[Krystyna]

   
Złoto Głupców czy kamień bogactwa? Fascynująca historia Pirytu
Prawdopodobnie żaden inny minerał w historii ludzkości nie wywołał tylu skrajnych emocji, co ten lśniący na żółto kamień. 
Epoka Wielkich Odkryć Geograficznych i późniejsze gorączki Złota w Ameryce Północnej przyniosły mu nieco kpiący przydomek – „złoto głupców”. 
Tysiące zdesperowanych poszukiwaczy, zaślepionych żądzą szybkiego bogactwa, z okrzykiem radości wyciągało z rzek i kopalni lśniące bryłki, wierząc, że oto uśmiechnął się do nich los. 
Ich serca pękały, gdy w biurach probierczych dowiadywali się, że ich znalezisko to nie drogocenny kruszec, lecz pospolitszy minerał.

Jednak to, co dla jednych było symbolem naiwności, dla innych stanowiło obiekt kultu. 
Starożytni Inkowie w Ameryce Południowej polerowali duże płyty tego minerału na wysoki połysk, tworząc z nich magiczne lustra. 
Wierzyli, że spoglądając w gładką, mosiężną taflę, szamani mogą zajrzeć w duszę człowieka, a nawet przewidzieć przyszłość. 
Z kolei w epoce wiktoriańskiej, pod nazwą „Markazyt” (co z geologicznego punktu widzenia było błędem nazewnictwa, gdyż w jubilerstwie używano właśnie fasetowanego Pirytu), zdobił on najwytworniejsze suknie i broszki arystokracji, lśniąc tajemniczo w świetle gazowych latarni.

Warto również wspomnieć o niezwykłym zjawisku, jakim jest Piryt w Węglu. 
Górnicy pracujący głęboko pod ziemią nierzadko natrafiali na czarne, smoliste pokłady węgla kamiennego, w których nagle błyskały złociste, geometryczne wtrącenia. 
Ten niesamowity kontrast czerni węgla i złota minerału tworzył spektakularne obrazy geologiczne. 
Choć dla przemysłu węglowego obecność siarki była utrudnieniem, dla kolekcjonerów minerałów takie okazy do dziś stanowią niezwykle cenne i estetyczne trofea, przypominające o tym, jak natura potrafi łączyć ze sobą skrajności w idealnej harmonii.
https://brazi.pl/blogs/blog-naturalna-bi...0-Tdr0hCdc