[Krystyna]

   
Pearl Belle Époque Pearl and Diamond Triple-Pendant Brooch
Pochodzenie nazwy
Nazwa odnosi się do Perłowo-Diamentowej Broszki o wyjątkowym stylu i motywie, składającej się z trzech Perłowych Wisiorków podtrzymywanych przez poprzeczkę wysadzaną diamentami, zaprojektowanej około 1910 roku, w okresie Belle Époque, znanym również jako okres edwardiański, trwający od 1901 do około 1915 roku. 
Broszka, która pojawiła się na aukcji Christie's „Jewels: The Geneva Sale”, która odbyła się 12 maja 2010 roku w hotelu Geneva - Four Seasons Hotel des Bergues, miała umiarkowaną cenę przedsprzedażną wynoszącą 40 000 - 50 000 CHF (36 098 - 45 122 USD). 
Natomiast Broszka z Perłami i Diamentami z okresu Belle Époque osiągnęła znacznie wyższą cenę wywoławczą, wynoszącą 171 000 CHF (154 345 USD), co stanowiło czterokrotność dolnej szacunkowej ceny przed aukcją i 3,5-krotność górnej szacunkowej ceny przed aukcją. 
Jest to wyraźny sygnał ożywienia na rynku aukcyjnym antycznej biżuterii z naturalnymi Perłami po niedawnej globalnej recesji. 

Charakterystyka Broszki z Potrójnym Wisiorem z Naturalnej Perły i Diamentów
Broszka zaprojektowana jako broszka z trzema zawieszkami, zawieszonymi na poziomej poprzeczce
Broszkę zaprojektowano jako poprzeczkę z Diamentami, podtrzymującą trzy Perły w kształcie łezki, dwie na skrajnych końcach poprzeczki i jedną w jej środku, można nazwać broszką z trzema zawieszkami. 
Dwie zawieszki na skrajnych końcach mają równą długość i są dłuższe od zawieszki w środku. 
Jednakże Perły w kształcie łezki wkomponowane w zewnętrzne zawieszki są mniejsze od Perły w kształcie łezki należącej do centralnej zawieszki. 
Poza wysokością Broszki, która wynosi 6,0 cm (60 mm), nie podano żadnych innych wymiarów, takich jak długość i szerokość Pereł w kształcie łezki, waga Pereł i Diamentów, ani całkowita waga Broszki.

https://d1sv0smbkmwaa3.cloudfront.net/im...s-beam.jpg
Cechy konstrukcyjne poprzeczki poziomej
Broszka, najprawdopodobniej wykonana z Platyny, ma poziomą poprzeczkę, na której zawieszone są trzy wisiorki. 
Pręt, będący prostokątnym paskiem metalu, ma długość około 5 cm, co odpowiada wysokości broszki, która wynosi 6 cm. 
Przewidziano zawieszenie dwóch bocznych wisiorków na skrajnych końcach pręta, w których umieszczono dwa Stare Diamenty o szlifie okrągłym, oprawione w oprawę pierścieniową (bezel). 
W środkowym punkcie poprzeczki znajduje się kwadratowe zawieszenie centralnej zawieszki, osadzone na Starym Diamentie o szlifie okrągłym, największym Diamentie broszki. 
Drugi Diament o szlifie okrągłym, drugi co do wielkości Diament Broszki, jest osadzony na drugim kwadracie przymocowanym do spodu pierwszego kwadratu, na którym zawieszona jest duża, centralna Perła w kształcie kropli. 
Zarówno największy, jak i drugi co do wielkości Stary Diament o szlifie okrągłym wydają się być osadzone w oprawach pazurkowych.

Kwadratowe zawieszenie centralnej zawieszki dzieli poprzeczkę na dwie równe połowy, a każda połowa jest osadzona pięcioma Starymi Diamentami o szlifie okrągłym, trzecimi co do wielkości Diamentami na Broszce. 
Spośród pięciu Diamentów o szlifie okrągłym po obu stronach poprzeczki, pierwsze Diamenty o szlifie okrągłym są osadzone w oprawie kwadratowej, a pozostałe cztery w długiej, prostokątnej oprawie, z Diamentami osadzonymi w pazurkach i ułożonymi jeden za drugim.

[Krystyna]

Historia Broszki z potrójnym wisiorem z naturalnej Perły i Diamentów
Broszka z trzema zawieszkami powstała około 1910 roku w okresie Belle É poque
Uważa się, że naturalna Perłowa i Diamentowa Broszka z potrójnym wisiorem powstała około 1910 roku, w okresie Belle Époque, który trwał od 1901 do 1915 roku. 
Okres ten, oznaczający „piękne czasy”, odnosi się do ery elegancji, zabawy i frywolności, która rozpoczęła się po wstąpieniu króla Edwarda VII na tron Zjednoczonego Królestwa w 1901 roku, po śmierci jego matki, królowej Wiktorii, która od dawna pogrążona była w żałobie po śmierci męża, księcia Alberta w 1861 roku. 
Okres ten zbiegł się z okresem secesji we Francji, który rozpoczął się około 1890 roku i trwał do wybuchu I wojny światowej.

Belle É poque to broszka z trzema zawieszkami z pereł i diamentów
Ponieważ broszka z potrójną zawieszką z naturalnej Perły i Diamentów została zaprojektowana w okresie Belle Époque, powinna ona w oczywisty sposób odzwierciedlać pewne cechy biżuterii produkowanej w tym okresie. 
Oto niektóre z cech Belle Époque, które można rozpoznać w tym elemencie biżuterii:
1) Zastosowanie białego metalu do wyrobu biżuterii, co było popularne w tym okresie. 
Białym metalem, który wprowadzono i który zyskał dużą popularność w tym okresie w produkcji biżuterii, była Platyna. 
Jeśli metal użyty w elemencie biżuterii to Platyna, niewątpliwie odzwierciedla to panujący w tym okresie trend.

2) Widoczna na elemencie biało-biała kolorystyka była cechą charakterystyczną biżuterii produkowanej w tym okresie. 
Białe Diamenty i Perły osadzone na Platynie podkreślały blask tych kamieni szlachetnych. 
Srebrno-szare Perły użyte w broszce nie odbiegały znacząco od tej kolorystyki, która była popularna w tym okresie.

3) Wykorzystanie Starych Diamentów o szlifie okrągłym, na przykład starych Diamentów o szlifie europejskim, w biżuterii.

4) Projekt broszki z trzema Perłowymi i Diamentowymi zawieszkami stanowił dopełnienie pięknych, wiszących kolczyków, takich jak kolczyki wiszące i zawieszki do uszu, które zyskały popularność w tym okresie. 
Innym elementem biżuterii, który uzupełniał broszkę z zawieszką, był naszyjnik-negliż z dwiema perłowymi zawieszkami o różnej długości, zawieszonymi na centralnym elemencie.

Prawdopodobnym źródłem srebrzysto-szarych Pereł jest Baja California?
Najstarszym źródłem Czarnych Pereł na świecie była Zatoka Perska, która od czasów starożytnych była również głównym źródłem Białych Pereł. 
Jednak Czarne Perły pochodzące z Zatoki Perskiej były bardzo rzadkie, ponieważ dominującym gatunkiem ostryg, który znajdowano w ławicach Pereł Zatoki, była Pinctada radiata (perła Zatoki/ostryga cejlońska), która produkowała Białe Perły, a nie Pinctada margaritifera, która z nią współistniała. 
W XVI wieku Zatoka Kalifornijska w Meksyku stała się głównym źródłem Czarnych Naturalnych Pereł na świecie, po odkryciu tych Pereł przez hiszpańskiego odkrywcę Hernana Corteza w 1533 roku. 
Te Czarne Perły zaczęto nazywać „Królową Klejnotów i Klejnotem Królowych” i Perły te trafiały na dwory europejskiej arystokracji w dużych ilościach. 
Naturalny przemysł połowu Czarnych Pereł, oparty głównie na gatunku ostryg Pinctada mazatlantica, blisko spokrewnionym z Pinctada margaritifera, zwanym też czasem perłopławem panamskim, miał swoje centrum w Baja California w Meksyku i trwał ponad 400 lat, aż do 1939 r., kiedy to wprowadzono stały zakaz połowu ostryg, aby uratować nieliczne pozostałe populacje tych zwierząt.

W XIX wieku, oprócz Baja California, pojawiło się drugie źródło naturalnych Czarnych Pereł, będące produktem ubocznym przemysłu Macicy Perłowej, opartego na Pinctada margaritifera, pochodzącego z południowych wysp Pacyfiku, które w 1842 roku stały się francuskim protektoratem. 
Czarne Perły produkowane jako produkt uboczny przemysłu Macicy Perłowej, który trwał od 1820 do 1880 roku, stały się znane jako Czarne Perły Tahitańskie. 
Przemysł Macicy Perłowej został porzucony pod koniec XIX wieku z powodu nadmiernej eksploatacji i niedoboru zasobów ostryg, a Tahiti przestało być źródłem Czarnych Naturalnych Pereł. 
W związku z tym, jedynie Baja California pozostała głównym źródłem Czarnych Naturalnych Pereł aż do końca lat 30. XX wieku. 
W związku z tym, zakładając, że Broszka powstała około 1910 r., najbardziej prawdopodobnym źródłem Srebrzysto-Szarych Pereł, z których jest wykonana, jest Baja California w Meksyku – jedyne źródło naturalnych Czarnych Pereł na świecie w tym okresie.
https://internetstones.com/belle-epoque-...t-130.html