1 godzinę temu
Fragment obrazu Christiny Robertson „Tatjana Wasiliewna Jusupowa (1769–1841)”. Księżniczka nosiła perłę jako kolczyk.
Pelegrina, czyli Pellegrina, to owalna Perła z kolekcji książąt Jusupowów, ważąca połowę słynnej Peregrina.
Została sprzedana przez księcia Feliksa Jusupowa genewskiemu jubilerowi Jeanowi Lombardowi w 1953 roku, po tym jak w 1826 roku kupił ją Nikołaj Borisowicz Jusupow (1750–1831).
(Nawiasem mówiąc, w 1810 roku nabył on majątek Archangielski pod Moskwą.
Czy ktoś z Was odwiedzał Archangielski?
Ja tam byłem.
Mogę z całą odpowiedzialnością powiedzieć, że gdyby skonfiskowano mi podobny majątek, również walczyłbym z reżimem sowieckim w 1917 roku).
Istnieje doskonały artykuł w Wikipedii na temat tej Perły (wystarczy wyszukać „Pelegrina” w Wikipedii).
Greccy jubilerzy, bracia Zosima, twierdzili, że nabyli ją w Livorno od angielskiego admirała, który przybył z Indii.
Jednak przełomowe dzieło barona Twininga, „Historia klejnotów koronnych Europy”, stawia hipotezę, że „Pelegrina” Jusupowa jest identyczna z „Perłą Królowej” (fr. Reine des Perles), która została znaleziona w Zatoce Panamskiej, trafiła do hiszpańskiego skarbca i została podarowana przez króla Filipa IV jako posag jego córce, Marii Teresie, pierwszej żonie Ludwika XIV, z okazji jej ślubu z królem.
Perła zniknęła bez śladu po kradzieży z Garde-Meubles.
Fragment portretu K.P. Stepanowa, 1903. Zinaida Nikołajewna Jusupowa (1861, Petersburg – 1939, Paryż). Trzyma w dłoni perłę.
Garde-Meuble (po francusku magazyn mebli) to królewski skarbiec.
Został zbudowany w 1758 roku przez architekta Louisa-François Troisarda na zlecenie króla Ludwika XV.
Służył do przechowywania majątku królewskiego: biżuterii, gobelinów, mebli i innych przedmiotów.
W 1791 roku do Garde-Meuble przeniesiono francuskie klejnoty koronne.
W nocy z 16 na 17 września 1792 roku skarbiec został obrabowany.
Dla porównania: wydarzenia te miały miejsce w okresie rewolucji francuskiej (rozpoczynającej się w 1789 roku szturmem Bastylii, a kończącej się w 1799 roku zamachem stanu 18 brumaire'a).
Z inwentarza skarbów o wartości 26 milionów liwrów, pozostało tylko 600 000 klejnotów.
Skradziono między innymi 82 orientalne rubiny i diamenty: Francuski Niebieski, Regent, Sancy, Zwierciadło Portugalii i Guise.
Przypadkiem przestępcy przeoczyli „Duży Szafir Ludwika XIV” (138,50 karatów).
Niektóre z nich zostały później odnalezione i zwrócone, ale większość klejnotów zniknęła bezpowrotnie.
Oficjalna wersja głosi, że zbrodni dopuściła się banda złodziei (rabowali skarbiec przez kilka dni); przywódca i jego czterech pomocników zostali schwytani i straceni w 1797 roku. Inna wersja głosi jednak, że skradzione kosztowności posłużyły do przekupienia dowództwa armii pruskiej nacierającej na Paryż (armia pruska, która z powodzeniem nacierała na Paryż, nagle się wycofała; nawet Napoleon nie potrafił wytłumaczyć takiego manewru wroga)
Po śmierci księcia Brunszwiku, ówczesnego dowódcy armii pruskiej, notariusz, katalogując jego majątek, obejmujący ponad 2400 dużych kamieni szlachetnych, odkrył kilka klejnotów, które wcześniej należały do francuskich królów i zostały skradzione z Gard-Meuble.
Wśród nich był francuski niebieski Diament (Diament Hope).
W 1935 roku „Pelegrina” została wystawiona w Londynie podczas rosyjskiej wystawy biżuterii.
Podobno w 1987 roku perła została wystawiona na aukcji w domu aukcyjnym Christie’s w Genewie i sprzedana za 682 000 franków szwajcarskich.
Obecne miejsce przechowywania Perły i jej właściciel pozostają nieznane.
https://pearl-story.ru/the-most-famous-p...ravnennaya