Stachys Cretika
https://botany.cz/foto3/stachcretherb2.jpg
https://botany.cz/foto3/stachcretherb4.jpg
https://botany.cz/foto3/stachcretherb3.jpg
https://botany.cz/foto3/stachcretherb5.jpg
https://botany.cz/foto3/stachcretherb1.jpg
Występowanie:
Gatunek śródziemnomorski, występujący na obszarze od południowej Francji, przez Włochy i Grecję, po Krym, Turcję i Izrael.
W przeszłości opisywano wiele taksonów wewnątrzgatunkowych w obrębie tego gatunku, obecnie wyróżnia się około sześciu.
Podgatunek nominatywny (na naszych zdjęciach) występuje w środkowej i południowej Grecji, na wyspach Morza Egejskiego oraz na Krymie.
Ekologia:
Rośnie w śródziemnomorskich formacjach krzewiastych (frygana, makia, garrigue), ale także w gajach oliwnych, na skrajach pastwisk i w siedliskach ruderalnych.
Kwitnie od kwietnia do lipca.
Opis:
Bylina z prostą łodygą, 20–80 cm długości, filcowata do wełnisto-owłosionej.
Liście są naprzeciwległe, ogonkowe, podłużno-jajowate do jajowatych, 3–10 cm długości i 1–3 cm szerokości, klinowate u nasady, rzadziej ścięte lub płytko sercowate, ząbkowane na brzegu, szarozielone na górnej stronie, filcowate, szarawe do białawego na dolnej stronie, filcowate do wełnistych.
Nieparzyste okółki są przeważnie rozproszone, podtrzymywane przez siedzące podsadki; kielich ma 6–12 mm długości, działki kielicha są nierówne, około połowy krótsze niż rurka kielicha, oskrzydlone;
Korona ma 15–20 mm długości, białawo-fioletowa, 2-wargowa, górna warga jest wyprostowana, cała, dolna warga jest zwisająca, 3-płatowa, środkowy płat jest większy niż płaty boczne.
Owoce są twarde.
Uwaga: Należy do grupy gatunków z grupy czyśćca pospolitego (Stachys germanica), charakteryzującej się wyprostowanym pokrojem z charakterystycznym szarym, a nawet białym nalotem, często z odległymi, nieparzystymi okółkami, oraz kwiatami siedzącymi lub prawie siedzącymi, z różowo-fioletową koroną.
Do gatunków tych należą również np. Czyściec Alpejski (Stachys Alpina) lub Czyściec Byzantina (Stachys Byzantina ).
https://botany.cz/cs/stachys-cretica/