Ostatnie wątki

Statystyki
  • Postów na forum:213.473
  • Wątków na forum:12.631
  • Użytkownicy:1.941
  • Najnowszy użytkownik:Hosia1998


Napisane przez: Krystyna
25-04-2021, 00:17
Forum: Miód...boski nektar...
- Brak odpowiedzi

   
Miód Jabłoniowy
Miód jabłoniowy to wiosenny i rzadki rodzaj miodu.
Charakteryzuje się jasnozłocistą barwą, delikatnym kwiatowym zapachem.
Jest słodki i szybko krystalizuje.
Można wyczuć w jego smaku i aromacie delikatne odcienie jabłoni.
Miód jabłoniowy to wyjątkowy rodzaj miodu kwiatowego.
Świetnie sprawdza się jako substytut cukru - może służyć jako naturalny słodzik.
Jest bogaty w glukozę.
Dodaje energii, wspomaga system odpornościowy.
Po mistrzowsku wspiera organizm przy zakażeniach górnych dróg oddechowych.
źródło

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
24-04-2021, 22:32
Forum: Miód...boski nektar...
- Odpowiedzi (1)

   
Miód Wierzbowy
Jest jasny, żółty, z lekko zielonym zabarwieniem.
W smaku łagodny, z utrzymującym się posmakiem zieleniny.
Działa wzmacniająco na serce, pomaga w przeziębieniach i chorobach reumatycznych.
Ze względu na wczesną porę kwitnienia wierzb rzadko udaje się pozyskać ten miód.
Jest miodem wczesnowiosennym.
W Polsce jest niezwykle rzadko pozyskiwany ze względu na polskie warunki pożytkowe.
Wiosną łatwo o załamanie pogody, dlatego rzadko pszczelarze decydują się na wędrówkę pszczół na pożytek wierzbowy.
Dlatego miód wierzbowy udaje się pozyskać głównie w pasiekach, które stoją w rejonie dużych areałów zarośli wierzbowych.

Wierzba – cenny wiosenny pożytek
Jest jedną z pierwszych kwitnących roślin miododajnych w sezonie – przeważnie na przełomie marca i kwietnia. 
Dla pszczół oraz pszczelarzy najważniejsze są odmiany męskie wierzby, ponieważ to z nich pozyskuje się pyłek i nektar, a z żeńskich egzemplarzy tylko nektar. 
Większość z nich rośnie na terenach podmokłych, jednak w zależności od gatunku mogą występować na glebach wilgotnych lub nawet suchych. 
Wierzby są światłolubne, ich odmiany gatunkowe powodują szeroką różnorodność wyglądu wierzb – od wysokich drzew do nisko płożących się krzewów.

Wszystkie gatunki wierzby kwitną przed rozwinięciem liści, dlatego jest to wczesnowiosenny pożytek. 
Okres kwitnienia rozciąga się od początków marca, aż do początku maja (niektóre gatunki kwitną również w lipcu i sierpniu!) co powoduje trudności w zbiorze pełno gatunkowego miodu wierzbowego. 
Pszczoły oblatują wierzby w sprzyjających warunkach pogodowych. 
To właśnie one mają wpływ na ilość i jakość nektaru, którą rozumiemy jako zawartość cukrów.

Największe znaczenie w pszczelarstwie ma wierzba iwa, gdyż to z niej oraz jej krzyżówek pozyskuje się najwięcej nektaru i pyłku. 
Jedna rodzina pszczela może zebrać 10-25 kg miodu wierzbowego. 
Warunkiem jest obfity pożytek, który zależy od warunków klimatyczno-glebowych i kraju. 
Może on wynosić od 26-150 kg/ha, a w Polsce najczęściej osiąga 25-35 kg/ha.

Obok wierzby iwy, gatunkiem zaliczanym do jednej z najlepszych miododajnych wierzb jest wierzba szara = łoza (Salix cinerea L). 
W Polsce jej wydajność miodowa wynosi 25-35 kg/ha. 
Poza nimi wartościowe dla pszczelarstwa są takie odmiany jak: wierzba purpurowa - wiklina (Salix purpurea L.), wierzba wiciowa - witwa, konopianka (Salix viminalisL.), wierzba uszata - łozina (Salix auritaL.), wierzba trójpręcikowa - migdałowa (Salix triandra L.,Salix amygdalina L.), wierzba biała (Salix alba L.), wierzba krucha (Salix fragilis L.)

Wierzby są bardzo ważne w pszczelarstwie właśnie ze względu na swoje bardzo wczesne kwitnienie. 
Ustalono, że jeden kwiat męski dostarcza średnio 0.19 -0.48 mg słodkiej wydzieliny o koncentracji cukrów 20-48 %, a kwiat żeński 0.13 mg nektaru, który zawiera 28 % węglowodanów.

Pyłek wierzbowy jest bogaty w białko i azot, dzięki czemu, dostarcza składników odżywczych do ula w początkowym stadium produkcji miodu. 
Jeżeli chodzi o ilość pyłku 10 kwiatów dostarczy nam 0,60 mg, 1 bazia 5-35 mg, a hektar uprawy 30-45 kg.

Barwa, smak i zapach miodu wierzbowego
Miód wierzbowy pozyskiwany jest głównie z iwy i jej krzyżówek. 
Rośnie ona pospolicie na skrajach lasów, nieużytkach i nad brzegami rzek. 
Miód z nektaru wierzby może mieć barwę żółtozłotą, pomarańczową lub bursztynową. 
Wystąpić może zielonkawe zabarwienie. 
W smaku jest dość delikatny, ma łagodny ziołowy aromat. Naturalnie krystalizuje tworząc grube kryształy.

Zastosowanie miodu wierzbowego
Miód wierzbowy zawiera wiele witamin, kwasów organicznych oraz związków z grupy kumaryn działające przeciwzapalnie, antyalergiczne oraz przeciwzakrzepowo.
Miód ten działa wzmacniająco na organizm, można go stosować w stanach przemęczenia i wyczerpania fizycznego oraz nerwowego. 
Wspomaga on naszą odporność, spożywanie go w przeziębieniu i grypie skróci czas choroby i wzmocni nasz organizm.
Stosuje się go wspomagająco w dolegliwościach układu krwionośnego, jako profilaktykę chorób sercowo-naczyniowych - takich jak miażdżyca czy choroba zakrzepowo-zatorowa. 
W chorobach reumatycznych łagodzi objawy i wspomaga leczenie farmakologiczne.
źródło
https://www.youtube.com/watch?v=Po4TtF80NZ8&t=9s

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Selena
24-04-2021, 22:25
Forum: Przywitaj się i przedstaw!
- Odpowiedzi (5)

Witam i cieszę się, że dołączyłam do forum Uśmiech

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
24-04-2021, 22:11
Forum: Miód...boski nektar...
- Brak odpowiedzi

       
Miód Bukowy z Nowej Zelandii
U podstawy gór na Południowej Wyspie Nowej Zelandii na powierzchni około 3 milionów hektarów rozciągają się wspaniałe i stare lasy bukowe.
Nie ma tu praktycznie żadnej innej działalności poza pszczelarstwem.
To tutaj powstają najczystsze i najbardziej naturalne Miody, jakie możemy znaleźć – m.in. Miód Manuka oraz Miód Bukowy.

Słodka spadź Bukowa
Miód Bukowy należy do miodów spadziowych.
Słodka spadź produkowana jest przez małe owady spokrewnione z mszycami z soku wytwarzanego przez drzewa.
Sok ten ma niezwykle dużo cukru, dlatego owady zamiast zużywać go w całości wydzielają nadmiar cukru w postaci spadzi, które uwielbiana jest przez pszczoły miodne. 
Tak powstaje fantastyczny Miód Bukowy, zdecydowanie różniący się od Miodów wytwarzanych z nektaru kwiatów.

Niezwykły smak i aromat
Kolor Miodu Bukowego przyjmuje ciemną barwę z czerwonawymi refleksami.
Odcień może się zmieniać w zależności od pory roku i obszaru geograficznego.
Wiosną jest jaśniejszy, jesienią bardziej kasztanowy.
Miód Bukowy ma czysty nieco pikantny i orzeźwiający smak z nutami żywicy sosnowej, wanilii i karmelu.
Nie jest zbyt słodki, za to bardzo wyrafinowany.
Ma konsystencję melasy i krystalizuje bardzo powoli.

Miód Bukowy w kuchni
Miód bukowy bardzo dobrze łączy się z serami, zwłaszcza z kozim i niebieskim pleśniowym, doskonale podkreślając ich smak.
Równie dobrze będzie komponować z takimi serami jak ricotta lub mascarpone, a także z twardszymi, jak dojrzały cheddar.
Dzięki swojej konsystencji świetnie rozprowadza się na pieczywie oraz wszelkich plackach tostach czy gofrach.
To także doskonały dodatek do owoców i wszelkich koktajli.
Wspaniale współgra z drobiem lub owocami morza, a także z daniami np. w stylu marokańskim.

Osy – największe zagrożenie dla miodu bukowego
Poważnym problem producentów Miodu Bukowego stanowią osy i szkodniki, które również są amatorami słodkiej spadzi.
Przez około pięć miesięcy każdego roku pochłaniają jej ponad 90%.
Straty z powodu „rabunku” spadzi to około 60 milionów dolarów w ciągu roku.
Dodatkowe 9 miliardów to straty z powodu ataków przez osy na pszczoły miodne, rabowania ich miodu i niszczenia uli.
Dlatego miód Bukowy jest bardzo rzadki i dość drogi w porównaniu z innymi Miodami Spadziowymi.

Nowa Zelandia – bogactwo miodów
Miód Bukowy nie jest jedynym produktem pszczelim, z którego słynie Nowa Zelandia.
Kraj ten to także matecznik dla Miodu Manuka, który jest równie czystym i naturalnym wytworem.
Ma jednak pewną przewagę nad Miodem Bukowym – wysoką zawartość methylglyoxalu, czyli naturalnego związku organicznego o unikalnych właściwościach.
To właśnie dlatego pszczelarze z Nowej Zelandii słyną w pierwszej kolejności właśnie z produkcji Manuki.
źródlo

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
24-04-2021, 20:50
Forum: Miód...boski nektar...
- Brak odpowiedzi

Miód Wielokwiatowy z Wyspy Pitcairn
Wyjątkowy miód wielokwiatowy powstaje na bazie pyłków roślin rosnących na wyspie w rejonie Australii i Nowej Zelandii.
W skład kompozycji wchodzą m.in. kwiaty mango, gruszki oraz róży jabłkowatej.
Jego unikatowość gwarantuje to, że jest tworzony przez lokalne pszczoły, ponieważ tamtejsze prawo zabrania sprowadzania ich na wyspę.
Miód z wyspy Pitcairn wspomaga leczenie chorób gardła, zakażeń, wrzodów i schorzeń skórnych, takich jak wybroczyny czy oparzenia.

Czy potrafisz sobie wyobrazić miejsce na kuli ziemskiej, które jest najdalej położonym punktem na jej powierzchni?
Tak odległe że nie da się tam dotrzeć samolotem?
Jak sądzisz, gdzie może się znajdować? Chiny, Japonia, Nowa Zelandia… ?
Otóż nie, takim miejscem jest maleńki archipelag Pitcairn, zagubiony pośród fal Oceanu Spokojnego.
Od najbliższego dużego lądu oddziela go ponad osiem tysięcy kilometrów.
Pitcairn jest ostatnim pacyficznym terytorium Wielkiej Brytanii, znajdującym się nadal we władzy korony brytyjskiej.
Ten mały archipelag składa się z czterech wysp: Pitcairn, Henderson, Ducie i Oeno, z których tylko ta pierwsza jest zamieszkała.
Wszystkich mieszkańców wyspy jest zaledwie 48.
Większość z nich to potomkowie marynarzy ze statku Bounty, którzy podnieśli bunt na okręcie, po czym wraz z towarzyszącymi im Polinezyjczykami osiedlili się na wyspie. 
Ta romantyczna, zabarwiona nutką egzotyki i wręcz legendarna historia została uwieczniona przez Juliusza Verne’a, a później jego opowiadanie stało się kanwą dla licznych filmów.
Niezwykła historia wyspy Pitcairn rozpoczęła się w 1790roku – w samym środku ery wielkich żaglowców–kiedy to do jej brzegów dobił brytyjski statek Bounty, niosąc na swym pokładzie zbuntowanych marynarzy i grupkę mieszkańców Tahiti.
Postanowili oni zamieszkać na wyspie i w tym celu spalili swój statek
Nowi osadnicy byli odcięci od reszty świata aż do 1808 roku, kiedy na Pitcairn przybył amerykański statek Topaz.
Pierwsi Brytyjczycy pojawili się dopiero sześć lat później, kiedy to wyspę odnalazła flotylla Royal Navy.
Wtedy to archipelag ostatecznie trafił na mapy, a w roku 1838 stał się kolejną brytyjską kolonią.

Na tym jednak nie kończy się przedziwna historia tego malutkiego skrawka ziemi.
Szybko się okazało, że dla rosnącej populacji wyspa staje się za mała.
Koloniści poprosili rząd o pomoc, a w odpowiedzi otrzymali możliwość przesiedlenia na wyspę Norfolk.
Być może z powodu szczerej fascynacji swoim wyspiarskim rajem, a być może z czystej tęsknoty za dawnym domem, większość emigrantów wkrótce wróciła na Pitcairn.
Społeczność Pitcairn ewoluowała, w roku 1890 pojawili się misjonarze, dzięki którym poziom życia na wyspie znacznie się podniósł.
Wkrótce po tym mieszkańcy, przy pomocy przebywającego na wyspie brytyjskiego admirała, powołali własny rząd i parlament, w ten sposób, nie zrywając zależności od Zjednoczonego Królestwa, stali się jedną z najmniejszych republik na świecie.
Izolacja wyspy dobiegła końca wraz z ukończeniem budowy Kanału Panamskiego w 1914 roku.
Nagle położona na końcu świata wyspa znalazła się zaledwie kilkadziesiąt mil od nowego szlaku wodnego.
Do dziś jednak pozostaje jednym z najbardziej niedostępnych miejsc na Ziemi.
Nie ma tu lotniska, nie ma nawet portu – do statku stojącego na redzie towary i pasażerowie podpływają łodziami, czyli zupełnie tak jak w czasach wielkich
odkryć geograficznych.

Zapewne zastanawiasz się teraz, czym mogą się zajmować mieszkańcy tak egzotycznego miejsca?
Otóż, jak ma to miejsce w przypadku większości tropikalnych wysp, większość przychodów pochodzi od turystów, przyciąganych przez lazurowo czyste morze, wygasłe wulkany i fantastyczne rafy koralowe.
Jednak tym co wyróżnia Pitcairn są miejscowe znaczki pocztowe, będące nie lada gratką dla filatelistów ale przede wszystkim jest to unikatowy, jedyny w swym rodzaju Miód z Wyspy Pitcairn.
Teraz także i Ty masz niezwykłą szanse zakosztować wspaniałego Miodu z Wyspy Pitcairn (Pitcairn Island Honey), cechującego się wyjątkową czystością smaku i niesamowitym aromatem.
Zdecydowanie nie jest to produkt jaki można dostać w każdym sklepie.
Miód z Pitcairn to produkt rzadki, aczkolwiek niezwykle ceniony przez koneserów miodu pszczelego.

Najrzadszy: 
Miód z Pitcairn nie jest produktem masowym, to dzieło pracy prawdziwych mistrzów rzemiosła.
Na całej wyspie znajduje się jedynie 60 kolonii pszczół, a całkowita roczna produkcja wynosi około 1000 słoików miodu w ciągu jednego roku.
Ogromne oddalenie od najbliższego stałego lądu oraz brak portu i lotniska sprawiają, iż zaledwie trzy razy w roku ładunek miodu jest wysyłany do odbiorców.
Od wielu lat znane są wyborne eukaliptusowe miody z Australii czy Tasmańskie miody z kwiatów drzewa skórzanego, lecz żaden z nich nie może równać się z miodem z wyspy Pitcairn.
Najczystszy: 
Pitcairn to prawdziwy raj ekologiczny.
Na wyspie próżno szukać samochodów, dróg, przemysłu.
Co za tym idzie prawie nie występuje skażenie środowiska.
Co więcej, zamieszkujące Pitcairn pszczoły nie mają styczności z chorobami nękającymi pszczoły z masowych hodowli, dzięki temu nie muszą być poddawane kuracji chemicznymi lekami.
Pszczoły zbierają nektar z dziko rosnących kwiatów tropikalnych, które w przeciwieństwie do roślin rosnących na naszych polach i łąkach, nigdy nie mają kontaktu ze sztucznymi nawozami.
Żyzna, wulkaniczna gleba zapewnia im odpowiedni wzrost.
Najwyższa jakość miodu jest chroniona przez specjalne prawo, ściśle zabraniające przywożenia pszczół lub produktów pszczelarskich na wyspę.
Najlepszy: 
Nektar zbierany przez pszczoły pochodzi z rzadko spotykanych u nas roślin tropikalnych: Mango, Lata, Gruszla (Guawa) czy Róża Jabłkowata.
Z pewnością nie zaskoczy Cię więc, że Miód z Pitcairn został uznany za najlepszy na świecie, między innymi przez prestiżowy magazyn dla smakoszy - Francuski Przegląd Epikurejski oraz przez badacza Uniwersytetu Harvarda – Joshuę Bentona.
Ze względu na swoje niezwykłe właściwości i niezwykłą czystość znalazł także zastosowanie w medycynie i jest używany do leczenia wrzodów żołądka, chorób gardła, wybroczyn na skórze, oparzeń oraz zakażeń.

Miód pszczeli jest wszechstronnie użytecznym produktem.
Równie dobrze smakuje jedzony wprost ze słoika, rozsmarowany na pieczywie, dodany do napojów, jak również użyty podczas pieczenia i gotowania.
Towarzyszył człowiekowi od najdawniejszych czasów, często będąc magicznym elementem wierzeń i folkloru.
Nic w tym dziwnego, jeśli wziąć pod uwagę uniwersalnie dobroczynny wpływ miodu na zdrowie człowieka, niezwykłą użyteczność przy leczeniu ran.
Wreszcie mamy do czynienia fenomenalnym faktem, iż naturalny miód nigdy się nie psuje i nie rozwijają się w nim pleśni.
Trudno znaleźć bardziej naturalny czystszy miód niż ten zbierany co roku na wyspie Pitcairn.

Od roku 1998 brytyjski Departament do Spraw Rozwoju Międzynarodowego realizuje na wyspie program mający na celu rozwój kultury pszczelarskiej.
W ramach tego programu prowadzi się regularne szkolenia pszczelarzy, przeprowadza analizy składu miodu oraz bada jego dobroczynny wpływ na człowieka.
Dzięki uzyskanym certyfikatom Pitcairn może bez przeszkód eksportować najbardziej niezwykłe ze swoich bogactw.
źródło
źródło

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
24-04-2021, 19:29
Forum: Miód...boski nektar...
- Brak odpowiedzi

   
Miód Mandarynkowy
Czy wiecie co to za miód?
Cytrusowy, lekko kwaskowy, gdy płynny – blado pomarańczowy, a po krystalizacji – jasnobeżowy?
Tak. Mowa tu o niesamowitym i wyrazistym miodzie mandarynkowym.
Miód z kwiatu drzewka mandarynkowego z rodziny rutowatych, rodzaju Citrus to prawdziwy rarytas.
Oprócz dającego się wyczuć, delikatnego zapachu mandarynek, zawiera mnóstwo substancji mających pozytywny wpływ na organizm człowieka.
Znajdziecie w nim witaminy A, B, C oraz minerały, takie jak potas, żelazo i wapń.
Próżno szukać miodu mandarynkowego pochodzenia polskiego.
Powód?
Klimat.
Drzewko mandarynkowe jest bardzo wrażliwe na niską temperaturę oraz wiatr.
I choć roślina ta przywędrowała do nas aż z dalekich Chin, obecnie powszechnie występuje jedynie na południu Europy.
Nasz miód mandarynkowy pochodzi z Hiszpanii. Konkretnie z Walencji, w której drzewka lub krzewy mandarynkowe są wszech obecne.
Z pewnością mandarynki przywołują same pozytywne skojarzenia.
Z jednej strony słoneczny i ciepły klimat hiszpański.
Z drugiej polska zima, podczas której częściej po nie sięgamy.
Zwłaszcza w święta.
A teraz dodajemy do tego kolejne skojarzenie.
Miód mandarynkowy - kombinacja słodkości, aromatów i zdrowia.
Nieco iberyjskiego ciepła chłodną zimowa porą.
Wyobraź sobie kwitnące drzewko mandarynkowe obsypane białymi lub biało-różowymi kwiatami..
.źródło

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Marcellka
22-04-2021, 19:37
Forum: Przywitaj się i przedstaw!
- Odpowiedzi (2)

Witam wszystkich serdecznie!  Kwiatek Kwiatek
 Czy ktoś mógł by teraz postawić tarota ? 
Oczywiście odpłatnieUśmiech

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
20-04-2021, 19:54
Forum: Litoterapia
- Odpowiedzi (2)

   
Kernowite
Kernowite to nowy minerał, który znaleziono tylko w starym okazie zebranym w jednym miejscu w Kornwalii w Wielkiej Brytanii.
Jedyny znany okaz Kernowite, nazwany na cześć Kernow, co jest kornwalijskim słowem oznaczającym Kornwalię, został zebrany w XVIII wieku.
W 1964 roku stał się częścią Muzeum Historii Naturalnej, kolekcji geologicznej Londynu .
„Biorąc pod uwagę, jak wielu geologów, poszukiwaczy i kolekcjonerów przeszukiwało hrabstwo na przestrzeni wieków w poszukiwaniu skarbów minerałów, to niesamowite, że w 2020 roku dodajemy nowy minerał” - powiedział Mike Rumsey , główny kurator minerałów w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie.

Kernowite jest tak zwanym minerałem wtórnym ze względu na sposób, w jaki został uformowany.
Powstaje, gdy inne skały, znajdujące się blisko powierzchni Ziemi, mają swoje pierwiastki chemiczne mobilizowane przez krążącą wodę.
Pierwiastki obecne w płynie ponownie łączą się, tworząc nowy minerał z różnych elementów wcześniej skrystalizowanej skały.
Nie zawsze jest możliwe ustalenie daty powstania minerału wtórnego, a wiele z nich prawdopodobnie ma krótkie „życie” z powodu erozji.
„Aby pokazać, że mamy nowy gatunek, musimy przeprowadzić analizy, które określą skład chemiczny materiału, położenie tych atomów w trójwymiarowej strukturze kryształu” - powiedział Rumsey.
„Ogólnie rzecz biorąc, jeśli jedna lub obie te cechy są wyjątkowe, minerał jest nowy”.
„Jedna część jego wewnętrznej struktury była zdominowana przez Żelazo zamiast Aluminium, więc uznaliśmy, że zasługuje na nową nazwę - kernowit”.
„Chociaż Kernowite nie ma oczywistego bezpośredniego zastosowania, wszystkie nowo odkryte minerały opierają się na naszej ogólnej wiedzy o materiałach” - dodał.
Opis Kernowite zostanie opublikowany w Magazynie Mineralogicznym w 2021 roku.
https://www.sci.news/geology/kernowite-09187.html
https://en.wikipedia.org/wiki/Kernowite?...4600365137
https://www.bbc.com/news/uk-england-cornwall-55396421

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
19-04-2021, 20:58
Forum: Niezwykłe Miejsca na Ziemi
- Odpowiedzi (1)

       
       
Gunung Mulu National Park Malezja
Gunung Mulu to imponujący, obcy krajobraz zbudowany z ostrych skalnych iglic, które wyrastają z otaczającej dżungli jak kolce wściekłej ziemi.
Wspinaczka na szczyt Gunung Mulu jest wyczerpująca i niebezpieczna, do tego stopnia, że park narodowy jest czasem wykorzystywany przez armię malezyjską do celów szkoleniowych.
Jednak ci, którzy są na tyle odważni, aby udać się na szczyt góry, zostaną nagrodzeni jednym z najbardziej wyjątkowych i oszałamiających widoków na świecie.
Wysokie kamienne kolce znane jako Pinnacles of Gunung Mulu to surowe formacje krasowe, które powstały w wyniku erozji miękkiego wapienia na przestrzeni tysiącleci. 
Ukryte tak wysoko w górach formacje są stosunkowo nietknięte przez ludzkość, a jedynymi ludźmi, których można zobaczyć na wiele kilometrów, są inni pielgrzymi do dziwacznej topografii. 
https://pl.wikipedia.org/wiki/Park_Narodowy_Gunung_Mulu
źródło

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
19-04-2021, 14:58
Forum: Litoterapia
- Odpowiedzi (1)

   
https://i.pinimg.com/originals/73/39/aa/...03a589.jpg
Opal Royal One
Górnik, który znalazł ten niezwykły kamień, nosi tylko swoje imię, Bobby.
Miał właśnie przejść na emeryturę po 40 latach wydobycia Opalu - sprzedał nawet swoje narzędzia! - gdy ktoś poprosił go, żeby przejrzał ostatnie wiadro surowca.
I oto był: niebieski błysk wśród gruzów.
Spędził dwa lata na odłupywaniu wiertłem dentystycznym, usuwając kamienistą łuskę Opalu.
Jego wysiłki ujawniły spektakularny Opal o jakości 306-karatowego klejnotu, głównie niebieski z żywą zielenią, która wydaje się unosić i migać po powierzchni.

Bobby trzymał Royal One w sumie przez 14 lat, utrzymując jego istnienie w tajemnicy ze strachu przed złodziejami.
Wreszcie, w 2013 roku, powierzył to Katherine Jetter, czołowej australijskiej projektantce biżuterii, która mieszka w Santa Fe w Nowym Meksyku.
Specjalizuje się w projektach Opali Australijskich.
Był na sprzedaż za 3 miliony dolarów,
źródło
źródło
https://www.youtube.com/watch?v=HFyUUtGwhDg&t=23s

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
19-04-2021, 13:04
Forum: Litoterapia
- Odpowiedzi (1)

   
https://tierrahechicera.com/wp-content/u...coiris.jpg
Opal Virgin Rainbow 
Jest najmłodszym w gronie wielkich.
Znaleziony na polu 23 Mile w Coober Pedy 11 września 2003 r. przez Johnny’ego Dunstana (potomka odkrywcy „The Fire Queen”) zopalizowany Belemnit ma długość 63 mm, średnicę od 13 do 14 mm i waży 72,6 karata.
Opalizacja w postaci średniej i dużej wielkości błysków we wszystkich kolorach.
Został ubezpieczony na kwotę 5,000,000 dolarów australijskich.
Szacowany na ponad 1 milion dolarów, wybitny psychodeliczny okaz ma niesamowicie bogatą paletę kolorów i właściwości załamywania światła.
Najdroższym Opalem dzisiejszym świata (2020) jest tak zwana „Dziewicza Tęcza”. 
Wyceniony na ponad 700 000 euro, został odkryty w południowej Australii.
Ciekawostką jest to, że ten wspaniały Opal został uformowany i odkryty w szkielecie skamieniałego Belemnita.
Obecnie znajduje się na wystawie w Muzeum Australii Południowej w Adelajdzie.
 Jeśli kiedykolwiek będziesz miał okazję odwiedzić muzeum, ten cenny klejnot jest koniecznością.
źródło
źródło
źródło

Wydrukuj tę wiadomość