Dzik w kulturze nordyckiej
W historii i mitologii nordyckiej dzik jest symbolicznie wykorzystywany w wielu różnych kontekstach.
Rozległe znaczenie dzików w mitologii nordyckiej zapewnia najbardziej zróżnicowaną reprezentację symboliczną wszystkich kultur omawianych na tej stronie.
W jednej z legend głowa dzika była typowym darem, jaki duński król podarował bohaterowi Beowulfowi za zabicie ogra Grendal
W tym kontekście dzik jest postrzegany jako wróg równie groźny, co ogr Grendal.
Hamalt Fylking
Głowa dzika była również symbolem zaciekłości bitwy.
Słowo „głowa dzika” tłumaczy się jako „hamalt fylking” 2 .
Około 1200 roku n.e. duński historyk Saxo Grammaticus napisał „Historię Duńczyków”.
Jedna z jego opowieści opisywała bitwę pod Bravallą.
Broń bojowa Odyna składała się z głowy dzika i uważa się, że odnosi się do formacji wojskowych przypominających głowę świni
W innym kontekście dzik jest przedstawiany jako magiczne stworzenie o mocach wykraczających poza domenę ludzi.
W tym folklorze Walkirie, czyli ekstrawagancko przystrojone wojowniczki, podawały wojownikom Walhalli mięso z dzika o imieniu Saehrimnir.
Co ciekawe, dzik ożywał przed podaniem kolejnego posiłku
Freyr i Freyja
Dwóch nordyckich bogów również używało dzików jako towarzyszy.
Freyr, nordycki bóg płodności, posiadał dzika.
Dzik ten, nazwany Gullinbursti, miał szczecinę, która świeciła w ciemności i oświetlała drogę Freyra.
Siostra Freyra, Freja, miała dzika o imieniu Hildesvini, na którym jeździła w bitwie
Te dwa przykłady przedstawiają koncepcję dzików jako magicznych stworzeń, zdolnych do przewodzenia i ochrony w czasie konfliktu.
Ponadto Egil jest jedną z najwybitniejszych postaci mitologii nordyckiej
Pojawia się pod wieloma różnymi imionami w źródłach mitologicznych i sagach heroicznych.
Egil nosił wizerunki dzika i niedźwiedzia i został nazwany na cześć obu zwierząt .
https://culturalboar.com/norse.html
