26-09-2026, 22:15
https://botany.cz/foto/hydrastisherb1.jpg
https://botany.cz/foto/hydrastis1.jpg
https://botany.cz/foto/hydrastis2.jpg
Hydrastis Canadensis
Występowanie:
Wschodnia Ameryka Północna – od granicy kanadyjskiej do południowych krańców Gór Apalaskich.
Ekologia:
Liściaste lasy próchniczne, zazwyczaj na gliniastym podłożu.
Występuje również na obrzeżach lasów i wzdłuż strumieni.
W górach osiąga wysokość 1200 m n.p.m.
Opis:
Leśna bylina o wysokości 15–50 cm.
Liście i łodygi wyrastają z płożącego, żółtego kłącza.
Liście są pojedyncze, naprzemianległe na łodydze, dłoniasto 3–9-klapowe, o jajowato-sercowatym kształcie.
Brzeg liścia jest ząbkowany.
Na łodydze znajduje się jeden kwiat, który w młodości okrywa górny liść.
Płatki korony nie są rozwinięte, działki kielicha są białe i szybko opadają.
Pręcików jest dużo, zazwyczaj ponad 50, słupków 5–15.
Kwiat ma średnicę około 1 cm.
Owocem jest jagoda.
Zastosowania:
Jest rośliną leczniczą, stosowaną przez Indian w szerokim zakresie schorzeń.
W XIX wieku Waleriana zyskała reputację panaceum, ale dzikie zbiory doprowadziły do jej wyniszczenia na dużych obszarach.
Do dziś jest stosowana jako roślina lecznicza i uprawiana w celach farmaceutycznych.
Jest szczególnie ceniona w leczeniu chorób układu pokarmowego (działa żółciopędnie, moczopędnie i przeczyszczająco).
Wykorzystywane są również jej właściwości antyseptyczne.
W mniejszych ilościach stosowana jest również jako środek wzmacniający.
Korzeń zawiera alkaloidy hydrastynę, berberynę i kanadynę.
Była również używana jako roślina barwierska, dostarczając żółtego barwnika.
Zagrożenie i ochrona:
Gatunek chroniony na mocy międzynarodowej konwencji CITES .
Uwaga:
W obrębie rodzaju opisano dwa gatunki, jeden występujący w Ameryce, a drugi w Japonii ( Hydrastis jezoensis Siebold ex Miq.).
Botanicznie zalicza się go do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae ), ale wcześniej był również zaliczany do odrębnej rodziny lub do Berberidaceae .
https://botany.cz/cs/hydrastis-canadensis/
https://botany.cz/foto/hydrastis1.jpg
https://botany.cz/foto/hydrastis2.jpg
Hydrastis Canadensis
Występowanie:
Wschodnia Ameryka Północna – od granicy kanadyjskiej do południowych krańców Gór Apalaskich.
Ekologia:
Liściaste lasy próchniczne, zazwyczaj na gliniastym podłożu.
Występuje również na obrzeżach lasów i wzdłuż strumieni.
W górach osiąga wysokość 1200 m n.p.m.
Opis:
Leśna bylina o wysokości 15–50 cm.
Liście i łodygi wyrastają z płożącego, żółtego kłącza.
Liście są pojedyncze, naprzemianległe na łodydze, dłoniasto 3–9-klapowe, o jajowato-sercowatym kształcie.
Brzeg liścia jest ząbkowany.
Na łodydze znajduje się jeden kwiat, który w młodości okrywa górny liść.
Płatki korony nie są rozwinięte, działki kielicha są białe i szybko opadają.
Pręcików jest dużo, zazwyczaj ponad 50, słupków 5–15.
Kwiat ma średnicę około 1 cm.
Owocem jest jagoda.
Zastosowania:
Jest rośliną leczniczą, stosowaną przez Indian w szerokim zakresie schorzeń.
W XIX wieku Waleriana zyskała reputację panaceum, ale dzikie zbiory doprowadziły do jej wyniszczenia na dużych obszarach.
Do dziś jest stosowana jako roślina lecznicza i uprawiana w celach farmaceutycznych.
Jest szczególnie ceniona w leczeniu chorób układu pokarmowego (działa żółciopędnie, moczopędnie i przeczyszczająco).
Wykorzystywane są również jej właściwości antyseptyczne.
W mniejszych ilościach stosowana jest również jako środek wzmacniający.
Korzeń zawiera alkaloidy hydrastynę, berberynę i kanadynę.
Była również używana jako roślina barwierska, dostarczając żółtego barwnika.
Zagrożenie i ochrona:
Gatunek chroniony na mocy międzynarodowej konwencji CITES .
Uwaga:
W obrębie rodzaju opisano dwa gatunki, jeden występujący w Ameryce, a drugi w Japonii ( Hydrastis jezoensis Siebold ex Miq.).
Botanicznie zalicza się go do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae ), ale wcześniej był również zaliczany do odrębnej rodziny lub do Berberidaceae .
https://botany.cz/cs/hydrastis-canadensis/