49 minut(y) temu
https://botany.cz/foto3/betonicaherb2.jpg
https://botany.cz/foto/betonicaherb.jpg
https://botany.cz/foto/betonicaherb1.jpg
https://botany.cz/foto/betonicaherb3.jpg
https://botany.cz/foto/betonica2.jpg
https://botany.cz/foto/betonica1.jpg
Stachys Officinalis
Występowanie:
Europa (na północy sięga krajów bałtyckich i południowej Skandynawii, na wschodzie sięga Uralu), północno-zachodnia Afryka, Azja Mniejsza, Kaukaz.
W Czechach występuje niemal na całym terytorium, ale lokalnie częstotliwość występowania jest dość zróżnicowana.
Ekologia:
Rośnie rozproszony w ciepłolubnych dąbrowach i na obrzeżach lasów, na łąkach i pastwiskach od nizin po podnóża gór, rzadko w górach.
Kwitnie od lipca do sierpnia.
Opis:
Bylina o zagęszczonym kłączu, wysokości 20–80 cm, z prostą, nierozgałęzioną łodygą, liśćmi o podłużnie jajowatej blaszce, dolne i łodygowe długoogonkowe, górne krótkoogonkowe, karminowoczerwone kwiaty zebrane w gęste kłoski szczytowe.
Owoce twarde.
Jest gatunkiem stosunkowo zmiennym, różnice przejawiają się głównie w gęstości okrywy liściowej, kształcie brzegów liści i gęstości kwiatostanu.
Zagrożenie i ochrona:
W Irlandii gatunek ten objęty jest ochroną prawną .
Zastosowania:
Od czasów starożytnych był uważany za ważną roślinę leczniczą i magiczną.
Wiele współczesnych traktatów o jego dobroczynnym działaniu napisano: przykładowo stosowano go na rany (nawet po ukąszeniu węża), spożywano go również wewnętrznie. Wierzono, że samo noszenie go w dłoni przynosi szczęście i miłość.
Sadziło się go w pobliżu domu, aby odpędzić uciążliwości.
Jest on nadal stosowany, choć jego magiczne właściwości zostały przyćmione przez czysto fitoterapeutyczne właściwości.
Jest głównie dodawany do herbat.
https://botany.cz/cs/betonica-officinalis/
https://botany.cz/foto/betonicaherb.jpg
https://botany.cz/foto/betonicaherb1.jpg
https://botany.cz/foto/betonicaherb3.jpg
https://botany.cz/foto/betonica2.jpg
https://botany.cz/foto/betonica1.jpg
Stachys Officinalis
Występowanie:
Europa (na północy sięga krajów bałtyckich i południowej Skandynawii, na wschodzie sięga Uralu), północno-zachodnia Afryka, Azja Mniejsza, Kaukaz.
W Czechach występuje niemal na całym terytorium, ale lokalnie częstotliwość występowania jest dość zróżnicowana.
Ekologia:
Rośnie rozproszony w ciepłolubnych dąbrowach i na obrzeżach lasów, na łąkach i pastwiskach od nizin po podnóża gór, rzadko w górach.
Kwitnie od lipca do sierpnia.
Opis:
Bylina o zagęszczonym kłączu, wysokości 20–80 cm, z prostą, nierozgałęzioną łodygą, liśćmi o podłużnie jajowatej blaszce, dolne i łodygowe długoogonkowe, górne krótkoogonkowe, karminowoczerwone kwiaty zebrane w gęste kłoski szczytowe.
Owoce twarde.
Jest gatunkiem stosunkowo zmiennym, różnice przejawiają się głównie w gęstości okrywy liściowej, kształcie brzegów liści i gęstości kwiatostanu.
Zagrożenie i ochrona:
W Irlandii gatunek ten objęty jest ochroną prawną .
Zastosowania:
Od czasów starożytnych był uważany za ważną roślinę leczniczą i magiczną.
Wiele współczesnych traktatów o jego dobroczynnym działaniu napisano: przykładowo stosowano go na rany (nawet po ukąszeniu węża), spożywano go również wewnętrznie. Wierzono, że samo noszenie go w dłoni przynosi szczęście i miłość.
Sadziło się go w pobliżu domu, aby odpędzić uciążliwości.
Jest on nadal stosowany, choć jego magiczne właściwości zostały przyćmione przez czysto fitoterapeutyczne właściwości.
Jest głównie dodawany do herbat.
https://botany.cz/cs/betonica-officinalis/