54 minut(y) temu
Wilki w Mitologii
Wilk jest częstym motywem w mitologiach i kosmologiach założycielskich ludów Eurazji i Ameryki Północnej (odpowiadającym historycznemu zasięgowi siedliska wilka szarego), a także odgrywa rolę w starożytnych kulturach europejskich.
Współczesny motyw Wielkiego Złego Wilka wywodzi się z europejskiego folkloru.
Wilk odgrywa ważną rolę w kulturach i religiach wielu ludów koczowniczych, takich jak stepy euroazjatyckie i równiny północnoamerykańskie .
W kulturach północnoeuropejskich, a także niektórych kulturach rdzennych Amerykanów, wilki były niekiedy kojarzone z czarami : w folklorze nordyckim Völva Hyndla i Gýgr Hyrrokin przedstawiani są jako używający wilków jako wierzchowców, natomiast w kulturze Navajo wilki były niekiedy interpretowane jako czarownice w wilczej skórze.
Tradycyjne wierzenia Tsilhqot'in ostrzegają, że kontakt z wilkami może w niektórych przypadkach powodować choroby psychiczne i śmierć.
Mitologia Nordycka obejmuje trzy złowrogie wilki, w szczególności: gigantycznego Fenrisulfra lub Fenrira, najstarsze dziecko Lokiego i Angrbody , którego bali się i nienawidzili Asowie , oraz dzieci Fenrisulfra, Sköll i Hati .
Fenrir jest związany przez bogów, ale ostatecznie przeznaczony jest do tego, by urosnąć zbyt duży dla swoich więzów i pożreć Odyna w trakcie Ragnaröku
W tym czasie urośnie tak duży, że jego górna szczęka będzie dotykać nieba, a dolna ziemi, gdy będzie gapił się.
Zostanie zabity przez syna Odyna, Viðarra , który albo dźgnie go w serce, albo rozerwie mu szczęki, według różnych opowieści.
Według legendy dwoje potomków Fenrira pożre słońce i księżyc w Ragnaröku. Z
drugiej jednak strony wilki Geri i Freki były wiernymi pupilami nordyckiego boga Odyna , o których mówiono, że są „dobrym omenem”
Wilki były postrzegane przez ludy nordyckie zarówno jako istoty negatywne, jak i pozytywne.
Z jednej strony symbolizują nieokiełznane siły natury (np. Fenrir, Skoll i Hati), z drugiej zaś mogą symbolizować odwagę, lojalność, ochronę i mądrość.
W sadze Hervarar, król Heidrek zostaje zapytany przez Gestumblindiego ( Odyna ): „Co to za lampa, która oświetla ludzi, ale pochłania ją płomień, a wargowie zawsze się jej chwytają”.
Heidrek wie, że odpowiedzią jest Słońce , wyjaśniając: „Oświetla każdą krainę i świeci nad wszystkimi ludźmi, a Skoll i Hatti nazywani są wargami.
To wilki, jeden podążający przed słońcem, drugi za księżycem”.
Wilki służyły również jako wierzchowce dla mniej lub bardziej niebezpiecznych humanoidalnych stworzeń.
Na przykład koń Gunnra był symbolem „ wilka” na kamieniu runicznym Rök ; w Pieśń o Hyndli , Völva Hyndla dosiada wilka; a na pogrzeb Baldra, Gýgr Hyrrokin przybył na wilku.
Słowo „Wolf” lub „Wulf” jest używane jako nazwisko, imię i imię wśród ludów germańskich. „Wolf” jest również składnikiem innych imion germańskich:
Wolfgang ( wilk + gang ("ścieżka, podróż"))
Imię Adolf pochodzi od staro-wysoko-niemieckiego Athalwolf , będącego połączeniem słów athal lub adal, oznaczającego szlachetny , i wilk ; jego anglosaskim odpowiednikiem jest Æthelwulf .
Rudolf , wywodzące się z dwóch słów: Rod lub Hrōð , oznaczającego „sławę” i olf oznaczającego „wilk” ( zobacz także Hroðulf ).
https://en.wikipedia.org/wiki/Wolves_in_...w797705079
Wilk jest częstym motywem w mitologiach i kosmologiach założycielskich ludów Eurazji i Ameryki Północnej (odpowiadającym historycznemu zasięgowi siedliska wilka szarego), a także odgrywa rolę w starożytnych kulturach europejskich.
Współczesny motyw Wielkiego Złego Wilka wywodzi się z europejskiego folkloru.
Wilk odgrywa ważną rolę w kulturach i religiach wielu ludów koczowniczych, takich jak stepy euroazjatyckie i równiny północnoamerykańskie .
W kulturach północnoeuropejskich, a także niektórych kulturach rdzennych Amerykanów, wilki były niekiedy kojarzone z czarami : w folklorze nordyckim Völva Hyndla i Gýgr Hyrrokin przedstawiani są jako używający wilków jako wierzchowców, natomiast w kulturze Navajo wilki były niekiedy interpretowane jako czarownice w wilczej skórze.
Tradycyjne wierzenia Tsilhqot'in ostrzegają, że kontakt z wilkami może w niektórych przypadkach powodować choroby psychiczne i śmierć.
Mitologia Nordycka obejmuje trzy złowrogie wilki, w szczególności: gigantycznego Fenrisulfra lub Fenrira, najstarsze dziecko Lokiego i Angrbody , którego bali się i nienawidzili Asowie , oraz dzieci Fenrisulfra, Sköll i Hati .
Fenrir jest związany przez bogów, ale ostatecznie przeznaczony jest do tego, by urosnąć zbyt duży dla swoich więzów i pożreć Odyna w trakcie Ragnaröku
W tym czasie urośnie tak duży, że jego górna szczęka będzie dotykać nieba, a dolna ziemi, gdy będzie gapił się.
Zostanie zabity przez syna Odyna, Viðarra , który albo dźgnie go w serce, albo rozerwie mu szczęki, według różnych opowieści.
Według legendy dwoje potomków Fenrira pożre słońce i księżyc w Ragnaröku. Z
drugiej jednak strony wilki Geri i Freki były wiernymi pupilami nordyckiego boga Odyna , o których mówiono, że są „dobrym omenem”
Wilki były postrzegane przez ludy nordyckie zarówno jako istoty negatywne, jak i pozytywne.
Z jednej strony symbolizują nieokiełznane siły natury (np. Fenrir, Skoll i Hati), z drugiej zaś mogą symbolizować odwagę, lojalność, ochronę i mądrość.
W sadze Hervarar, król Heidrek zostaje zapytany przez Gestumblindiego ( Odyna ): „Co to za lampa, która oświetla ludzi, ale pochłania ją płomień, a wargowie zawsze się jej chwytają”.
Heidrek wie, że odpowiedzią jest Słońce , wyjaśniając: „Oświetla każdą krainę i świeci nad wszystkimi ludźmi, a Skoll i Hatti nazywani są wargami.
To wilki, jeden podążający przed słońcem, drugi za księżycem”.
Wilki służyły również jako wierzchowce dla mniej lub bardziej niebezpiecznych humanoidalnych stworzeń.
Na przykład koń Gunnra był symbolem „ wilka” na kamieniu runicznym Rök ; w Pieśń o Hyndli , Völva Hyndla dosiada wilka; a na pogrzeb Baldra, Gýgr Hyrrokin przybył na wilku.
Słowo „Wolf” lub „Wulf” jest używane jako nazwisko, imię i imię wśród ludów germańskich. „Wolf” jest również składnikiem innych imion germańskich:
Wolfgang ( wilk + gang ("ścieżka, podróż"))
Imię Adolf pochodzi od staro-wysoko-niemieckiego Athalwolf , będącego połączeniem słów athal lub adal, oznaczającego szlachetny , i wilk ; jego anglosaskim odpowiednikiem jest Æthelwulf .
Rudolf , wywodzące się z dwóch słów: Rod lub Hrōð , oznaczającego „sławę” i olf oznaczającego „wilk” ( zobacz także Hroðulf ).
https://en.wikipedia.org/wiki/Wolves_in_...w797705079