24-11-2015, 04:01
Może napiszę tu kilka uniwersalnych rad i wskazówek na temat wychowania psów wszelkiej maści... czy to milutkich kanapowców, czy też większych i "groźniejszych" psiaków... zainspirowała mnie do tego uwaga Basi, że nie potrafiłaby wychować psa "groźnej" rasy. 
Na początku może określę jedną sprawę, która jest najważniejsza w wychowywaniu psa - i również w wychowywaniu dzieci jak najbardziej.
Otóż słowo-klucz brzmi: KONSEKWENCJA.
Jeżeli będziemy zmieniać, poluźniać granice czego wolno a czego nie, to nikomu to nie przyniesie korzyści. Wbrew pozorom jasność z góry nakreślonych granic i trzymanie się ich to coś, co przynosi zadowolenie zarówno psu, jak i jego właścicielowi. Psu - bo pies jako zwierzę stadne musi wiedzieć raz na zawsze jakie zasady panują w jego "stadzie" (a to my jesteśmy jego stadem) i czego może się spodziewać w konkretnej sytuacji - to mu daje poczucie komfortu i bezpieczeństwa. Właścicielowi - bo ma dobrze wychowanego psa, który wie co u wolno a czego nie.
Tresując więc psa wcale nie robimy mu krzywdy, wręcz przeciwnie - budujemy porozumienie pomiędzy nami a psem. Tresura sprawia bowiem, że pies ma jasno wytłumaczone jakie są zasady życia w naszym ludzkim "stadzie" i nie musi się za każdym razem domyślać o co temu człowiekowi chodzi. I to sprawia, że czuje się z nami bardziej komfortowo... a my z nim. 
A więc:
1). należy od początku postawić wyraźne granice których pies przekroczyć nie może i tych reguł się zawsze trzymać. Tzw. bezstresowe wychowanie w wypadku psa to prosta droga do klęski wychowawczej. Pies musi - i lubi - mieć wyznaczone jasne reguły co mu wolno a czego nie.
2). nie wolno się psa bać!
3). karać trzeba słowem i/lub odmówieniem nagrody - a nie laniem po :orcs-buttshake:
4). pies musi mieć swoje miejsce gdzie nie będzie się czuł zagrożony i gdzie nie wolno go tknąć nawet palcem jeśli się tam "schowa" (czyli tzw. "barłożek" ) to bardzo ważne!
5). pies nie może być izolowany, musi być częścią rodziny
6). psa trzeba przytulać, głaskać, ładnie do niego mówić i nagradzać gdy tylko na to zasłuży
7). pies nie może się nudzić i musi dostać swoją porcję ruchu/zabawy
8). pod żadnym pozorem nie można izolować psa od innych psów! Czyli: nie pozwolić mu na zabawy, obwąchiwanie się, prowadzić tylko w kagańcu, nigdy nie spuszczać ze smyczy (nawet na wybiegu). To jest bardzo ważne by tego nie robić!!! Pies doskonale wyczuwa gdy jego właściciel "usztywnia się" na widok zbliżającego się innego psa, skraca smycz, unika kontaktu. Pies odbiera to jako sygnał: każdy inny pies w polu widzenia to zagrożenie, trzeba warczeć, szczekać i gryźć. Każdy pies ma swoje sympatie i antypatie - tak jak człowiek zresztą - i trzeba mu pozwolić te sympatie i antypatie okazać: z jednym psem niech się pobawi, na innego niech zawarczy, to jest normalne. Mniejsza będzie szkoda jeśli czasem nasz pies się z innym psem trochę pogryzie, niż jeśli będziemy mu ograniczać kontakt z innymi psami aż w końcu zdziwaczeje!
Tak samo nie można psa izolować od innych ludzi - bo reakcja będzie podobna: każdy inny człowiek będzie uważany za potencjalne zagrożenie i pies może na niego reagować agresją.
9) nie można pozwolić nikomu na drażnienie naszego psa - jeżeli ktoś (np. dzieci wracające ze szkoły koło naszego domu) będzie regularnie drażnił naszego psa, to później w bezpośrednim kontakcie (np. z takim dzieckiem) pies może zareagować agresją. Więc lepiej w takim wypadku nie pozwolić psu na bezpośrednie podchodzenie do ogrodzenia i ograniczyć jego wolność (np. zamknąć go domu na ten czas gdy dzieci będą miały przechodzić obok).
To są najważniejsze zasady, żebyśmy w domu mieli przyjaznego i miłego towarzysza... Oczywiście każdy pies jest inny i na pewno trzeba wziąć pod uwagę, że jeden pies jest delikatniejszy i trzeba go traktować nieco delikatniej (by nie stał się nerwowy), a inny ma silniejszy charakter, więc trzeba być "twardszym" wobec niego.
Na początku może określę jedną sprawę, która jest najważniejsza w wychowywaniu psa - i również w wychowywaniu dzieci jak najbardziej.
Otóż słowo-klucz brzmi: KONSEKWENCJA.
Jeżeli będziemy zmieniać, poluźniać granice czego wolno a czego nie, to nikomu to nie przyniesie korzyści. Wbrew pozorom jasność z góry nakreślonych granic i trzymanie się ich to coś, co przynosi zadowolenie zarówno psu, jak i jego właścicielowi. Psu - bo pies jako zwierzę stadne musi wiedzieć raz na zawsze jakie zasady panują w jego "stadzie" (a to my jesteśmy jego stadem) i czego może się spodziewać w konkretnej sytuacji - to mu daje poczucie komfortu i bezpieczeństwa. Właścicielowi - bo ma dobrze wychowanego psa, który wie co u wolno a czego nie.
Tresując więc psa wcale nie robimy mu krzywdy, wręcz przeciwnie - budujemy porozumienie pomiędzy nami a psem. Tresura sprawia bowiem, że pies ma jasno wytłumaczone jakie są zasady życia w naszym ludzkim "stadzie" i nie musi się za każdym razem domyślać o co temu człowiekowi chodzi.
I to sprawia, że czuje się z nami bardziej komfortowo... a my z nim. A więc:
1). należy od początku postawić wyraźne granice których pies przekroczyć nie może i tych reguł się zawsze trzymać. Tzw. bezstresowe wychowanie w wypadku psa to prosta droga do klęski wychowawczej.
Pies musi - i lubi - mieć wyznaczone jasne reguły co mu wolno a czego nie.2). nie wolno się psa bać!
3). karać trzeba słowem i/lub odmówieniem nagrody - a nie laniem po :orcs-buttshake:
4). pies musi mieć swoje miejsce gdzie nie będzie się czuł zagrożony i gdzie nie wolno go tknąć nawet palcem jeśli się tam "schowa" (czyli tzw. "barłożek"
) to bardzo ważne!5). pies nie może być izolowany, musi być częścią rodziny
6). psa trzeba przytulać, głaskać, ładnie do niego mówić i nagradzać gdy tylko na to zasłuży
7). pies nie może się nudzić i musi dostać swoją porcję ruchu/zabawy
8). pod żadnym pozorem nie można izolować psa od innych psów! Czyli: nie pozwolić mu na zabawy, obwąchiwanie się, prowadzić tylko w kagańcu, nigdy nie spuszczać ze smyczy (nawet na wybiegu). To jest bardzo ważne by tego nie robić!!! Pies doskonale wyczuwa gdy jego właściciel "usztywnia się" na widok zbliżającego się innego psa, skraca smycz, unika kontaktu. Pies odbiera to jako sygnał: każdy inny pies w polu widzenia to zagrożenie, trzeba warczeć, szczekać i gryźć. Każdy pies ma swoje sympatie i antypatie - tak jak człowiek zresztą - i trzeba mu pozwolić te sympatie i antypatie okazać: z jednym psem niech się pobawi, na innego niech zawarczy, to jest normalne. Mniejsza będzie szkoda jeśli czasem nasz pies się z innym psem trochę pogryzie, niż jeśli będziemy mu ograniczać kontakt z innymi psami aż w końcu zdziwaczeje!
Tak samo nie można psa izolować od innych ludzi - bo reakcja będzie podobna: każdy inny człowiek będzie uważany za potencjalne zagrożenie i pies może na niego reagować agresją.
9) nie można pozwolić nikomu na drażnienie naszego psa - jeżeli ktoś (np. dzieci wracające ze szkoły koło naszego domu) będzie regularnie drażnił naszego psa, to później w bezpośrednim kontakcie (np. z takim dzieckiem) pies może zareagować agresją. Więc lepiej w takim wypadku nie pozwolić psu na bezpośrednie podchodzenie do ogrodzenia i ograniczyć jego wolność (np. zamknąć go domu na ten czas gdy dzieci będą miały przechodzić obok).
To są najważniejsze zasady, żebyśmy w domu mieli przyjaznego i miłego towarzysza...
Oczywiście każdy pies jest inny i na pewno trzeba wziąć pod uwagę, że jeden pies jest delikatniejszy i trzeba go traktować nieco delikatniej (by nie stał się nerwowy), a inny ma silniejszy charakter, więc trzeba być "twardszym" wobec niego.