26-02-2023, 00:20
Aconitum Napellus subsp. Vulgare
Występowanie:
Zasięg tego podgatunku obejmuje prawdopodobnie Pireneje i Góry Kantabryjskie w północnej Hiszpanii; związek z podobnymi typami z innych pasm górskich południowej Europy jest niejasny.
Ekologia:
Siedliskiem są wilgotne polany w lasach górskich oraz wysokie terasy trawiaste powyżej górnej granicy lasu, preferuje gleby zasobne w składniki pokarmowe, zwłaszcza azot.
Stanowiska położone są na wysokości 600–2700 m.
Opis:
Wieloletnia roślina zielna o burakowatych korzeniach; łodygi są proste, do 2 m wysokości. Liście są naprzemienne, palmate; ostrze podzielone na 3/4–5/7, segmenty ostatniego rzędu są liniowe, szerokości tylko (1–)2–3(–4) mm, zwykle zaostrzone w wierzchołku.
Kwiatostan jest racemose, prosty lub rzadszy z krótkimi bocznymi gałęziami, wrzeciono ma głównie krótkie kręcone włosy, rzadko przeplatane gruczoły; kwiaty symetryczne, dł. 1,5–2,5 cm, ciemnoniebieskie do niebieskofioletowych, kielich (płatek górny) szerszy niż długi, płatki boczne prawie okrągłe; pręcików jest wiele; owocolistki to 3–5.
Pęcherze wsobne mają około 1,5 cm długości; nasiona są czarne, z poprzecznymi paskami.
Uwaga:
Aconitum Napellus to bardzo złożona grupa, której taksonomia nie została jeszcze w zadowalający sposób rozwiązana. Ostatnio pojawiły się również rozwiązania „ekstremistyczne”, które klasyfikują bardzo niewielkie odchylenia jako odrębne taksony; przeciwstawia się temu uogólnianie pojęć, które wręcz przeciwnie, wrzucają do jednego worka morfologicznie i geograficznie różne typy.
Wprowadzone rośliny wyraźnie różnią się od większości populacji alpejskich bardzo wąskimi segmentami liści ostatniego rzędu.
https://botany.cz/cs/aconitum-vulgare/
Występowanie:
Zasięg tego podgatunku obejmuje prawdopodobnie Pireneje i Góry Kantabryjskie w północnej Hiszpanii; związek z podobnymi typami z innych pasm górskich południowej Europy jest niejasny.
Ekologia:
Siedliskiem są wilgotne polany w lasach górskich oraz wysokie terasy trawiaste powyżej górnej granicy lasu, preferuje gleby zasobne w składniki pokarmowe, zwłaszcza azot.
Stanowiska położone są na wysokości 600–2700 m.
Opis:
Wieloletnia roślina zielna o burakowatych korzeniach; łodygi są proste, do 2 m wysokości. Liście są naprzemienne, palmate; ostrze podzielone na 3/4–5/7, segmenty ostatniego rzędu są liniowe, szerokości tylko (1–)2–3(–4) mm, zwykle zaostrzone w wierzchołku.
Kwiatostan jest racemose, prosty lub rzadszy z krótkimi bocznymi gałęziami, wrzeciono ma głównie krótkie kręcone włosy, rzadko przeplatane gruczoły; kwiaty symetryczne, dł. 1,5–2,5 cm, ciemnoniebieskie do niebieskofioletowych, kielich (płatek górny) szerszy niż długi, płatki boczne prawie okrągłe; pręcików jest wiele; owocolistki to 3–5.
Pęcherze wsobne mają około 1,5 cm długości; nasiona są czarne, z poprzecznymi paskami.
Uwaga:
Aconitum Napellus to bardzo złożona grupa, której taksonomia nie została jeszcze w zadowalający sposób rozwiązana. Ostatnio pojawiły się również rozwiązania „ekstremistyczne”, które klasyfikują bardzo niewielkie odchylenia jako odrębne taksony; przeciwstawia się temu uogólnianie pojęć, które wręcz przeciwnie, wrzucają do jednego worka morfologicznie i geograficznie różne typy.
Wprowadzone rośliny wyraźnie różnią się od większości populacji alpejskich bardzo wąskimi segmentami liści ostatniego rzędu.
https://botany.cz/cs/aconitum-vulgare/