[Krystyna]

       
       
       
Araucaria Columnaris
Araucaria Columnaris, Coral Reef Araucaria, Cook Pine (or Cook's pine), New Caledonia Pine, Cook Araucaria, or Columnar Araucaria, – gatunek drzewa iglastego z rodziny araukariowatych 

Drzewo to jest endemiczne dla Nowej Kaledonii, regionu Melanezji na Pacyfiku .
Po raz pierwszy sklasyfikował ją Johann Reinhold Forster , botanik podczas drugiej wyprawy kapitana Jamesa Cooka, której celem było opłynięcie kuli ziemskiej jak najdalej na południe. 
Nazwa pochodzi bezpośrednio od nazwiska Cooka, a nie od Wysp Cooka

Araucaria Columnaris to charakterystyczne wąskostożkowe drzewo dorastające do 60 m (200 stóp) wysokości w swoim naturalnym środowisku. 
Drzewa mają smukłą, iglicowatą koronę. 
Kształt młodych drzew bardzo przypomina A. Heterophylla

Badanie przeprowadzone w 2017 r. wykazało, że pochylenie drzew zależy od półkuli, na której rosną – na równiku rosną pionowo, ale na półkuli północnej przechylają się na południe, a na półkuli południowej na północ.

Jest uprawiany w ogrodach i przestrzeniach publicznych w Queensland i stanie Wiktoria w Australii, północnej Nowej Zelandii, południowej Kalifornii, Portoryko, Meksyku, Indiach, Filipinach, na Hawajach, w południowej Brazylii, Singapurze i południowo-wschodniej Brazylii
Wiele „ sosen z wyspy Norfolk ”, które rosną na Hawajach, w tym ich potomków wykorzystywanych jako rośliny ozdobne w doniczkach na kontynentalnych Stanach Zjednoczonych, to w rzeczywistości A. Columnaris, ponieważ te dwa gatunki zostały pomylone po wprowadzeniu.
Najgrubszy odnotowany okaz ozdobny w Ulupalakua, Maui, na Hawajach ma zaledwie 1,2 m (3 stopy 11 cali) średnicy na wysokości piersi
https://en.wikipedia.org/wiki/Araucaria_columnaris

[Krystyna]

       
       
Występowanie: 
Gatunek pochodzi z Nowej Kaledonii i kilku sąsiednich wysp (Loyauté i Île des Pins) na południowo-zachodnim Pacyfiku – na tym archipelagu rośnie 13 gatunków z 19 przedstawicieli rodzaju Araucaria 
Jest uprawiany w ciepłych strefach klimatycznych, głównie w Australii, północnej Nowej Zelandii i południowej Kalifornii. 
Jest uprawiany i naturalizowany na Hawajach.
Ekologia: 
W swoim naturalnym środowisku rośnie w bliskim sąsiedztwie wybrzeża morskiego, na podłożu wapiennym, a nawet na rafach koralowych, toleruje słone gleby i najczęściej wznosi się na wysokość zaledwie 50 m n.p.m.
Opis: 
Drzewo jednopienne, wyraźnie wąskostożkowe, dorastające do wysokości 60 m, szerokość dolnej części korony zwykle nie przekracza 3 m. 
Pień jest smukły, kora szorstka, żywiczna, szara, łuszcząca się cienkimi, papierowymi paskami. 
Gałęzie są stosunkowo krótkie, rozmieszczone prawie poziomo z wieloma bocznymi, poziomymi gałęziami. 
Gałęzie są cienkie (około 1 cm średnicy), pokryte małymi, spiralnie ułożonymi, ściśle zachodzącymi na siebie zielonymi liśćmi. 
Młode liście są igłowate do lancetowatych, zakrzywione i zaostrzone na wierzchołku, 4–7 mm długości i 2–3 mm szerokości, starsze są trójkątne, zaostrzone lub tępe, zachodzące na siebie jak łuski, 5–7 mm długości i 3–5 mm szerokości. 
Starsze gałęzie opadają i są zastępowane przez młodsze. 
Szyszki żeńskie są jajowate, 10–15 cm długości i 7–11 cm szerokości, z podsadkami o długości około 0,7 mm. 
Liczniejsze szyszki męskie wyrastają na końcach gałęzi, są cylindryczne, zakrzywione, o długości 5–10 cm i szerokości 1,5–2,2 cm, z trójkątnymi łuskami, drobno ząbkowanymi na brzegu. 
Nasiona są jajowate, o długości 3–3,5 cm, z szeroko zaokrąglonymi skrzydełkami.
Pomyłki: 
Gatunek ten jest często mylony z podobną Araucaria Heterophylla , która ma trójkątną sylwetkę, a szerokość dolnej części korony wynosi do 10 m, podczas gdy 
A. Columnaris ma sylwetkę prawie kolumnową i zwykle nie przekracza szerokości 3 m.
Zastosowanie: 
Gatunek ten jest jedną z najczęściej sadzonych roślin ozdobnych w ogrodach, na obszarach miejskich i w osłonach przed wiatrem na wybrzeżach w ciepłym klimacie. 
W strefach umiarkowanych jest popularną rośliną doniczkową.
https://botany.cz/cs/araucaria-columnaris/
https://botany.cz/cs/araucaria-columnaris/