2 godzin(y) temu
Aloe Microstigma
Występowanie:
Występuje w Afryce Południowej w suchych regionach prowincji Przylądek Zachodni i Wschodni.
Jego występowanie w prowincji Przylądek Północny jest sporne.
Ekologia:
Należy do kserofilnej roślinności krzewiastej Karoo; najczęściej towarzyszy nasłonecznionym, skalistym miejscom z płytką glebą i nieuporządkowaną roślinnością.
Ptaki pełnią funkcję zapylających, rzadziej owady.
Nasiona są rozsiewane przez wiatr.
Opis:
Mocna, wieloletnia roślina sukulentowa z mięsistymi, wrzecionowatymi korzeniami; młode osobniki są bezłodygowe, później tworzy się płożąca łodyga o długości do 50 cm, pokryta resztkami martwych liści.
Niebieskozielone liście, które na słońcu czerwienieją lub brązowieją, tworzą rozetę, mają trójkątny lub lancetowaty zarys, 50(–60) cm długości i do 7 cm szerokości, biało nakrapiane, odlegle ząbkowane na brzegu, zęby są zazwyczaj czerwonobrązowe, 2–4 mm długości, miękkie, nie kłujące. Z rozety wyrastają nierozgałęzione, proste łodygi kwiatowe o wysokości 0,9–1 m; kwiatostan jest stopniowo wydłużającym się stożkowatym gronem;
Kwiaty są pojedyncze, zwykle czerwone w pąkach i żółte u nasady, w trakcie kwitnienia czerwień zwykle zmienia się w pomarańczową lub żółtą (w naturalnych populacjach można znaleźć rośliny o kwiatach o różnych kolorach).
Owoce są torebkami.
Zastosowanie:
Ten efektowny, łatwy w uprawie gatunek jest popularnie sadzony w ogrodach w swojej ojczyźnie i często stanowi element kolekcji sukulentów za granicą.
W przeciwieństwie do niektórych gatunków z tego rodzaju, jego sok ma nieprzyjemny, gorzki smak, dlatego nie jest stosowany w medycynie ludowej ani we współczesnej farmacji.
Zagrożenie i ochrona:
Takson ten został uznany za najmniej zagrożony w Czerwonej Liście Południowej Afryki (2012).
https://botany.cz/cs/aloe-microstigma/
Występowanie:
Występuje w Afryce Południowej w suchych regionach prowincji Przylądek Zachodni i Wschodni.
Jego występowanie w prowincji Przylądek Północny jest sporne.
Ekologia:
Należy do kserofilnej roślinności krzewiastej Karoo; najczęściej towarzyszy nasłonecznionym, skalistym miejscom z płytką glebą i nieuporządkowaną roślinnością.
Ptaki pełnią funkcję zapylających, rzadziej owady.
Nasiona są rozsiewane przez wiatr.
Opis:
Mocna, wieloletnia roślina sukulentowa z mięsistymi, wrzecionowatymi korzeniami; młode osobniki są bezłodygowe, później tworzy się płożąca łodyga o długości do 50 cm, pokryta resztkami martwych liści.
Niebieskozielone liście, które na słońcu czerwienieją lub brązowieją, tworzą rozetę, mają trójkątny lub lancetowaty zarys, 50(–60) cm długości i do 7 cm szerokości, biało nakrapiane, odlegle ząbkowane na brzegu, zęby są zazwyczaj czerwonobrązowe, 2–4 mm długości, miękkie, nie kłujące. Z rozety wyrastają nierozgałęzione, proste łodygi kwiatowe o wysokości 0,9–1 m; kwiatostan jest stopniowo wydłużającym się stożkowatym gronem;
Kwiaty są pojedyncze, zwykle czerwone w pąkach i żółte u nasady, w trakcie kwitnienia czerwień zwykle zmienia się w pomarańczową lub żółtą (w naturalnych populacjach można znaleźć rośliny o kwiatach o różnych kolorach).
Owoce są torebkami.
Zastosowanie:
Ten efektowny, łatwy w uprawie gatunek jest popularnie sadzony w ogrodach w swojej ojczyźnie i często stanowi element kolekcji sukulentów za granicą.
W przeciwieństwie do niektórych gatunków z tego rodzaju, jego sok ma nieprzyjemny, gorzki smak, dlatego nie jest stosowany w medycynie ludowej ani we współczesnej farmacji.
Zagrożenie i ochrona:
Takson ten został uznany za najmniej zagrożony w Czerwonej Liście Południowej Afryki (2012).
https://botany.cz/cs/aloe-microstigma/