1. Forum Ezoteryczne Dobry Tarot
Ostatnie wątki

Statystyki
  • Postów na forum:215.938
  • Wątków na forum:12.863
  • Użytkownicy:1.938
  • Najnowszy użytkownik:Kahina

  Witam z Berlina

Napisane przez: Patrycja_
27-05-2022, 17:35
Forum: Przywitaj się i przedstaw!
- Odpowiedzi (5)

Witam Kochani, 

Dzisiaj zarejestrowalam sie na forum (chociaz od dawna czytam dzial z interpretacjami Kart- bardzo pomocneUśmiech. Ciesze sie na bycie czescia tej grupyUśmiech. 
Mam 29 lat, od ok roku ucze sie Kart- jestem jeszcze poczakujaca (stawiam rozklady narazie tylko dla siebie) i ciesze sie, ze znalazlam Wasze forum! 

Pozdrawiam cieplo z Berlina
Patrycja Buźki

Wydrukuj tę wiadomość

  Wild Runes Deck by Jillian Kristina and Zarina Karapetyan

Napisane przez: Krystyna
27-05-2022, 17:35
Forum: Runiczne talie kart
- Odpowiedzi (1)

   
       
       
Wild Runes Deck by Jillian Kristina and Zarina Karapetyan
29-kartowa talia od Tamed Wild Apothecary zawierająca runy Starszego Futharka.
Napisany przez Jillian Kristina i namalowany przez Zarinę Karapetyan.
Karty mają po jednej stronie ręcznie malowane grafiki, a po drugiej informacje o każdej runie.
Dostarczany w dwuczęściowym sztywnym pudełku z 30-stronicowym drukowanym przewodnikiem.
Karty mają wymiary 2,75 na 4,75 cala (rozmiar standardowy).
Oprócz 24 kart run, talia zawiera instrukcje, historię run, mantrę i kartę Norns & Well of the Wyrd.
źródło
https://www.youtube.com/watch?v=olMGDh9vWeo

Wydrukuj tę wiadomość

  Witam

Napisane przez: Abi
27-05-2022, 00:02
Forum: Przywitaj się i przedstaw!
- Odpowiedzi (7)

Witam ciepło i pozdrawiam wiosennie.
Zaczęłam zgłębiać tajniki tarota. Zawsze mnie przyciągał. Od pół roku zgłębiam wiedzę. Im dłużej się uczę widzę, ze jeszcze więcej nauki.

Wydrukuj tę wiadomość

  Portret numerologiczny

Napisane przez: Zafina
23-05-2022, 00:42
Forum: Darmowe wróżby na Forum
- Odpowiedzi (3)

Seleno, robisz niesamowite portrety numerologiczne. Mogę prosić o jeden dla mnie?  Prosi

Wydrukuj tę wiadomość

  Moje uzdolnienia ezoteryczne

Napisane przez: Black_pearl
21-05-2022, 19:11
Forum: Darmowe wróżby na Forum
- Odpowiedzi (4)

Cześć Hazar  Uśmiech
Mam prośbę, czy mogłabyś zobaczyć w kartach moje uzdolnienia ezoteryczne? Ostatnio mam kryzys wiary we własne możliwości (w zakresie intuicji) . Zależy mi głównie na tym czy mam predyspozycje do uprawiania bioenergoterapii oraz dywinacji
Dziękuję i pozdrawiam  Kwiatek
Datę wyślę w w wiadomości prywatnej

Wydrukuj tę wiadomość

  dzienny limit pytan do kart

Napisane przez: New_vision
18-05-2022, 13:30
Forum: Pytania, wymiana doświadczeń, dyskusje
- Odpowiedzi (9)

Jak wyzej. Czy zauwazyliscie ze po przekroczeniu okreslonej liczby pytan do karta (dziennie) przestaja one pokazywac prawde? Jezeli tak napiszcie prosze na ile pytan jestescie w stanie odpowiedziec dziennie?
Ja w sumie zawsE czulam ze cos jest nie tak ale zwalalam to na swoj brak kompetencji. Wczoraj kolega mi podsunal taka mysl ze wina moze byc zbyt duza liczba pytan. No i sprawdzilam to i wniosek jest taki ze to prawda.

Wydrukuj tę wiadomość

  Witam :)

Napisane przez: TheRaZerPL
17-05-2022, 12:57
Forum: Przywitaj się i przedstaw!
- Odpowiedzi (6)

Cześć! Jesteś Dominik, mam 23 lata i mieszkam w Warszawie. Swoją przygodę z tarotem zacząłem stosunkowo nie dawno bo około 2 miesiące temu i o dziwo wszystkie moje wróżby się sprawdziły.

Wydrukuj tę wiadomość

  Sen o czarnej postaci bez twarzy.

Napisane przez: TheRaZerPL
17-05-2022, 09:30
Forum: Interpretacje snów
- Odpowiedzi (8)

Od bardzo długiego czasu miewam sny o kimś kto nie ma twarzy. Sen zawsze zaczyna się w inny miejscu ale jego przebieg jest dokładnie taki sam. Wygląda to tak, że coś robię w danym miejscu i nagle coś musi spaść lub nawet latać w powietrzu, idę to sprawdzić i wtedy zaczyna sie koszmar. Cały sen nagle się rozmywa robi się czarno dosłownie jak smoła i pojawia się postać która jakby siedzi na mnie albo wisi, a ja leżę. Jest ona czarna, w poszarpanej pelerynie, bez twarzy. Ja próbuję od niej się odsunąć "wbijając się w łóżko", ale to nic nie daje. Na koniec budzę się z krzykiem który przerywa moja druga połówka. Zawsze jak to się zaczyna to mnie budzi. Dzisiaj miałem natomiast dodatkowy epizod wydaje mi się, że z moim bratem który powiedział mi, że ten "demon" pragnie krwi. Ten drugi epizod wydarzył się po tym przebudzeniu z krzykiem jak zasnąłem. Proszę pomóżcie mi bo ten sen mnie nęka bardzo często. Byłem nawet u lekarza psychiatry i mam leki na to ale mało pomagają skoro cały czas to jest.

Wydrukuj tę wiadomość

  English Runes by Suzanne Rance

Napisane przez: Krystyna
15-05-2022, 20:07
Forum: Runiczne talie kart
- Odpowiedzi (1)

   
       
English Runes by Suzanne Rance
Oto one! 29 kart + 2 karty instrukcji w tradycyjnej talii wielkości Tarota.
Wydrukowany na karcie 320gsm i zaprojektowany tak, aby był prosty w użyciu, łatwy w obsłudze i tasowaniu.
Bardzo przydatny do nauki angielskiego Futhark

Na każdej karcie znajduje się relevent verse ze staroangielskiego poematu runicznego.
Nie musisz sięgać po książkę, po prostu przeczytaj, co jest przed tobą i zobacz, jak może to się odnosić do obecnej sytuacji.

Te karty runiczne mogą być używane samodzielnie i są również przeznaczone do użytku z moją książką: The English Runes Secrets of Magic, Spells and Divination.
Angielskie runy są zakorzenione w staroangielskim poemacie runicznym, który może dać najwcześniejsze wskazówki do znaczeń; chociaż często używając zagadek i skojarzeń z aspektami życia, które są teraz dla nas utracone.

Używaj z dowolnym układem Tarota lub użyj tradycyjnego odczytu pojedynczej lub 3 kart
tasując i wycinając karty zakryte i wybierając kartę, do której jesteś przyciągany.
źródło

W tej książce znajdziesz wiele wskazówek i metod, które pomogą ci rozszyfrować, co oznacza każda runa.
Prawdopodobnie pracujesz lub myślałeś o pracy z Runami, a te runy najprawdopodobniej to Starszy Futhark, najstarszy znany rząd run.
Ale Anglicy mają swoje własne runy, angielskie runy.
Przyjrzymy się pokrótce ich historii i kulturze; od 10-wiecznego staroangielskiego poematu runicznego, do Tolkiena. Następnie wspólnie zbadamy ich zastosowanie, próbując tchnąć życie w naszą starożytną przeszłość.

Ta książka została opublikowana w 2017 roku, a oto kilka recenzji:
Dobra książka, zachęca do zastanowienia się nad twoim osobistym zrozumieniem / relacją z AS / angielskimi runami poprzez dwie interpretacje anglosaskiego poematu runicznego.
Zdecydowanie warto zajrzeć. Zmieniło to moją perspektywę i pogłębiło moje zrozumienie. JM

To świetna książka o anglosaskich runach! Świetna sekcja o Wyrd, tworzeniu własnych run, galdorze, tworzeniu własnych talizmanów lub amuletów i wróżbiarstwie.
Najważniejszą rzeczą, którą lubię, jest to, że nie jest to tylko zrzut informacji, ale zawiera ćwiczenia i zalecenia dotyczące dochodzenia do własnego znaczenia run.
Każda runa jest dostarczana w kontekście The Old English Rune Poem i tego, jak tłumaczenia mogą, ale nie muszą się różnić między Johnem Kemble i Stephenem Pollingtonem.
Fantastyczna książka, jeśli miałeś tylko jedną książkę dla futhorc, to powinno być to! SC
źródło
sklep
(20+) Facebook

Wydrukuj tę wiadomość

  Dziedzina ezo

Napisane przez: New_vision
14-05-2022, 22:30
Forum: Darmowe wróżby na Forum
- Odpowiedzi (7)

Czy ktos bylby w stanie sprawdzic do jakiej dziedziny ezo mam predyspozycje? O ile do jakiejs wogole. Co do metody sprawdzenia  nie mam zadnych wymagan ani sugestii. Dane wysle na prv.

Wydrukuj tę wiadomość

  Piper-Pieprz-przyprawa

Napisane przez: Krystyna
12-05-2022, 16:36
Forum: Zioła, kwiaty i inne rośliny zielne
- Odpowiedzi (16)

Historia Pieprzu
Pieprz zawsze był, od czasów starożytnych, najważniejszą przyprawą na świecie. 
Odgrywała kluczową rolę w medycynie starożytnych Indii i Chin, stała się kluczowym składnikiem żywności w Rzymie i pozostała kluczowa w kuchni średniowiecznej Europy 
Marzenie o jego osiągnięciu skłoniło Vasco de Gamę (ok. 1469-1524) do okrążenia Przylądka Dobrej Nadziei, aby żeglować po Oceanie Indyjskim, a Krzysztofa Kolumba (1451-1506) do przekroczenia Oceanu Atlantyckiego do Nowego Świata.

Pieprz w starożytnych Indiach i Chinach
Uprawa Papryki rozpoczęła się tysiące lat temu w Indiach, skąd pochodzi, i wkrótce została wprowadzona przez handlarzy na główne wyspy Indonezji. 
Udomowiono dwa gatunki Pieprzu: Pieprz Długi-Piper Longum w północno-wschodnich Indiach i Pieprz Czarny-Piper Nigrum na południowym zachodzie. 
Pieprz Długi był najpopularniejszy w Rzymie ze względu na jego większą ostrość, podczas gdy Pieprz Czarny dominował w średniowiecznej Europie, ponieważ był łatwiejszy do zdobycia przez kupców. 
Obecnie Papryka Długa jest prawie zapomniana.

Istnieje wiele wzmianek o leczniczym zastosowaniu Pieprzu w Indiach, datowanych na co najmniej 3000 lat. 
Pieprz był kluczowym składnikiem starożytnego systemu medycyny ajurwedyjskiej, a także został sprowadzony do Chin w starożytności. 
Istnieją pisemne dowody na to, że Papryka była eksportowana z Indii do prowincji Syczuan począwszy od II w. p.n.e. Wzmianki o Pieprzu pojawiają się również w kronikach dynastii Han (202 p.n.e. – 220 r. n.e.), opublikowanych w V w. n.e. oraz w relacji Tang dynastii, cztery wieki później. 
Pieprz został prawdopodobnie sprowadzony do Chin z Indii w celach leczniczych, ale szybko stał się ważną przyprawą.

Pieprz był również ważny w Egipcie w okresie Nowego Państwa (ok. 1570 - ok. 1069 p.n.e.), ponieważ znaleziono go napchanego w nozdrzach mumii Ramzesa II, zmarłego w 1213 r. p.n.e. 
Niewiele wiadomo o tym, w jaki sposób Pieprz się tam dostał, ale wiadomo, że w tym czasie istniał aktywny handel między Indiami a Arabią i że Egipcjanie wysyłali statki po Nilu do tego, co nazywali Krainą Punt, aby uzyskać egzotyczne produkty, takie jak Kadzidło, Mirra i Cynamon.

Pieprz w Cesarstwie Rzymskim
Pieprz – zarówno Długi, jak i Czarny – znany był w Grecji w IV wieku p.n.e. prawdopodobnie jako produkt luksusowy, dostępny tylko dla bardzo bogatych. 
Prawdopodobnie był używany w medycynie i do aromatyzowania wina. 
Popularność Pieprzu w Europie znacznie wzrosła w Europie wraz z podbojem Egiptu przez Rzymian w 30 rpne, a jego użycie szybko rozprzestrzeniło się w Galii (większość dzisiejszej Francji i Niemiec) i Wielkiej Brytanii, stając się niezbędnym składnikiem żywności rzymskiego świata. 
Bogaci używali go w obfitości w prawie wszystkich swoich posiłkach. 
W książce kucharskiej przypisywanej słynnemu rzymskiemu smakoszowi Apicjuszowi Pieprz występuje w ponad 70% przepisów (349 z 469 ogółem).

Kuchnia rzymska była pełna egzotycznych smaków, w tym Imbiru z Chin i Pieprzu z Indii… 
Szczególnie popularna i bardzo droga była Papryka Indyjska. 
Stosowano go w sosach do ryb i mięs, w lekach i pobudzających tonikach, które uważano za lekarstwo na impotencję. Rzymianie dodawali również do wina Pieprz i inne substancje aromatyczne: dodawano takie składniki jak Kadzidło, Mirra, Cynamon, Imbir i Kardamon, a wino ogrzewano na małym ogniu.

Rzymianie zaczęli regularnie podróżować przez Morze Arabskie do Wybrzeża Malabarskiego w południowych Indiach od pierwszego tysiąclecia pne. 
Bardzo szczegółowe szczegóły tych podróży zachowały się w Periplus Morza Erytrejskiego, spisanym między 45 a 55 rne przez nieznanego nawigatora mówiącego po grecku
Większość Papryki zebrano w mieście Muziris, na zachodnim wybrzeżu Indii, na dużych statkach o ładowności ponad 400 ton.

Grecki geograf Strabon (16,4) poinformował, że Cesarstwo Rzymskie wysłało 120 statków na coroczną całoroczną podróż do Indii po monsunach. 
Po powrocie statki popłynęły w górę Morza Czerwonego do Berenice, skąd ładunek kontynuował podróż przez pustynię do Nilu, skąd został przetransportowany barkami do Aleksandrii i wysłany do Europy, gdzie został ostatecznie wyładowany i składowany w dużych horrea piperateria (sklepy z Pieprzem), w dzielnicy Rzymu, szczególnie poświęconej Pieprzowi. 
Masowy transport Pieprzu do Rzymu trwał aż do upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego w V wieku naszej ery 
Według legendy, Wizygot Alaryk zażądał od Rzymu okupu w wysokości ponad tony Pieprzu, kiedy oblegał miasto w 410 roku.

Wielkość handlu rzymskim Pieprzem musiała być oszałamiająca. 
Rzymski pisarz Pliniusz skarżył się w I wieku naszej ery, że „nie ma roku, w którym Indie nie odebrały Cesarstwu Rzymskiemu pięćdziesięciu milionów sestercji (ponad 100 milionów obecnych dolarów)”. 
Swoją fascynację Pieprzem i jego wartość tak opisał:
„Dlaczego tak bardzo go lubimy? 
Niektóre pokarmy przyciągają słodyczą, inne wyglądem, ale ani strąk, ani jagoda Pieprzu nie mają nic wartego wzmianki. 
Po prostu kochamy go za jego ostrość – i pojechalibyśmy aż do Indii, żeby go zdobyć. 
Kto jako pierwszy spróbował tego z jedzeniem? 
Kto był tak chętny do rozwinięcia apetytu większego niż głód? 
Pieprz i Imbir rosną dziko w swoich ojczystych krajach, ale my cenimy je tak samo jak złoto i srebro” ( Pliniusz Starszy ), Historia naturalna , 12.14).

Pieprz w średniowieczu
Popularność Pieprzu, zarówno w kuchni, jak i medycynie, osiągnęła swój szczyt w średniowieczu w Europie. 
Pieprz i inne przyprawy były nie tylko korzystne dla zdrowia, ale były powszechnie stosowane w celu wzmocnienia naturalnych walorów żywności, która w średniowiecznych domach była już wysoko przetworzona i pikantna. 
Spożywanie surowej żywności, nawet warzyw i owoców, było bardzo rzadkie. 
Przypraw używano do przyprawiania wszelkiego rodzaju potraw, w tym mięs, ryb, zup, słodkich potraw i wina. 
Na średniowiecznych bankietach powszechne było również rozprowadzanie „talerza przypraw”, z którego goście mogli wybierać dodatkowe składniki, takie jak Pieprz, do swoich już mocno przyprawionych potraw.

Słynny znawca średniowiecznej gastronomii, Paul Freedman, wyjaśnia, że „przyprawy były wszechobecne w średniowiecznej gastronomii” i „około 75% średniowiecznych przepisów zawierało przyprawy” . 
W zaktualizowanym wydaniu Pleyn Delit: Medieval Cookery for Modern Cooks autorzy wyjaśniają 131 średniowiecznych przepisów, z których 92 zawierają Pieprz i inne przyprawy.

Zapisy historyczne są pełne wzmianek o obfitym używaniu przypraw przez zamożne klasy średniowiecznej Europy. 
Kiedy Wilhelm I ze Szkocji (1165-1214) odwiedził Ryszarda I z Anglii (1189-1199) w 1194 roku, otrzymał między innymi dzienną rację żywnościową w wysokości 4 funtów (1800 g) Cynamonu i 2 funtów (900 g) g) Pieprzu (prawdopodobnie więcej, niż mógł spożyć w ciągu dnia). 
Minóg, popularny posiłek w każdym średniowiecznym angielskim zamku, był podawany z dużą ilością sosu Pieprzowego. Mówi się, że król Anglii Henryk I(r. 1100 – 1135) zmarł po obfitym posiłku z minoga nasyconego Pieprzem (chociaż winna była z pewnością trucizna w jedzeniu). 
Sos podany w 1264 roku, w święto św. Edwarda, przygotowano z 15 funtów (ok. 7 kg) Cynamonu, 12½ funtów (5,5 kg) Kminku i 20 funtów (9 kg) Pieprzu. 
Istnieje zapis bankietu dla 40 osób w średniowiecznej Anglii, na którym jedzenie zostało przyprawione 1 funtem (450 g) Orlika, ½ funta (225 g) Cukru, 1 uncja (7 g) Szafranu, ¼ funta ( 110 g) Goździków, ⅛ funta (55 g) Gałki Muszkatołowej i ⅛ funta (55 g) Pieprzu.

Eksperci od dawna zastanawiają się, dlaczego przyprawy stały się tak popularne w średniowiecznej kuchni. 
Często twierdzi się, że były one używane do konserwacji mięsa lub zamaskowania smaku zepsutego produktu, ale ich skutki byłyby znacznie mniejsze niż solenie, wędzenie czy marynowanie. 
Według niektórych, obfite stosowanie przypraw w żywności było promowane przez medyczne teorie Galena (129 - 216 ne) dotyczące ich wpływu na zdrowie. 
Nie ma jednak powodu sądzić, że średniowieczni goście przestrzegali zdrowej diety bardziej niż ludzie współcześni. Bardziej prawdopodobne jest, że egzotyczne pochodzenie przypraw i ich koszt uczyniły z nich symbol statusu, który napędzał ich powszechne stosowanie.

Pieprz był również istotną częścią chińskiej diety w średniowieczu. 
Kiedy Marco Polo (1254 – 1324) podróżował tam w 1271 roku, odkrył, że Pieprz jest ważnym składnikiem chińskiej kuchni, a jego handel stał się znaczącą siłą gospodarczą. 
Urzędnik celny wyjaśnił, że samo miasto Hangzhou zużywało dziennie 43 ładunki, z których każdy ważył 223 funty (101 kg). 
Niewiarygodne ilości Pieprzu transportowano w chińskich dżonkach z Jawy i Sumatry, do 5000-6000 koszy dziennie. 
W czasach dynastii Sung (1271-1367) było rzeczą normalną, że dyplomaci z Azji Południowo-Wschodniej przynosili chińskim władcom daniny z Pieprzu.

Papryka traci popularność
Rynek Pieprzu i przypraw utrzymywał się w Europie na wysokim poziomie do połowy XVII wieku, kiedy to z różnych powodów gwałtownie spadł. 
Jak opisuje Freedman:
Pojawiła się cała nowa grupa napojów, używek i aromatów, takich jak herbata, kawa, czekolada i tytoń, oferując nowe doznania smakowe, a także wywołujące łagodne lub, w przypadku tytoniu, silnie uzależniające efekty psychologiczne… Przyprawy stały się tanie wraz z kolonializmem oraz otwarcie nowych szlaków handlowych, tak aby jej konsumpcja nie była już wyrazem poczucia uprzywilejowania i ekskluzywności. (221)

Pochodzenie przypraw było również dobrze znane i zostało pozbawione ich egzotycznego i tajemniczego charakteru. 
Co być może najważniejsze, nastąpiła „radykalna zmiana smaków. 
Bogaci ludzie w Europie nie lubili już ostrego i aromatycznego jedzenia” (Freedman, s. 224).

Spadek wykorzystania przypraw w Europie przyniósł drastyczną zmianę w tym, co eksportowano do Europy z Indii i Azji Południowo-Wschodniej. 
Przyprawy zostały najpierw zastąpione bawełną pod koniec XVII wieku, a następnie herbatą i kawą w XVIII wieku. Znaczna część handlu holenderskiego i angielskiego została przekierowana do Oceanu Atlantyckiego i jego cukru, tytoniu i niewolników.
https://www.worldhistory.org/trans/es/1-...:0&page:33

Wydrukuj tę wiadomość


  1. Forum Ezoteryczne Dobry Tarot