nieoceniona w badaniu okazów kopalnych zachowanych w Bursztynie.

Kiedy Arnold Staniczek – specjalista od Jętek, z bogatym doświadczeniem w badaniu owadów zachowanych w Bursztynie – obserwował ten konkretny okaz z Bałtyku, był on całkowicie przezroczysty. 
Jednak sam owad wykazywał pewne „hialinowe” (prześwitujące) obszary otaczające określone części ciała, które są niezbędne do scharakteryzowania okazu i odróżnienia jednego gatunku od drugiego, takie jak koniec odwłoka, gdzie znajduje się męski aparat rozrodczy (genitalia).

Ponieważ ta przezroczystość utrudniała proces identyfikacji, Staniczek zwrócił się do Alba-Tercedora, specjalisty od Jętek (Ephemeroptera) i ze względu na jego uznane doświadczenie w stosowaniu mikrotomografii komputerowej (mikro-CT) w badaniach nad owadami.

Ze swojej bazy w pracowni mikrotomografii na Wydziale Zoologii Uniwersytetu Greckiego (UGR), profesor Alba-Tercedor zrekonstruował całego owada, w tym obszary niemożliwe do zaobserwowania w inny sposób ze względu na nieprzezroczystość Bursztynu. 
Ten konkretny okaz należy do rodzaju Calliarcys , pierwszego (formalnie opisanego) gatunku występującego na Półwyspie Iberyjskim.
https://www.geologyin.com/2022/10/35-mil...nd-to.html