2 godzin(y) temu
https://botany.cz/foto3/aloeisalherb5.jpg
https://botany.cz/foto3/aloeisalherb3.jpg
https://botany.cz/foto3/aloeisalherb7.jpg
https://botany.cz/foto3/aloeisalherb2.jpg
Występowanie:
Endemit Madagaskaru, występujący jedynie w południowej części środkowego Madagaskaru (Bara). Opisano go z prowincji Fianarantsoa, z doliny potoku Imaloto w pobliżu wioski Ranohira. Później populacje znaleziono również w sąsiedniej prowincji Toliara, a w 2008 roku podobne rośliny opisano pod nazwą Aloe makayana z gór Makay. Według nowszej literatury odmiana A. i. var. lengtheracemosa powinna również występować w zachodniej części obszaru , która różni się od odmiany nominatywnej dłuższymi kwiatostanami, mniej mięsistymi i często biało nakrapianymi liśćmi.
Ekologia:
Rośnie na siedliskach trawiastych i skalistych, na wysokości około 600–800 m n.p.m.
Opis:
Sukulent z bardzo krótką łodygą lub prawie bezłodygowy, pojedynczy. Liście (15–22) zebrane w rozetę, mięsiste, szerokojajowate, 20–40 cm długości, zaostrzone, nieregularnie ząbkowane na czerwonobrązowym brzegu, zielone, ale zazwyczaj również czerwonawe, zwłaszcza na spodniej stronie z szarawym nalotem.
Kwiatostan jest wyprostowany, groniasty, 30–60(–90) cm długości, podsadki mają 2–3 mm długości, kwiaty rurkowate, pojedyncze, 25–30 mm długości, czerwone do różowawych, pylniki są czerwonawe, znamię słupka żółtawe.
Owocem jest torebka.
Zagrożenia i ochrona:
Gatunek ten jest chroniony na mocy międzynarodowej konwencji CITES .
Uwaga:
Szacuje się, że na Madagaskarze rośnie około 127 gatunków tego rodzaju, z czego 126 to gatunki endemiczne.
Nierzadko zdarza się, że populacje różniące się morfologicznie z różnych części wyspy są przypisywane do jednego gatunku.
https://botany.cz/cs/aloe-imalotensis/
https://botany.cz/foto3/aloeisalherb3.jpg
https://botany.cz/foto3/aloeisalherb7.jpg
https://botany.cz/foto3/aloeisalherb2.jpg
Występowanie:
Endemit Madagaskaru, występujący jedynie w południowej części środkowego Madagaskaru (Bara). Opisano go z prowincji Fianarantsoa, z doliny potoku Imaloto w pobliżu wioski Ranohira. Później populacje znaleziono również w sąsiedniej prowincji Toliara, a w 2008 roku podobne rośliny opisano pod nazwą Aloe makayana z gór Makay. Według nowszej literatury odmiana A. i. var. lengtheracemosa powinna również występować w zachodniej części obszaru , która różni się od odmiany nominatywnej dłuższymi kwiatostanami, mniej mięsistymi i często biało nakrapianymi liśćmi.
Ekologia:
Rośnie na siedliskach trawiastych i skalistych, na wysokości około 600–800 m n.p.m.
Opis:
Sukulent z bardzo krótką łodygą lub prawie bezłodygowy, pojedynczy. Liście (15–22) zebrane w rozetę, mięsiste, szerokojajowate, 20–40 cm długości, zaostrzone, nieregularnie ząbkowane na czerwonobrązowym brzegu, zielone, ale zazwyczaj również czerwonawe, zwłaszcza na spodniej stronie z szarawym nalotem.
Kwiatostan jest wyprostowany, groniasty, 30–60(–90) cm długości, podsadki mają 2–3 mm długości, kwiaty rurkowate, pojedyncze, 25–30 mm długości, czerwone do różowawych, pylniki są czerwonawe, znamię słupka żółtawe.
Owocem jest torebka.
Zagrożenia i ochrona:
Gatunek ten jest chroniony na mocy międzynarodowej konwencji CITES .
Uwaga:
Szacuje się, że na Madagaskarze rośnie około 127 gatunków tego rodzaju, z czego 126 to gatunki endemiczne.
Nierzadko zdarza się, że populacje różniące się morfologicznie z różnych części wyspy są przypisywane do jednego gatunku.
https://botany.cz/cs/aloe-imalotensis/
