Ostatnie wątki

Statystyki
  • Postów na forum:219.268
  • Wątków na forum:13.833
  • Użytkownicy:1.946
  • Najnowszy użytkownik:agaTka


Napisane przez: Krystyna
10-10-2026, 15:24
Forum: Zioła, kwiaty i inne rośliny zielne
- Brak odpowiedzi

   
https://thumb.wikimedia.org/wikipedia/co...=thumbnail
Stachys Ajugoides
Czyściec Ajugoides to gatunek rośliny kwitnącej z rodziny Miętowatych, znany pod nazwą zwyczajową „bugle hedgenettle”
Pochodzi z zachodniej części Ameryki Północnej, gdzie można go spotkać w wielu typach siedlisk w Oregonie, Kalifornii i Baja California, szczególnie w wilgotnych obszarach. Jest to aromatyczne zioło o ząbkowanych liściach. Kwiatostan ma kształt kłosa złożonego z przerywanych gron kwiatów, często w odcieniach różu
https://en.wikipedia.org/wiki/Stachys_ajugoides

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
10-10-2026, 12:26
Forum: Zioła, kwiaty i inne rośliny zielne
- Odpowiedzi (1)

   
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/c...l_unscaled
Stachys Affinis
Czyściec Affinis , potocznie nazywany Karczochem Chińskim, Karczochem Japońskim, Korzeniem Rdestu Ptasiego lub Karczochem Pospolitym, to wieloletnia roślina zielna z rodziny Jasnotowatych (Lamiaceae) ,pochodząca z Chin. 
Jej kłącze jest warzywem korzeniowym , które można jeść na surowo, marynować, suszyć lub gotować.

Stachys Affinis to wieloletnia roślina zielna o czerwonych lub fioletowych kwiatach, osiągająca wysokość 30–120 centymetrów (12–47 cali)
Zielone liście są naprzeciwległe i ułożone na łodydze. 
Szorstkie, przypominające pokrzywę liście mogą mieć jajowato-sercowaty kształt i szerokość 2,5–9,5 cm ( 1–3  +3 ⁄ 4 cala) lub jajowato-podłużne o szerokości 1,5–3,5 cm
Liście są rozdzielone na blaszkę liściową i ogonek liściowy
Ogonek liściowy ma długość 1–2 cm i staje się krótszy w kierunku wierzchołka łodygi. 
Podobnie jak ziemniak, Stachys Affinis wytwarza kłącza o długości około 8 cm ( 3+Długość 1 ⁄ 8 cala (ok. 1/8 cala) i grubość 2 cm ( ok. 3 ⁄ 4 cala) . 
W wyniku wzrostu rdzeniowego grubieją przede wszystkim na międzywęźlach, a w mniejszym stopniu na węzłach
W ten sposób, w nieregularnych odstępach, tworzą się zwężone bulwy, zazwyczaj cieńsze na obu końcach.
Bulwy pokryte są cienką, jasnobeżową do kości słoniowej skórką. Miąższ pod spodem jest biały i delikatny.

Pochodzenie i historia
Stachys Affinis pochodzi z centralnych i północnych Chin
Był uprawiany w Chinach już w XIII wieku

Zanim Stachys Affinis został wprowadzony do Europy, spokrewniona z nim roślina o nazwie Stachys  Palustris była zbierana w naturze, aby spożywać ją jako warzywo. Później ludy germańskie używały Stachys  Recta, innego krewnego Stachys  Affinis , jako rośliny leczniczej. 
Roślina ta była uprawiana od XVIII wieku. 
W 1882 roku po raz pierwszy uprawiano ją na farmie w Crosne
Stachys  Affinis jest jedyną wargową uprawianą jako warzywo w Europie. 
Na początku XX wieku Stachys  Affinis zyskiwał coraz większą popularność, aż w latach 70. XX wieku został ponownie porzucony z powodu problemów z wirusami i silnej lotności rośliny (tendencji do rozprzestrzeniania się)
Od 1990 roku obserwuje się wzrost uprawy Stachys Affinis, która jest dostępna na niektórych rynkach i w sklepach spożywczych. 
Roślina ta jest wymieniona w „Podręczniku gatunków obcych w Europie” jako roślina inwazyjna w Europie

Taksonomia
Roślina należy do rodziny Jasnotowatych (Lamiaceae ). 
Później opisany gatunek, nazwany Stachys Sieboldii, na cześć niemiecko-holenderskiego botanika i japonisty Philippa Franza von Siebolda, jest uważany za synonim.

Stosowanie
Kulinarny
Bulwy mają chrupiącą konsystencję i słodki, orzechowy smak. 
Można je jeść na surowo, marynować, suszyć lub gotować.
Szerokie zastosowanie tego warzywa sprawia, że jest ono składnikiem wielu potraw w kuchni wielu krajów. 
Można je przyrządzać podobnie jak topinambur
Liście można suszyć i zaparzyć z nich herbatę.

W kuchni chińskiej i japońskiej Stachys Affinis jest głównie marynowany. 
W szczególności jego bulwa jest częścią Osechi, gotowanego na obchody japońskiego Nowego Roku
Barwiona na czerwono liśćmi Perilli (czerwonego shiso ) po marynowaniu, nazywana jest chorogi 
W Korei nazywana jest choseokjam (초석잠).
W kuchni francuskiej gotowane bulwy często podaje się jako dodatek do dań o nazwie japonaise lub dań w stylu japońskim.

Leczniczy
W tradycyjnej medycynie chińskiej całość Stachys Affinis jest stosowana jako środek do leczenia przeziębień i zapalenia płuc
Ponadto wyciąg z korzenia Stachys Affinis wykazał działanie przeciwdrobnoustrojowe 
Co więcej, Baek i in. zaobserwowali działanie antyoksydacyjne w 2004 roku. 
Również w 2004 roku zaobserwowano hamujące działanie na aktywność acetylocholinoesterazy, monoaminooksydazy i ksantynylooksydazy w mózgach szczurów po 20 dniach karmienia wyciągami metanolowymi z Stachys Affinis. 
Wydaje się, że wyciąg etanolowy z tej rośliny ma również działanie przeciwnowotworowe
https://en.wikipedia.org/wiki/Stachys_affinis

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
10-10-2026, 12:13
Forum: Zioła, kwiaty i inne rośliny zielne
- Brak odpowiedzi

   
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/c...t=original
Stachys
Stachys to rodzaj roślin, jeden z największych w rodzinie Jasnotowatych (Lamiaceae)
Szacunki liczby gatunków wahają się od około 300 do około 450. 
Plants of the World Online akceptuje 373 gatunki.
Stachys należy do podrodziny Lamioideae, a jego gatunkiem typowym jest Stachys Sylvatica 
Dokładny zakres rodzaju i jego pokrewieństwo z innymi rodzajami w tej podrodzinie są słabo znane.

Zakres i nazewnictwo
Rodzaj ten występuje w Europie, Azji, Afryce, Australazji i Ameryce Północnej 
Do popularnych nazw należą: hedgenettle,[6] heal-all, self-heal, woundwort, betony, Monty plant and lamb's ears.

Stachys został nazwany przez Linneusza w Species Plantarum w 1753 roku.
Nazwa pochodzi od greckiego słowa σταχυς ( stachys ), oznaczającego „kłos zboża” i odnosi się do faktu, że kwiatostan często ma formę kłosa 
Nazwa „rannicorośl ” wywodzi się z dawnego stosowania niektórych gatunków w ziołolecznictwie do leczenia ran.

Zastosowania ludzkie
Karczoch chiński, czyli Crosne ( Stachys Affinis ), uprawiany jest ze względu na jadalne bulwy
Kilka gatunków uprawia się jako rośliny ozdobne . 
Benedyktyn wełnisty ( Stacgys Byzantina ) jest popularną rośliną ozdobną w ogrodach. 
Benedyktyn leśny ( Stachys officinalis ) był historycznie wysoko cenioną rośliną leczniczą.

Opis
Czyściec (Stachys) to rodzaj krzewów i roślin jednorocznych lub wieloletnich 
Łodygi osiągają wysokość od 50 do 300 cm (20–120 cali) , z prostymi, naprzeciwległymi , trójkątnymi liśćmi o długości 1–14 cm (0,4–5,5 cala) i ząbkowanych brzegach. 
U większości gatunków liście są delikatnie owłosione. 
Kwiaty mają długość od 1 do 2 cm (0,4–0,8 cala) , zebrane w kątach liści na górnej części łodygi. 
Korona jest pięciopłatkowa, a górny płat tworzy „kaptur” o barwie od białej do różowej, fioletowej, czerwonej lub jasnożółtej.

Okręg
Rozróżnienie między Stachys a innymi rodzajami jest niejasne i różniło się w zależności od autora. 
W 2002 roku molekularne badanie filogenetyczne wykazało, że Stachys Officinalis nie jest blisko spokrewniony z resztą rodzaju.
W badaniu tym odkryto również sześć innych rodzajów osadzonych w Stachys w jego obecnym kształcie
Do rodzajów osadzonych należą: Prasium, Phlomidoschema, Sideritis, Haplostachys, Phyllostegia, and Stenogyne.
https://en.wikipedia.org/wiki/Stachys

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
09-10-2026, 00:15
Forum: Zioła, kwiaty i inne rośliny zielne
- Brak odpowiedzi

Mentha xRotundifolia Pineapple

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
08-10-2026, 20:04
Forum: Zioła, kwiaty i inne rośliny zielne
- Brak odpowiedzi

Mentha Arvensis Banana

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
08-10-2026, 18:59
Forum: Zioła, kwiaty i inne rośliny zielne
- Brak odpowiedzi

Melissa Yunnanensis
Łodygi wyprostowane, ok. 1 m, słabo rozgałęzione, drobno owłosione. 
Ogonek liściowy 0,5-2 cm; blaszka liściowa jajowata do lancetowato-jajowatej, 2-5 × 0,8-3 cm, ± błoniasta, osiowo owłosiona lub prawie naga, osiowo owłosiona, podstawa tępa do sercowatej, brzeg nieregularnie piłkowany, wierzchołek ostry. 
Wirticillasters 2-16-kwiatowe, liczne, szeroko rozstawione; przylistki liściowate; przylistki podliniowe, krótsze od szypułek, orzęsione. 
Szypułka ok. 3 mm. 
Kielich dzwonkowaty, rozszerzony po anthesis, 8-12 mm, kosmkowy, boczne zęby górnej wargi blisko środkowego zęba, zęby dolnej wargi lancetowate. 
Korona żółtobiała, do 1,5 cm, owłosiona; środkowy płat dolnej wargi zaokrąglony, lekko zachodzące na siebie okrągłe płaty boczne. 
Pręciki w komplecie. 
Orzeszki podłużno-jajowate. 
Kwitnienie: lipiec-sierpień, kwi.
* Lasy, obrzeża lasów; 2100-3200 m n.p.m. Xizang, Junnan.
http://www.efloras.org/florataxon.aspx?f...=200019810

Wydrukuj tę wiadomość





Napisane przez: Krystyna
06-10-2026, 20:51
Forum: Zioła, kwiaty i inne rośliny zielne
- Odpowiedzi (2)

https://static.inaturalist.org/photos/56...iginal.jpg
https://static.inaturalist.org/photos/56...iginal.jpg
https://inaturalist-open-data.s3.amazona...iginal.jpg
https://inaturalist-open-data.s3.amazona...iginal.jpg
Lavandula Mairei
Lavandula Mairei to wiecznie zielona bylina o łodygach drewniejących u nasady. 
Tworzy kopulasty, liściasty krzew o wysokości około 40-50 cm, sporadycznie do 80 cm.2219
Odmiana Lavandula Mairei Antiatlantica jest nieco większa i może osiągać wysokość ponad 100 cm.
Roślinę zbiera się w stanie dzikim do lokalnego użytku jako aromat do herbaty.
Lavandula Mairei jest sklasyfikowana jako gatunek bliski zagrożenia na Czerwonej Liście Gatunków Zagrożonych IUCN (2004)
ttps://www.inaturalist.org/taxa/919808-Lavandula-mairei
https://temperate.theferns.info/plant/Lavandula+mairei

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
06-10-2026, 18:01
Forum: Zioła, kwiaty i inne rośliny zielne
- Odpowiedzi (1)

https://avatars.mds.yandex.net/i?id=8cd2...humbs&n=13
https://avatars.mds.yandex.net/i?id=36a9...humbs&n=13
Lavandula Atriplicifolia
Lavandula Atriplicifolia to wiecznie zielony, silnie rozgałęziony krzew o słabej łodydze. 
Pędy o wyprostowanych łodygach mogą osiągać wysokość 30-130 cm
Roślina ta jest uprawiana jako zioło doniczkowe w Jemenie .
Lavandula Atriplicifolia jest klasyfikowana jako „bliska zagrożenia” na Czerwonej Liście Gatunków Zagrożonych IUCN (2004)
Zakres
Afryka Północna - Egipt do zachodniej części Półwyspu Arabskiego - Afryka Północna - Arabia Saudyjska, Jemen
Siedlisko
Suche klify wulkaniczne, skaliste zbocza i wychodnie na wysokim płaskowyżu urwiska i otaczających go gór; na wysokości od 2000 do 3000 metrów
https://temperate.theferns.info/plant/La...plicifolia

Wydrukuj tę wiadomość