Ostatnie wątki

Statystyki
  • Postów na forum:219.271
  • Wątków na forum:13.833
  • Użytkownicy:1.946
  • Najnowszy użytkownik:agaTka


Napisane przez: Krystyna
07-08-2026, 00:57
Forum: Rune Cards
- Odpowiedzi (3)

               
               

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
07-08-2026, 00:39
Forum: Rune Cards
- Odpowiedzi (3)

               
               
https://www.youtube.com/watch?v=d8jc6_gcx-s

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
07-08-2026, 00:12
Forum: Rune Cards
- Odpowiedzi (3)

               
               

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
06-08-2026, 23:35
Forum: Rune Cards
- Odpowiedzi (4)

               
               

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
06-08-2026, 23:22
Forum: Rune Cards
- Odpowiedzi (3)

               
               

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
06-08-2026, 22:19
Forum: Rune Cards
- Odpowiedzi (4)

               
               

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
06-08-2026, 19:31
Forum: Rune Cards
- Odpowiedzi (4)

               
               

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
06-08-2026, 18:10
Forum: Litoterapia
- Odpowiedzi (3)

   
https://d1sv0smbkmwaa3.cloudfront.net/im...lace-2.jpg
Diamond Taj Mahal/ Diamond Nur Jahan
Historyczny, XVII-wieczny indyjski Diament w kształcie serca, o szlifie stołowym, z inskrypcją w języku perskim, wykonaną arabskimi literami, nie pozostawia wątpliwości co do daty pochodzenia Diamentu i jego pierwotnego właściciela. 
Na inskrypcji widnieje napis: „Nur Jahan Begum Padshah; 23; 1037”. Tak więc, pierwotną właścicielką tego diamentowego i jadeitowego wisiorka była cesarzowa Nur Jahan, trzecia i ulubiona żona cesarza Mogołów Dżahangira Szacha, który rządził Indiami od 1605 do 1627 roku i „władza za tronem” po swoim ślubie z Dżahangirem Szachem w 1611 roku. Cesarz Dżahangir zlecił rzemieślnikom z dworu Mogołów zaprojektowanie tego pięknego diamentowego i jadeitowego wisiorka i sprawił, że został on wygrawerowany imieniem jego ulubionej żony Nur Jahan, a następnie wręczył go jej jako dowód swojej wielkiej miłości i szacunku dla niej w roku 1037 AH (po Hidżrze) w kalendarzu islamskim, co odpowiada 1627/1628 w kalendarzu gregoriańskim, który był ostatnim rokiem jego 22-letnich rządów. 
22 lata w kalendarzu gregoriańskim są niemal równe 23 latom w islamskim kalendarzu księżycowym, co wyjaśnia liczbę 23 w środku inskrypcji. 
Nie wiadomo, czy Nur Dżahan kiedykolwiek mogła nosić ten piękny wisiorek, ponieważ wkrótce po śmierci Dżahangira Szacha w październiku 1627 r., jego trzeci syn z radźputyjską księżniczką Gossaini, pasierb Nur Dżahana, książę Khurram wstąpił na tron Mogołów jako Szahdżahan. 
Jednym z pierwszych działań Szahdżahana jako cesarza było wyeliminowanie wszystkich jego braci i kuzynów, którzy mogliby zagrozić jego rządom, oraz umieszczenie jego macochy Nur Dżahan w areszcie domowym za wspieranie roszczeń jego młodszego brata Szarijara do tronu, który w rzeczywistości wstąpił na tron na krótko przed Szahdżahanem, ale później został pokonany, oślepiony i stracony. 
Życie Nur Dżahan zostało oszczędzone, ponieważ Asaf Khan, teść Szahdżahana i najbardziej zaufany sojusznik w walce o władzę, który został mianowany premierem imperium Mogołów, był jej własnym bratem. 
Nur Jahan otrzymywała roczną emeryturę w wysokości dwustu tysięcy rupii i mieszkała w swoim pałacu w Lahaurze aż do śmierci w 1645 roku w wieku 72 lat.

Wydaje się, że po walce o sukcesję, która nastąpiła po śmierci Dżahangira Szacha i zatwierdzeniu Szahdżahana jako nowego cesarza, Diamentowo-Jadeitowy wisiorek Nurdżahana został dobrowolnie przekazany skarbowi Mogołów, a następnie podarowany przez Szahdżahana jego ukochanej i oddanej żonie Mumtaz Mahal, lub też sama Nurdżahana z własnej woli podarowała go swojej kochającej siostrzenicy Mumtaz Mahal, córce własnego brata. 
Nie ma bezpośrednich dowodów na to, że cesarzowa Mumtaz Mahal kiedykolwiek nosiła ten historyczny Diamentowo-Jadeitowy wisiorek, ale biorąc pod uwagę przepych i paradę związaną z dworem Szahdżahana, najwspanialszym w historii imperium Mogołów, jest wysoce prawdopodobne, że nosiła go podczas swojej kadencji jako cesarzowej od stycznia 1628 roku aż do przedwczesnej śmierci w 1631 roku, rodząc 14. dziecko w ciągu 19 lat ich małżeństwa. 
Mówi się, że Szahdżahan był całkowicie zdruzgotany śmiercią swojej ukochanej żony Mumtaz Mahal, że odmawiał jedzenia przez osiem dni i pogrążył się w żałobie przez prawie rok. 
To ku pamięci swojej ukochanej żony Szahdżahan zlecił budowę wielkiego mauzoleum znanego jako Tadż Mahal, którego ukończenie zajęło 20 000 robotników przez ponad 20 lat (1632-1653). 
Wisiorek z Diamentów i Jadeitu Nur Jahan stał się później znany jako wisiorek z Diamentów i Jadeitu Tadż Mahal, prawdopodobnie dlatego, że wcześniej uważano go za dar samego cesarza Szahdżahana dla jego ukochanej żony Mumtaz Mahal i tak jak Tadż Mahal był symbolem nieśmiertelnej miłości Szahdżahana do Mumtaz Mahal, tak Diament w kształcie serca i wisiorek uważano również za pamiątkę wiecznej miłości cesarza do jego ukochanej żony.
https://internetstones.com/taj-mahal-dia...welry.html

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
05-08-2026, 18:36
Forum: Litoterapia
- Odpowiedzi (1)

   
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/c...l_unscaled
Diamond Tiffany Yellow
Jest jednym z największych Żółtych Diamentów, jakie kiedykolwiek odkryto. 
Jego masa w karatach wynosiła pierwotnie 287,42 karatów (57,484 g) w stanie surowym, gdy odkryto go w Południowej Afryce około 1878 roku. 
Późniejsze szlifowanie zmniejszyło ją do 128,54 karatów (25,108 g). Kamień nabyty przez Tiffany & Co. został ukształtowany pod okiem George'a F. Kunza jako poduszkowaty szlif Stellar Cut Brilliant, ale z dodatkowym trzecim stopniem w koronie, zwiększając całkowitą liczbę faset z tradycyjnych 58 do 90. 
Kunz później napisał, że „bezprecedensowa liczba faset została nadana kamieniowi nie po to, aby uczynić go bardziej błyszczącym, ale mniej błyszczącym. 
Kamień był żółtego koloru i uważano, że lepiej nadać mu efekt stłumionego, tlącego się ognia niż błyskającego blasku”

Kamień nigdy nie został sprzedany, stając się częścią marki Tiffany jako sprzedawcy ekskluzywnej biżuterii i diamentów. 
Jego stałą siedzibą jest flagowy sklep firmy w Midtown Manhattan w Nowym Jorku. 

Odkryty w Afryce Południowej około 1878 roku, prawdopodobnie w należącej do Francuzów koncesji w Kimberley, kamień został zakupiony za 18 000 dolarów przez paryskiego agenta nowojorskiego jubilera Charlesa Tiffany'ego. 
Zespół szlifierski w Paryżu był nadzorowany przez gemmologa George'a Fredericka Kunza (1856–1932), wówczas dwudziestotrzyletniego na początku swojej kariery, który właśnie dołączył do firmy. 
Kunz i jego zespół badali kamień przez rok przed rozpoczęciem szlifowania. 
Szlifowany diament był mało nagłośniony po przybyciu do Nowego Jorku w 1880 roku, rzekomo z powodu obaw Tiffany'ego, że może być tylko jednym z wielu żółtawych diamentów niedawno przybyłych z Afryki Południowej. 
Jednak jego rozmiar i głęboki żółty kolor wkrótce go wyróżniły.

Diament nie został umieszczony w oprawie aż do 1957 roku, kiedy to został osadzony w naszyjniku z białego złota i diamentów, który miała na sobie Mary Whitehouse na Balu Tiffany'ego w Newport, Rhode Island 
W 1961 roku projektant Jean Schlumberger , zatrudniony przez Tiffany'ego kilka lat wcześniej, umieścił diament w swoim kultowym naszyjniku Ribbon Rosette, który nosiła Audrey Hepburn na zdjęciach promocyjnych do filmu Śniadanie u Tiffany'ego 
Na retrospektywę Schlumbergera z 1995 roku w paryskim Musée des Arts Décoratifs diament został ponownie osadzony w jego Bird on a Rock.
W 2012 roku został osadzony w nowym naszyjniku z białych diamentów, aby uczcić 175. rocznicę firmy
W 2023 roku Tiffany ogłosił nową, piątą oprawę.

Kolor Tiffany Yellow nosiły tylko cztery osoby. 
Oprócz Whitehouse i Hepburn, Lady Gaga nosiła go z naszyjnikiem z 2012 roku podczas rozdania Oscarów w 2019 roku oraz Beyoncé w kampanii reklamowej Tiffany w 2021 roku. 
Gal Gadot nosiła replikę diamentu i naszyjnika wykonaną przez Tiffany w filmie Śmierć na Nilu z 2022 roku, w którym kradzież klejnotu jest kluczowym elementem fabuły.
https://en.wikipedia.org/wiki/Tiffany_Yellow_Diamond

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
05-08-2026, 09:23
Forum: Litoterapia
- Brak odpowiedzi

       
Portret koronacyjny Karola X autorstwa François Gérarda , 1825. Należy zwrócić uwagę na Diament Regent osadzony w lilijce na szczycie korony po lewej stronie.
Diamond Regent
Diament Regent to diament o masie 140,64 karatów (28,128 g) będący własnością państwa francuskiego i wystawiony w Luwrze , którego wartość w 2025 r. szacowano na 60 000 000 USD  
Wydobyty w Indiach i oszlifowany w Londynie, został zakupiony przez regenta Francji na początku XVIII wieku.

Legenda głosi, że diament został odkryty przez niewolnika w kopalni Kollur w pobliżu rzeki Kryszna w Indiach i ukryty przez niewolnika w ranie nogi, której doznał podczas ucieczki przed oblężeniem Golkondy przez cesarza Mogołów Aurangzeba w 1687 roku 
Niewolnik dotarł następnie do wybrzeża, gdzie spotkał angielskiego kapitana statku i zaoferował mu 50% wszystkich zysków ze sprzedaży diamentu w zamian za bezpieczne opuszczenie Indii. 
Kapitan zabił jednak niewolnika i sprzedał diament wybitnemu indyjskiemu handlarzowi diamentów Jamchandowi

Pitt twierdził, że nabył diament od Jamchanda za 48 000 pagód w tym samym roku, dlatego też bywa on czasem nazywany Diamentem Pitta 
Wysłał kamień do Londynu ukryty w pięcie buta swojego syna Roberta na pokładzie statku East Indiaman Loyal Cooke , który wypłynął z Madrasu 9  października 1702 roku.  Później, w latach 1704–1706, został on oszlifowany w Londynie przez szlifierza diamentów Harrisa. 
Szlifowanie trwało dwa lata i kosztowało około 5000 funtów

Po wielu próbach sprzedaży różnym członkom europejskiej rodziny królewskiej, w tym Ludwikowi XIV we Francji, został on zakupiony dla Korony Francuskiej przez francuskiego regenta , Filipa II, księcia Orleanu , w 1717 roku za 135 000 funtów ( równowartość 24 470 000 funtów w 2025 roku ),  na naleganie jego bliskiego przyjaciela i słynnego pamiętnikarza Louisa de Rouvroy, księcia de Saint-Simon 
Kamień został osadzony w koronie Ludwika XV na jego koronację w 1722 roku, a następnie w nowej koronie na koronację Ludwika XVI w 1775 roku. 
Został on również użyty do ozdoby kapelusza należącego do Marii Antoniny 
W 1791 roku jego wyceniono na 480 000 funtów ( równowartość 62 570 000 funtów w 2025 roku )

W 1792 roku, podczas paryskiego zamieszania rewolucyjnego , „Le Régent”, czyli Diament Regenta, został skradziony wraz z innymi klejnotami koronnymi Francji, ale później odzyskano go. 
Znaleziono go w belkach stropowych na strychu w Paryżu. 
Diament był wielokrotnie wykorzystywany jako zabezpieczenie lub zabezpieczenie przez Dyrektoriat, a później przez Konsulat, do finansowania wydatków wojskowych: w latach 1797–1798 był zastawem u berlińskiego przedsiębiorcy Sigmunda Otto Josepha von Treskowa  a w latach 1798–1801 u holenderskiego bankiera Ingace-Josepha Vanlerberghe w Amsterdamie. 
W 1801 roku klejnot został na stałe wykupiony przez Napoleona Bonaparte 
Napoleon używał go do osłony swojego miecza, zaprojektowanego przez złotników Odiota, Bouteta i Marie-Étienne Nitot . 
W 1812 roku pojawił się na obosiecznym mieczu cesarza, który był dziełem Nitota. 
Druga żona Napoleona, arcyksiężniczka Maria Ludwika Austriacka , zabrała Régenta z powrotem do Cesarstwa Austriackiego po jego wygnaniu. 
Później jej ojciec zwrócił go do francuskich klejnotów koronnych 
Diament był osadzany kolejno na koronach Ludwika XVIII , Karola X i Napoleona III , a później w greckim diademie zaprojektowanym dla cesarzowej Eugenii 
Obecnie znajduje się we francuskim Skarbcu Królewskim w Luwrze 
Jest tam eksponowany od 1887 roku. 
Eksperci z początku XXI wieku oszacowali wartość diamentu Regenta na ponad 60 000 000 dolarów amerykańskich .
https://en.wikipedia.org/wiki/Regent_Diamond

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
05-08-2026, 08:31
Forum: Litoterapia
- Brak odpowiedzi

       
Diamond Queen of Holland
Nazwa „Królowa Holandii” pochodzi od Jej Królewskiej Mości Królowej Wilhelminy, która władała Królestwem Niderlandów przez 58 lat, od 1890 do 1948 roku. 
Holenderska firma F. Friedman & Company, która była właścicielem Diamentu na początku XX wieku, wybrała tę unikalną nazwę, aby uwiecznić pamięć jednego z największych władców współczesnej Holandii, za którego panowania program przyspieszonego rozwoju przekształcił Holandię w nowoczesną gospodarkę przemysłową po I wojnie światowej, a którego polityka ścisłej neutralności w sprawach międzynarodowych została nagrodzona utworzeniem Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze. Polityka neutralności została później porzucona po II wojnie światowej, ponieważ nie zapobiegła nazistowskim Niemcom inwazji na Holandię i jej okupacji wiosną 1940 roku.

Charakterystyka Diamentu
Diament jest kamieniem w kolorze D, wewnętrznie nieskazitelnym, o szlifie poduszkowym i masie 135,92 karatów. 
Według listy znanych diamentów w kolorze D, o których dostępne są informacje, Diament ten wydaje się być dziesiątym co do wielkości diamentem w kolorze D na świecie.

Będąc Diamentem w kolorze D o wyjątkowej czystości, Diament ten należy do kategorii diamentów typu IIa, które stanowią około 2% wszystkich naturalnie występujących Diamentów. 
Diamenty te uważa się za „najczystsze z czystych” spośród wszystkich naturalnie występujących Diamentów. 
Są one wolne od Azotu lub zawierają jego śladowe ilości, które są niewykrywalne. 
Azot jest powszechnym zanieczyszczeniem występującym w prawie 98% naturalnych Diamentów, nadającym im żółtą barwę. 
Diamenty te mają również idealnie uformowane kryształy, co jest kolejnym powodem ich całkowitej bezbarwności. 
Gdyby kryształy zostały odkształcone plastycznie, co się zdarza sporadycznie, nabrałyby szeregu rzadkich, fantazyjnych kolorów, takich jak różowy, czerwony, fioletowy, brązowy itd. 
Diamenty te nie były również wystawione na długotrwałe naturalne napromieniowanie, które nadałoby im zielony kolor. 
W związku z tym Diamenty w kolorze D uważa się za chemicznie czyste i strukturalnie doskonałe

Wczesna historia
Wczesna historia Diamentu, taka jak kraj pochodzenia, kopalnia, data odkrycia, pierwotni właściciele diamentu itp., nie jest znana. 
Diament pojawił się w Amsterdamie na początku XX wieku. 
Był to okres, w którym Diamenty wydobywane w Afryce Południowej trafiały w dużych ilościach do Amsterdamu, który był znanym ośrodkiem szlifowania i handlu Diamentami. Uważa się, że „Królowa Holandii” również mogła przybyć do Amsterdamu podobnymi kanałami. 
Holenderska firma F. Friedman & Co. zakupiła kamień i oszlifowała go do obecnego kształtu w 1904 roku. 
W 1925 roku holenderska firma wystawiła go na paryskiej Wystawie Sztuki i Przemysłu.

„Królowa Holandii” to diament o wyjątkowej jakości, wewnętrznie nieskazitelny, w kolorze D, z lekko niebieskawym odcieniem. 
Jest to cecha charakterystyczna dla kamieni pochodzących z kopalni Golconda, takich jak Koh-i-Nur, Orlov itp. 
W związku z tym niektórzy eksperci uważają, że „Królowa Holandii” jest typowym diamentem z Golconda. 
Spekulacje tego typu pojawiają się w przypadku wszystkich słynnych kamieni, które nie mają udokumentowanej wczesnej historii.

Historia nowożytna
Mimo że wczesna historia diamentu jest owiana tajemnicą, pewna udokumentowana historia diamentu wyłania się z 1904 roku, po tym jak kamień został zakupiony przez F. Friedman &Co. 
W 1930 roku Diament wzbudził zainteresowanie Maharadży Nawanagaru Shri Kumara Ranjithsinghji Vibhaji (1872-1933), oświeconego i postępowego władcy, który był nie tylko monarchą, ale także mężem stanu. 
Maharadża kształcił się w Anglii, gdzie nabył wyrafinowane cechy i postępowe podejście do życia. 
Uczęszczał do Trinity College w Cambridge w latach 1890-1893. 
Grał dla drużyn krykieta Anglii i Sussex w latach 1895-1912, gdzie zaprezentował swój talent jako świetny pałkarz. 
Był płodnym zdobywcą punktów i zaimponował wszystkim widzom swoim stylowym i bezwysiłkowym odbijaniem. 
W 1899 r. i 1900 r. zdobył łącznie 3000 punktów, a w 15 meczach testowych pomiędzy Anglią i Australią zdobył łącznie 985 punktów.

Maharadża ostatecznie kupił królową Holandii i powierzył Cartierowi oprawienie Diamentu w odpowiednią biżuterię 
Cartier umieścił diament jako centralny element wisiorka do wspaniałego, ceremonialnego naszyjnika księcia.
Maharadża zmarł w 1933 roku, a Diament pozostał w posiadaniu jego rodziny, aż do 1960 roku, kiedy to nabyła go firma Cartier i wysłała do swojego biura w Londynie, gdzie miał zostać sprzedany.
William Goldberg z Nowego Jorku kupił diament w 1978 roku i kazał go nieznacznie przeszlifować (z 136,25 karatów do obecnej wagi 135,92 karatów).

Po przeszlifowaniu William Goldberg sprzedał „Królową Holandii” swojemu wspólnikowi, Robertowi Mouawadowi, za kwotę 7 milionów dolarów. 
„Królowa Holandii” jest teraz częścią rzadkiej i wspaniałej kolekcji diamentów konesera i kolekcjonera diamentów Roberta Mouawada, założyciela i szefa międzynarodowego imperium jubilerskiego Mouawad Jewelers.
https://internetstones.com/queen-of-holl...welry.html

Wydrukuj tę wiadomość