3 godzin(y) temu
https://botany.cz/foto2/aloedescoinherb2.jpg
https://botany.cz/foto2/aloedescoinherb1.jpg
Aloe Descoingsii
Występowanie:
Gatunek endemiczny dla wyspy Madagaskar, występujący w prowincji Tulear na południu Madagaskaru.
Ekologia:
Rośnie na szczytach skał wapiennych, w miejscach o południowej orientacji i ubogich glebach, na wysokości około 350 m n.p.m.
Opis:
Sukulent o pokroju przypominającym poduszkę.
Rośliny z naturalnych siedlisk mają zwykle 8–10 liści, które są stłoczone w spiralnej rozecie, są mięsiste, jajowate do lancetowatych, do 30 mm długości i 15 mm szerokości u nasady, czasami zakrzywione, rowkowane, ciemnozielone, po obu stronach liścia z licznymi białawymi plamkami, na brzegu są nieco faliste, z białawymi kolcami do 1 mm długości i w odległości 1–1,5 mm od siebie, kolców brakuje na szczycie liścia.
Kwiatostan groniasty wyrasta na łodydze o długości 12–15 cm, jest około 10-kwiatowy, kwiaty są szypułkowe, płatki mają 7–8 mm długości, do 7 mm szerokości u nasady i 3 mm na szczycie, jasnoczerwone, pomarańczowe przy otworze, pręciki i słupki nie wystają z korony.
Owocem jest zielona torebka o długości 1,5 mm i szerokości 1 mm.
Zastosowanie:
Roślina ta jest łatwa w uprawie i jest rozmnażana w wielu przedsiębiorstwach ogrodniczych.
Jest to najmniejszy znany gatunek Aloesu.
Zagrożenia i ochrona:
Gatunek ten jest chroniony na mocy międzynarodowej konwencji CITES .
Uwaga:
Gatunek ten został odkryty w 1956 r. przez madagaskarskiego botanika B. Descoingsa, a opisany naukowo w 1958 r. przez znawcę Aloesu Gilberta Westacotta Reynoldsa, autora znakomitych publikacji na temat południowoafrykańskich i madagaskarskich gatunków tego rodzaju.
https://botany.cz/cs/aloe-descoingsii/
https://botany.cz/foto2/aloedescoinherb1.jpg
Aloe Descoingsii
Występowanie:
Gatunek endemiczny dla wyspy Madagaskar, występujący w prowincji Tulear na południu Madagaskaru.
Ekologia:
Rośnie na szczytach skał wapiennych, w miejscach o południowej orientacji i ubogich glebach, na wysokości około 350 m n.p.m.
Opis:
Sukulent o pokroju przypominającym poduszkę.
Rośliny z naturalnych siedlisk mają zwykle 8–10 liści, które są stłoczone w spiralnej rozecie, są mięsiste, jajowate do lancetowatych, do 30 mm długości i 15 mm szerokości u nasady, czasami zakrzywione, rowkowane, ciemnozielone, po obu stronach liścia z licznymi białawymi plamkami, na brzegu są nieco faliste, z białawymi kolcami do 1 mm długości i w odległości 1–1,5 mm od siebie, kolców brakuje na szczycie liścia.
Kwiatostan groniasty wyrasta na łodydze o długości 12–15 cm, jest około 10-kwiatowy, kwiaty są szypułkowe, płatki mają 7–8 mm długości, do 7 mm szerokości u nasady i 3 mm na szczycie, jasnoczerwone, pomarańczowe przy otworze, pręciki i słupki nie wystają z korony.
Owocem jest zielona torebka o długości 1,5 mm i szerokości 1 mm.
Zastosowanie:
Roślina ta jest łatwa w uprawie i jest rozmnażana w wielu przedsiębiorstwach ogrodniczych.
Jest to najmniejszy znany gatunek Aloesu.
Zagrożenia i ochrona:
Gatunek ten jest chroniony na mocy międzynarodowej konwencji CITES .
Uwaga:
Gatunek ten został odkryty w 1956 r. przez madagaskarskiego botanika B. Descoingsa, a opisany naukowo w 1958 r. przez znawcę Aloesu Gilberta Westacotta Reynoldsa, autora znakomitych publikacji na temat południowoafrykańskich i madagaskarskich gatunków tego rodzaju.
https://botany.cz/cs/aloe-descoingsii/