[Krystyna]

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/c...l_unscaled
Wilk Garmr
W Mitologii Nordyckiej Garmr lub Garm ( w staronordyjskim : Garmr [ ˈɡɑrmz̠ ] ) to Wilk lub Pies kojarzony zarówno z Helem, jak i Ragnarökiem, opisywany jako krwawy strażnik bramy Hel 

Etymologia imienia Garmr pozostaje niepewna. 
Bruce Lincoln łączy imię Garmr z greckim mitycznym psem Cerberem, wiążąc oba imiona z praindoeuropejskim rdzeniem *ger- , oznaczającym warczenie (być może z przyrostkami -*m/*b i -*r )
Jednak Daniel Ogden zauważa, że analiza ta wymaga, aby imiona Cerberus i Garmr pochodziły z dwóch różnych rdzeni indoeuropejskich (odpowiednio * ger- i * gher- ), i w tej opinii nie ustanawia związku między tymi dwoma imionami.

Pojawia się także w folklorze dolnosaksońskim pod nazwą helhond lub kardoes w Twente , we wschodniej Holandii , jako towarzysz Tamfany lub Tanfany ; jest to jeden z wielu tytułów/imion Piekła / Nerthusa 
Mówi się, że jego świecące na czerwono oczy widziano w okolicach tankenbergu w Oldenzaal , a jego wycie zwiastuje chorobę i śmierć.

Elementy folkloru pangermańskiego nakładają się na starożytną tradycję „'t an bloaz'n” („błąd w głowie”) lub „mirreweenterhorn” („róg środka zimy”), zwanego także Lur („ róg środka zimy ”) .

Prawdopodobne jest, że na niesamowite dźwięki rogu, służące do komunikacji z duchami przodków, odpowiadały wilki zamieszkujące ten teren. 
W ten sposób dźwięk stał się synonimem zimy, choroby, śmierci i cienia zasłony między życiem a śmiercią.

Lur/róg środka zimy był rytualnym narzędziem animistycznym, używanym do przywoływania „zaświatów”, dziękowania przodkom lub ogłaszania i ostrzegania przed śmiercią członków rodziny i społeczności.

Edda Poetycka
W poemacie Eddy poetyckiej Grímnismál wspomniany jest Garmr:

Najlepszym z drzew | musi być Yggdrasil , Skíðblaðnir najlepszym z łodzi;
ze wszystkich bogów | największy jest Óðinn, a Sleipnir najlepszym z rumaków;
Bifröst wśród mostów, | Bragi wśród skaldów, Hábrók wśród jastrzębi, | i Garmr wśród psów.

W jednym z refrenów pieśni Völuspá wycie Garmr zwiastuje nadejście Ragnaröku:
Teraz Garmr głośno wyje | przed Gnipahellirem ,
Pęta pękną, | a wilk ucieknie swobodnie;
Wiele wiem, | i więcej mogę zobaczyć
O losie bogów, | potężnych w walce.

Po pierwszym wystąpieniu tego refrenu recytowana jest Fimbulvetr ; po drugim wystąpieniu opisana jest inwazja Jötnara na świat bogów ; po ostatnim wystąpieniu opisany jest początek nowego, lepszego świata.

Baldrs Draumar opisuje podróż Odyna do Hel 
Po drodze spotyka psa.

Wtedy Odyn, stary czarodziej, wstał i położył siodło na grzbiecie Sleipnira;
stamtąd pojechał w głąb Niflhel i spotkał psa, który przybył z piekła.

Krwawy trzymał go na piersi, a ojciec magii wył z daleka;
Odyn jechał naprzód, ziemia dudniła, aż dotarł do domu tak wysokiego, że nie mógł już dłużej przebywać w Hel 

Choć nie ma imienia, ten pies jest czasami uznawany za Garmr 
Alternatywnie, Garmr jest czasami uznawany za identycznego z Fenrir 
Garmr jest czasami postrzegany jako pies piekielny, porównywalny do Cerberusa .

Prose Edda
Księga Eddy Prozatorskiej Gylfaginning przypisuje mu rolę w Ragnaröku :
Wtedy zostanie wypuszczony pies Garmr, związany przed Gnipahellirem : stoczy walkę z Tyrem , a każdy z nich będzie zabójcą drugiego.
https://en.wikipedia.org/wiki/Garmr

[Krystyna]

Wilk Garmr
Garmr (staronordyjskie słowo oznaczające „szmatę” , którego znaczenie/etymologia są nieznane) to Pies lub Wilk kojarzony ze światem podziemnym  i siłami zniszczenia. 
Niewiele o nim wiadomo, ponieważ wzmianki o nim są skąpe i niejasne. 
W zachowanych źródłach staronordyjskich jest zaledwie wystarczająco dużo materiału, aby uzyskać ogólne pojęcie o tym, jaką istotą był postrzegany w epoce Wikingów.

W  Grímnismálu, jednym z Poematów Eddy Poetyckiej, Garmr jest dla psów tym, czym Odyn dla bogów, a Yggdrasil dla drzew – czyli największym spośród nich, wzorem

Pies Podziemia
Niektórzy uczeni wiążą również Garmr z bezimiennym psem Hel, o którym mowa w innym eddyjskim poemacie, Baldrs Draumar 
Wzmianka o psie w poemacie pojawia się jedynie mimochodem; szczeka on na Odyna, gdy bóg wjeżdża do podziemi. 
Trudno jednoznacznie zidentyfikować Garmr z tym psem, ponieważ nie mamy pojęcia, czym jest „Jaskinia Gnipa” ani gdzie się znajduje. 
Mimo to, wizerunki jaskiniowe są wykorzystywane do przedstawiania podziemi w mitologiach z całego świata, co sprawia, że sugestia, iż Jaskinia Gnipa jest wejściem do podziemi, a Garmr jego strażnikiem, jest daleka od nieuzasadnionej.

Niezależnie od tego, czy Garmr, Fenrir i pies Hel to ta sama postać, z pewnością wydają się być niczym więcej niż wielokrotnościami tego samego  typu  : psa kojarzonego ze światem podziemnym i siłami chaosu, który wyrywa się na wolność u kresu świata, jako zapowiedź jego zniszczenia i aby w tym pomóc. 
Dokładne różnice między tymi postaciami są wysoce niejednoznaczne i, w każdym razie, powierzchowne.

Udział w Ragnarǫku
Main article: Ragnarǫk
W  Völuspá , innym Poemacie Eddyjskim, Garmr wspomniany jest jako część refrenu powtarzającego się w całym utworze:
Teraz Garmr wyje dziko Przed Jaskinią Gnipa.
Łańcuchy pękną, a wilk ucieknie.

Podczas gdy wzmianka o Garmr w  Grímnismálu  nazywa go  setką , „psem”, wzmianka w  Völuspá  używa słowa  freki , „wilk”. 
Ten refren jest recytowany jako część opowieści o wydarzeniach poprzedzających i następujących w trakcie Ragnarǫku, zniszczenia kosmosu i jego ponownego zanurzenia w chaosie. 
Innym wydarzeniem zapowiadającym Ragnarǫk była ucieczka Wilka  Fenrira, który został związany przez bogów i pozostawiony na odległym bagnie, aby nie pochłonął kosmosu. Dwa obrazy spętanych wilków wyrywających się jednocześnie nieuchronnie skłaniają do zastanowienia się, czy Fenrir i Garmr to ostatecznie ta sama postać.

Tę interpretację wspiera fakt, że gdy Bogowie i siły chaosu walczyli podczas Ragnarǫku, bóg Týr miał stoczyć z Garmr pojedynek.
Ponieważ Týr wcześniej oszukał Fenrira, pozwalając mu spętać się nierozerwalnym łańcuchem, a Fenrir w trakcie tego pojedynku odgryzł bogu rękę, logiczne jest, że obaj prowadzili ze sobą wendetę, co z kolei sprawia, że prawdopodobne jest, iż Wilkiem, z którym Týr walczył podczas Ragnarǫku, nie był nikt inny jak Fenrir
https://mythus.fandom.com/wiki/Garmr/Gallery
https://mythus.fandom.com/wiki/Garmr