Aloe Jawiyon
Gatunek Sukulenta z rodzaju Aloe , endemiczny dla wyspy Sokotra w Jemenie.
Roślinę tę charakteryzuje kępiasty pokrój, płożące się łodygi i duże, wygięte liście, dzięki czemu jest mniejszą i niższą rośliną w porównaniu do jej bliskiego krewnego Aloe Perryi
Gatunek ten opublikowano po raz pierwszy w 2004 r. w publikacji Ethnoflora of the Soqotra Archipelago
Nazwa gatunku pochodzi od lokalnej nazwy z Soqotri „je'awiyon” i jest taksonomicznie uznawany w ramach rodziny Asphodelaceae.
Aloe Jawiyon , gatunek naturalnie występujący wyłącznie na głównej wyspie Sokotra, dobrze rośnie na pustyniach i suchych zaroślach, szczególnie na odsłoniętych, wietrznych płaskowyżach, gdzie może tworzyć lokalnie liczne populacje, mimo że znany jest tylko z trzech miejsc.
W niektórych rejonach rośnie sympatrycznie z Aloe Perryi , ale wykazuje niewielką hybrydyzację, różniąc się morfologią, czasem kwitnienia i cechami kwiatów.2Sok z tej rośliny ma tradycyjne zastosowanie lecznicze wśród ludu Soqotri, choć uważa się go za gorszy od soku z Aloe Perryi i zbiera się go tylko wtedy, gdy ten drugi jest rzadki, nie mieszając ich ze sobą.
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznała ten gatunek za gatunek bliski zagrożenia (2004), bez żadnych bezpośrednich zagrożeń, ale jego zasięg występowania jest ograniczony.
Taksonomia
Historia taksonomiczna
Aloe Jawiyon został po raz pierwszy opisany jako nowy gatunek w 2004 r. w Ethnoflora archipelagu Soqotra, a jego autorami byli SJ Christie, DP Hannon i NA Oakman, a nazwę tę zatwierdził AG Mill.
Opis ten, oparty na okazach zebranych podczas wypraw na wyspę na początku 2001 r., podkreślał charakterystyczne cechy morfologiczne, odróżniające go od blisko spokrewnionych aloesów Sokotrzańskich
Nazwa dwumianowa to Aloe Jawiyon SJChristie, DPHannon & Oakman ex AGMill., co odzwierciedla pierwotne rozpoznanie tego gatunku podczas badań ekologicznych Aloe Perryi na Sokotra.
Pod względem taksonomicznym gatunek ten zalicza się do rodzaju Aloe z rodziny Asphodelaceae, podrodziny Asphodeloideae i rzędu Asparagales, co jest zgodne z klasyfikacją innych Aloesów endemicznych dla tego regionu.
Gatunek ten przyczynia się do uznanej różnorodności aloesu na Sokotrze, wyspie będącej siedliskiem endemitów.1
Etymologia
Nazwa rodzaju Aloe pochodzi od arabskiego słowa alloeh, które odnosi się do „lśniącej gorzkiej substancji” zawartej w miąższu liści rośliny, stosowanej w medycynie już od czasów starożytnych.
Etymologia tego słowa ma korzenie semickie, przy czym możliwe, że wpływ ma hebrajskie słowo ahalim (oznaczające „gorzki”) oraz sanskryckie określenia podobnych sukulentów, które weszły do języków europejskich za pośrednictwem greckiego słowa aloē i łaciny.
Epitet gatunkowy Jawiyon nawiązuje do lokalnej, potocznej nazwy rośliny z wyspy Sokotra, Je'awiyon, jak ją określano w oryginalnym opisie znaleziska na wyspie Sokotra.
Nie ma standardowej angielskiej nazwy zwyczajowej dla Aloe jawiyon , chociaż wśród ludu Sokotri znany jest po prostu jako je'awiyon .6
Dystrybucja geograficzna
Aloe Jawiyon jest gatunkiem endemicznym dla wyspy Sokotra w archipelagu Sokotra w Jemenie, położonej na północnym zachodzie Oceanu Indyjskiego, w pobliżu Zatoki Adeńskiej, około 380 kilometrów na południe od Półwyspu Arabskiego i 240 kilometrów na wschód od Rogu Afryki.
Archipelag składa się z czterech głównych wysp i dwóch skalistych wysepek, tworzących łańcuch o długości 250 kilometrów, będący przedłużeniem kontynentu afrykańskiego.
Na Sokotrze populacje Aloe Jawiyon występują wyłącznie w górzystych regionach wyspy i znane są tylko z trzech lokalizacji, szczególnie w górzystym wnętrzu wyspy, na przykład w okolicach Jabal Ma'ala na wysokości 380–530 metrów (współrzędne w przybliżeniu 12°31'N, 53°23'E), gdzie gatunek ten przyczepia się do skalistych zboczy i klifów.
Nie odnotowano żadnych wystąpień gatunku poza wyspą.
Gatunek ten po raz pierwszy odkryto 5 lutego 2001 r. podczas badań botanicznych mających na celu eksplorację unikalnej flory Sokotry.
Formalnie opisano go i opublikowano w 2005 r.
Przyczynia się do utrzymania przez archipelag statusu światowego centrum bioróżnorodności, będącego domem dla 825 gatunków roślin, z czego 37% (307 gatunków) to gatunki endemiczne. Ponadto wysoki poziom endemizmu występuje u gadów, ptaków i innych taksonów
https://grokipedia.com/page/aloe_jawiyon
