Ostatnie wątki

Statystyki
  • Postów na forum:214.212
  • Wątków na forum:12.703
  • Użytkownicy:1.941
  • Najnowszy użytkownik:BreannaHou


Napisane przez: Krystyna
25-12-2011, 13:31
Forum: Reiki
- Odpowiedzi (63)

[ATTACHMENT NOT FOUND]
dr Usui nie był chrześcijaninem, ale prawdopodobnie mnichem buddyjskim - stał się nim, by poznać metodę, którą leczył Budda.

Pięć zasad reiki
•Tylko dziś nie martw się
•Tylko dziś nie złość się
•Tylko dziś bądź wdzięczny
•Tylko dziś pracuj uczciwie (nad samym sobą)
•Tylko dziś bądź życzliwy dla wszystkich

... amerykański Mistrz Reiki William Rand postanowił na własną rękę zweryfikować życiorys doktora Usui.
Kiedy skontaktował się z Uniwersytetem Doshisha w Kioto, gdzie Usui miał być rektorem, odpowiedziano mu, że nigdy nim nie był i nawet tam nie studiował.
Z dalszych poszukiwań wynikło, że dr Usui nie był chrześcijaninem, ale prawdopodobnie mnichem buddyjskim - stał się nim, by poznać metodę, którą leczył Budda.

- Inna sprawa: We wszystkich książkach o reiki wspomina się o pięciu zasadach - zazwyczaj za ich autora uchodzi Mikao Usui. Niestety i tutaj legenda mija się z prawdą.
W rzeczywistości te zasady, mające na celu wprowadzenie do naszego życia harmonii i równowagi zostały ustanowione przez cesarza japońskiego Melli (1868 - 1912) i przejęte przez Mikao Usui ze względu na szacunek, jakim darzył on władcę.
Nie są one sztywnymi formułkami o charakterze etycznym.
Przyświeca im duch jedności i harmonii człowieka z całym Wszechświatem.
Z punktu widzenia reiki oznacza to stawanie się coraz czystszym kanałem Życiowej Energii Uniwersalnej - uważa Iwona de Acosta. - Mikao Usui zalecał swym uczniom codzienną pracę z tymi regułami poprzez powtarzanie ich rano i wieczorem z dłońmi złożonymi na sercu.
Najważniejsza w tym ćwiczeniu jest gotowość duchowa do otwarcia swego serca - podkreśla mistrzyni.
Na świecie istnieje wiele stowarzyszeń reiki.
To założone przez samego Usui na początku lat 20. XX wieku to USUI REIKI RYOHO GAKKAI.
Dr Usui był jego pierwszym prezydentem.

Prawowitym spadkobiercą został jego przyjaciel i bliski współpracownik, pan Ushida - a nie - jak twierdzi reiki zachodnie - doktor Hayashi.
Tę wiadomość ujawniła pani Koyama, która w latach 90. sprawowała urząd prezydenta organizacji.

Metoda reiki, jakiej się naucza w USUI REIKI RYOHO GAKKAI, różni się od metody zachodniej.
Nie oznacza to jednak, że reiki zachodnie jest złe, a japońskie dobre - twierdzi Iwona de Acosta
. - W Japonii naucza się tradycyjnego reiki, tak jak za czasów doktora Usui.
Uczeń przez 20-30 lat uczy się przy boku mistrza, a najwyższy tytuł otrzymują tylko adepci szczególnie utalentowani.
Tak jak na Zachodzie, tak i w Japonii reiki zostało zmodyfikowane przez stosujących je.
Powstało wiele jej odmian - niektóre koncentrują swą naukę na buddyzmie, inne na xmakrobiotyce.
To normalne, że takie zjawiska następują, bo energia reiki ma zdolność przystosowywania się do każdego, w zależności od jego potrzeb i możliwości.
Wydaje się, że system reiki, jakiego naucza się dziś na Zachodzie, został utworzony przez doktora Hayashi lub jego spadkobierczynię, panią Takatę.
Nie wiadomo, które z nich zmieniło oryginalny system reiki, dopasowując go do mentalności zachodniej.
Elementy chrześcijańskie (pomysł, że Usui był katolickim księdzem) zostały prawdopodobnie wprowadzone przez panią Takatę. Najprawdopodobniej przedstawiła ona taką właśnie historię reiki, aby mogła zostać zaakceptowana na Hawajach i w USA.
Należy pamiętać, że w tym czasie Stany Zjednoczone i Japonia toczyły między sobą wojnę i po masakrze, jaką zgotowali Japończycy Amerykanom w Pearl Harbour z całą pewnością nic, co pochodziło z Japonii nie byłoby przyjaźnie przyjęte.
Jakikolwiek jednak by nie był początek legendy o odkryciu reiki i bez względu na to, czy doktor Usui był chrześcijaninem czy też buddystą, jedno jest pewne - ludzkość wraz z odkryciem reiki otrzymała bezcenny dar, który może być wykorzystywany w celach służących najwyższemu dobru człowieka i naszej planety.
Z Iwoną Przybylską de Acosta
rozmawiał Kamil Księżopolski

Życie wyryte na obelisku
Wiele światła na postać dr. Usui rzucił jego życiorys wyryty na kamiennym obelisku stojącym tuż przy jego grobie, odnalezionym niedawno w Tokio, na cmentarzu należącym do świątyni Saihoji.
Odkrycia tego dokonał mieszkający w Japonii niemiecki Mistrz Arjava Petter. Teraz już wiemy że:
Mikao Usui przyszedł na świat 15 sierpnia 1865 roku w miasteczku Yago.
Jego ojciec nazywał się Uzaemon, a matka Kawaii. Usui był żonaty z Sadako (z domu Suzuki).
Mieli dwoje dzieci.
Mikao był prywatnym sekretarzem jednego z polityków japońskich oraz kupcem.
Jak głosi napis: Dr Usui był człowiekiem bardzo serdecznym, skromnym, nigdy nie wywyższał się i zawsze miał uśmiech na ustach.
Był bardzo uczynny i pod wieloma względami był wzniosłą duszą.
Dużo czytał i posiadał szerokie wiadomości z zakresu psychologii, medycyny, teologii różnych religii.
Usui prowadził rodzinny biznes.
Ponieważ często nie szło mu w interesach, zaczął zastanawiać się nad sensem życia i medytować.
Pod wpływem medytacji zmienił swój system wartości - przestały go łączyć tak silne więzy ze światem zewnętrznym.
Kiedy więc usłyszał o reiki, postanowił poszukać jej sekretu.
W tym celu nauczył się sanskrytu, języka chińskiego i tybetańskiego.
Studiował święte księgi i odwiedził wiele świątyń buddyjskich w Indiach, Nepalu i Tybecie.
Właśnie w Tybecie, gdzie spędził 7 lat, poznał tajemnicę reiki, ale jako cudzoziemiec nie otrzymał inicjacji.
Mając już pewien zasób wiedzy, powrócił do Japonii i w dalszym ciągu poszukiwał kogoś, kto mógłby mu przekazać zasady inicjacji.
Jak głosi napis na jego grobowcu:
Pewnego dnia udał się na górę Kurama, aby tam pościć i medytować.
Przebywał tam 21 dni. Po 21-dniowym poście i medytacji objawił mu się Avalokiteshvara, Bodhisattva Miłości, Uzdrowienia i Współczucia, który udzielił mu inicjacji i wskazówek, jak inicjować innych.
Doznał olśnienia Energią Reiki, doświadczył na sobie jej mocy i potem dzielił się nią z innymi.
Prawdopodobnie Mikao Usui był przez jakiś czas wędrownym mnichem.
Tacy zakonnicy - zwani USUI -uchodzili za strażników wielkiej buddyjskiej tajemnicy.
W tym czasie zainicjował około 2 tysiące osób.
Od 1921 roku tworzył szkoły reiki w Tokio, Harajuku, Aoyamie i Nakao, gdzie prowadził kursy, napisał podręcznik pt. "Reiki Ryoho Hikkei", a także uzdrawiał.
Kiedy w 1923 roku Tokio nawiedziło trzęsienie ziemi, doktor Usui niósł pomoc ofiarom kataklizmu.
Zmarł 9 marca 1926 roku w miejscowości Fukuyama, prawdopodobnie na skutek udaru mózgu.
<!-- m --><a class="postlink" href="http://www.gwiazdy.com.pl/component/content/article/254-24/5491-prawdy-i-kamstwa-o-reiki-">http://www.gwiazdy.com.pl/component/con ... a-o-reiki-</a><!-- m -->

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: AgnesAngel
24-12-2011, 19:40
Forum: Interpretacje Portretów psychologicznych
- Odpowiedzi (23)

JESTEM POCZATKUJACA JAK WY TO WSZYSTKO OBLICZACIE ,BO TO MNIE ZAINTERESOWALO A NIE WIEM O CO CHODZI
A MOZE KTOS MI NAPISZE TAKI PORTRET ? 20.05.1978

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
22-12-2011, 18:37
Forum: Boginie i Bogowie w Mitologii
- Odpowiedzi (1)

   
Forseti jest synem Baldura i Nanny.
Jest Bogiem Sprawiedliwości, przewodniczący Zgromadzeniu Bogów i jest również Bogiem Wiatru i Rybołówstwa.
Pełnił funkcję sędziego rozjemczego, gdy wśród Bogów dochodziło do zwad.
Być może był też patronem przewodniczących thingu (wśród ludzi).
Mimo sprawowanej funkcji sędziowskiej, Asa tego (ze względu na przynależność do młodszej warstwy mitycznej) nie można zaliczyć do grona niebian z trójpodziału Boskich kompetencji .
Spory rozsądzał w swoim asgardzkim pałacu Glitnir (Błyszczący), [własny dwór zwany Breidabilk.-inna nazwa]w którym kolumny podpierające dach wzniesione zostały ze złota

Był uważany za najmądrzejszego i najbardziej elokwentnego z Bogów Asgardu.
W przeciwieństwie do Tyra, patrona Thingów, był sędzią rozjemczym.
Zawsze wysłuchiwał stron, by później wydać wyrok, w którym nie można było znaleźć żadnych uchybień, a który obie zwaśnione dotąd strony uważały za sprawiedliwy.
Nie jest wymieniany jako uczestnik Ragnaroku, więc wydaje się, że jako Bóg pokoju nie weźmie w nim udziału.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Forseti
źródło

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
21-12-2011, 23:34
Forum: Boginie i Bogowie w Mitologii
- Brak odpowiedzi

   
Garta) jest piękną olbrzymką, która należy do Jötunn.
Jest również starożytną boginą ziemi.
Gerda  (isländ. ", która jest chroniona przez ogrodzenie", "Pole"  lub "Nadkryte" nawet Gerd, Gerdr,  
Gerda jest córką olbrzyma Aurboda i Gymir.
Ona jest siostrą Beli, żona Freyr i jest  matką mitycznego króla Fjolnir.

FREY nigdy nie poznałby GERDY, gdyby pod nieobecność ODYNA nie wdrapał się na jego tron.
Stamtąd młody bóg, wówczas jeszcze mąż swojej siostry FREI, wypatrzył zagrodę olbrzyma GYMIRA, a w niej piękną olbrzymkę.
Po wielu staraniach  GERDA została jego żoną, pomógl mu w tym jego służący SKIRNIR
Według jednej z sag, syn FREJA i GERDY, FLOLMIR, został mitycznym królem Szwecji i miał wielu potomków, władców dynastii Ynglingów......

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
21-12-2011, 23:12
Forum: Boginie i Bogowie w Mitologii
- Brak odpowiedzi

   
HERMOD w HELU, po śmierci Baldura
fota z rękopisu z XVIIIw,  obecnie w Duńskiej Bibliotece Królewskiej

Hermod (stisl. hermodhr - odważny, męski).
Hermodur, Hermod (Hermod, Hermodhr, Hermodr, Hermut, Hermodur,
został nazwany "szybko" , jest synem Odyna i Frigg i bratem  Baldura i Hodura.

Jako jedyny wyszedł z Helu.
Bóg - posłaniec bogów.
Na Sleipnirze udał się do Niflheimu, by wydostać stamtąd Baldra i Nannę.
Przywiózł z powrotem tylko pierścień Draupnir i dał go Freyowi
[do poczytania o śmierci Baldura ..w wątku o Baldurze....]
źródło
źródło

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
21-12-2011, 18:52
Forum: Boginie i Bogowie w Mitologii
- Brak odpowiedzi

[Obrazek: Odin%2C_Lodur%2C_Hoenir_skabe_Ask_og_Emb...B8lich.jpg]
Lodur, Lodar, Lothar,Lóðurr
Jest identyfikowany z Ve, a czasami z Lokim
Syn Bora i Bestii, brat Yilego i Odyna.
Zabił giganta Ymira, z którego ciała bracia stworzyli świat.
Obdarzył pierwszych ludzi uczuciami, wyglądem i mową.
Jego imię oznacza Jedność.
źródło
źródło
źródło

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
21-12-2011, 17:31
Forum: Boginie i Bogowie w Mitologii
- Odpowiedzi (1)

[Obrazek: 1024px-Nerthus_by_Emil_Doepler.jpg]
Obraz Nerthus Emila Doeplera (1905)
Nerthus – germańska bogini płodności, urodzaju (Matka Ziemia) i zemsty
(niektóre źródła podają, że również nocy), znana z Germanii rzymskiego historyka Tacyta.
Raz w roku kapłani w uroczystej procesji wokół wyspy będącej jej siedzibą obwozili jej posąg ukwieconym wozem zaprzężonym w parę białych krów;
miało to zapewnić urodzaj w nadchodzącym lecie.
Po procesji posąg, był myty przez niewolników których zabijano, co tłumaczono później jako oczyszczenie Nerthus po rytualnych godach.
Niektórzy badacze przypuszczają że w czasach późniejszych bóstwo to przybrało męską formę którego odpowiednikiem miałby być skandynawski bóg Njord.
Na czas obchodów jej święta były przerywane wszelkie działania wojenne.
W niektorych opracowaniach jest mowa o tym, ze byla pierwszą żoną swojego brata Njorda i ona jest matką Freya i Freyi...
źródło

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
20-12-2011, 21:51
Forum: Boginie i Bogowie w Mitologii
- Brak odpowiedzi

[Obrazek: 3b6d78acdabb38011a8579981eaaff6c.jpg]
NJORD, bóg wód przybrzeżnych,
Znany też jako: Njord, Njerd, Njordhr, Njordr
Ze swoją żoną Skadi dochował się dwójki prześlicznych bliźniaków Freyi i Freya.
W niektorych opracowaniach jest podawane, że jego pierwszą żoną była jego bliźniacza siostra Nerthus i to ona jest matką Freya i Freyi...

W jednym z górnych światów, w Wanaheimie mieszkał inny ród bogów - Wanowie.
Rządzili oni powietrzem i siłami przyrody.
Pieśń nazywa ich "pełnymi wiedzy".
Stworzyli oni Njorda i oddali Asom jako rękojmię zawartego pokoju.
Bogowie przyjęli go do swojego grona i dali siedzibę nad brzegiem morza.
Rządzi on wiatrem, burzą i ogniem
Njörd jest bogiem ochronnym żeglarzy i rybaków i jest uważany za "księcia ludzi" (Edda, Grimnirlied 16).
Wzywa się go dla zapewnienia szczęścia w żegludze i łowiectwie.
Njörd jest antytezą na agresywnego i porywczego Aegir, boga morza.
Njörd jest bardzo przyjazny bogom , nosi zieloną tunikę i spokojną i piękną pogodę mórz reprezentuje.
Jego ulubione zwierzęta to łabędzie, które są święte dla niego, i radosne foki.
Jego miejsce zamieszkania to pałac Noatun (Nord "statku kosmicznego", "Boat City". (Edda, Grimnirlied 16; Wafthrudnirlied 38F.)

W małżeństwie ze Skadi, nie powiodło się z powodu sprzeciwu zamieszkania, tej córy gór, nad morzem.
Mimo, że porozumienie zostało osiągnięte, dziewięć dni w górach, dziewięć w morzu ale nie było to trwałe rozwiązanie (Edda, w Thökk strofa).
Tuż przed Ragnarókiem powróci do Wanaheimu.

Według jednej z wersji należał do niego statek Skidbladnir - według zaś innej stworzony został dla jego syna, Freya
(może to być świadectwo, że przywództwo wśród Wanów, po odejściu Njórda, przejął jego syn).
Przeżyje Ragnarók i będzie panował nad Szwecją.
Jego atrybuty to...
Statek Skidbladnir
Piękne stopy
Wlaśnie Skadi wybrała go za męża z powodu najładniejszych stóp wśród bogów....
http://www.fantasy.dmkhost.net/artykuly/...0&strona=9
źródło
źródło
źródło
źródło
źródło

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: FairyWitch
20-12-2011, 15:09
Forum: Wróżenie-wymiana doświadczeń, dyskusje
- Odpowiedzi (14)

Czy macie jakąś ulubioną muzykę, przy której lepiej Wam się wróży? Muza

Ja lubię takie relaksacyjne, ezoteryczne, jakieś głosy natury.
Ale szczerze przyznam, że rzadko teraz tak wróżę, najczęściej przy radiu.

Mimo to kiedyś dodawałam nastrój muzyką, chyba muszę do tego wrócić.

Polecicie coś? Oczko

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Iwona Agata
20-12-2011, 09:39
Forum: Księga symboli
- Brak odpowiedzi

Szczur symbolizuje groźbę, zło, demona, diabła, upiora; wrogość, gwałt, zniszczenie, zdradę, oszczerstwo, donosicielstwo, szpiega; kłopoty, kradzież, chorobę, zarazę, dżumę, kalectwo, opuszczenie, głód, rozkład, śmierć; upływ czasu, czary; fallusa; muzykalność, mądrość, samowiedzę. instynkt, wytrzymałość; (dobrą) wróżbę, szczęście, dobrobyt, sytość, bogactwo, skąpstwo, zarozumiałość. niewdzięczność, ospałość.

Szczur (w staroż. Egipcie) — zaraza; złowieszcze bóstwo epidemii. Szczur — mądrość, instynkt. Egipcjanie podziwiali mądrość szczura, który zawsze wybiera najlepszy gatunek chleba. „W tym mądrość szczurów, że na pewno opuszczą dom zanim się zawali” (Eseje, Of Wisdome for a Mań’s Self Francisa Bacona).

Szczur w Chinach — przedsiębiorczość. dobrobyt: płodność; tchórzliwość. małoduszność. Brak szczurów w domu (niekiedy z całkiem racjonalnych przyczyn, jak opustoszała spiżarnia itp.) miano za niepokojący znak, gdyż szczury, tak płodne, uważano za inkarnację dzieci. Szczur — samowiedza. Przysłowie chin.: Szczury znają szczurze szlaki.

Szczur rzygający drogimi kamieniami — hinduistyczny i buddyjski emblemat deszczu i płodności.
Szczur w hinduizmie — wierzchowiec jednego z najpopularniejszych bogów Indii, Ganesi, słoniogłowego boga przezorności; okoliczność ta utrudnia walkę z plagą szczurów.

Szczur w staroż. Rzymie — szczęście, (dobra) wróżba. Rzymianie wróżyli z zachowania się szczurów. Tarcze pogryzione przez szczury z Lawinium zapowiadały niepowodzenia. co się rychło sprawdziło w czasie ..wojny sprzymierzeńczej” 90—89 p.n.e. z Italikami. Widok białego szczura był dobrą wróżbą.

Szczur (u pogańskich Brytów i Irlandczyków) — jeden z atrybutów Cernunnosa, celtyckiego, archaicznego, potężnego, powszechnie czczonego boga o jelenich rogach, chtonicznego ..pana dzikiej zwierzyny”.

Szczur w chrzęść, śrdw. — zło, diabeł; fallus; gwałt i groźba; atrybut św. Finy (Serafiny) z San Gimignano w Toskanii. która sypiała na desce w pokoju rojącym się od szczurów, a zmarła wwiekulat 15wl253r.

Szczury w folklorze — duchy zmarłych. choroby, czarownice, demony, skrzaty. Można im zostawiać na kartkach polecenia, np. prośbę o opuszczenie domu; one zaś mogą ostrzegać o zbliżających się nieszczęściach; trzęsieniu ziemi, chorobach, zgonach itd. Szczur — muzykalność. Wg dawnej legendy nm. szczurołap wyprowadził wszystkie szczury z Hamein nad Wezerą, grając na fujarce. Szczury wg wierzeń śrdw. miały słuchać wyśpiewywanych zaklęć a. rozkazów. Biały i czarny szczur — dzień i noc. Dla humanistów Odrodzenia te dwa niszczące wszystko gryzonie reprezentowały upływ czasu prowadzący nieuchronnie do rozkładu i śmierci.

Szczur — oszczerstwo, szpiegostwo, donosicielstwo. zdrada, obmowa; atrybut Potwarzy; bogactwo, skąpstwo, działalność nocna, potajemna, skryta; kradzież (zapasów domowych). „Cóż to? szczur? Bij zabij szczura! Ten sztych dukata wart” (Hamlet 3,4 Szekspira, tł. J. Paszkowskiego). Hamlet, przebijając ukrytego za kotarą Poloniusza. Rai fr. ’szczur; skąpiec’; rat d’hótel ’złodziej hotelowy’. Szczur — ofiara poezji. Dawniej sądzono powszechnie, że irlandzkie szczury czyniące szkody na pastwiskach można wytępić wygłaszaniem zaklęć wierszem rymowym lub białym. „Zarymuj ich na śmierć jak irlandzkie szczury” (Wierszokleta Ben Jonsona).
Szczury w domu — zapowiedź urodzaju. Przysłowie: Nie wypędzaj szczurów z domu, bo to błogosławieństwo plonu. Szczur w żeglarstwie — pechowe słowo, niewymawialne na statku. Przysłowie: Kiedy okręt ma zatonąć, szczury opuszczają go z pośpiechem. Plaga szczurów (w folklorze) — zapowiedź wojny; podobnie jak nagłe zwiększenie się liczby jemiołuszek a. mrówek.
Szczur — niewdzięczność. Przysłowie hiszp.: Przyjąłem na mieszkanie w stodole szczura, a on stal się moim spadkobiercą. Przysłowie fr.: Przyjąłem na nocleg szczura, a on mnie ograbił. Szczur — zarozumiałość. ..Mnie to kadzą — rzekł bardzie do swego rodzeństwa siedząc szczur na ołtarzu podczas nabożeństwa” (Szczur i kot l—2 Ignacego Krasickiego). Szczur — głód; sytość. „Są dwa rodzaje szczurów: szczury głodne i szczury syte”, nm. Es gibt zwei Sorten Ratten: die hungrigen und die satten (Szczury wędrowne l—2 Heinricha Heinego). Szczur — ospałość. Przysłowie: Śpi (mocno) jak szczur. Szczur — odporność, wytrzymałość, hart. „Tak będzie do końca czasów… szczury odziedziczą Ziemię” (Królowa Elżbieta 3 Maxwella Andersena). Wg współczesnego folkloru popularnonaukowego, po III wojnie (atomowej) świat odziedziczą szczury i karaluchy. Szczur lądowy — ktoś nie znający morza i nie rozumiejący jego spraw; por. Wilk (morski). Szczur faraonów — zool. ichneumon, mangusta. W marzeniu sennym: skryci wrogowie.

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Akasha
19-12-2011, 20:04
Forum: Karty w praktyce-osobno i w połączeniach
- Odpowiedzi (9)

Ktora z kart mowi o zawodzie tlumacza jezykow obcych czy Król Mieczy - poslugiwanie sie slowem staje sie narzedziem pracy, czy tez IX Mieczy?

jak Wam sie sprawdzaja te karty?
Moze ktos z praktyki wywnioskowal, ze zupelnie inna karta ?

dziekuje za podzielenie sie doswiadczeniem

Wydrukuj tę wiadomość