13-04-2026, 22:18
Granitowe Pegmatite klejnotowe
Pegmatite Granitowe od dawna cieszą się zainteresowaniem jako ważne źródło cennych minerałów i kamieni szlachetnych (tabela 1), stanowiąc jednocześnie zagadkę dla geologów próbujących zrozumieć ich geologiczne pochodzenie.
Występując w różnych częściach świata, są znaczącymi producentami Turmalinu, Berylu, Spodumenu, Topazu i Granatu (rysunek 1; Simmons i in., 2012), a także okazów mineralnych.
Są również cennym źródłem masowych produktów przemysłowych, takich jak Kwarc, Skaleń, Mika oraz Rudy Kolumbitu i Tantalu (np. Koltan).
Od ponad wieku Pegmatite stanowią przedmiot badań naukowych mających na celu lepsze zrozumienie warunków geologicznych ich powstawania oraz przyczyn ich zróżnicowanej mineralogii, tekstury skał i ogólnej struktury.
Znany francuski mineralog René-Just Haüy (1823, str. 536) zdefiniował słowo pegmatyt jako „ feldspath laminaire avec cristaux de quarz enclaves ” (warstwowy Skaleń z zamkniętymi kryształami Kwarcu), stosując je jako termin określający fakturę skały i jako synonim Skał Magmowych, które charakteryzowały się wyraźnym przerostem tabliczkowych lub szkieletowych kryształów Kwarcu w obrębie Skalenia – skał, które do tej pory często określano mianem „Granitu Graficznego”.
Według Londona (2008, s. 4) nazwa Pegmatite pochodzi od homeryckiego greckiego słowa πήγνυμι (pēgnymi) , które oznacza „łączyć lub spinać”.
Ponownie, jej użycie wiązało się z opisem Graficznego Granitu, gdzie wzór ciemniejszych, szklistych kryształów Kwarcu osadzonych w jaśniejszej, pertytowej strukturze Skalenia mógł niejasno przypominać starożytne znaki pisma.
Austriacki mineralog Wilhelm Karl von Haidinger (1845, s. 585) po raz pierwszy użył terminu „Pegmatyt” w jego obecnym geologicznym znaczeniu dla gruboziarnistych Skał Magmowych, ale nadal wiązał go z Granitem Graficznym.
Zdefiniował Pegmatyt jako gruboziarnisty Granit bogaty w Skalenie; poszczególne Kryształy Kwarcu w Skaleniu są ułożone w krystaliczne, symetryczne warstwy, dzięki czemu warstwy (połamane powierzchnie) przypominają pismo.
Termin ten jest obecnie powszechnie używany w odniesieniu do większości gruboziarnistych Skał Magmowych.
London (2008, s. 4) podał bardziej szczegółową definicję: „Skała zasadniczo Magmowa, zazwyczaj o składzie Granitowym, która wyróżnia się od innych Skał Magmowych wyjątkowo grubym, ale zmiennym rozmiarem ziarna lub obfitością kryształów o szkieletowym, graficznym lub innym silnie kierunkowym nawyku wzrostu.
[Występują] jako ostro ograniczone ciała jednorodne do strefowych w [większej objętości] Skałach Macierzystych Magmowych lub Metamorficznych”.
Definicja ta koncentruje się na teksturach tych skał, które są ich najbardziej charakterystycznymi cechami.
Książki Londona (2008), Simmonsa i in. (2022) oraz Menziesa i Scovila (2022) dostarczają informacji na temat ich geologii, powstawania i występowania.
Wcześniejsze przeglądy geologiczne na te tematy zostały dostarczone przez Landesa (1933), Camerona i in. (1949), Jahns (1955), Černý (1982), Simmons i Webber (2008) oraz Dill (2015 i 2016).
W tym wydaniu „ Colored Stones Unearthed” opiszemy Pegmatytowe Skały Magmowe, ich geologię, mineralogię oraz aktualną wiedzę na temat warunków ich powstawania, a także podsumujemy ich występowanie na świecie.
Felieton skupi się na pegmatytach o składzie granitowym, które są najpowszechniejszym typem i głównym źródłem kryształów o jakości jubilerskiej.
Opis ogólny
Pegmatyty Granitowe to bryły gruboziarnistych, a czasem drobnoziarnistych (Aplitów), jasnych, intruzji skalnych, zbudowanych z połączonych kryształów kilku pospolitych minerałów (głównie Kwarcu, Skalenia Alkalicznego i Miki; patrz rysunki 2 i 3),
którym czasami towarzyszą rzadkie minerały zawierające pierwiastki.
Ich ogólny skład chemiczny ściśle odpowiada składowi znanych, niepegmatytowych Skał Plutonicznych.
W obrębie brył Pegmatytów minerały składowe mogą obejmować kilka rzędów wielkości, od małych ziaren do dużych pojedynczych kryształów (znacznie szerszy zakres wielkości ziaren niż w przypadku zwykłego granitu).
Pegmatyty wyróżniają się tym, że wytworzyły jedne z największych znanych kryształów – w szczególności Mikroklinu, Kwarcu, Miki, Spodumenu i Berylu – które według doniesień osiągały długość do 10 metrów lub więcej (Rickwood, 1981). Jak wynika z wczesnych definicji XIX-wiecznych naukowców, jedną z najbardziej unikalnych cech teksturalnych Pegmatytów Granitowych jest przerost kryształów Kwarcu i Skalenia, zwany wyżej „Granitem Graficznym”.
https://cms.gia.edu/dam/jcr:e98a2af5-f32...-636px.jpg
Rysunek 2. Odsłonięty przekrój poprzeczny strefowego dajku Pegmatytowego, składającego się z dużych, jasnobrązowych kryształów Skalenia Potasowego pod centralnym, białym rdzeniem Kwarcowym; mieszaniny ziaren skalenia Sodowego, Kwarcu i Turmalinu nad rdzeniem; oraz pasmowych, drobnoziarnistych minerałów (znanych jako „skała liniowa”) u podstawy.
Zdjęcie zostało wykonane w 1979 roku w kopalni San Diego w pobliżu Mesa Grande w hrabstwie San Diego w Kalifornii. Dzięki uprzejmości Davida Londona.
https://cms.gia.edu/dam/jcr:6b91d95b-e6e...-636px.jpg
Rycina 3. Granitowa żyła Pegmatytowa o szerokości 70 cm w Kogenetycznym Granicie Bohus w Lysekil w okręgu Bohuslän w Szwecji.
Żyła składa się z Kwarcu, Skaleni, Muskowitu i Granatu Akcesoryjnego. Zdjęcia: Peter Lyckberg.
https://cms.gia.edu/dam/jcr:eff3553c-c93...-468px.jpg
Rycina 4. Duży kryształ Szafiru w skale macierzystej Pegmatytu Syenitycznego z Pegmatytu 298 w rezerwacie mineralogicznym Gór Ilmeńskich na Uralu w Rosji.
Zdjęcie: Peter Lyckberg; dzięki uprzejmości Muzeum Mineralogicznego w Ilmenie.
Zasadowe, pośrednie i alkaliczne Skały Magmowe mogą czasami również wykazywać podobne tekstury Pegmatytowe.
Należą do nich Pegmatytowe Gabro, Sjenit i Sjenit Nefelinowy, które składają się z minerałów takich jak Piroksen, Skaleń Plagioklazowy, Mika, Oliwin, Hornblend i Nefelin. Rysunek 4 ilustruje duży kryształ Korundu (szafiru) osadzony w Pegmatycie sSenitowym z gór Ilmen w Rosji.
Struktura.
Pegmatyty charakteryzują się zróżnicowaniem kształtów, rozmiarów i struktur wewnętrznych.
Mogą występować jako wąskie żyły (rysunek 5), progi, żyły lub bardziej owalne struktury występujące w większych Macierzystych skałach macierzystych intruzji Magmowych.
Mogą również rozciągać się na zewnątrz jako żyły w innych otaczających Skałach Metamorficznych lub Magmowych.
Często mają mniejsze rozmiary w porównaniu ze Skałami je otaczającymi, ich średnica waha się od centymetrów do metrów lub więcej, a długość od mniej niż metra do kilometra lub więcej (rysunek 6).
Krawędzie Pegmatytów są często zaznaczone wyraźnymi granicami.
W tej samej skale macierzystej może występować wiele żył Pegmatytowych.
https://cms.gia.edu/dam/jcr:64170684-de7...-636px.jpg
Rycina 5. Jasna skała to odsłonięcie przekroju nachylonego ku zachodowi Pegmatytowego Wału Stewart, położonego na północ od małego miasteczka Pala w północnej części hrabstwa San Diego w Kalifornii. Zdjęcie: James E. Shigley.
https://cms.gia.edu/dam/jcr:4a654936-b37...-636px.jpg
Rycina 6. Podziemne odsłonięcie Pegmatytu dada w kopalni Pederneira w pobliżu Governador Valadares w stanie Minas Gerais w Brazylii, ukazujące czarne kryształy Turmalinu Schorlowego wraz z innymi minerałami. Zdjęcie: Andrea Dini; dzięki uprzejmości Federico Pezzotty.
Pod względem struktury wewnętrznej dzielą się one na dwie kategorie.
Większość z nich określa się jako Proste Pegmatyty, które są bardziej jednorodne pod względem mineralogicznym – nie posiadają żadnej wewnętrznej strefy mineralnej i składają się z tych samych minerałów, które występują w innych Skałach Magmowych bogatych w Krzemionkę, takich jak Granity.
Główną różnicą w stosunku do Skał Macierzystych jest ich grubszy rozmiar ziarna.
Klasyfikacja Pegmatytu
Różnorodność bardziej złożonych Pegmatytów Granitowych obserwowanych w terenie skłoniła geologów do zaproponowania różnych schematów ich klasyfikacji w oparciu o takie cechy, jak mineralogia, geochemia, tekstura, kształt, rozmiar i/lub związek ze skałami macierzystymi.
Sygnatury pierwiastków śladowych większości Pegmatytów z pierwiastkami rzadkimi (zawierających takie pierwiastki jak Lit, Beryl, Bor, Niob, Itr, Fluor i inne) pozwalają na pogrupowanie ich w dwie odrębne rodziny, przy czym występowanie tzw. Granitowych Pegmatytów Litowo-Cezowo-Tantalowych (LCT) znacznie przewyższa liczebnie pegmatyty z rodziny Niobowo-Itrowo-Fluorowej (NYF).
W celu dalszej dyskusji zobacz Černý i Ercit, 2005 oraz Černý i in., 2012.
Ten schemat klasyfikacji odzwierciedla rosnącą złożoność stref wewnętrznych i ewolucję chemiczną Magm tworzących Pegmatyty wraz ze wzrostem odległości od ich źródła (London, 2008).
Znaczenie gospodarcze
Minerały przemysłowe.
Chociaż mają mniejsze znaczenie objętościowe niż inne Skały Magmowe skorupy ziemskiej, Ciała Pegmatytowe i dajki są głównymi źródłami minerałów zarówno pospolitych, jak i rzadkich.
W związku z tym stanowią one przedmiot zainteresowania kolekcjonerów minerałów, a także działalności górniczej na małą i dużą skalę w różnych częściach świata.
Większość Pegmatytów ma prosty skład granitowy i mineralogię, a ich wydobycie koncentruje się na pozyskiwaniu Skalenia, Kwarcu, Miki, Berylu i Spodumenu, a także niektórych cennych minerałów Rudnych (Glover i in., 2012).
Ogólna czystość chemiczna tych minerałów i bardzo wysoki procent skał nadających się do wydobycia w złożu sprawiają, że Pegmatyty Granitowe są ważnym celem wydobywczym.
Kilka przykładów lokalizacji, w których wydobywa się minerały przemysłowe i kryształy jubilerskie, wymieniono odpowiednio w tabelach 2 i 3.
https://cms.gia.edu/dam/jcr:1ba19d68-642...-636px.jpg
Rycina 14. Grupa kryształów akwamarynu „Król Kaszmiru”, o wysokości 45 cm i szerokości 80 cm, została zebrana w 2019 roku z miarolitycznego pegmatytowego dajku w odległym regionie Nyet Bruk w dystrykcie Skardu w północnym Pakistanie (Trinchillo, 2020). Przez wielu uważana jest za jeden z najważniejszych okazów minerałów jubilerskich odkrytych współcześnie. Zdjęcie: James Elliott/Fine Minerals International; dzięki uprzejmości Daniela Trinchillo.
Streszczenie
Pomimo typowo niewielkich rozmiarów, Pegmatyty Granitowe stanowią jeden z najważniejszych producentów Kryształów Szlachetnych, a także minerałów zarówno pospolitych, jak i rzadkich (rysunek 14).
Ich zróżnicowana mineralogia, kształt zewnętrzny i tekstura wewnętrzna oraz powszechne występowanie wciąż przyciągają uwagę geologów, którzy starają się zrozumieć geologiczne warunki ich powstawania.
Pegmatyty Granitowe są nadal znajdowane i wydobywane wszędzie tam, gdzie na powierzchni Ziemi odsłaniają się bryły Granitowe, i pozostają głównym źródłem wielu cennych minerałów szlachetnych.
https://www.gia.edu/gems-gemology/summer...escription