1. Forum Ezoteryczne Dobry Tarot
Ostatnie wątki

Statystyki
  • Postów na forum:215.937
  • Wątków na forum:12.863
  • Użytkownicy:1.938
  • Najnowszy użytkownik:Kahina

  Scheelite

Napisane przez: Krystyna
03-10-2025, 19:40
Forum: Litoterapia
- Odpowiedzi (3)

   
Scheelite 
Jest minerałem Wolframianu Wapnia o wzorze chemicznym Ca W O 4 . 
Jest ważną Rudą Wolframu ( wolframu ). 
Nazwa Scheelite pochodzi od imienia szwedzkiego chemika Carla Wilhelma Scheele (1742–1786). 
Dobrze uformowane kryształy są poszukiwane przez kolekcjonerów i czasami, gdy są odpowiednio wolne od skaz, są przekształcane w kamienie szlachetne 
Scheelite został zsyntetyzowany za pomocą procesu Czochralskiego ; wytworzony materiał może być używany do imitacji Siamentu, jako scyntylator lub jako stałe medium laserowe . Był również stosowany w farbach radowych w taki sam sposób jak Siarczek Cynku, a Thomas Edison wynalazł Fluoroskop z ekranem pokrytym Wolframianem Wapnia, dzięki czemu obrazy były sześć razy jaśniejsze niż te z Platynianem Baru ; 
Ten ostatni związek chemiczny pozwolił Röntgenowi na odkrycie promieni rentgenowskich na początku listopada 1895 r. 
Półszlachetny kamień sprzedawany jako Blue Scheelite” jest w rzeczywistości skałą składającą się głównie z Kalcytu i Dolomitu, z okazjonalnymi śladami żółtopomarańczowego Scheelite.

Scheelite został po raz pierwszy opisany w 1751 roku w miejscu występowania na górze Bispbergs klack , Säter, Dalarna, w Szwecji i nazwany na cześć Carla Wilhelma Scheele (1742–1786)
Ze względu na niezwykłą ciężkość Szwedzi nadali mu nazwę wolfram, co oznacza „ciężki kamień”. 
Nazwa ta została później zaczęta odnosić się do metalu, a sama ruda otrzymała nazwę Scheelerz or Scheelite

Występowanie
Scheelite występuje w kontaktowych skarnach metamorficznych, w żyłach hydrotermalnych o wysokiej temperaturze i greisenie, rzadziej w granitowych pegmatytach
Temperatura i ciśnienie powstawania wynoszą od 200 do 500 °C (od 400 do 900 °F) i od 200 do 1500 barów (od 2900 do 21 800 psi)
Typowe asocjacje mineralne obejmują Kasyteryt, Wolframit, Topaz, Fluoryt, Apatyt, Turmalin, Kwarc, Grossular – Andradyt, Diopsyd, Wezuwianit i Tremolit 
Scheelite występuje zwykle w żyłach zawierających Cynę i czasami można go znaleźć w towarzystwie Złota. 
Drobne kryształy uzyskano z Caldbeck Fells w Cumbrii, Zinnwald/Cínovec i Elbogen w Czechach, Guttannen w Szwajcarii, Karkonoszy na Śląsku, Gór Dragoon w Arizonie i gdzie indziej. 
W Trumbull w Connecticut i Kimpu-san w Japonii znaleziono duże kryształy Scheelite całkowicie przekształconego w Wolframit: te z Japonii nazwano „Reinitem”. 
Wydobywano go do 1990 roku na King Island w Australii, w Glenorchy w Central Otago i Macraes Flat w North Otago, a także w kopalni The Golden Bar w Dead Horse Creek podczas I wojny światowej w Nelson w Nowej Zelandii 
Duże stężenie Scheelite występuje w północno-wschodniej Brazylii, głównie w kopalni Currais Novos w stanie Rio Grande do Norte.
Jedna z największych na świecie firm wydobywających Scheelite znajduje się w Luoyang w Chinach.
https://en.wikipedia.org/wiki/Scheelite

Wydrukuj tę wiadomość

  Quartz Lithium

Napisane przez: Krystyna
02-10-2025, 22:09
Forum: Litoterapia
- Odpowiedzi (7)

   
Quartz Lithium-Kryształ szepczący z głębin
Spośród wielu rodzajów Kwarcu występujących w naturze, niewiele z nich wywołuje poczucie spokoju tak jak Quartz Lithium
Jego odcień, od przydymionego różu po bladą lawendę, zdaje się unosić na powierzchni kryształu niczym westchnienie zatrzymane w czasie. 
Ten kwarc to nie tylko cud natury, ale także cichy świadek najdelikatniejszych procesów geologicznych zachodzących pod naszymi stopami przez miliony lat.

https://cristalljoia.com/img/cms/Blog/20...itio_0.jpg
Dlaczego jest różowy?
Delikatny i charakterystyczny kolor kwarcu litowego wynika z naturalnej obecności litu w jego strukturze wewnętrznej. 
Podczas formowania się w środowiskach hydrotermalnych pierwiastek ten wnika w mikroskopijnych ilościach w sieć krystaliczną kwarcu, nadając mu unikalną barwę. 
W przeciwieństwie do innych minerałów, których odcień może ulegać zmianie pod wpływem ciepła lub promieniowania, odcień Kwarcu Litowego jest stabilny, autentyczny i bardzo trudny do sztucznego odtworzenia.

https://cristalljoia.com/img/cms/Blog/20...itio_1.jpg
Powolna i precyzyjna geologia
Kwarc Litowy powstaje w specyficznych warunkach, zazwyczaj w połączeniu z Pegmatytami bogatymi w pierwiastki alkaliczne. 
Skały te, powstałe w wyniku powolnego stygnięcia głębokiej magmy, pozwalają rzadkim minerałom, takim jak Lepidolit (Mika bogata w Lit), współistnieć z Kwarcem. 
Ta chemiczna bliskość umożliwia wbudowywanie Litu w Kwarc w miarę jego wzrostu – niezwykle powolny proces, który może trwać setki tysięcy lat.

https://cristalljoia.com/img/cms/Blog/20...itio_2.jpg
Rzadkość i lokalizacje
Jedne z najpiękniejszych okazów Kwarcu Litowego odnaleziono w Brazylii, zwłaszcza w Minas Gerais, a także w Kalifornii, Namibii i niektórych regionach Himalajów. Pozostaje on jednak stosunkowo rzadkim minerałem, ponieważ nie wszystkie złoża Kwarcu charakteryzują się odpowiednimi warunkami geologicznymi, umożliwiającymi udział Litu w jego powstawaniu. 
To właśnie ta rzadkość sprawia, że jest on tak ceniony przez kolekcjonerów i miłośników naturalnych kryształów.

https://cristalljoia.com/img/cms/Blog/20...itio_3.jpg
Tekstura wizualna i wrażenia
Naturalne punkty kwarcu litowego często mają błyszczącą powierzchnię, ale z delikatnymi odcieniami. 
Nie mają intensywnego Różu Kwarcu Różowego ani metalicznego połysku innych minerałów zawierających Lit. 
Ich odcień wydaje się zawieszony w krysztale, jakby w środku uwięziona była mineralna mgła. 
Niektóre okazy posiadają wewnętrzne inkluzje – drobne obłoczki lub delikatne wzory przypominające górską mgłę – które podkreślają ich oniryczny wygląd.

https://cristalljoia.com/img/cms/Blog/20...itio_4.jpg
Kryształ do kontemplacji
Kwarc Litowy zaprasza do ciszy i spokoju. 
Jego obecność nie jest głośna ani dominująca, lecz otulająca. 
Przyglądając mu się uważnie, można odkryć wewnętrzne warstwy, które delikatnie odbijają światło, jakby kryształ emanował cichą poświatą, która nie dąży do oślepienia, lecz do ukojenia. 
Właśnie dlatego wiele osób umieszcza go w miejscach, w których szukają skupienia, ciszy lub introspekcji – nie ze względu na jego magiczne właściwości, ale ze względu na jego zdolność do tworzenia wizualnie spokojnej atmosfery.

https://cristalljoia.com/img/cms/Blog/20...itio_5.jpg
Ciekawostki o Kwarcu Litowym
Niektóre okazy wykazują słabą wewnętrzną opalizację, jakby wewnątrz kryła się wielobarwna mgła.
Odcień może się różnić w obrębie tego samego kryształu, przybierając bardziej lawendowe lub dymne tony, w zależności od kąta padania światła.
Często myli się go z Kwarcem Różowym, ale Kwarc Litowy ma bardziej półprzezroczysty, mniej mleczny wygląd i subtelne fioletowe odcienie.
W naturze można go znaleźć w towarzystwie minerałów takich jak Lepidolit, Spodumen, Albit czy Turmalin.

https://cristalljoia.com/img/cms/Blog/20...itio_6.jpg
Ciche przesłanie Kwarcu Litu
Gdyby minerały mogły mówić, Kwarc Litowy nie krzyczałby o swoim pięknie. 
Raczej by je szeptał. 
Nie jawi się jako kamień szlachetny stworzony, by olśniewać, lecz jako naturalna formacja, która zaprasza do ciszy, obserwacji i oddechu. 
Jego historia została powoli zapisana, warstwa po warstwie, kryształ po krysztale, głęboko w Ziemi. 
A gdy trzymasz go w dłoniach, czujesz, że łączysz się z czymś, co powstawało przez wieki – tylko po to, by dać nam chwilę spokoju.
https://cristalljoia.com/en/blog/news/li...rosy-dream

Wydrukuj tę wiadomość

  Co jutro kurier dla mnie przywiezie?

Napisane przez: TarotCafe
02-10-2025, 14:54
Forum: Warsztaty z Tarotem
- Brak odpowiedzi

Na co czekam? (coś co zamówiłam już prawie 2 tygodnie temu). Kurier to jutro przywiezie. Co to będzie i co z tym zrobię?

Wydrukuj tę wiadomość

  Quartz Hematoid

Napisane przez: Krystyna
02-10-2025, 13:46
Forum: Litoterapia
- Odpowiedzi (7)

   
https://www.healingcrystalsco.com/cdn/sh...1741057809
Quartz Hematoid
Znany również jako “Fire Quartz” or “Harlequin Quartz”, Quartz Hematoid to fascynujący kamień szlachetny, który łączy piękno czystego Kwarcu z głębokimi czerwonymi tonami Hematytu.
Ten uziemiający, równoważący kamień może pomóc w poprawie koncentracji i wytrzymałości oraz w radzeniu sobie z życiem.

Quartz Hematoid  to stosunkowo nowy kamień szlachetny, więc nie ma większego znaczenia historycznego ani powiązań z mitologią i tradycjami kulturowymi.
A to, naszym zdaniem, pozostawia ogromne pole do tworzenia nowych, współczesnych tradycji związanych z Quartz Hematoid

Czym jest Quartz Hematoid
Quartz Hematoid powstaje w naturalnym procesie, w którym Hematyt pokrywa przezroczysty Kwarc.
Rezultatem jest piękny kontrast między półprzezroczystym białym kwarcem a jaskrawą czerwienią Hematytu.
Kwarc Hematoid ma heksagonalną strukturę krystaliczną, podobnie jak inne odmiany Kwarcu.

Jego twardość wynosi 7 w skali Mohsa, co czyni go stosunkowo twardym kamieniem.
Ma również szklisty połysk i ciężar właściwy około 2,65.
Pomijając szczegóły techniczne, Quartz Hematoid to oszałamiający, ognisty kamień o wielu godnych podziwu właściwościach fizycznych i metafizycznych!

Korzyści z Quartz Hematoid
W królestwie uzdrawiania kryształami, Quartz Hematoid ma swój własny tron. 
Ten hipnotyzujący kamień kojarzony jest głównie z uziemieniem i równowagą. 
Innymi słowy, posiada potężną energię uziemiającą, która może przywrócić jego użytkownikom kontakt z ziemią i pomóc im połączyć się z otoczeniem.

Równoważy ciało i umysł, tworząc harmonię w ich polach energetycznych i kolumnach czakr. 
Jeśli odczuwasz niepokój i rozproszenie, ten kamień może przynieść Ci stabilność i poczucie skupienia. 
Quartz Hematoid może również poprawić zdolność koncentracji i wspomagać rytuały manifestacji. 
Wreszcie, ten magiczny kamień może chronić użytkowników przed złymi i negatywnymi energiami – zapewniając bezpieczeństwo i zdrowie Twojej duszy!

Czakra Quartz Hematoid
Czy Twoja czakra podstawy potrzebuje odrobiny troski i opieki? 
Dobrze, że trafiłeś na Quartz Hematoid 
Czakra podstawy to fundament Twojego pola energetycznego, zapewniający stabilność, bezpieczeństwo i pewność.

Ponieważ Quartz Hematoid ma właściwości uziemiające, równoważące i stabilizujące, jest naturalnie połączony z czakrą podstawy i może aktywować jej potężne energie. Ponadto Quartz Hematoid może równoważyć czakrę krzyżową i splotu słonecznego. 
Pomaga to stymulować kreatywność, równowagę emocjonalną i siłę woli.

Gdzie znajduje się Quartz Hematoid
Wybierzmy się w podróż dookoła świata z Quartz Hematoid
Brazylia to prawdziwy raj dla miłośników tego kamienia, ponieważ znajdują się tu jedne z największych na świecie złóż Quartz Hematoid. 
Podobnie jak w przypadku wielu brazylijskich kamieni szlachetnych, większość brazylijskiego Quartz Hematoid pochodzi z regionu Minas Gerais.

Madagaskar to kolejne znaczące źródło Quartz Hematoid, którego większość złóż znajduje się w regionie Ambatondrazaka. 
Quartz Hematoid pochodzi również z krajów takich jak Maroko, Australia i Stany Zjednoczone.

Quartz Hematoid na Madagaskarze
Madagaskarski region Ambatondrazaka słynie z wysokiej jakości złóż Quartz Hematoid 
Te kamienie Quartz Hematoid  są cenione za swój wyrazisty, głęboko czerwony kolor i interesujące wzory.

Najpopularniejszym Quartz Hematoid z Madagaskaru jest Kwarc Harlekinowy, który jest czerwono-białym pasem Hwarcu Hematoidalnego. 
Eksport Kwarcu Hematoidalnego z Madagaskaru stanowi również znaczące źródło dochodu dla lokalnych społeczności tego kraju.
https://www.healingcrystalsco.com/blogs/...oid-quartz
https://fossilnest.com/articles/explorin...tics-uses/

Wydrukuj tę wiadomość

  Witam wszystkich

Napisane przez: TarotCafe
01-10-2025, 13:13
Forum: Przywitaj się i przedstaw!
- Brak odpowiedzi

Witam wszystkich Hejka , 
wróciłam po latach i niestety widzę, że to forum jest prawie martwe. Dajcie do niego życia dziewczyny i chłopaki. Hura Potrzebujemy tutaj więcej energii i aktywności, aby się rozwijać i wymieniać doświadczeniem.

Wydrukuj tę wiadomość

  Krzemień Czekoladowy

Napisane przez: Krystyna
29-09-2025, 13:37
Forum: Litoterapia
- Odpowiedzi (4)

   
Krzemień Czekoladowy.
Jest to jedna z wielu odmian Krzemienia.
Powstała w okresie jurajskim.
Charakteryzuje się grubą korą wapienną, jednolitą budową i ciemnym kolorem (czarny, karmelowy itp.).
Formy występowania surowca płytowate i soczewkowate.
Występuje głównie w południowym obszarze Polski, okolicach Radomia i w Górach Świętokrzyskich.
Używany był przez człowieka od środkowego paleolitu aż do epoki brązu.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Krzemie%C5%84_czekoladowy
http://www.minerwa.pl/Krzemien_czekolado...9-0--.html
https://krzemienie.pl/czekolada
https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzemie%C5%84_czekoladowy

Wydrukuj tę wiadomość

  Krzemień Pasiasty

Napisane przez: Krystyna
29-09-2025, 13:36
Forum: Litoterapia
- Odpowiedzi (10)

   
Krzemień Pasiasty
Krzemień Pasiasty – ozdobna odmiana Krzemienia odznaczająca się koncentrycznym, mniej lub bardziej regularnym ułożeniem ciemnych i jasnych smug lub warstewek, często tworzących bardzo atrakcyjny wzór.

W Polsce występuje w postaci konkrecji (do 2 m) lub warstw w obrębie skał Górnojurajskich (oksford, kimeryd), głównie w rejonie Krzemionek Opatowskich (wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO[) oraz w północno-wschodnim obrzeżeniu Gór Świętokrzyskich
Rzadziej spotykany jest w skałach Górnojurajskich pozostałych części obrzeża Gór Świętokrzyskich. 
Występuje też we wtórnych złożach, przyniesiony tam przez lądolód
Głównym składnikiem polskiego Krzemienia Pasiastego jest Krzemionka (95%), a w jej obrębie dominuje Kwarc, natomiast Chalcedon występuje podrzędnie 
Pasiastość wynika ze zmiennej ilości mikroporów, partie jaśniejsze mają ich dużo, a ciemniejsze - mniej 
Geneza polskich Krzemieni Pasiastych nie jest do końca wyjaśniona, sądzi się jednak, że powstały one w osadach dna morskiego w czasie sedymentacji lub tuż po niej, a źródłem Krzemionki mogły być roztwory hydrotermalne
Wydobywany już w neolicie i wczesnej epoce brązu w rejonie Sandomierza, Iłży i Ostrowca Świętokrzyskiego – używany był do wyrobu siekierek o znaczeniu magicznym i obrzędowym.
Krzemień Pasiasty posiada trzy najważniejsze cechy kamienia jubilerskiego: rzadkość występowania, dekoracyjność i odpowiednią twardość.
Stosowanie Krzemienia w biżuterii zapoczątkował w 1972 roku sandomierski złotnik Cezary Łutowicz pod wpływem prof. Zdzisława Migaszewskiego, geologa i wykładowcy na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach
https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzemie%C5%84_pasiasty

Wydrukuj tę wiadomość

  Pearl Gogibus

Napisane przez: Krystyna
22-09-2025, 23:46
Forum: Litoterapia
- Odpowiedzi (1)

   
https://sites.jewelfeed.com/si1826/blog/...scale.webp
Pearl Gogibus 
Perła Gogibus, dziewicza Perła Słonowodna o niezwykłych rozmiarach, odzwierciedla ponadczasowy urok i rzadkość występowania Pereł Hodowanych.
Ta znakomita Perła, charakteryzująca się wykwintnym białym odcieniem i wyrazistym, gruszkowatym kształtem, waży imponujące 126 karatów. 
Jej początki sięgają odkrycia dokonanego przez hiszpańskiego kupca Gogibusa na Karaibach, co potęguje aurę tajemniczości i bogatą historię otaczającą ten wyjątkowy klejnot.
Zapisy historyczne wskazują na fascynującą podróż Perły Gogibus, sugerując, że zdobył ją Filip IV, prominentna postać hiszpańskiej rodziny królewskiej w XVII wieku. Podobno ta olśniewająca Perła zdobiła czapkę królewską Filipa IV, stanowiąc niezwykłą i prestiżową ozdobę.
Perła Gogibus jest świadectwem fascynacji i podziwu dla Pereł Hodowlanych na przestrzeni dziejów. 
Jej wyjątkowe walory i związek z hiszpańską rodziną królewską dodają jej dziedzictwa jeszcze więcej uroku.
Dziedzictwo pereł Gogibus wciąż zachwyca miłośników, ukazując ponadczasową elegancję i rzadkość, które charakteryzują Perły Hodowane, zapewniając im nieprzemijającą atrakcyjność.
https://mastoloni.com/history-lore/2023/...bus-pearl/

Wydrukuj tę wiadomość

  Pearl Marie Antoinette

Napisane przez: Krystyna
22-09-2025, 23:38
Forum: Litoterapia
- Odpowiedzi (1)

       
Pearl Marie Antoinette
W marcu 1791 roku, gdy we Francji szalała rewolucja, królowa Maria Antonina i król Ludwik XVI przygotowywali się do ucieczki. 
Królowa spędziła wieczór, starannie owijając swoje najcenniejsze klejnoty w bawełnę, a następnie starannie pakując je do drewnianej skrzyni. 
Diamentowe, rubinowe i perłowe skarby zostały potajemnie wysłane do Wiednia pod opieką hrabiego Mercy'ego Argentau, lojalnego sługę królowej.

„Biżuteria przetrwała, ale ona niestety nie” – powiedziała Daniela Mascetti, wiceprzewodnicząca Sotheby's Jewelry Europe, w wywiadzie dla „The New York Post”.

Trzy miesiące później rodzina królewska została schwytana w Varennes, gdy próbowała opuścić Francję. 
Ludwik XVI i Maria Antonina zostali uwięzieni i straceni na gilotynie w 1793 roku. 
Ich syn zmarł w niewoli wkrótce potem w wieku 10 lat.
Ich ostatnie żyjące dziecko, Maria Teresa, po trzech latach spędzonych w odosobnieniu w końcu otrzymała pozwolenie na ucieczkę do Wiednia. 
Tam nastoletnia księżniczka odzyskała klejnoty swojej matki, które były bezpiecznie przechowywane przez jej kuzyna, cesarza Austrii Franciszka II.
Biżuteria pozostała w posiadaniu rodziny królowej przez następne 200 lat i nigdy nie została udostępniona szerszej publiczności — aż do teraz.

Na początku tego tygodnia Sotheby's New York wystawił kilka klejnotów z kolekcji Marii Antoniny. 
Odwiedzający ten wyjątkowy sklep mogli nawet przymierzyć te królewskie dzieła, które zostaną wystawione na sprzedaż w Sotheby's Geneva 14 listopada. 
Klejnoty są obecnie w trakcie międzynarodowej trasy, z przystankami w Dubaju, Nowym Jorku, Londynie, Singapurze, Tajpej i Genewie.

Najcenniejszym przedmiotem w tej grupie jest wisiorek z naturalnej perły i diamentu, ozdobiony owalnym diamentem w motywie diamentowej kokardy. 
Lekko barokowa, naturalna perła morska o kształcie kropli ma wymiary około 15,90 mm x 18,35 mm x 25,85 mm. 
Cena przedsprzedażna tego przedmiotu waha się od 1 do 2 milionów dolarów.

Drugim godnym uwagi eksponatem kolekcji jest wspaniały naszyjnik ze 119 naturalnymi perłami. 
Składa się on z trzech rzędów lekko stopniowanych Pereł o średnicy od około 7,3 mm do 9,3 mm. 
Co ciekawe, europejskie laboratorium jubilerskie potwierdziło, że 116 z nich to naturalne Perły Morskie, a trzy to naturalne Perły Słodkowodne. Naszyjnik zdobi zapięcie z motywem gwiazdy, wysadzane diamentami w szlifie poduszkowym, okrągłym i rozetowym. Szacowana cena: od 200 000 do 300 000 dolarów.

Biżuteria Marii Antoniny jest częścią większej kolekcji aukcyjnej, na którą składają się dzieła należące do rodziny Burbonów Parma — rodziny powiązanej z królewskimi dynastiami Francji, Anglii, Hiszpanii, Austrii, Holandii i Włoch.

„Każdy klejnot jest przesiąknięty historią” – powiedział Mascetti. „Ta niezwykła kolekcja oferuje fascynujący wgląd w życie swoich właścicieli na przestrzeni setek lat. Uderzające jest również naturalne piękno samych klejnotów: drogocenne kamienie, którymi są zdobione, i wyjątkowy kunszt wykonania są same w sobie oszałamiające”.
https://shsilver.com/blogs/news/marie-an...FwnznODcCt
https://marie-antoinette.forumactif.org/...antoinette

Wydrukuj tę wiadomość

  Pearl Big Pink

Napisane przez: Krystyna
22-09-2025, 00:29
Forum: Litoterapia
- Odpowiedzi (1)

       
https://pearlylustre.com/cdn/shop/files/...width=1080
Pearl Big Pink 
Odkryta w 1990 r. Wielka Różowa Perła jest zachwycającym świadectwem kunsztu natury i uważana za największą znaną nam naturalną Perłę Abalone.
Nurek Wesley Rankin odkrył ten niezwykły klejnot w Parku Stanowym Salt Point w Petaluma w Kalifornii, ukazując niezwykłe znalezisko. 
Początkowo wpisana do Księgi Rekordów Guinnessa jako „Największa Perła Uchowca” o imponującej wadze 470 karatów, Perła ta ustąpiła miejsca Perle odkrytej w Mendocino w Kalifornii o wadze 718,5 karatów w 2010 roku.

Chociaż dokładna linia pochodzenia Perły Abalone 'Big Pink' pozostaje owiana tajemnicą, eksperci spekulują, że jej pochodzenie wiąże się albo z gatunkiem Abalone Red (Haliotis Rufescens), albo z gatunkiem Abalone Pink (Haliotis Corrugata). 
Mięczaki te zamieszkują głównie przybrzeżne regiony Kalifornii, Nowej Zelandii i Australii, znane z pozyskiwania Pereł o wyjątkowej urodzie. 
Perły Abalone, znane z wyjątkowego ubarwienia, olśniewającego połysku i grubych warstw perłowych, stanowią cenne okazy w świecie Pereł Hodowlanych.

Big Pink Pearl, która pozostała w posiadaniu Wesleya Rankina, została wyceniona w 1991 r. na oszałamiającą kwotę 4,7 mln dolarów, co umocniło pozycję Rankina jako czołowej postaci w dziedzinie handlu Abalonami.

Rzadkość i wyjątkowe właściwości Big Pink Pearl, ucieleśnione w jej rozmiarze i zapierającym dech w piersiach pięknie, niezmiennie urzekają miłośników na całym świecie. Jej istnienie jest świadectwem zdumiewających cudów natury, jakie tworzą Ostrygi Abalone, utrwalając urok i aurę tajemniczości Pereł hodowanych w świecie kamieni szlachetnych.
Choć jest własnością Wesleya Rankina, Wielka Różowa Perła nadal jest cenionym symbolem piękna natury, ukazującym niezwykły urok i wyjątkowe cechy typowe dla Pereł Hodowanych.
https://mastoloni.com/history-lore/2023/...ink-pearl/
https://pearlylustre.com/en-pl/pages/top...x1vX1HgDEP
https://pearl-story.ru/the-most-famous-p...pearl-abal

Wydrukuj tę wiadomość

  Pearl Pelegrina

Napisane przez: Krystyna
21-09-2025, 20:53
Forum: Litoterapia
- Odpowiedzi (1)

   
Pearl Pelegrina 
Pochodzenie nazwy
Nazwa „La Pelegrina” prawdopodobnie była używana w odniesieniu do co najmniej dwóch różnych naturalnych Pereł o odmiennym kształcie, rozmiarze, pochodzeniu i historii. 
Jedna z pereł, o której uważa się, że pochodzi z Ameryki Południowej i ma ponad 350-letnią historię – przeszła przez rodziny królewskie i arystokratyczne Hiszpanii, Francji, prawdopodobnie Indii, a ostatecznie Rosji – ma kształt gruszki i waży 133,16 granów. 
Inna perła, pochodząca z początku XIX wieku, o kulistym kształcie i mniejszej wadze – 111,5 granów – również otrzymała nazwę „La Pelegrina”.

Poza zamieszaniem wywołanym istnieniem dwóch różnych pereł o tej samej nazwie, istnienie zupełnie innej perły o wadze 203,84 granów i nazwie „La Peregrina” – fonetycznie przypominającej poprzednią nazwę – wywołało spore zamieszanie wśród historyków zajmujących się kamieniami szlachetnymi. 
Kliknij tutaj, aby przejść do osobnej strony poświęconej „Perle La Peregrina”. 
Hiszpańskie słowo „La Peregrina” oznacza „Pielgrzym lub Wędrowiec”. 
Słowo „La Pelegrina” zostało przetłumaczone przez historyków zajmujących się kamieniami szlachetnymi jako „Niezrównany”, ale wydaje się, że w języku hiszpańskim nie ma takiego słowa o tym znaczeniu. 
Wygląda na to, że słowo „La Pelegrina” zostało celowo stworzone tak, aby rymowało się ze słowem „La Peregrina”, zachowując znaczenie „Pielgrzym lub Wędrowiec”, ale różniąc się od nazwy pierwotnej, ponieważ odnosi się do zupełnie innej perły, ważącej prawie 70 granów mniej niż oryginalna „Perła La Peregrina”.

Charakterystyka „Perły La Pelegrina”
Starsza perła „La Pelegrina Pearl”, której historia sięga ponad 350 lat, to naturalna biała perła w kształcie gruszki, o wysokiej jakości srebrzystego połysku i wadze 133,16 granów. 
Perła ta niewątpliwie posiada wszystkie pożądane cechy, zgodne z siedmioma kryteriami oceny wartości perły GIA: rozmiar, kształt, kolor, połysk, jakość powierzchni, jakość masy perłowej i dopasowanie.

Rozmiar Perły pod względem masy jest niezwykły – 133,16 granów (33,29 karatów). 
Dokładne wymiary Perły nie są znane, ale niewątpliwie jej średnica przekracza 8 mm, co plasuje ją w kategorii bardzo dużych pereł.
Rozmiar Perły ma ogromny wpływ na jej cenę. 
„Perła La Pelegrina” została sprzedana w 1987 roku na aukcji Christie's w Genewie za 463 800 dolarów.

Kształt Perły również odgrywa ważną rolę w określaniu jej wartości. 
Wyróżnia się trzy kategorie kształtów pereł: 
1) Idealnie kulisty lub okrągły; 
2) Kształty symetryczne, takie jak gruszka lub kropla, owal lub jajko, guzik; 
3) Kształt barokowy lub nieregularny. 
Najbardziej cenione są perły idealnie kuliste. 
Perły w kształcie gruszki lub kropli, idealne do wisiorków i kolczyków, są kolejnym najbardziej cenionym rodzajem.

Perły występują w szerokiej gamie kolorów, od jaśniejszych do ciemniejszych odcieni. 
Jasne perły występują w odcieniach bieli, różu, srebra, złota i błękitu, natomiast ciemne perły występują w odcieniach zieleni, fioletu, szarości i czerni. 
Niektóre odcienie pereł są bardzo rzadkie i popularne, i wysoko cenione, takie jak srebrzystobiały, różowobiały i jasnozłoty. 
W Stanach Zjednoczonych najbardziej cenionym kolorem jest różoworóżowy. 
Blade lub żółtaworóżowe są mniej cenne niż głębokie różoworóżowe. 
Biały jest następny pod względem popularności i ceny, a następnie żółtawo-białe kolory. 
Najlepsze perły mają jednolity kolor bez ciemnych plam lub nierównomiernych stref koloru i dobry srebrzysty lub jasnoróżowy orient. 
Perła La Pelegrina ma bardzo rzadki i cenny srebrzystobiały kolor.

„Perła La Pelegrina” niewątpliwie ma grubą warstwę wysokiej jakości masy perłowej, która zachowała swój srebrzystobiały połysk przez ponad 350 lat
Perła „La Pelegrina” charakteryzuje się nieskazitelną powierzchnią, bez żadnych ciemnych plam, i bez wątpienia jest perłą o wyjątkowej jakości.

Historia Perły La Pelegrina

Źródło perły
Perła La Pelegrina była częścią hiszpańskiej biżuterii koronnej i podarowana przez króla Filipa IV swojej córce Marii Teresie z okazji jej ślubu z królem Francji Ludwikiem XIV w 1660 roku. 
Nie wiadomo dokładnie, kiedy Perła trafiła do klejnotów koronnych Hiszpanii, ale mogło to nastąpić między połową XVI wieku, kiedy perły zostały po raz pierwszy odkryte w hiszpańskich koloniach Nowego Świata, a połową XVII wieku. 
Zatem źródłem perły mógł być którykolwiek z głównych obszarów produkcji Pereł w Nowym Świecie w tym okresie, takich jak wybrzeża Wysp Perłowych w Zatoce Panamskiej, wybrzeża Wenezueli i wybrzeża wysp karaibskich. 
Wybrzeża Wenezueli i Panamy były intensywnie eksploatowane przez Hiszpanów i stały się głównym źródłem Pereł na świecie w tym okresie. Eksploatacja była tak gruntowna i rozległa, że w ciągu zaledwie półtora wieku perłoródki w tych regionach niemal wyginęły, a obszary te zostały opuszczone pod koniec XVII wieku. 
Tradycyjne azjatyckie regiony wydobycia Pereł, będące centrum światowego rynku Pereł przez ponad 4000 lat, takie jak Zatoka Perska, Morze Czerwone i Zatoka Mannar na Sri Lance, odzyskały w ten sposób dawną dominację w handlu i utrzymywały ją aż do lat 20. XX wieku, kiedy to Japonia, opanowawszy technikę skutecznej hodowli Pereł, zyskała znaczącą pozycję w międzynarodowym handlu Perłami.

Wczesna historia Perły
Perła zyskała rozgłos po raz pierwszy w roku 1660, kiedy król Hiszpanii Filip IV podarował ją swojej córce Marii Teresie z okazji jej ślubu z królem Francji Ludwikiem XIV.

Król Filip IV i upadek Hiszpanii jako potęgi światowej
Król Filip IV był królem Hiszpanii w latach 1621–1665, w czasie, gdy Hiszpania chyliła się ku upadkowi jako mocarstwo światowe. 
Olivares, pierwszy minister Filipa IV przez pierwsze 22 lata swojego panowania, wciągnął Hiszpanię w wojnę trzydziestoletnią, podejmując ambitną próbę przywrócenia hiszpańskiej hegemonii w Europie, we współpracy z dynastią Habsburgów w Austrii. 
Po początkowych sukcesach nad Holendrami w 1624 r. i Szwedami w 1634 r., Francja wypowiedziała wojnę Hiszpanii w 1635 r. 
Po tym nastąpiły separatystyczne powstania Katalonii i Portugalii, które doprowadziły do niepodległości Portugalii w 1640 r. 
Siły hiszpańskie zostały pokonane w bitwie pod Rocroi, w północno-wschodniej Francji, w 1643 r., przez siły francuskie dowodzone przez Wielkiego Kondeusza. 
Po tym nastąpiły rewolucje ludowe w Neapolu i na Sycylii w 1647 roku, stłumione w 1648 roku. 
Wojna trzydziestoletnia ostatecznie zakończyła się w 1648 roku, kiedy to walczące mocarstwa spotkały się w niemieckiej prowincji Westfalii, aby położyć kres rozlewowi krwi. Głównym rezultatem Traktatu Westfalskiego była radykalna zmiana równowagi sił w Europie. 
Hiszpania utraciła Niderlandy, a Zjednoczone Niderlandy zostały uznane za niepodległą republikę. 
Państwa członkowskie Świętego Cesarstwa Rzymskiego uzyskały pełną suwerenność, a starożytna i długo utrzymywana idea rzymskokatolickiego Imperium Europy, na którego czele duchowo stał papież, a czasowo cesarz, została na zawsze porzucona. 
Hiszpania utraciła również dominującą pozycję w Europie Zachodniej na rzecz rywalizującej Francji, która stała się teraz główną potęgą zachodnią.

Koniec wojny trzydziestoletniej nie oznaczał jednak końca konfliktu między Hiszpanią a Francją. 
Konfrontacja między dwoma krajami trwała nadal, a Anglia przyłączyła się do Francji. 
Anglia zdobyła Jamajkę z rąk Hiszpanów, a także przyczyniła się do klęski Hiszpanii w bitwie na wydmach na północnym wybrzeżu Francji w 1658 roku. 
Klęska Hiszpanii w tej bitwie doprowadziła do zawarcia Traktatu Pirenejskiego w 1659 roku, na mocy którego obie strony oddały sobie nawzajem terytoria, a Wielki Kondeusz, który walczył po stronie Hiszpanów, został ułaskawiony. 
Jednak jednym z najważniejszych postanowień traktatu było zawarcie małżeństwa między królem Francji Ludwikiem XIV a infantką Marią Teresą Austriacką, córką króla Hiszpanii Filipa IV.

https://d1sv0smbkmwaa3.cloudfront.net/im...france.jpg
King Louis XIV of France
Małżeństwo Ludwika XIV i Marii Teresy na mocy Traktatu Pirenejskiego. 
Perły La Pelegrina i La Peregrina są obecne na tym ślubie.
Ślub króla Ludwika XIV i Marii Teresy odbył się w 1660 roku. 
Z okazji tego ślubu król Filip IV podarował swojej córce Perłę La Pelegrina o masie 133,16 granów. 
Uczestniczył również w ceremoniach ślubnych na dworze króla Ludwika XIV we Francji, nosząc jako ozdobę kapelusza inną słynną perłę z hiszpańskich klejnotów koronnych. Była to nie inna perła, tylko biała perła w kształcie gruszki o masie 223,8 granów, La Peregrina, która miała starsze pochodzenie niż perła La Pelegrina. 
Pokój pirenejski i hiszpańskie małżeństwo ugruntowały pozycję Ludwika XIV jako najpotężniejszego monarchy w Europie.

https://d1sv0smbkmwaa3.cloudfront.net/im...-spain.jpg
Marie Therese with her eldest son-Louis Dauphin
23-letnie panowanie Marii Teresy jako królowej Francji
W momencie ślubu Maria-Teresa z Ludwikiem XIV zrzekła się roszczeń do sukcesji tronu hiszpańskiego w zamian za wysoki posag, który nie został wypłacony w chwili ślubu. Zarówno Maria-Teresa, jak i Ludwik XIV urodzili się we wrześniu 1638 roku, a Maria-Ludwika była zaledwie pięć dni młodsza od Ludwika XIV. 
W chwili ślubu w czerwcu 1660 roku oboje mieli zaledwie 22 lata, ale niestety Maria-Teresa nie mogła cieszyć się niepodzielnym uczuciem Ludwika przez ponad rok. 
Rok po ślubie Ludwik poślubił pierwszą z szeregu królewskich kochanek, Madame de La Valliere, której następcą w 1667 roku został markiz de Montespan, dama dworu Marii-Teresy. 
Królowa znosiła niewierność męża w milczeniu, ale, co dziwne, w ciągu 23 lat małżeństwa z Ludwikiem, urodziła mu pięcioro dzieci, z których tylko jedno, delfin Ludwik, dożyło wieku dojrzałego. 
Ludwik miał również siedmioro nieślubnych dzieci ze swoją kochanką, Mme de Montespan, która popadła w niełaskę w 1680 roku, gdy wyszła na jaw afera trucicieli. 
Ludwik poślubił wówczas jej trzecią kochankę, Mme de Maintenon. 
Maria Teresa zmarła w 1683 roku, a los „Perły Pelegrina” po jej śmierci, aż do jej ponownego pojawienia się w Petersburgu w 1826 roku, jest niepewny.

Jaki los spotkał perłę La Pelegrina po śmierci Marii Teresy?
Perła stała się częścią klejnotów koronnych Francji i zaginęła podczas wstrząsów rewolucji francuskiej
Los Perły „La Pelegrina” po śmierci Marii Teresy, aż do jej pojawienia się w Petersburgu w 1826 roku, pozostaje jedynie w sferze domysłów. 
Według jednej z teorii, Maria Teresa zapisała Perłę „La Pelegrina” swojemu jedynemu żyjącemu synowi, Wielkiemu Delfinowi, Ludwikowi de France (1661–1711), który poślubił Marię Annę Bawarską w 1680 roku i z którą miał trzech synów: Ludwika, księcia Burgundii (1682–1712), Filipa, księcia Andegawenii (1683–1746) i Karola, księcia de Berry (1686–1714).

Kiedy delfin Ludwik zmarł w 1711 roku, Perłę odziedziczył prawdopodobnie jego najstarszy syn, Ludwik, książę Burgundii, który również zmarł w 1712 roku, prawdopodobnie zostawiając ją swojemu synowi, który w 1715 roku objął tron po Ludwiku XIV jako Ludwik XV. 
Perła stała się w ten sposób klejnotem koronnym Francji i być może odziedziczył ją z kolei Ludwik XVI, ostatni z monarchów Burbonów stracony podczas rewolucji francuskiej.
 Podczas wstrząsów rewolucji francuskiej 17 września 1792 roku sześciu mężczyzn włamało się do Garde Meuble, skarbca publicznego, w którym znajdowały się klejnoty koronne, i ukradło kilka ważnych klejnotów, w tym Diament Sancy, Diament Tavernier Blue, Diament Regent itp. 
Być może łup mógł obejmować również Perłę La Pelegrina, która nigdy nie została odzyskana, tak jak Diament Tavernier Blue, i później pojawiła się ponownie po upływie 20 lat, czyli po upływie terminu przedawnienia przestępstwa. 
Tavernier Blue pojawił się ponownie w Londynie we wrześniu 1812 roku, dokładnie 20 lat po kradzieży. 
Z kolei La Pelegrina pojawiła się w Petersburgu w Rosji w 1826 roku, znacznie po upływie terminu przedawnienia, i została zakupiona przez bajecznie bogatą rosyjską księżniczkę Tatianę Jusupow (Jusupow) z arystokratycznej rodziny Jusupowów w Rosji.

Perła przetrwała rewolucję francuską i została sprzedana na publicznych aukcjach w 1887 roku ?
Gdyby Perła była częścią francuskich klejnotów koronnych, a mimo to miała szczęście uniknąć wstrząsów rewolucji francuskiej, w tym kradzieży w Garde Meuble w 1792 roku, niewątpliwie znalazłaby się na publicznej aukcji francuskich klejnotów koronnych, która odbyła się w maju 1887 roku, decyzją Parlamentu III Republiki. 
Jednakże, ponieważ Perła pojawiła się ponownie w Rosji w 1826 roku, było wysoce nieprawdopodobne, aby tak się stało. 
W każdym razie nie ma żadnego dokumentu potwierdzającego, że Perła ta kiedykolwiek istniała wśród francuskich klejnotów koronnych.

Perła ponownie trafiła do hiszpańskich klejnotów koronnych za sprawą Filipa V, króla Hiszpanii?
Inną możliwością było odziedziczenie perły przez Filipa, księcia Andegawenii (1683–1746), drugiego syna Wielkiego Delfina, który później został królem Hiszpanii jako Filip V i panował w latach 1700–1746. 
Gdyby tak było, Perła La Pelegrina ponownie trafiłaby do hiszpańskich klejnotów koronnych w tym okresie, a później trafiła do Sankt Petersburga w Rosji. 
Brak jednak dowodów w postaci dokumentów potwierdzających, że La Pelegrina kiedykolwiek ponownie trafiła do hiszpańskich klejnotów koronnych.

Zozima Pearl, alternatywna nazwa La Pelegrina Pearl?
Mówi się również, że Perła, zaginiona w latach 1683–1826, również trafiła do Indii, gdzie prawdopodobnie należała do jednego z maharadżów Indii, zanim ostatecznie pojawiła się ponownie w Petersburgu, gdzie została zakupiona przez księżniczkę Tatianę z polecenia carskiego jubilera Zozimy.Stąd perła La Pelegrina znana jest również jako „Pearl Zozima”.

Nowoczesna historia perły La Pelegrina
Perłę La Pelegrina kupiła księżniczka Tatiana Jusupowa w 1826 roku
Księżniczka Tatiana Wasiliewa (1769-1841) poślubiła księcia Mikołaja Borysowicza Jusupowa w 1793 roku. Książę Jusupow, który był senatorem, ministrem dóbr państwowych i dyrektorem teatrów cesarskich, był również mecenasem sztuki i zapalonym podróżnikiem, który władał pięcioma językami. 
Służył pod trzema władcami, w tym Katarzyną Wielką, Pawłem I i Aleksandrem I, jako prywatny doradca i dyplomata. 
Podczas podróży po Europie podobno spotykał się z władcami Francji, Prus i Austrii. 
Kilkakrotnie spotkał się również z Napoleonem I. Książę Mikołaj B. Jusupow i księżniczka Tatiana Jusupow mieszkali w luksusowym pałacu Archangielskim w Moskwie. Zarówno książę, jak i księżna mieli namiętne zamiłowanie do biżuterii i zgromadzili kolekcję, która stała się sławna. 
Podobno kupiła 40-karatowy, okrągły Diament Polar Star o szlifie brylantowym, a także kilka Parurów pochodzących od Korony Francuskiej i Królowej Neapolu. 
W 1826 roku kupiła również Perłę La Pelegrina, która kiedyś należała do króla Hiszpanii Filipa IV.

Perłę La Pelegrina dziedziczy księżna Zinaida Nikołajewna Jusupowa         
Po śmierci księżniczki Tatiany Jusupow w 1841 roku, Perłę La Pelegrina odziedziczyli książę Borys Nikołajewicz Jusupow (1794-1849) i jego żona Zinaida Iwanowa Nariszkin (1810-1893). 
Książę Borys przeniósł swoją rezydencję do Pałacu na Mojce w Petersburgu, który później stał się znany jako Pałac Jusupowów. 
Po jego śmierci w 1849 roku, następcą księcia Borysa został jego jedyny syn, książę Mikołaj Borysowicz Jusupow (1827-1891), który również odziedziczył Perłę. 
Książę Mikołaj poślubił hrabinę Tatianę Aleksandrowną (1828-1875). Książę, który był marszałkiem dworów cesarskich, był również mecenasem sztuki oraz kolekcjonerem i znawcą klejnotów i biżuterii. 
Podobno nabył dużą kolekcję biżuterii, w tym słynny 35,27-karatowy szaro-niebieski Diament, symbol sułtana Maroka. 
Podczas podróży po Europie nabył dużą liczbę obrazów i innych dzieł sztuki, a także kolekcję skrzypiec, które później zdobiły pałac Jusupowa. 
Po śmierci księcia Mikołaja Jusupowa w 1891 roku jego następczynią została córka Zinaida, uważana za legendarną piękność. 
Księżniczka Zinaida Nikołajewna Jusupowa (1861-1939) poślubiła hrabiego Feliksa Feliksowicza Sumarokowa (1856-1928) i odziedziczyła również Perłę La Pelegrina. 
Hrabia Feliks otrzymał również od cara Aleksandra III zgodę na noszenie tytułu księcia Jusupowa. 
Książę Feliks został mianowany gubernatorem generalnym Moskwy w 1914 roku. 
Zdjęcie powyżej przedstawia księżniczkę Zinaidę N. Jusupow noszącą perłę jako ozdobę głowy, zwieńczoną inną historyczną perłą – La Regente (La Perle Napoleon).
 Czasami nosiła perłę La Pelegrina jako pojedynczy wisiorek w uchu.
https://d1sv0smbkmwaa3.cloudfront.net/im...russia.jpg
Princess Zinaida Yusupov

Książę Feliks Jusupow niesie perłę La Pelegrina do Paryża w czasie rewolucji bolszewickiej
Syn księżniczki Zinaidy N. Jusupowej, książę Feliks Jusupow II, poślubił Irinę, wnuczkę cara Aleksandra III. 
Książę Feliks Jusupow zyskał rozgłos za udział w zabójstwie Rasputina, szalonego mnicha, tuż przed rewolucją bolszewicką w 1917 roku. 
Został uznany za winnego i zesłany na Krym, ale powrócił do Petersburga w 1917 roku, by zastać miasto w stanie ogromnego niepokoju po powstaniach lutowych. 
Książę Feliks nie tracąc czasu, zebrał niektóre ze swoich najcenniejszych rzeczy, w tym cenne obrazy, kolekcję drogiej biżuterii z Pereł, w tym perłę La Pelegrina, Diament Gwiazda Polarna, Diament Sułtana Maroka, Diament Głowa Barana oraz parę diamentowych wisiorków do uszu należących do Marii Antoniny. 
Opuścił Rosję na dobre w sierpniu 1917 roku i osiadł w Paryżu.

Książę Feliks Jusupow sprzedaje Perłę La Pelegrina Jeanowi Lombardowi w 1953 roku
Książę Feliks Jusupow sprzedał większość biżuterii, którą przywiózł z Rosji, do paryskiego Cartiera. 
W latach 1922-1925 sprzedał Diament „Sułtan Maroka” i Diament „Gwiazda Polarna”. 
W 1934 roku Cartier nabył również większość biżuterii Perłowej należącej do księcia, z wyjątkiem perły La Pelegrina, z którą książę nie mógł się rozstać ze względu na jej wartość sentymentalną. 
Dopiero w 1953 roku książę Feliks Jusupow ostatecznie zdecydował się sprzedać Perłę La Pelegrina. 
Sprzedał ją Jeanowi Lombardowi, genewskiemu jubilerowi, który miał bliskie kontakty z rosyjską szlachtą żyjącą na wygnaniu w Europie.

Lombard sprzedaje Perłę La Pelegrina anonimowemu kolekcjonerowi w Europie
Jean Lombard był znanym genewskim jubilerem, który założył swoją firmę w 1936 roku. 
Wkrótce po II wojnie światowej Jean Lombard poznał Carla Theodora Fabergé, wnuka Petera Carla Fabergé, znanego rosyjskiego projektanta biżuterii. 
Przez następne dwadzieścia lat współpracowali, tworząc wyjątkowe dzieła biżuterii inspirowane renesansem. 
Nawiązał również bliskie kontakty z rosyjską szlachtą, mieszkającą na wygnaniu w Europie, w tym z księciem Feliksem Jusupowem. 
W 1953 roku kupił słynną Perłę La Pelegrina od księcia Feliksa Jusupowa, który niechętnie mu ją sprzedał. 
Lombard miał wielu europejskich kolekcjonerów jako swoich klientów, a także był jubilerem Jej Królewskiej Mości Królowej Fryderyki Greckiej i Jego Królewskiej Mości Króla Faruka Egiptu. 
Jean Lombard sprzedał perłę La Pelegrina jednemu ze swoich klientów, anonimowemu kolekcjonerowi z Europy.

Perła La Pelegrina pojawia się ponownie na aukcji Christie’s w Genewie w 1989 roku
Anonimowy właściciel Perły La Pelegrina wystawił ją na aukcję w domu aukcyjnym Christie's w Genewie w 1989 roku. 
Według Christie's aukcja odbyła się w Genewie 14 maja 1989 roku, a Perła La Pelegrina była lotem nr 556, opisanym jako Perłowy Wisiorek w Kształcie Gruszki. 
Perła w kształcie gruszki o masie 133,16 granów została wkomponowana w Perłowo-Diamentowy wisiorek, z diamentową nakładką o szlifie rozetowym i diamentową zwieńczeniem o szlifie okrągłym. 
Według katalogu Christie's opublikowanego z okazji aukcji, Lord Twining w książce „A History of the Crown Jewels of Europe” datuje Perłę na XVII wiek, kiedy to prawdopodobnie była częścią hiszpańskich klejnotów koronnych. 
Perła została podarowana przez Filipa IV swojej córce Marii Teresie z okazji jej ślubu z Ludwikiem XIV, królem Francji. 
Perła La Pelegrina została sprzedana anonimowemu nabywcy podczas tej aukcji za rekordową kwotę 463 800 dolarów.

Katalog dalej donosi, że Perła „Pelegrina” jest często mylona z perłą „Peregrina”, która była przekazywana z pokolenia na pokolenie w hiszpańskiej rodzinie królewskiej, aż do momentu, gdy Józef Bonaparte wywiózł ją z kraju w 1813 roku. 
Za pośrednictwem Hortensji de Beauharnais trafiła w ręce księcia Ludwika Napoleona, który sprzedał ją markizowi Abercorn. 
W 1969 roku perła „Peregrina” została zakupiona przez Richarda Burtona jako prezent walentynkowy dla jego ukochanej żony Elizabeth Taylor na aukcji Sotheby's w Londynie.
https://en.wikipedia.org/wiki/La_Pelegrina_pearl

Druga Perła La Pelegrina
Druga Perła, pochodząca z początku XX wieku, ważyła 111,5 grana, miała idealnie kulisty kształt i rzadki srebrzystobiały kolor i również otrzymała nazwę „La Pelegrina”. Pochodzenie tej perły, która również należała do hiszpańskich klejnotów koronnych, nie jest dokładnie znane. 
Wygląda na to, że król Alfons XIII, król Hiszpanii w latach 1902-1931, podarował perłę oprawioną w broszkę królowej Wiktorii Eugenii jako prezent z okazji ich ślubu w 1906 roku. 
Perła najwyraźniej pozostała częścią hiszpańskich klejnotów koronnych pomimo upadku monarchii w 1931 roku i jej późniejszej restauracji jako monarchii konstytucyjnej w 1978 roku. 
Mniej więcej w tym samym czasie, gdy oryginalna La Pelegrina została wystawiona na aukcji w domu aukcyjnym Christie's w Genewie w 1989 roku, książę Alby zorganizował konferencję prasową i oświadczył, że prawdziwa „La Pelegrina” znajduje się w rękach hiszpańskiej rodziny królewskiej, jednak twierdzenia tego nie udało się udowodnić. Miejsce pobytu drugiej perły La Pelegrina jest dziś nieznane.
https://internetstones.com/la-pelegrina-...supov.html

       
Fragment obrazu Christiny Robertson „Tatjana Wasiliewna Jusupowa (1769–1841)”. Księżniczka nosiła perłę jako kolczyk.
Fragment portretu K.P. Stepanowa, 1903. Zinaida Nikołajewna Jusupowa (1861, Petersburg – 1939, Paryż). Trzyma w dłoni perłę.
https://pearl-story.ru/the-most-famous-p...ravnennaya

Wydrukuj tę wiadomość


  1. Forum Ezoteryczne Dobry Tarot