1. Forum Ezoteryczne Dobry Tarot
Ostatnie wątki

Statystyki
  • Postów na forum:217.903
  • Wątków na forum:13.267
  • Użytkownicy:1.942
  • Najnowszy użytkownik:ancich

  Thor

Napisane przez: Krystyna
10-06-2011, 16:55
Forum: Boginie i Bogowie w Mitologii
- Odpowiedzi (6)

   
https://i.pinimg.com/564x/83/32/0f/83320...792b9e.jpg
Thor-Pierworodny Syn Odyna, Władca Piorunów; zwany też Thórr
Jeden z ważniejszych Bogów Skandynawskich, jak również najbardziej poważany i lubiany przez ludzi-wnioskujemy to po występowaniu jego imienia jako członu w nazwach geograficznych np. Thorsnes, Thorshofn na Islandii, czy Thorsberg, Thorsey w Norwegii oraz imionach skandynawskich zarówno męskich jak i żeńskich: Thorkel, Thorir, Thorgrim, Thorbjorn-to tylko jedne z wielu.

Syn Odyna i Jörd, 
Małżonka Sif.
Synów o imionach Modi i Magni urodziła mu olbrzymka Jarnsaksa.
Z prawowitą małżonką Sif miał tylko córkę Trud.
Odpowiednik południowogermańskiego Donara.
Bóstwo burzy i piorunów, bóg sił witalnych, bóg rolnictwa, jako sprowadzający deszcz odpowiedzialny za urodzaje, patronował także ognisku domowemu i małżeństwu.
Podróżował rydwanem zaprzężonym w Kozły.
Jego atrybuty to Młot Mjölnir, Pas i Żelazne Rękawice.
Uzbrojony w swój młot Mjollnir pokonał Olbrzymów /ze względu na to Tacyt porównuje go do Herkulesa/.
Jest symbolem siły, która przeciwstawia się chaosowi.
Miał rudą brodę, dlatego poświęcone są mu zwierzęta o takim samym zabarwieniu sierści– wiewiórka, lis, piegża i inne, z roślin przyporządkowano mu jarzębinę i wszystkie inne, które mają czerwone owoce, a także dąb.
Przynoszono mu je w ofierze wiosną.
Jego dniem tygodnia był czwartek, co możemy dostrzec w nazwach odpowiednio niemieckiej  „donnerstag” i angielskiej - „thursday”.

Nie był tak przebiegły jak Odyn i zdarzało mu się wpaść w pułapkę (przykładem tego jest słynna przygoda Thora w gościnie u króla Utgardu, Olbrzyma zwanego Lokim), ostatecznie jednak zawsze zwyciężał.
http://nordicwiccan.blogspot.com/2013/05/thor.html
źródło
źródło
źródło
źródło

Wydrukuj tę wiadomość

  Tyr

Napisane przez: Krystyna
10-06-2011, 16:48
Forum: Boginie i Bogowie w Mitologii
- Odpowiedzi (3)

[ATTACHMENT NOT FOUND]
Poematy runiczne, które odnoszą się bezpośrednio do Tyra....
Staroangielski - Tir
Tyr jest gwiazdą przewodnią;
dobrze jest wiernym być władcy;
świeci w ciemności nawet w mgle
nocnej i nigdy nie zawodzi.

Staronordycki - Tyr
Tyr jest jednorękim Bogiem.
Kowal często sam dmie w miechy.

Staroislandzki - Tyr
Tyr jest jednorękim Asem
Za sprawą wilków
Prawa ustanawia w świątyni.
Zarządca. Mars

Tyr - jeden z głównych bogów nordyckich z dynastii Asów.
Jego inne imiona to Tiu, Tiw, Ziu lub Tîwaz.
Tyr to bóg wojny, walki i siły, a także honoru, prawa, sprawiedliwości.
Zwany był "jednorękim", gdyż stracił rękę poskramiając wilka Fenrisa.
Uważa się, że Tyr pierwotnie pełnił rolę bóstwa naczelnego, którą stracił później na rzecz Odyna.
Jego kult nie był w późniejszym okresie silny, jego przejawami były jedynie modlitwy kierowane do niego przed bitwą.
Uważano go za personifikację nieba lub za demona leśnego, który mści się na nieostrożnych intruzach.
Gdy nadejdzie ragnarok, Tyr będzie walczył z Garmem, psem bogini Hel.
W wyniku tej walki zabiją się oboje nawzajem.
Tyrowi jest poświęcona runa Tiwaz o kształcie przypominającym dzidę.
Germanowie nadali wtorkowi imię Tyra:
niemiecki „dienstag", angielski „tuesday", duński „tirsdag".
Wierzono, że Tyr przynosi pomyślność w bitwie, to właśnie on decydował o rezultacie walki.
Według Snorriego, często mówiono o mądrych „mądry jak Tyr".
Wielu wojowników swój nowo-wykuty oręż zdobiło runami i dwukrotnie wzywało Tyra by poświęcić broń.
do poczytania...
http://archeos.pl/inne/artykul/5684
http://www.runy.net.pl/?q=node/99
źródło

Wydrukuj tę wiadomość

  Ullr

Napisane przez: Krystyna
10-06-2011, 16:46
Forum: Boginie i Bogowie w Mitologii
- Odpowiedzi (4)

   
Ullr, Ull, znany jest jako Bóg Śmierci.
Łączony jest także z polowaniem i zimą.
Ullr, syn Bogini Sif i pasierb Thora, opiekuje się też myśliwymi.
Znakomity łucznik, łyżwiarz i narciarz.
Imienia jego wzywa się przy pojedynkach.

Jako Bóg Zimy i Śmierci, miał spędzać kilka miesięcy każdego roku w Helu
Niektórzy mówią, że zastępuje Odina co roku w okresie zimowym

W starych skandynawskich mitach Ullr [sława] jest Bogiem Sprawiedliwosci i Pojedynku, a także Patronem-Bogiem Rolnictwa
Kiedy Olbrzymka Skadi rozwiodła się z Njordem, poślubiła właśnie Ullr
https://en.wikipedia.org/wiki/Ullr
https://simple.wikipedia.org/wiki/Ull

Wydrukuj tę wiadomość

  Wali, Vali

Napisane przez: Krystyna
10-06-2011, 16:38
Forum: Boginie i Bogowie w Mitologii
- Odpowiedzi (1)

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/c...oepler.jpg
Wali, Vali.Vall
W mitologii nordyckiej Váli (staronordycki) jest bogiem i synem boga Odyna i żeńskiej Jötun Rindr. 
Váli ma wielu braci, w tym Thora, Baldra i Víðarra. 
Urodził się wyłącznie w celu pomszczenia Baldra i robi to, zabijając Höðra, który był nieświadomym uczestnikiem, i wiążąc Lokiego wnętrznościami jego syna Narfiego. 
Váli osiągnął pełnoletność w ciągu jednego dnia od urodzenia i zabił Höðra, zanim udał się do Lokiego. 
Przepowiednia przepowiada mu, że przeżyje Ragnarök. 

Pochodzenie
Wczesne błędne tłumaczenie lub zamieszanie doprowadziło do pojedynczej wzmianki o Váli, który jest synem Lokiego: "Þá váru teknir synir Loka, Váli ok Nari eða Narfi" z Eddy prozatorskiej, tłumaczone jako "Potem zabrano synów Lokiego, Váli i Nari".
Oryginał zawiera jedyną wzmiankę o Válim jako synu Lokiego, podczas gdy nawet ten sam tekst wspomina o pomszczeniu śmierci Baldra przez jego brata (w Völuspá 33), a także o tym, że Váli jest synem Odyna w Völuspá 51, co powtarza się w draumarze Baldra. 
W późnym okresie Gesta Danorum widzimy również, że Odyn ma syna z Rindą, który pomści śmierć jego drugiego syna, Baldra – chociaż w tym przypadku imię tego nowego syna brzmi Boe, a nie Váli. 
We wszystkich tych opowieściach Odyn natychmiast wychodzi – czy to przez uwiedzenie, podstęp, czy siłę – aby spłodzić tego syna.
Podobnie, gdy każdy z tych dokumentów przypisuje Váliemu rolę syna Lokiego, widzimy tylko w postscriptum lub przypisach tłumaczeniowych, że ta przemiana była karą, podczas gdy w rzeczywistości dar wilczej siły i wściekłości jest dobrze poświadczony jako udzielony przez Odyna wojownikom znanym jako ulfhednar, co uczyniłoby jego syna Váliego berserkerem i możliwym źródłem legendy ulfhednar.

Wreszcie w Hauksbóku widzimy inny opis. 
W tej wersji Völuspá strofa 34 zaczyna się słowami: "Þá kná Vála | vígbǫnd snúa", zwykle zmieniany na mianownik Váli w celu zapewnienia podmiotu czasownika; 
Ursula Dronke tłumaczy to jako: 
"Wtedy zrobił Váli | Rzeź więzy skręca", co przypuszczalnie odnosi się do Váli, syna Óðinna, który został spłodzony, aby pomścić śmierć Baldra, a zatem jest prawdopodobne, że związał Lokiego, podczas gdy jest wysoce nieprawdopodobne, że odnosi się do Váli, syna Lokiego, który nie jest poświadczony nigdzie poza jedną linijką Eddy prozatorskiej.
Váli – Wikipedia, wolna encyklopedia

Wydrukuj tę wiadomość

  Walkirie

Napisane przez: Krystyna
10-06-2011, 16:19
Forum: Runiczna Mitologia
- Odpowiedzi (7)

Walkirie (nor. i duń. Valkyrie, szw. Valkyria)
w mitologii nordyckiej pomniejsze boginie, córki Odyna, zwykle przedstawiane jako piękne dziewice - wojowniczki ujeżdżające skrzydlate konie (czasem wilki), uzbrojone we włócznie i tarcze.

Zadaniem Walkirii było sprowadzanie dusz najdzielniejszych poległych w boju wojowników, Einherjerów, do Walhalli.
Były również posłannicami Odyna i służkami usługującymi podczas uczt w Walhalli.

Nieśmiertelne żeńskie duchy.
Walkirie — były to dziewice, które uzbrojone jeździły po polach bitew na koniach lub wilkach, ewentualnie unosiły się nad nimi jako drapieżne ptaki.
Ich obecność była zwiastunem śmierci wojowników.
Walkirie wynajdowały wśród poległych bohaterów i przyprowadzały ich na uczty Odyna w Walhalli, gdzie podawały do stołów.

Imiona najbardziej znanych Walkirii to:
Brunhilda, Hildr, Gudr, Herfjöturr, Hlökk.
Oznaczały one „walkę" i „okowy wojny".
Słowo to oznacza „wybierająca poległych".

WALKIRIE pedziły konno nad chmurami na plac boju, aby wybierać dusze poległych wojowników godnych miejsca w WALHALLI
Były one jak wierzono duszami germańskich wojowników, które umarły śmiercią naturalną...
dla Germanów znaczyło to tyle, co polec w bitwie....
źródło

Wydrukuj tę wiadomość

  Wiewiórka

Napisane przez: Krystyna
10-06-2011, 16:14
Forum: Zwierzeta występujace w Mitologii
- Odpowiedzi (2)

   
Wewiórka Ratatosk
W mitologii nordyckiej, Ratatosk jest wiewiórką biegającą po ogromnym drzewie Yggdrasil, przenoszącą wiadomości i szerzącą plotki.
W szczególności, Ratatosk wymienia obelgi pomiędzy siedzącym na szczycie drzewa orłem a mającym swe legowisko pod jego korzeniami smokiem Nidhoggiem.
http://nordicwiccan.blogspot.com/2013/02/squirrel.html

Wydrukuj tę wiadomość

  Krowa

Napisane przez: Krystyna
10-06-2011, 16:13
Forum: Zwierzeta występujace w Mitologii
- Odpowiedzi (1)

   
Krowa Audhumla- pierwsza krowa, narodzona razem ze światem.
Jej mlekiem żywił się olbrzym Ymir.
Z braku trawy żywiła się lizaniem słonego lodu.
Z lodu tego wydobyła na świat Buriego, przodka bogów.
https://odinsvolk.ca/new/gods-goddesses/audhumla/

Wydrukuj tę wiadomość

  Konie

Napisane przez: Krystyna
10-06-2011, 16:12
Forum: Zwierzeta występujace w Mitologii
- Odpowiedzi (7)

https://i.pinimg.com/1200x/5c/fc/15/5cfc...e939bf.jpg
Sleipnir- Ośmionogi Koń Odyna, potomek Svadilfariego i Lokiego.
Potrafił galopować ponad morzem i w przestworzach.
Mógł prześcignąć każdego rumaka we wszystkich dziewięciu światach.
W Mitologii Nordyckiej Sleipnir to ośmionożny Koń dosiadany przez Odyna.
 Sleipnir jest poświadczony w Eddzie Poetyckiej, skompilowanej w XIII wieku z wcześniejszych tradycyjnych źródeł, oraz w Eddzie Prozatorskiej napisanej w XIII wieku przez Snorriego Sturlusona. 
W obu źródłach Sleipnir jest rumakiem Odyna, jest dzieckiem Lokiego i Svaðilfari, jest opisywany jako najlepszy ze wszystkich koni i czasami jest dosiadany do Helu.
 Edda Prozatorska zawiera obszerne informacje dotyczące okoliczności narodzin Sleipnira oraz szczegóły dotyczące jego szarego koloru.
Sleipnir jest również wspomniany w zagadce znalezionej w XIII-wiecznej legendarnej sadze Hervarar saga ok Heiðreks, w XIII-wiecznej legendarnej sadze Völsunga saga jako przodek konia Grani oraz w księdze I Gesta Danorum, napisanej w XII wieku przez Saxo Grammaticusa, zawiera epizod uważany przez wielu uczonych za związany ze Sleipnirem. 
Sleipnir jest powszechnie uznawany za przedstawiony na dwóch gotlandzkich kamieniach z VIII wieku: kamieniu wizerunkowym Tjängvide i kamieniu wizerunkowym Ardre VIII.
Zaproponowano teorie naukowe dotyczące potencjalnego związku Sleipnira z praktykami szamańskimi wśród nordyckich pogan. 
W czasach nowożytnych Sleipnir pojawia się w islandzkim folklorze jako twórca Ásbyrgi, w dziełach sztuki, literaturze, oprogramowaniu i nazwach statków.
The horse in Nordic mythology - Wikipedia
Klasyczne ilustracje z mitologii nordyckiej (germanicmythology.com)
Koń Sleipnir w mitologii nordyckiej (mifi-skandinavii.ru)
Мифология викингов - Слейпнир (legendami.ru)
[url=http://www.legendami.ru/bod/viking/viking29.htm][/url]

Wydrukuj tę wiadomość

  Dziki

Napisane przez: Krystyna
10-06-2011, 16:09
Forum: Zwierzeta występujace w Mitologii
- Odpowiedzi (3)

https://thetroth.org/wp-content/uploads/...6/frey.jpg
https://i.pinimg.com/1200x/c1/16/b4/c116...e96bf3.jpg
Najsłynniejszym z mitycznych dzików był GULLINBURSTI,
odyniec o złotej szczecinie, zdolnej rozproszyć mrok
Dzik ten należał do FREJA, który jeździł na nim wierzchem lub zaprzęgał go do swojego powietrznego wozu.
https://en.wikipedia.org/wiki/Gullinbursti

Wydrukuj tę wiadomość

  Węże, smoki

Napisane przez: Krystyna
10-06-2011, 16:05
Forum: Zwierzeta występujace w Mitologii
- Odpowiedzi (3)

[attachment=665]
Węże, smoki i morskie potwory
Smoki w mitologii germańskiej
Smok - pierwotna nazwa germańska nieznana, formy: ang. dragon, niem. Drache, mają źródło w łacińskim
draco, draconis – wąż, smok; w stylistyce zachowała się  natomiast nazwa węża (w domyśle smoka) - orm, np, Midgarsorm.
Potwory, które do demonologii trafiły z mitologii w niemalże niezmienionej formie:
potrafiły latać, ziały ogniem lub duszącymi oparami, zbierały skarby, by potem ich pilnować, znały mowę zwierząt (ten, kto napił się ich krwi, osiągał tę samą umiejętność), były podstępne, nie dotrzymywały słowa.
Znały się na magii.
Stoor jest demonologiczną hipostazą znanego z mitologii Jormunganda lub Nidhogga.            
Przedstawiono go jako gigantycznego morskiego węża-skoma, który, wynurzając się z wody, zatapiał ogromne połacie lądu.
Jedynym sposobem przebłagania Stoora było składanie mu w darze dziewic.
Dalsza część legendy jednoznacznie wskazuje, że terenem jej powstania była Norwegia lub wyspy północnej części Szkocji.
Umierający potwór stracił zęby, które wpadły do morza, tworząc łańcuchy Orkadów, Wysp Owczych i Szetlandów.
Z ciała smoka utworzyła się Islandia, znana z wybuchów wulkanów (efekt ciągle wrzącego ognia w ciele Stoora).
Ostatnim uderzeniem ogona wąż oddzielił Norwegię od północnej Danii.
Źródło: Mitologia Germańska (Artur Szrejter
żródło
źródło

Wydrukuj tę wiadomość

  Pies

Napisane przez: Krystyna
10-06-2011, 16:03
Forum: Zwierzeta występujace w Mitologii
- Odpowiedzi (3)

   
Pies Garm (od stisl. gramr - okrutny).
Garm (Garmr) - piekielny pies nordyckiej bogini zaświatów Hel,córki Lokiego.
Strażnik bram królestwa umarłych.
W czasie Ragnarök Garm miał stoczyć walkę z Tyrem- bogiem wojny - w której obaj przeciwnicy mieli pozabijać się nawzajem. 
Według niektórych opisów Garm ma czworo oczu.
źródło

Wydrukuj tę wiadomość


  1. Forum Ezoteryczne Dobry Tarot