[Krystyna]

       
Juglans Hindsii
Juglans Hindsii, powszechnie nazywany Czarnym Orzechem Północnokalifornijskim i Czarnym Orzechem Hindsa, to gatunek Orzecha Włoskiego pochodzący z zachodniej części Stanów Zjednoczonych (Kalifornia i Oregon).
W przemyśle drzewnym i wśród stolarzy jest powszechnie nazywany Orzechem Claro i jest przedmiotem pewnych nieporozumień co do jego stosowania jako podkładki dla Orzecha Angielskiego
Opis
Zachowana gałąź z liśćmi i kilkoma gałązkami Juglans Hindsii, obok linijki i różnych ramek tekstowych. 
Tekst zawiera informację, że okaz został zebrany przez dziekana Wm Taylora z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley w Parku Narodowym Yosemite.
Okaz Juglans Hindsii z Muzeum Yosemite
Okaz z początku czerwca
Juglans Hindsii to duże drzewo dorastające do 7–23 metrów (23–75 stóp) wysokości, które w miejscach o odpowiednim zacienieniu może osiągnąć wysokość ponad 30 metrów (100 stóp)
Gatunek ten zazwyczaj ma pojedynczy, wyprostowany pień, zazwyczaj bez gałęzi w dolnej połowie drzewa, oraz koronę, która może być szersza niż wysokość drzewa. 
Pnie mogą osiągać średnicę 1,5–1,8 metra (5–6 stóp) u podstawy drzewa    
Liść ma około 0,3 m (1 stopę) długości, każdy z 13–21 listkami, każdy o długości 5–12,5 cm (2–5 cali) i ząbkowanych brzegach.
W kątach nerwów znajdują się kępki włosków, co odróżnia ten gatunek od Orzecha Kalifornijskiego z Południowej Kalifornii . 
Gatunek ten jest jednopienny, kwiaty męskie znajdują się w żółtozielonych kotkach o długości do 15 cm (6 cali), a kwiaty żeńskie wyrastają z młodych gałązek w grupach po 1–3.
Orzech ma do 4 cm ( 1  +1 ⁄ 2 cala) szerokości, z gładką, brązową, grubą skorupą.
Taksonomia
Obecnie roślina ta jest klasyfikowana jako odrębny gatunek.
Niektórzy botanicy, a także wydanie podręcznika The Jepson Manual z 1993 r., sklasyfikowali ją jako Juglans Californica subsp. Hindsii , podgatunek Juglans Californica (Południowokalifornijskiego Orzecha Czarnego)
Dystrybucja i siedlisko
Historyczny zasięg Juglans Hindsii rozciąga się od doliny San Joaquin i doliny Sacramento do północnej wewnętrznej części pasma górskiego California Coast Ranges i obszaru Zatoki San Francisco w północnej Kalifornii
Ocena IUCN z 2020 r. rozszerzyła ten zasięg: na północ do Oregonu i na południe do południowej Kalifornii, na obszarach o podobnym typie siedliska. 
Najbardziej wysunięte na północ przedkolonialne drzewo Juglans Hindsii znajdowało się w hrabstwie Douglas w stanie Oregon, zanim zostało przewrócone w listopadzie 2017 r. 
Liczenie pierścieni wykazało, że drzewo wyprzedziło przybycie osadników o około 100 lat. 
Native Plant Society of Oregon udokumentowało również wiele drzew z okresu przedkolonialnego w dolinie Rogue w Oregonie
Drzewo rośnie w lasach nadbrzeżnych, w drzewostanach jednogatunkowych lub mieszanych z gatunkami Dębów Kalifornijskich ( Quercus spp.) i Topoli fremontowskiej 
(Populus fremontii)
Ochrona
Juglans Hindsii był wcześniej klasyfikowany jako gatunek poważnie zagrożony w spisie rzadkich roślin California Native Plant Society
W rewizji z 2019 roku gatunek ten został uznany za pospolity
Gatunek ten jest zagrożony przez krzyżowanie z drzewami sadowniczymi, urbanizację i przekształcanie siedlisk na potrzeby rolnictwa.
Uprawa
Juglans Hindsii od dawna odgrywa ważną rolę komercyjną jako podkładka do sadów Juglans Regia (Orzecha Włoskiego) na całym świecie. 
Jest również wykorzystywana jako materiał mateczny dla szybko rosnącej podkładki hybrydowej Luther Burbank, powszechnie nazywanej „Paradox” (Juglans Hindsii x Juglans Regia)
Orzech Kalifornijski Północny jest uprawiany przez specjalistyczne szkółki roślin rodzimych w Kalifornii
Jest wykorzystywany jako drzewo ozdobne w ogrodach tradycyjnych i dzikiej przyrody, a także w ogrodach siedliskowych, projektach naturalnej architektury krajobrazu oraz ogrodach odpornych na suszę i przystosowanych do klimatu
Drzewo jest również sadzone w ramach projektów odnowy siedlisk
Szkodniki
Juglans Hindsii jest atakowany przez muchę Rhagoletis Juglandis, powszechnie znaną jako Mucha Orzechówka, która składa jaja w łupinach owoców Orzecha Woskiego. 
R.  juglandis atakuje również inne odmiany Orzechów Włoskich, takie jak Juglans Regia (Orzech Angielski lub Perski), 
Juglans Rupestris (pochodzący z Arizony i Teksasu) i Juglans Hindsii (Orzech Czarny Kalifornijski)
Alergeniczność
Jest to silny alergen 
Zapylenie zwykle ma miejsce wiosną
Zastosowania
Orzech jest jadalny. 
Drewno Juglans Hindsii jest powszechnie nazywane przez przemysł drzewny i stolarzy Orzechem Claro 
Charakteryzuje się bogatym usłojeniem, intensywnym brązowym kolorem i wyrazistym rysunkiem słojów, zwłaszcza w miejscach styku dużych gałęzi z pniem.
W niewielkich ilościach wykorzystuje się je do produkcji wysokiej jakości mebli i kolb do broni, a także sprzedaje się je w postaci płyt, z których powstają duże stoły z naturalnym blatem ze względu na trwałość, dobre właściwości użytkowe i wirujące, opalizujące usłojenie.

Istnieje pewne zamieszanie co do natury Orzecha Claro, ponieważ Juglans Hindsii jest powszechnie stosowany jako podkładka do drzew sadowniczych. 
Fragment poniżej oryginalnego szczepu to drewno Orzecha Claro, a fragment powyżej to jaśniejszy Orzech Angielski. 
Niektórzy stolarze wykorzystują to zjawisko, czyniąc zmianę koloru cechą charakterystyczną swoich prac.
https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_hindsii
https://www.inaturalist.org/taxa/54502-J...wse_photos

[Krystyna]

   
Piękny, okrągłogłowy osobnik Juglans Hindsii w Etnie w północnej Kalifornii, sfotografowany w czerwcu 2025 r. Zdjęcie: D. Crowley.
Juglans Hindsii
Małe do średniego drzewa, 6–23 m, zwykle z pojedynczym prostym pniem. 
Kora jasna lub średnioszara, z wiekiem rozpadająca się na płytki. 
Gałęzie grube, rozprzestrzeniające się do zwisających, początkowo czerwonobrązowe owłosione; blizny na liściach szeroko trójkątne z zaokrąglonymi narożnikami, górny brzeg płytki do głęboko ząbkowanego, nieograniczonego wyraźnie zaznaczonym pasem owłosienia; rdzeń jasnobrązowy. 
Pąki szczytowe elipsoidalne do podłużnych, spłaszczone, 6–8 mm. 
Liście 22–45 cm; ogonek 3–8 cm, listek szczytowy dobrze rozwinięty. Listki 13–21, (5,6–)7,3–13 × (1–)1,9–2,8 cm, wąsko trójkątne do lancetowatych, czasami nieco zakrzywione, zwężające się lub zaokrąglone u nasady; brzegi piłkowane, wierzchołek zaostrzony; górna powierzchnia mniej lub bardziej naga, ciemnozielona; 
Dolna powierzchnia jaśniejsza z kępkami włosków w kątach głównych nerwów, czasami bardziej rozpostartymi. 
Kotki męskie 6–15 cm; pręcików 20–40 na kwiat; kwiaty żeńskie 1–3. 
Owoce 1–2, kuliste, 3–5 cm średnicy; orzechy jajowate do kulistych, 2,4–3,2 cm, gładkie lub z okazjonalnymi, delikatnymi podłużnymi rowkami. 
Osłonka gruba, jądro małe i słodkie. 
Kwitnie kwiecień–maj (Kalifornia). 
( Whittemore & Stone 1997 ; Grimshaw 2004 ).

Występowanie:  
Stany Zjednoczone, Central Valley w północnej Kalifornii, południowy Oregon
Siedlisko  
Wzdłuż strumieni, czasami na naruszonych zboczach; 0–300 m.
Strefa mrozoodporności USDA  8-9
Klasa odporności RHS  H4

Orzech Kalifornijski Północny stał się znany europejskiej nauce za sprawą okazów zebranych przez angielskiego chirurga morskiego i przyrodnika Richarda Hindsa, gdy statek pomiarowy HMS Sulphur badał dolną część rzeki Sacramento w 1837 roku w ramach badań Pacyfiku ( Thomsen 1963 )
Willis Jepson, jeden z pierwszych autorytetów w dziedzinie kalifornijskiej flory, nazwał go Orzechem Hindsa na swoją cześć jako podgatunek Juglans Californica w 1908 roku, utrzymując tę metodę w swojej wpływowej Flora of California ( Jepson 1909 ). 
Jednakże Smith (1909) stwierdził, że Jepson uznał go obecnie za pełny gatunek i podał cechy diagnostyczne. 
Te dwie metody wydają się być stosowane równolegle jeszcze przez długi czas w XX wieku, co spowodowało zamieszanie w zapisach.

   
Juglans Hindsii może wyrosnąć na potężne drzewo. 
Ogród Botaniczny w Christchurch, Nowa Zelandia, 15 listopada 2023 r. Zdjęcie: Tom Christian.

   
Dolna część pnia i bliźniacze łodygi Juglans hindsii w Etnie, w północnej Kalifornii, sfotografowane w czerwcu 2025 r. Zdjęcie: D. Crowley.
https://www.treesandshrubsonline.org/art...s-hindsii/

[Krystyna]

   
Juglans Hindsii to szerokolistne drzewo liściaste o zielonych liściach. 
Wiosną pojawiają się limonkowo-zielone kwiaty, a następnie brązowe owoce. 
Przyciąga ptaki. 
Dobrze rośnie w słońcu – głównie słonecznym i przy regularnym podlewaniu – z umiarkowaną ilością wody. 
Po ukorzenieniu się jest odporny na suszę. 
Adaptuje się do różnych warunków glebowych. 
Dobrze rośnie na przeciętnej, gliniastej i piaszczystej glebie. 
Dobry wybór, jeśli szukasz rośliny odpornej na werticiliozę.
https://plantlust.com/plants/36247/juglans-hindsii/

[Krystyna]

   
Juglans Hindsii
Orzech Północnokalifornijski.
Juglans Hindsii, orzech północnokalifornijski, ma pyszne Orzechy Włoskie, które są bardzo trudne do zgryzienia i doskonale nadają się do lodów z Czarnego orzecha.
Oto ładny okaz Juglans hindsii, orzecha kalifornijskiego północnego w ogrodzie Santa Margarita.
Orzech kalifornijski to drzewo liściaste dorastające do 15 metrów, występujące naturalnie w rozproszonych miejscach w całej Kalifornii. 
Szybko rosnące drzewo z jadalnymi Orzechami, odporne na warunki atmosferyczne. 
Pojawiły się pewne kontrowersje co do tego, czy drzewa te zostały posadzone przez Indian Ameryki Północnej wokół ich obozowisk. 
Zawsze znajdowałem drzewa sadzone w miejscach, w których znani byli Indianie, zazwyczaj w promieniu pół mili. 
Szkółka znajduje się w odległości mili od jednego z tych starych obozowisk. 
Jest to podkładka dla wszystkich starszych sadów Orzechów Włoskich. 
Orzechy są dobrej jakości, ale trudne do zgryzienia. 
Orzechy włoskie należą do najsilniejszych roślin allelopatycznych i trudno pod nimi uprawiać ogród. 
Te drzewa nie są tak naprawdę drzewami leśnymi, raczej drzewami kempingowymi. 
W pobliżu źródła wody, ale nie w źródle wody, jak na polu kempingowym. 
Żyją więc w chaparralu i zbiorowiskach roślin leśnych, ale jako obozowicze, gdzie jest źródło wody.
Juglans hHndsii toleruje piasek, glinę i okresowe zalewanie.

Liście Juglans Hindsii są liściaste.
Kwiaty Juglans Hindsii mają kolor fioletowo-niebieski.
Owoce Juglans Hindsii są jadalne.
https://www.laspilitas.com/nature-of-cal...ns-hindsii