07-09-2026, 00:46
https://www.arbolappcanarias.es/imagenes...075_03.jpg
Sambucus Palmensis
Ten gatunek Bzu Czarnego to bardzo rozgałęziony krzew lub małe drzewo.
Ma małą, okrągłą, gęstą koronę i zwykle dorasta do wysokości od 3 do 5 m.
Pień jest krótki i ma szarobrązową korę, która staje się bardzo suberoza (korkowata), gdy dojrzewa.
Gałęzie, czasami kruche, są wyprostowane i mają tendencję do wyginania się na zewnątrz.
Liście są opadające, naprzeciwległe, duże (czasami do 25 cm długości) i złożone z 5-9 listków, zawsze w nieparzystej liczbie (nieparzysto-pierzaste), przy czym końcowy jest większy od pozostałych.
Wszystkie listki są ciemnozielone, podłużno-lancetowate, z drobno ząbkowanym brzegiem i czasami asymetryczną podstawą.
Mają długi, spiczasty wierzchołek i są nieco owłosione od spodu.
Kwiaty tego Bzu Czarnego są bardzo bujne.
Pod koniec wiosny drzewo wypełnia się dużymi, gęstymi kwiatostanami w kształcie parasola o średnicy do 20 cm.
Składają się z licznych, drobnych, obupłciowych kwiatów o 5 białych płatkach i przyjemnym aromacie.
Po zapłodnieniu tworzą się zaokrąglone owoce (pestkowce), nieco mniejsze od ziarnka grochu (do 7 mm średnicy), które pojawiają się w zwisających grupach na szypułkach, które nabierają czerwonawego odcienia.
Owoce są początkowo zielone, a po dojrzeniu stają się czarnofioletowe.
Każdy owoc zawiera 1-4 orzeszki.
Ten Bez jest naturalnie związany z lepiej zachowanymi i zacienionymi obszarami wrzosowisk Morella-Erica , szczególnie z bardzo wilgotnymi dolinami i ciekami wodnymi, choć można go również spotkać jako gatunek rupikolowy na skalistych zboczach, które występują w tym lesie.
Można go również spotkać w enklawach marginalnych, które są umiarkowanie lub silnie zmienione przez działalność człowieka, oraz w pobliżu sadów, szczególnie na środkowych zboczach, czyli w medianiach (strefach na wysokości od 600 do 1500 m n.p.m.), w wyniku dawnych plantacji roślin ozdobnych lub w celach leczniczych. Doprowadziło to do jego rozpowszechnienia na niektórych wyspach, takich jak Teneryfa, według przyrodnika i ornitologa Rubéna Barone.
Ten rzadko występujący gatunek bzu jest endemiczny dla Wysp Kanaryjskich i rośnie na wyspach La Palma, La Gomera, Teneryfa i Gran Canaria, gdzie obecnie znanych jest dziewięć naturalnych populacji.
https://www.arbolappcanarias.es/en/speci...palmensis/
Sambucus Palmensis
Ten gatunek Bzu Czarnego to bardzo rozgałęziony krzew lub małe drzewo.
Ma małą, okrągłą, gęstą koronę i zwykle dorasta do wysokości od 3 do 5 m.
Pień jest krótki i ma szarobrązową korę, która staje się bardzo suberoza (korkowata), gdy dojrzewa.
Gałęzie, czasami kruche, są wyprostowane i mają tendencję do wyginania się na zewnątrz.
Liście są opadające, naprzeciwległe, duże (czasami do 25 cm długości) i złożone z 5-9 listków, zawsze w nieparzystej liczbie (nieparzysto-pierzaste), przy czym końcowy jest większy od pozostałych.
Wszystkie listki są ciemnozielone, podłużno-lancetowate, z drobno ząbkowanym brzegiem i czasami asymetryczną podstawą.
Mają długi, spiczasty wierzchołek i są nieco owłosione od spodu.
Kwiaty tego Bzu Czarnego są bardzo bujne.
Pod koniec wiosny drzewo wypełnia się dużymi, gęstymi kwiatostanami w kształcie parasola o średnicy do 20 cm.
Składają się z licznych, drobnych, obupłciowych kwiatów o 5 białych płatkach i przyjemnym aromacie.
Po zapłodnieniu tworzą się zaokrąglone owoce (pestkowce), nieco mniejsze od ziarnka grochu (do 7 mm średnicy), które pojawiają się w zwisających grupach na szypułkach, które nabierają czerwonawego odcienia.
Owoce są początkowo zielone, a po dojrzeniu stają się czarnofioletowe.
Każdy owoc zawiera 1-4 orzeszki.
Ten Bez jest naturalnie związany z lepiej zachowanymi i zacienionymi obszarami wrzosowisk Morella-Erica , szczególnie z bardzo wilgotnymi dolinami i ciekami wodnymi, choć można go również spotkać jako gatunek rupikolowy na skalistych zboczach, które występują w tym lesie.
Można go również spotkać w enklawach marginalnych, które są umiarkowanie lub silnie zmienione przez działalność człowieka, oraz w pobliżu sadów, szczególnie na środkowych zboczach, czyli w medianiach (strefach na wysokości od 600 do 1500 m n.p.m.), w wyniku dawnych plantacji roślin ozdobnych lub w celach leczniczych. Doprowadziło to do jego rozpowszechnienia na niektórych wyspach, takich jak Teneryfa, według przyrodnika i ornitologa Rubéna Barone.
Ten rzadko występujący gatunek bzu jest endemiczny dla Wysp Kanaryjskich i rośnie na wyspach La Palma, La Gomera, Teneryfa i Gran Canaria, gdzie obecnie znanych jest dziewięć naturalnych populacji.
https://www.arbolappcanarias.es/en/speci...palmensis/