25-08-2026, 21:46
https://www.treesandshrubsonline.org/sit...iana-9.jpg
Liście jabłoni Halliana mogą zachować delikatny czerwonawy odcień aż do lata. Ogrody Dyffryn, Glamorgan, Wielka Brytania. 16 maja 2018 r. Zdjęcie: Owen Johnson.
https://www.treesandshrubsonline.org/sit...iana-8.jpg
Malus aff. halliana z białymi kwiatami z czerwonych pąków (i czerwonymi liśćmi o strzępkach) w Bodnant, północna Walia; 10 maja 2016 r. Zdjęcie: Owen Johnson.
Malus Halliana
Małe drzewo do 5 m.
Gałęzie purpurowe, smukłe, drobno owłosione za młodu, później nagie.
Pąki purpurowobrązowe, jajowate, łuski nagie lub orzęsione na brzegu.
Blaszka liściowa ciemnozielona, często z odcieniem fioletu powyżej, jajowata lub eliptyczna, 3,5–8 × 2,5–4,5 cm, naga, z wyjątkiem czasami drobno owłosionych wzdłuż nerwu środkowego powyżej, podstawa klinowata do zaokrąglonej, wierzchołek długo zaostrzony, brzeg z małymi, tępymi ząbkami; ogonek liściowy 0,5–2,5 cm, słabo owłosiony za młodu.
Kwiatostan 4–6-kwiatowy baldach, 4–6 cm szerokości; szypułki smukłe i zwisające, fioletowe, 2–4 cm, słabo owłosione.
Kwiaty o średnicy 3–3,5 cm wiosną (marzec-kwiecień w Chinach).
Działki kielicha trójkątno-jajowate, 3–5 mm, z wierzchu filcowate, opadające przed osiągnięciem dojrzałości owocu; płatki często ponad 5, różowe, odwrotnie jajowate, ~1,5 cm; pręcików 20–25, nierównych, około połowy długości płatków; słupków 4 lub 5, nieznacznie dłuższych od pręcików.
Owoce purpurowe, w kształcie gruszki lub jajowate, o średnicy 6–8 mm, z małą blizną na wierzchołku, w Chinach we wrześniu–październiku. ( Gu i in. 2003 ; Cullen i in.
2011 ; Bean 1981 )
Dystrybucja Chiny Anhui, Guizhou, Hubei, Jiangsu, Shaanxi, Syczuan, Yunnan, Zhejiang.
Siedlisko Zarośla na zboczach lub przy strumieniach; 0–1200 m n.p.m.
https://www.treesandshrubsonline.org/sit...lliana.jpg
Malus Halliana należy do grupy jabłoni skupionej wokół Malus Baccata
Można ją odróżnić od tego gatunku po krótszych, tępych, a nie spiczastych działkach oraz (zwykle) różowych płatkach ( Gu et al. 2003 ).
Liście mają skórzastą fakturę, podobnie jak u Malus Hupehensis , ale nie u Malus Baccata (H. McAllister pers. comm. 2020); delikatny czerwony brzeg niektórych młodych liści wydaje się być charakterystyczny dla roślin w uprawie brytyjskiej ( The Tree Register 2020 ), podobnie jak purpurowy nerw główny ( Bean 1981 ).
To właśnie kwiaty są wielką atrakcją, wczesne (często w marcu w Wielkiej Brytanii), wyraźnie różowe na czerwonych szypułkach, z młodymi łodygami również zabarwionymi; małe purpurowe owoce nie są na pierwszym miejscu ( Fiala 1994 ).
Często wielopniowe i czasami odrosty, ostatecznie tworzy dość otwarte drzewo.
Bardzo podobny jest rzadki japoński gatunek Malus Spontanea, czasami traktowany jako odmiana Malus Halliana ( np. Bean 1981 ), ale w ogrodach jest słabo znany.
https://www.treesandshrubsonline.org/sit...iana-4.jpg
https://www.treesandshrubsonline.org/sit...iana-5.jpg
Gatunek ten został nazwany od materiału uprawnego przywiezionego do Stanów Zjednoczonych wraz z innymi ważnymi roślinami ogrodowymi przez amerykańskiego lekarza i ogrodnika George'a Rogersa Halla, który mieszkał w Japonii w latach 1855–1861 ( Howe 1923 ); epitet gatunkowy Koehne'a upamiętnia go.
Długo uprawiany jako roślina ozdobna zarówno w Chinach, jak i w Japonii, istnieje ciągła niepewność co do stopnia, w jakim wiele chińskich populacji można uznać za prawdziwie dzikie ( Gu i in. 2003 ; Bean 1981 ); zapisy z zachodnich prowincji wydają się być mniej wiarygodne ( Bean 1981 ; Royal Botanic Gardens, Kew 2020 ).
Chińsko-amerykańska ekspedycja botaniczna z 1980 r. zgromadziła dziewięć kolekcji przypominających Malus Halliana / hupehensis z całego dystryktu leśnego Shennongjia w zachodniej części Hubei ( Bartholomew i in. 1983 ), co prawdopodobnie sugeruje dziką populację.
Dwie z nich, obejmujące nasiona i przypisywane później Malus Halliana, wprowadziły nową krew do uprawy zachodniej; SABE 1218 i 1314.
Formy półpełne, takie jak „Parkmannii” (patrz poniżej) i „National Arboretum 127” (o rzekomo lepszej, przypominającej wazon koronie – Fiala 1994 ) zostały wyselekcjonowane zarówno na Dalekim Wschodzie, jak i w Ameryce.
https://www.treesandshrubsonline.org/art...-halliana/
Liście jabłoni Halliana mogą zachować delikatny czerwonawy odcień aż do lata. Ogrody Dyffryn, Glamorgan, Wielka Brytania. 16 maja 2018 r. Zdjęcie: Owen Johnson.
https://www.treesandshrubsonline.org/sit...iana-8.jpg
Malus aff. halliana z białymi kwiatami z czerwonych pąków (i czerwonymi liśćmi o strzępkach) w Bodnant, północna Walia; 10 maja 2016 r. Zdjęcie: Owen Johnson.
Malus Halliana
Małe drzewo do 5 m.
Gałęzie purpurowe, smukłe, drobno owłosione za młodu, później nagie.
Pąki purpurowobrązowe, jajowate, łuski nagie lub orzęsione na brzegu.
Blaszka liściowa ciemnozielona, często z odcieniem fioletu powyżej, jajowata lub eliptyczna, 3,5–8 × 2,5–4,5 cm, naga, z wyjątkiem czasami drobno owłosionych wzdłuż nerwu środkowego powyżej, podstawa klinowata do zaokrąglonej, wierzchołek długo zaostrzony, brzeg z małymi, tępymi ząbkami; ogonek liściowy 0,5–2,5 cm, słabo owłosiony za młodu.
Kwiatostan 4–6-kwiatowy baldach, 4–6 cm szerokości; szypułki smukłe i zwisające, fioletowe, 2–4 cm, słabo owłosione.
Kwiaty o średnicy 3–3,5 cm wiosną (marzec-kwiecień w Chinach).
Działki kielicha trójkątno-jajowate, 3–5 mm, z wierzchu filcowate, opadające przed osiągnięciem dojrzałości owocu; płatki często ponad 5, różowe, odwrotnie jajowate, ~1,5 cm; pręcików 20–25, nierównych, około połowy długości płatków; słupków 4 lub 5, nieznacznie dłuższych od pręcików.
Owoce purpurowe, w kształcie gruszki lub jajowate, o średnicy 6–8 mm, z małą blizną na wierzchołku, w Chinach we wrześniu–październiku. ( Gu i in. 2003 ; Cullen i in.
2011 ; Bean 1981 )
Dystrybucja Chiny Anhui, Guizhou, Hubei, Jiangsu, Shaanxi, Syczuan, Yunnan, Zhejiang.
Siedlisko Zarośla na zboczach lub przy strumieniach; 0–1200 m n.p.m.
https://www.treesandshrubsonline.org/sit...lliana.jpg
Malus Halliana należy do grupy jabłoni skupionej wokół Malus Baccata
Można ją odróżnić od tego gatunku po krótszych, tępych, a nie spiczastych działkach oraz (zwykle) różowych płatkach ( Gu et al. 2003 ).
Liście mają skórzastą fakturę, podobnie jak u Malus Hupehensis , ale nie u Malus Baccata (H. McAllister pers. comm. 2020); delikatny czerwony brzeg niektórych młodych liści wydaje się być charakterystyczny dla roślin w uprawie brytyjskiej ( The Tree Register 2020 ), podobnie jak purpurowy nerw główny ( Bean 1981 ).
To właśnie kwiaty są wielką atrakcją, wczesne (często w marcu w Wielkiej Brytanii), wyraźnie różowe na czerwonych szypułkach, z młodymi łodygami również zabarwionymi; małe purpurowe owoce nie są na pierwszym miejscu ( Fiala 1994 ).
Często wielopniowe i czasami odrosty, ostatecznie tworzy dość otwarte drzewo.
Bardzo podobny jest rzadki japoński gatunek Malus Spontanea, czasami traktowany jako odmiana Malus Halliana ( np. Bean 1981 ), ale w ogrodach jest słabo znany.
https://www.treesandshrubsonline.org/sit...iana-4.jpg
https://www.treesandshrubsonline.org/sit...iana-5.jpg
Gatunek ten został nazwany od materiału uprawnego przywiezionego do Stanów Zjednoczonych wraz z innymi ważnymi roślinami ogrodowymi przez amerykańskiego lekarza i ogrodnika George'a Rogersa Halla, który mieszkał w Japonii w latach 1855–1861 ( Howe 1923 ); epitet gatunkowy Koehne'a upamiętnia go.
Długo uprawiany jako roślina ozdobna zarówno w Chinach, jak i w Japonii, istnieje ciągła niepewność co do stopnia, w jakim wiele chińskich populacji można uznać za prawdziwie dzikie ( Gu i in. 2003 ; Bean 1981 ); zapisy z zachodnich prowincji wydają się być mniej wiarygodne ( Bean 1981 ; Royal Botanic Gardens, Kew 2020 ).
Chińsko-amerykańska ekspedycja botaniczna z 1980 r. zgromadziła dziewięć kolekcji przypominających Malus Halliana / hupehensis z całego dystryktu leśnego Shennongjia w zachodniej części Hubei ( Bartholomew i in. 1983 ), co prawdopodobnie sugeruje dziką populację.
Dwie z nich, obejmujące nasiona i przypisywane później Malus Halliana, wprowadziły nową krew do uprawy zachodniej; SABE 1218 i 1314.
Formy półpełne, takie jak „Parkmannii” (patrz poniżej) i „National Arboretum 127” (o rzekomo lepszej, przypominającej wazon koronie – Fiala 1994 ) zostały wyselekcjonowane zarówno na Dalekim Wschodzie, jak i w Ameryce.
https://www.treesandshrubsonline.org/art...-halliana/