[Krystyna]

Czy wiesz, że...
Magnetite, jeden z niewielu naturalnie występujących materiałów magnetycznych, fascynował wczesne cywilizacje i utorował drogę ku współczesnemu kompasowi. 
W związku z tym żegluga na otwartym morzu, handel i wojna są w dużej mierze częścią dziedzictwa Magnetite 
Magnetite, stosunkowo powszechny, czarny, metaliczny minerał, jest również jedną z najważniejszych Rud Żelaza współczesnego społeczeństwa, występującą w różnorodnych skałach magmowych, pegmatytach, skałach metamorficznych kontaktowych i żyłach hydrotermalnych. 
Na naszej współczesnej Ziemi Magnetyt rzadko tworzy się w środowiskach osadowych. 
Jednak we wczesnym proterozoiku (2,5–1,6 miliarda lat temu) duże złoża Magnetytu wytrącały się bezpośrednio z wód morskich, ponieważ był to czas, gdy oceany i atmosfera świata nie były jeszcze tak bogate w tlen, jak obecnie.

Opis i cechy identyfikacyjne
Magnetite to czarny, nieprzezroczysty, magnetyczny minerał, który po potarciu o twardą, chropowatą powierzchnię pozostawia czarną smugę. 
Jest jednym z najpowszechniej występujących tlenków metali, a jego struktura krystaliczna zawiera zarówno jony Żelaza (Fe+2), jak i Żelaza (Fe+3). 
Złożony układ elektronów między tymi dwiema formami Żelaza jest źródłem jego właściwości magnetycznych. 
Chociaż inne minerały metaliczne mogą naśladować Magnetyt kolorem, połyskiem, twardością i ciężarem właściwym, Magnetyt jest jedynym powszechnie występującym minerałem o właściwościach magnetycznych. 
Dlatego zazwyczaj wystarczy Magnes, aby zidentyfikować jego obecność.

Kryształy Magnetytu zazwyczaj powstają tylko wtedy, gdy magma stygnie wystarczająco wolno, aby mogły się z niej formować i osiadać. 
Kryształy te mają zazwyczaj kształt ośmiościanów lub dwunastościanów (kształty o ośmiu lub dwunastu bokach), które na niektórych powierzchniach mogą wykazywać drobne linie (znane jako „prążki”). 
Częściej Magnetyt występuje w swojej masywnej postaci, powszechnie nazywanej „Magnetytem”. 
Ta masywna odmiana ma znacznie bardziej wyrazisty
Magnetyczny charakter i duże złoża masywnego Magnetytu mogą powodować problemy z kompasami. 
Jednak magnetyczna siła magnetyczna Magnetytu nigdy nie jest na tyle silna, by wyciągać gwoździe ze statków, jak głosiły wczesne opowieści żeglarskie!

Na naszej Ziemi: Geologiczne znaczenie Magnetite
Magnetite jest jednym z najpowszechniejszych minerałów Tlenkowych Żelaza i występuje w różnych środowiskach geologicznych. 
Jest powszechnym minerałem akcesoryjnym w Skałach Magmowych, ale rzadko tworzy kryształy na tyle duże, by można je było zobaczyć w próbkach ręcznych. 
Częściej Magnetite jest rozproszony w skale jako mikroskopijne kryształy, które tworzą się wzdłuż krawędzi minerałów żelazonośnych, takich jak Biotyt, Amfibole i Pirokseny. W tej rozproszonej formie rzadko stanowi wystarczającą część objętości skały, by można go było wykryć za pomocą ręcznego magnesu, chociaż skała może wykazywać cechy paleomagnetyczne, które można wykryć za pomocą czułych instrumentów. 
Jeśli magma maficzna stygnie wystarczająco wolno, gęste kryształy Magnetite mogą osiadać podczas krystalizacji, tworząc duże Rudy Magnetite o silnym charakterze magnetycznym. 
Magnetite może również powstawać podczas metamorfizmu kontaktowego zanieczyszczonych wapieni bogatych w Żelazo oraz w wysokotemperaturowych hydrotermalnych złożach żył siarczkowych.

W skałach osadowych wczesnego proterozoiku (2,5–1,6 mld lat temu) Magnetite występuje w dużych osadach, które powstały jako płytkie osady morskie wytrącane w oceanach wczesnego proterozoiku, w czasie, gdy atmosfera i oceany Ziemi przechodziły znaczącą przemianę chemiczną. 
W poprzednim archeozoiku (3,9–2,5 mld lat temu) istniało niewiele wolnego Tlenu (O2), a ogromne ilości rozpuszczonego Żelaza tworzyły wczesne oceany. 
Wraz ze wzrostem poziomu Tlenu, spowodowanym przez organizmy fotosyntetyzujące, Tlen zaczął reagować z rozpuszczonym Żelazem, wytrącając tlenki Żelaza, które osadzały się na płytkim dnie morskim. 
Od końca dolnego proterozoiku, 1,6 mld lat temu, poziom Tlenu był zbyt wysoki, aby rozpuszczone Żelazo mogło gromadzić się w wodzie morskiej, więc ten typ osadzania się morskiej Rudy Żelaza już nie występuje. 
W późnym proterozoiku i nowszych skałach osadowych Magnetite występuje wyłącznie w postaci zerodowanych ziaren osadowych. 
Te gęste ziarna piasku „ciężkich minerałów” mogą być koncentrowane przez działanie fal i prądów w ekonomicznie ważne piaski i piaskowce zawierające ciężkie minerały.

W miarę formowania się Skał Magmowych i osadowych zawierających Magnetite, zawarty w nich Magnetyt jest zgodny z polem magnetycznym Ziemi. 
Ponieważ ten magnetyzm skał, zwany paleomagnetyzmem, nie zmienia się po uformowaniu się skały, stanowi on zapis tego, jak wyglądało pole magnetyczne Ziemi w momencie jej powstania. 
Zapisy magnetyczne zachowane w skałach magmowych, strumieniach lawy, pokładach popiołów i drobnoziarnistych osadach osadowych dzięki zawartości Magnetytu pozwalają geologom interpretować historię pola magnetycznego Ziemi, zmiany jego biegunowości, a nawet przeszłe ruchy płyt tektonicznych.

W osadach magmowych Magnetyt występuje w kontakcie z Apatytem i piroksenami
W skałach metamorficznych występuje najczęściej z Granatem, Piroksenem, Oliwinem i Siarczkami Metali, takimi jak Piryt i Chalkopiryt. 
W żyłach hydrotermalnych o wysokiej temperaturze często występuje w połączeniu ze Sfalerytem i Galeną.
https://commonminerals.esci.umn.edu/mine.../magnetite
https://commonminerals.esci.umn.edu/mine.../magnetite