[Rudalila]

Oj, Zbychu ...czepiarz się...
Takich błedów tu na foróm jezd całe mnóstwo...za każdym razem jak takie cóś widzę to się zastanawiam czy to tylko przekliknięcie, czy ta osoba nie wie jak się poprawnie pisze.

[Zib]

Ja też mam wątpliwości jak się zachować, czy zwracać komuś uwagę... mogę poprawić, ale wtedy potrzeba tak za każdym razem
Kiedyś mówiło się, że matura zobowiązuje, ale to dawne czasy.

[noialbinoi]

Ja też mam wątpliwości jak się zachować, czy zwracać komuś uwagę... mogę poprawić, ale wtedy potrzeba tak za każdym razem

możliwe, że robiący błędy czułby się urażony i zniechęcił by się do pisania ; zwłaszcza, ze zdarzają się posty, w których wysyp ,,odstępstw,, od reguł obowiązujacych jest ,,imponujący,,...
myślę, ze tu jest dobre miejsce do uwag naprostowujacych -kto jest zainteresowany poprawnym pisaniem-zajrzy tu, kto nie-dalej będzie pisał tak jak mu... wygodnie

[Zib]

Masz rację, nie wiemy czy to pisanie tutaj psu na budę... ale nie zrażając się kontynuować zamierzam tę walkę z wiatrakami:
dwu wygląda dobrze, ale dwuch już źle. Piszemy dwóch bo dwoje.

Krótka zasada na pisanie w wyrazach "ó":
- "ó" wymienia się na "o" - dwóch - dwoje
- "ó" wymienia się na "e" - przyjaciół - przyjaciele
- "ó" wymienia się na "a" - skrócić - skracać

[Zib]

a co, chociaż staram się przestrzegać zasad, z "dostałem dwóje" ?

[Natka]

Mała ściąga:

U piszemy w zakończeniach rzeczowników:
un
unek
uchna
uszka
uszek
uch
us
usia
np. zwiastun, podarunek, córuchna, staruszka, łańcuszek, maluch, raptus, mamusia

U piszemy w czasownikach zakończonych na:
uję
ujesz
uje
np. maluję, malujesz, maluje, wędruję, wędrujesz, wędruje.

U piszemy w czasownikach typu: czuć, kuć, kłuć, pruć, snuć
np. czuję, kuję, kłuję pruję, snuję

Ó piszemy, gdy wymienia się w innych formach tego samego wyrazu lub w innych wyrazach na: o, e, a, np.:
stół - stoły
wiózł - wiozę
trójka - troje

przyjaciółka - przyjaciel
niósł - niesie
siódmy - siedem

skrót - skracać
mówić - mawiać
powtórzyć - powtarzać

Ó piszemy w wyrazach zakończonych na: - ów, np.:
Julianów
Tarłów
Opatów
z lasów
chłopców

Ó piszemy w wyrazach zakończonych na: - ówka, np.:
łamigłówka
pocztówka
złotówka

Wyjątki: skuwka, wsuwka, zasuwka.

Ó piszemy w wyrazach zakończonych na: - ówna, np.:

Nowakówna
Kucówna

Ó piszemy na początku wyrazów: ósemka, ósmy, ów, ówczesny, ówcześnie,ówdzie.

[Gośka]

Dysortografik będzie miał problem z pisaniem poprawnie.
No ale...jeśli już o tym mowa to zwycięstwo, nie zwycięztwo.

[KatiJo]

Ale za to zwycięzcy

[aliza]

Natka bardzo przydatne Ja dysortografik zagraniczny duzy problem mam

[Le Stelle]

Warto przypomnieć formy, które w języku potocznym (mówionym i pisanym) coraz rzadziej można spotkać:

w cudzysłowie, nigdy w cudzysłowiu, np.
Ten człowiek, mówiąc w cudzysłowie, to taki lisek chytrusek.
Napisać coś w cudzysłowie.

tę książkę czy tą książkę?
Poprawnie: tę książkę - zaimek tę przyjmuje zawsze końcówkę rzeczownika.
Mylący często bywa przymiotnik: Masz tutaj nową książkę. --> aż się ciśnie "tą nową książkę". Zaimek odmieniamy jednak tak, jak rzeczownik, nie jak przymiotnik: Masz tutaj tę nową książkę.
Forma tą występuje wówczas, gdy rzeczownik przyjmuje taką samą końcówkę: Idę z tą książką. Idę z tą nową książką.
Obecnie obie formy w języku mówionym traktuje się jako formy poprawne, jednak język pisany (bardziej konserwatywny) ciągle jako wersję prawidłową traktuje powyższe rozróżnienia.


dzięki któremu; dzięki której
Coraz powszechniejsze staje się również błędne wstawianie przecinka przed wyrazem któremu/której w zwrocie dzięki któremu; dzięki której
Schowałam ściągę, dzięki której zaliczyłam klasówkę.
Błędnie: Schowałam ściągę dzięki, której zaliczyłam klasówkę.
Owszem, w szkole uczymy się, że zawsze przed wyrazami który, która, które stawiamy przecinek, ale - nie w tego typu zwrotach.

[Czarodziejka]

A mnie nurtuje kwestia językowo-tarotowa
Wiadomo, że w liczbie mnogiej mówimy o arkanach tarota, czyli w mianowniku "arkana".
Jak myślicie, jak to powinno być w liczbie pojedynczej? Teoretycznie z łaciny wynikałoby (od nijakiego "arcanum", jak "muzeum", "liceum") "to arkanum" (np. Wielkie Arkanum III Cesarzowa...). Spotykam się jednak również z traktowaniem tego jako rodzaj męski (Wielki Arkan III Cesarzowa).
Ciekawi mnie, jak Wy byście to rozwiązali

[Tarofides]

Z tego co się orientuję, to arkan jest poprawnie, ale na pewno niepoprawnie jest (w l.m.) arkany niestety spotykane także w literaturze

[Czarodziejka]

Aha, czyli tak jakby po polsku w liczbie pojedynczej się zmaskulinizował, ale w liczbie mnogiej została forma od rodzaju nijakiego
Dzięki za odpowiedź

[Le Stelle]

Jeśli chodzi o kwestie językowo-tarotowe, to ja mam dwie....

Jedna dotyczy właśnie tego, o czym wspomniała Czarodziejka, również kiedyś zwrócono mi uwagę, że - zasadniczo - jest właśnie arkanum, nie arkan.

Ale - żeby nie być gołosłowną, sięgnęłam do dwóch słowników, jakie mam w domu. I tak, pierwszy:
Słownik poprawnej polszczyzny PWN, Warszawa 1994r. podaje:
arkan, w dopełniaczu arkanu; in. lasso; Łapać, łowić na arkan.
arkana albo arkany, bez liczby pojedynczej (!), w dopełniaczu: arkanów książek; tajemnice, sekrety, zawiłości; Arkana (arkany) sztuki,wiedzy, rzemiosła. Znać, zgłębiać, przyswajać arkana (arkany) czegoś. Wtajemniczać kogoś w arkana (arkany) czegoś.

Jak widać, autorzy słownika dopuszczają formę "arkany", natomiast, co może szokować polskich tarocistów , odrzuca liczbę pojedynczą.

Słownik wyrazów obcych Kopalińskiego, Łódź 1999, definiuje tak:
arkan - długi sznur albo rzemień z ruchomą pętlą, uwiązany do siodła, używany przez ludy pasterskie i koczownicze do chwytania zwierzyny (...), z tureckiego i tatarskiego "sznur"

arkana - tajniki; tajemnice, kunszty sekretne; trudno dostępne, skryte sposoby mistrzów (rzemiosła, sztuki), z łaciny arcanum (liczba mnoga: arcana)
- ponownie nie ma tutaj nic o liczbie pojedynczej, która - jak powinniśmy wywnioskować - sama w sobie jest błędna, tzn. nie występuje w języku polskim, a jeżeli występuje, to - tak myślę - poprawnie powinna wyglądać jak spolszczony łaciński odpowiednik,czyli właśnie "arkanum". Oczywiście, jeżeli chcemy nadal być poprawni językowo....

Szkoda, że w języku polskim nie przyjęło się określenie włoskie, triumfy Np. triumf trzeci, Cesarzowa.... Chociaż nie wiem, jak Włosi mówią na małe arkana.

A drugi problem, który mnie nurtuje, to kwestia pisania "tarot": wielką czy małą literą? Na początku pisałam z dużej litery, jednak - chcąc właśnie zachować "poprawność" - piszę obecnie z małej, chociaż... zupełnie mi to nie pasuje. Dla mnie tarot pisany małą literą to określenie gry w karty, tak jak brydż lub poker. Jednak Tarot jako system pewnych symboli i znaczeń jest (w kontekście ortograficznym) jak Internet - który przecież wg polskiej ortografii pierwotnie zapisywany był z dużej litery, ponieważ "jest tylko jeden Internet, i jest to nazwa własna, nie ma internetów" . Dla mnie tak samo, nie ma "tarotów", chyba że mówimy o taliach kart, które znowu są dla mnie rzeczownikiem pospolitym, zapisywanym z małej litery.

Ostatecznie, trzeba iść na kompromis z tą tarotową poprawnością językową... ja na dzień dzisiejszy wzoruję się na sposobie pisania p. Suligi - "tarot" z małej i "arkan" w l.poj. (chociaż od dzisiaj gdzieś z tyłu głowy będę miała pewnie "arkan" czyli "sznur" ;D Taki Wisielec, co zawisł na arkanie).

Pozdrawiam!

[Tarofides]

Ale to arkanum też jest poprawnie, może nawet bardziej, ale nieużywane

[Le Stelle]

Może czas to zmienić :character-oldtimer: :teasing-whipyellow: Wojujący puryzm językowy na forach i przestrzeniach publicznych

[Tarofides]

Pamiętam taką akcję "pisz poprawnie po polsku" czy jakoś tak. Co najfajniejsze samo hasło było niezbyt udane gramatycznie

[Czarodziejka]

Ach, no właśnie, gdzieś mi się obiło o uszy o tym sznurze! :obscene-hanged: Teraz wszystko jasne.
Mnie się podoba słowo "arkanum"

Przy okazji: w dopełniaczu liczby mnogiej powinno być "arkanów", a nie "arkan", prawda? Gdzieś się natknęłam na to drugie i jakoś mi nie pasowało...

[Tarofides]

Bardziej magiczne

edit.

arkanów jak najbardziej, jak od niedawna meczów, a nie meczy [od mecz]

[Iwona Agata]

Bardziej magiczne

edit.

arkanów jak najbardziej, jak od niedawna meczów, a nie meczy [od mecz]

Zaraz bedzie mecz a wiec kufle w górę :obscene-drinkingcheers:

[Le Stelle]

Słownik też podaje "arkanów". I teraz sobie uświadomiłam, że ja chyba pisałam "arkan"...

Załamka z tą ortografią

[Iwona Agata]

Ortografie albo sie "czuje " albo nie. Przekaz genetyczny tez jest wazny. Ty ją czujesz, przeciez to wiesz, a doskonały nikt nie jest