1 godzinę temu
Występowanie:
Gatunek wschodnioazjatycki, występujący we wschodniej połowie Chin (od prowincji Junnan w południowo-zachodniej części pasma do Heilongjiang na północnym wschodzie), na Tajwanie, w Korei, w Kraju Nadmorskim i Japonii.
Ekologia:
Rośnie w mieszanych lasach górskich, na wysokościach od 500 do 2800 m n.p.m. Kwitnie od kwietnia do maja.
Opis:
Drzewo liściaste osiągające wysokość około 25 m.
Liście są ogonkowe, 40–90 cm długości, nieparzysto-pierzaste, złożone z 9–19 listków, listek szczytowy jest ogonkowy, listki boczne są siedzące, eliptyczne do lancetowatych, 6–17 cm długości i 2–7,5 cm szerokości, asymetryczne u nasady, płytko sercowate, ząbkowane wzdłuż brzegu, zaostrzone na szczycie, owłosione do owłosionych od spodu.
Kotki męskie mają 9–40 cm długości, z 12–40 pręcikami; kwiaty męskie rosną w gronach po 5–10(–13).
Owoce są jajowate, 3–7,5 cm długości i 3–5 cm szerokości.
Uwaga:
Nawet w stosunkowo niedawnej literaturze możemy spotkać się z rozróżnieniem między gatunkiem Juglans Cordiformis , który rzekomo pochodzi z Japonii i Sachalinu (na naszych zdjęciach), gatunkiem mandżurskim Juglans Mandshurica, a nawet środkowochińskim Juglans Cathayensis
Jednak w niektórych publikacjach i międzynarodowych bazach danych botanicznych nazwy te są często synonimizowane, co szanujemy w tym miejscu – niemniej jednak wolimy przynajmniej zwrócić na to uwagę.
https://botany.cz/cs/juglans-mandshurica/