-
Kiny Dnia 2026
Forum: Majowie, Kiny
Ostatni post: Krystyna
33 minut(y) temu
» Odpowiedzi: 305
» Wyświetleń: 37.898 -
Rune Cards 72
Forum: Rune Cards
Ostatni post: Krystyna
11 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 2
» Wyświetleń: 44 -
Rune Cards 58
Forum: Rune Cards
Ostatni post: Krystyna
Wczoraj, 12:48
» Odpowiedzi: 2
» Wyświetleń: 210 -
Boski Tarot u Hazar
Forum: Gabinety wróżek i wróżbitów
Ostatni post: Parwati
Wczoraj, 09:04
» Odpowiedzi: 928
» Wyświetleń: 582.613 -
Runa Dnia
Forum: Runa Dnia
Ostatni post: Krystyna
Wczoraj, 01:09
» Odpowiedzi: 670
» Wyświetleń: 149.882 -
Aloe Dhufarensis
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
30-10-2026, 20:32
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 42 -
Aloe Descoingsii
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
30-10-2026, 19:53
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 41 -
Aloe Arborescens
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
30-10-2026, 18:23
» Odpowiedzi: 5
» Wyświetleń: 195 -
Aloe Wildii
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 23:38
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 40 -
Aloe Viridiflora
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 23:28
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 32 -
Aloe Vera
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 23:18
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 144 -
Aloe Thraskii
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 23:15
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 23 -
Aloe Suzannae
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 23:04
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 27 -
Aloe Succotrina
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 22:50
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 24 -
Aloe Striata
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 21:54
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 33 -
Aloe Squarrosa
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 20:47
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 34 -
Aloe Sinkatana
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 20:17
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 34 -
Aloe Scobinifolia
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 20:09
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 32 -
Aloe Reynoldsii
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 18:39
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 37 -
Aloe Rauhii
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 18:27
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 31 -
Aloe Polyphylla
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 17:13
» Odpowiedzi: 3
» Wyświetleń: 160 -
Aloe Petricola
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 13:25
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 29
- Postów na forum:219.280
- Wątków na forum:13.834
- Użytkownicy:1.946
- Najnowszy użytkownik:agaTka
![[Obrazek: Scapolite-%D9%87%D9%88-%D8%AD%D8%AC%D8%B...=520%2C356]](https://i0.wp.com/www.kasnet.co/wp-content/uploads/2018/11/Scapolite-%D9%87%D9%88-%D8%AD%D8%AC%D8%B1%D9%83%D8%B1%D9%8A%D9%85-%D8%B1%D8%A7%D8%A6%D8%B9-%D9%84%D9%85%D8%B3%D8%A7%D8%B9%D8%AF%D8%A9-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%B6%D8%A8%D8%A7%D8%B7-%D8%A7%D9%84%D8%B0%D8%A7%D8%AA%D9%8A.jpg?resize=520%2C356)
Scapolite
Grupa minerałów zaliczana do gromady Krzemianów.
Należą do grupy minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.
Nazwa pochodzi od gr. skapos = pręt (słup) i lithos = kamień (skała), nawiązuje do wyglądu kryształów tych minerałów.
Tworzą szereg izomorficzny: Marialit - Dipyr - Mizzonit - Mejonit.
Te minerały mają bardzo podobny skład, strukturę krystaliczną i właściwości fizyczne.
Nie można ich łatwo odróżnić od siebie w terenie lub podczas ręcznego badania próbek w laboratorium.
Nazwa „Scapolite” to termin używany do wygodnej komunikacji.
Do grupy Scapolite należą też:
Glaukolit - (niebieski, spotykany w okolicach J. Bajkał Rosja),
Stroganovit - (zielononiebieski, spotykany nad rzeką Sludianką koło Bajkału),
Petschyt - (purpurowy),
Sarkolit - (jasnoczerwony, znaleziony w produktach działalności Wezuwiusza Włochy),
Ussingit - (jasnofioletowy w odcieniach, znaleziony w pegmatytach na Grenlandii),
Scapolite Star
Najczęściej mają pokrój słupkowy – wykształcają słupy o przekroju kwadratu lub ośmiokąta (często z poprzecznym prążkowaniem).
Występują w skupieniach zbitych, włóknistych, w formie szczotek krystalicznych.
Są kruche, przezroczyste, mają różne barwy.
Niektóre po oszlifowaniu wykazują efekt Kociego Oka, czasami asteryzm.
W promieniach ultrafioletowych wykazują silną, pomarańczową fluorescencję.
Występowanie
Składniki skał metamorficznych powstałych w strefie przeobrażeń kontaktowych skarny, hornfelsy, gnejsy.
Bywają spotykane też w pegmatytach. Współwystępują z Diopsydem, Hornblendą, Granatami, Epidotem, Wezuwianem, Kalcytem, Muskowitem.
Miejsca występowania: Madagaskar, Cejlon, Brazylia, USA, Rosja, Chiny, Australia, Finlandia, Szwajcaria, Hiszpania.
W Polsce – na Dolnym Śląsku, w Masywie Śnieżnika, w Górach Sowich, Karkonoszach, Rudawach Janowickich.
Zastosowanie
wysoko cenione i poszukiwane kamienie kolekcjonerskie
interesują naukowców
czasami wykorzystuje się je w jubilerstwie do wyrobu bardzo atrakcyjnej biżuterii
źródło
https://1kamni.ru/wp-content/uploads/202...niya-2.png
Simbircite
To termin oznaczający jedną z wielu odmian mineralnego kalcytu (CaCO 3 ).
Opis
Ozdobny półprzezroczysty kamień o żółtych i czerwonawych odcieniach.
Na zewnątrz może czasami wyglądać jak Bursztyn lub Karneol
Występuje w dużych ilościach w regionie Uljanowsk , a także na klifach prawego brzegu Oka w regionie Niżny Nowogród i Argentynie.
Simbircite jest ograniczony w regionie Uljanowsk do osadów dolnej kredy w górach Undorovskiy w stadiach Hauterivian, Barremian, Albian i częściowo Aptian.
Występuje w zagłębieniach amonitów powłok , a także w szczelinach i wysuszenie w septaria i margiel grudek
Pierwsze duże wystąpienia Simbircite rozpoczynają się bezpośrednio pod Uljanowskiem na osuwiskowych zboczach góry Simbirskaja i trwają dalej na północy wzdłuż Gór Undorovskich do granicy z Tatarstanem
Wiek Simbircite wynosi około 120 milionów lat.
Simbircite powstawał również w muszlach mięczaków amonitów .
Wnęki w muszlach były wypełnione nie tylko kalcytem , ale także innymi minerałami - aragonitem , marglem , kwarcem , kopalną masą perłową i małymi wtrąceniami ponad 10 minerałów, poprzecinanymi żyłkami pirytu .
Wszystkie te minerały są szeroko rozpowszechnione na świecie oddzielnie.
Jego wyjątkowość polega na tym, że w takim połączeniu minerałów tych nie ma nigdzie indziej.
Ponadto Simbircite jest bezpośrednio spokrewniony z mieszkańcami mórz starożytnej kredy i jury - amonitami i dinozaurami .
Pociski lub fragmenty muszli amonitów oraz szkielety ichtiozaurów , plezjozaurów i pliozaurów służyły jako centra krystalizacji w formowaniu się tej skały.
Właściwości
Kolor od żółtego do brązowego w różnych odcieniach, od prawie bezbarwnego jasnożółtego do czerwonawego.
Szklisty połysk, matowy jedwabisty, tłusty.
Łatwy w obróbce, nabłyszcza i utrzymuje połysk.
Rozpuszcza się w kwasie solnym z wydzieleniem CO 2 .
Pomimo faktu, że ten niedrogi kamień ozdobny nie ma starożytnej historii, stał się przedmiotem szczególnej uwagi współczesnych szarlatanów , którzy przypisują Simbircite wiele magicznych mocy nieznanych nauce i wymyślili właściwości lecznicze
Odmiany
Symbircyt żylny - zlokalizowany w pustkach guzków margli, powstały w wyniku krystalizacji z przypowierzchniowych wód warstwowych. Posiada prążkowany wzór w kształcie nerki. Grubość żył dochodzi czasem nawet do 10 cm i często występuje.
Amonit Simbircite - powstały w pustkach starożytnych muszli głowonogów - amonitów. Mniej popularne.
Historia
Nazwę „Simbircite” nadał VM Efimov [4] [5] w 1985 r. Na cześć dawnej nazwy Uljanowsk - Simbirsk.
Pierwsza wzmianka o kalcycie simbirskim pochodzi z 1765 roku .
W raporcie ppłk A. Svechina [6] z 10 maja 1765 r. jest napisane "... niedaleko Simbirska nad brzegiem Wołgi znajdują się czarne kamienie o znacznych rozmiarach z żółtymi pędami lub żyłkami tak przezroczystymi i czystymi, że po polerowaniu niewiele różnią się od bursztynu, ale ... to z powodu ignorancji mieszkańców, znika na próżno."
W chwili obecnej znane są co najmniej dwie oficjalne ekspertyzy z badania geologiczno-mineralogicznego formacji mineralnej "symbircyt":
Kazań, 2012 ( strona 1 , strona 2 )
Jekaterynburg, 2012 ( strona 1 , strona 2 , strona 3 )
Na cześć kamienia
Pomnik kamienia Simbircite (otwarty w 2005 roku w Uljanowsku )
W 2008 roku Ministerstwo Komunikacji Rosji wydało KMK - „Uljanowsk ma 360 lat. Pomnik na kamień „Simbirtzit” ”
źródło
źródło
Sillimanite (Fibrolite)
(Sylimanit, Silimanit, – minerał, odmiana polimorficzna krzemianu Glinu.
Nazwa pochodzi od nazwiska amerykańskiego geologa i chemika Benjamina Sillimana (1779–1864)
Właściwości
Sillimanite należy do krzemianów wyspowych.
Tworzy on w skałach wydłużone kryształy, słupki i pręciki ułożone w równoległe pakiety, subtelnie włókniste formy noszą nazwę fibrolitu.
Cienkie płytki minerału są bezbarwne.
Charakter optyczny minerału dodatni; nie rozkłada się w kwasach.
Odmiany polimorficzne:
Andalusite (forma niskociśnieniowa)
Kyanite (dysten; forma wysokociśnieniowa)
Występowanie
Występuje w skałach przeobrażonych metamorficznych.
Powstał pod wpływem wysokiej temperatury, w zróżnicowanych ciśnieniach
Typowy minerał skał metamorficznych, głównie gnejsów i łupków łyszczykowych.
Miejsca występowania: Hiszpania, Rosja, Chiny, Indie, Kenia, RPA, Kanada, USA, Australia.
W Polsce występuje w Tatrach i Sudetach (Góry Sowie, Złote, Izerskie, okolice Strzelina).
Zastosowanie
W przemyśle używane do produkcji materiałów ogniotrwałych, kwasoodpornych i ceramiki szlachetnej,
W odlewnictwie jako sproszkowany materiał wysoko ogniotrwały używany jest do wykonywania masy formierskiej,
Niektóre odmiany jako kamienie szlachetne.
źródło
źródło
![[Obrazek: 26214856670_47938d239c_b.jpg]](https://live.staticflickr.com/1687/26214856670_47938d239c_b.jpg)
Pegmatite
Pegmatyty – rodzaj skał magmowych charakteryzujących się szczególną mega- lub gigant krystaliczną teksturą, wzbogaconych w pierwiastki niekompatybilne oraz minerały zawierające składniki lotne jak Fluor, Bor, Fosfor i inne.
Najczęstszym typem są pegmatyty granitoidowe, ale występują również pegmatyty gabrowe, sjenitowe, skał wysoko alkalicznych (pegmatyty agpaitowe i miaskitowe).
Nazwa pochodzi od gr. pegma – silne łącze, stwardniałość, dla odwzorowania zwięzłości gGranitu Pismowego.
Skałę tę wyróżnił i opisał po raz pierwszy René-Just Haüy w 1813 roku
Charakterystyka petrograficzna Pegmatite
Struktura i tekstura
Pegmatyty mają zazwyczaj masywne i zbite struktury oraz bezładne tekstury.
Są skałami jawno krystalicznymi o bardzo dużych kryształach (od kilku centymetrów do kilkunastu metrów).
Zdarzają się pegmatyty miarolityczne z gniazdami wypełnionymi szczotkami krystalicznymi najlepiej wykształconych minerałów.
Podstawową strukturą pegmatytową są przerosty pismowe, zwane także Granitem Pismowym (przypominające pismo hebrajskie).
Strefy pismowe występują zazwyczaj przy kontakcie ze skałami osłony obok strefy aplitowej.
Odznaczają się białą barwą, ale także zieloną, żółtawą, różową, czerwoną, czarną. Występują w formach żyłowych, soczewach i gniazdach.
Występowanie
W obrębie masywów granitoidowych, gabrowych, sjenitowych, fojaitowych, a także w skałach metamorfizmu wysokiego stopnia (granulity, migmatyt) – tzw. pegmatyty anatektyczne.
W Polsce
Skalna Brama, Szklarska Poręba, Michałowice, Jelenia Góra, Łomnica, Mysłakowice, Czarne, Maciejowa, Trzcińsko, Karpacz (granitoidowy masyw Karkonoszy); Strzegom, Grabina, Żółkiewka, Zimnik, Kostrza, Borów, Czernica, Paszowice, Siedlimowice, Gola Świdnicka, Gołaszyce (granitoidowy masyw Strzegom-Sobótka); Zagórze Śląskie, Walim, Michałkowa, Lutomia, Bielawa, Owiesno, Piława, Różana, Myśliszów, Gilów (pegmatyt Gór Sowich); Wiry, Szklary (dolnośląskie masywy serpentynitowe); Kamienna Góra, Sławniowice (masyw granitoidowy Žulowej w okolicah Głuchołaz); Tatry
Na świecie
do najbardziej znanych należą te z Minas Gerais w Brazylii, USA (Kolorado, Dakota Południowa), Rosja (Półwysep Kolski, Ural), Madagaskar
Zastosowanie
Jako źródło pozyskiwania pierwiastków rzadkich (REE, Li, Sn, U, Th, Be, B, Nb, Ta...) do celów technicznych (np. pegmatyty są jedynym źródłem Berylu – metalu wykorzystywanego w przemyśle lotnicznym).
Źródło pozyskiwania pierwiastków do celów elektrotechnicznych (Li, Rb, Cs, Ga).
Pierwotnie (XIX, początek XX wieku) służyły jako kopaliny do pozyskiwania czystych skaleni dla celów ceramicznych, dziś ich znaczenie w tym celu znacznie spadło.
Do celów naukowych – źródło wielu nowych minerałów, źródło pozyskiwania informacji o rozwoju procesów magmowych.
Źródło kamieni szlachetnych (Rubin, Szafir, Szmaragd, Turmaliny, Spodumen i inne).
Źródło minerałów przemysłowych, takich jak Kwarc, Skalenie, Miki, Kaolin, Spodumen dla przemysłu ceramicznego, szklarskiego, elektronicznego, kosmetycznego (np. kosmetyki kolorowe) i farmaceutycznego (leki przeciwpsychotyczne na bazie Li) i in.
źródlo
źródło
Oligoclase
Oligoclase – minerał z grupy Krzemianów, zaliczany do Plagioklazów.
Nazwa pochodzi od gr. oligos = mały (niewiele) oraz klao = łamię (klan = łamać; klais = łupliwy), nawiązując do niezbyt wyraźnie uwidaczniającej się łupliwości tego minerału.
Właściwości
Minerał z szeregu Plagioklazów, będący mieszaniną dwóch innych minerałów:
Albite 70–90% NaAlSi3O8 (Glinokrzemian Sodu)
Anorthite 10–30% anortytu CaAl2Si2O8 (Glinokrzemian Wapnia)
Tworzy kryształy tabliczkowe lub krótkosłupkowe (wrosłe i narosłe), wykazuje na ogół liczne zbliźniaczenia.
Może występować w formie skupień ziarnistych i zbitych.
Najładniej wykształcone okazy pochodzą z druz i szczelin skalnych.
Ich długość dochodzi do kilkunastu centymetrów; wyjątkowo przekracza 1 m.
Niekiedy wykazuje cechy optyczne Sunstone (Aventurine Feldspar), a wyjątkowo Kamieni Księżycowych.
Występowanie
Minerał bardzo pospolity i rozpowszechniony.
Występuje w wielu Skałach Magmowych (Granitach, Granodiorytach, Sjenitach, Diorytach, rRolitach) i mMetamorficznych (Gnejsach i Łupkach).
Bywa spotykany też w Osadowych (Arkozach).
Miejsca występowania:
Norwegia – Arendal, wyspa Hittero
Szwecja – Ytterby
Włochy – Monte Somma, Wezuwiusz,
Czechy – Mohelno,
Rosja – Ural,
USA – Bakersville, Kanada.
W Polsce jest spotykany w Pegmatytach Dolnego Śląska i Tatr.
Dobrze wykształcone kryształy znane są z Karkonoszy i Gór Sowich.
Zastosowanie
Bywa stosowany jako surowiec ceramiczny.
Ma znaczenie naukowe (do określania warunków i stopnia metamorfizmu) oraz kolekcjonerskie.
Odmiany o charakterze Kamieni Słonecznych i Księżycowych znajdują zastosowanie w jubilerstwie.
Są szlifowane w postaci kaboszonów, paciorków i tabliczek.
Sporadycznie nadaje się szlif fasetkowy.
Waga oszlifowanych okazów nie przekracza 5 ct.
Najpiękniejsze Kamienie Słoneczne pochodzą z Norwegii, a Kamienie Księżycowe z USA.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Oligoklaz
https://astroson.com/svoystva-kamney/oli...va-kamnya/
Witam LeCaro, zapisuję się w kolejce i bardzo proszę o wróżbe na ten rok czy będzie bardziej przychylny czy jak do tej pory. Nie wiem jak dokładnie mam napisać pytanie. Ogólnie chodzi mi o to czy ten rok będzie pomyślny? Pozdrawiam dane wyśle na priv.
Jade Maw Sit Sit, znany również jako Jade-Albite, to kamień szlachetny występujący wyłącznie w północnej Birmie
Po raz pierwszy została zidentyfikowana w 1963 roku przez zmarłego szwajcarskiego gemmologa Edwarda Gubelina i został nazwany na cześć wioski w pobliżu miejsca, w którym po raz pierwszy został znaleziony u podnóża Himalajów
Zwykle jest zielony z charakterystycznymi ciemnozielonymi lub czarnymi żyłkami.
Jade Maw Sit Sit jest technicznie raczej skałą niż minerałem
Składa się z kilku różnych minerałów, głównie z Piroksenów, Spineli, Amfiboli, Chlorytów, różnych ilości Jadeite wzbogaconego Chromem i Skalenia Albitu.
Jade Maw Sit Sit może mieć współczynnik załamania światła w zakresie 1,52-1,68 i ocenę twardości od 6 do 7 w skali Mohsa .
Jade Maw Sit Sit ma ciężar właściwy w zakresie od 2,45 do 3,15.
Przejrzystość występująca w obrębie Maw Sit Sit jest zazwyczaj przezroczysta do nieprzezroczystej.
Maw Sit Ssit to zielony kamień szlachetny, który został nazwany na cześć wioski, w której został znaleziony w Północnej Birmie.
Ponieważ jest wykonany z Kosmochlor, Chromian Jadeite, Chromian Eckermannite, Chromian Albite i innych materiałów, Maw Sit Ssit jest uważany za skałę , a nie minerał.
Czasami określa się go jako odmianę Jadeite, ale ściśle rzecz biorąc, nie jest Jadeite, chociaż zawiera Jadeite i jest wydobywany na tym samym obszarze co Jadeite Imperial
Jadeite jest minerałem, podczas gdy Maw Sit Sit jest skałą.
Dlatego najlepiej uważa się, że Maw Sit Sit jest spokrewniony z Jadeite Kosmochlor, nadaje mu piękny szmaragdowo-zielony kolor z czarno-zielonymi plamami.
https://www.geologyin.com/2018/03/what-i...t-sit.html
https://en.wikipedia.org/wiki/Maw_sit_sit
http://www.nordskip.com/mawsitsit.html
Obiecałam ostatnio łatwiejszy warsztat. Myślę, że ten taki właśnie będzie, choć dotyczy bardzo trudnego, wręcz traumatycznego przeżycia.
W 2010 roku otarłam się o śmierć. W zasadzie to już pożegnałam się z życiem, pogodziłam się z tym, że to koniec.... Ostatecznie zdarzył się cud, wyszłam z sytuacji, która wówczas wydawała się beznadziejna, a dziś stanowi jedno z moich najważniejszych i najmocniejszych wspomnień, jak to zwykle bywa w przypadku takich "sytuacji granicznych". Przy okazji, jestem wdzięczna Opatrzności zarówno za to, że przeżyłam, jak i za to, że tej sytuacji doświadczyłam - zyskałam nową, zupełnie inną i szerszą perspektywę...
Oto pytania:
1. Kiedy się zdarzyła ta graniczna sytuacja? (Spróbujcie wskazać porę roku, może nawet komuś uda się podać miesiąc).
2. Na czym polegało, z czego wynikało to otarcie się o śmierć? (Podajcie, proszę, jakie zdarzenie, jakie okoliczności pokazują Wam karty).
Zachęcam serdecznie do udziału w warsztacie
Odpowiedzi podam w następny piątek.
https://assets.catawiki.nl/assets/2019/2...b4254f.jpg
Clinohumite
To rzadki członek Humite Group, Krzemian Magnezu
Formuła może być traktowana jako cztery Olivine plus jeden Brucite
Rzeczywiście, minerał ten jest zasadniczo uwodnionym Olivine i występuje w zmienionych skałach ultramaficznych i karbonatytach.
Najczęściej spotykane jako małe niewyraźne ziarna, duże euedryczne kryształy są poszukiwane przez kolekcjonerów i czasami formowane w jasne, żółto-pomarańczowe kamienie szlachetne
Znane są tylko dwa źródła materiałów o jakości klejnotów: Pamir w Tadżykistanie i region Taymyr w północnej Syberii
Jest to jeden z dwóch minerałów z grupy Humite, które zostały pocięte na klejnoty, drugi to znacznie bardziej powszechny Chondrodite.
źródło
https://ogems.ru/wp-content/uploads/2018...eral-4.jpg
Opal Cacholong
Cacholong, znany również jako Kalmuck Agate jest formą pospolitego Opalu, chociaż często mylony jest z Agatem lub Chalcedonem, a Parker Cleaveland twierdził, że jest to odmiana Chalcedonu.
Ma mlecznobiały kolor, który można również opisać jako niebieskawo-biały lub kremowy
Przy twardości w skali Mohsa wynoszącej około 6, jest używany do rzeźbienia, kamei itp.
Słowo „Cacholong” było również używane jako synonim Actinolite
Występuje w Austrii, Czechach, Mongolii i Uzbekistanie, a jego nazwa prawdopodobnie pochodzi od rzeki Cach w Bucharze
Wiadomo, że występuje również na Islandii ; w mieście Huttenberg w Austrii ; w Deerfield i Pittsfield w stanie Massachusetts w USA; na Wyspach Owczych ; na Elbie we Włoszech; w Hiszpanii; i w Nowej Szkocji w Kanadzie
https://en.wikipedia.org/wiki/Cacholong?...r863604829
https://www.youtube.com/watch?v=dPwBnR94gvg
Jeremejevite
Rzadki minerał na bazie Boranu Glinu ze zmiennymi jonami Fluorkowymi i Wodorotlenkowymi
Jego wzór chemiczny to Al 6 B 5 O 15 (F, OH) 3 .
Po raz pierwszy została opisana w 1883 r. jako zdarzenie na Mt. Soktui, rejon Nerschinsk, góry Adun-Chilon, Syberia
Został nazwany na cześć rosyjskiego mineraloga Pavla Vladimirovicha Eremeeva (Jeremejev, niem.) (1830–1899).
Występuje jako późna faza hydrotermalna w granitowych pegmatytach w połączeniu z Albitem, Turmalinem, Kwarcem i rzadko Gipsem
Został również odnotowany w górach Pamir w Tadżykistanie, Namibii i dystrykcie Eifel w Niemczech .
Jeremejevite to rzadki minerał Boran Glinu, który czasami występuje w postaci przezroczystego kryształu o jakości klejnotu.
Zwykle zaliczany jest do jednych z najrzadszych kamieni szlachetnych na świecie, obok rzadkich kamieni, takich jak Painite, Taaffeit i Poudrettaite.
Pierwsze okazy Jeremejevite zostały odkryte jako bezbarwne kryształy w 1883 roku na Syberii i nazwane na cześć rosyjskiego mineraloga Pawła Władimirowicza Eremiejewa (Jeremejevite w pisowni niemieckiej).
Przez prawie 100 lat Jeremejevite był jednym z najrzadszych minerałów na świecie .
Następnie, w 1973 roku, w Namibii znaleziono nowe złoża ciemnoniebieskich kryształów, a wysiłkiem wydobywczym kierował znany namibijski sprzedawca minerałów Sid Pieters.
Ale znaleziono tylko kilka kryształów.
W końcu w 1976 roku odkryli kieszeń, w której znajdowało się około 100 najlepszych znanych kryształów niebieskiego Jeremejevite.
Trzecie wystąpienie małych kryształów stwierdzono w 2000 r. w okręgu Eifel w Niemczech.
W 2001 r. w górach Erongo w Namibii znaleziono większe złoża niebieskiego Jeremejevite, a większość materiału znajdującego się obecnie na rynku pochodzi z tego złoża.
Kilka okazów Jeremejevite znaleziono również w górach Pamiru w Tadżykistanie, chociaż to znalezisko nie jest dobrze udokumentowane.
Jeremejevite tworzy się w granitowych pegmatytach.
Należy do sześciokątnego systemu kryształów i ma twardość od 6,5 do 7,5 w skali Mohsa.
Ma kolor od bezbarwnego do bladożółtego do bladoniebieskiego i niebiesko-zielonego do lawendowego.
Materiał fasetkowy jest niezwykle rzadki i występuje głównie w Namibii.
Gemmologicznie Jeremejevite ma współczynnik załamania światła od 1,63 do 1,65 i ciężar właściwy od 3,25 do 3,28.
Chociaż kilka kryształów zostało fasetowanych, Jeremejevite jest zwykle kupowany przez kolekcjonerów jako okazy mineralne.
Ze względu na swoją rzadkość i wewnętrzne piękno, szczególnie drobne lub wyjątkowe okazy mogą być dość cenne.
https://en.wikipedia.org/wiki/Jeremejevite

