Ostatnie wątki

Statystyki
  • Postów na forum:214.158
  • Wątków na forum:12.700
  • Użytkownicy:1.941
  • Najnowszy użytkownik:BreannaHou


Napisane przez: Krystyna
02-06-2021, 16:44
Forum: Litoterapia
- Odpowiedzi (49)

   
https://www.hiamag.com/sites/default/fil...953981.jpg
Szafir jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych kamieni szlachetnych na świecie obok Diamentu, Rubinu i Szmaragdu.
Był źródłem fascynacji i inspiracji tak długo, jak istnieją zapisy o jego istnieniu i od wieków zdobił szaty i biżuterię członków rodziny królewskiej.
Szafir jest szczególnie ulubieńcem brytyjskich i innych europejskich rodzin królewskich.
To również z tego powodu doprowadziło do tego, że ciemnoniebieski odcień stał się znaczącym „niebieskim królewskim”, aby opisać jego  szczególny kolor.

Czy wiesz, że starożytni królowie i królowe Grecji i Rzymu wierzyli, że Sappiry chronią swoich właścicieli przed  zawiścią i krzywdą, a w średniowieczu Sappiry były często noszone przez członków rodziny królewskiej jako amulety do odpędzania zła?

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
31-05-2021, 02:05
Forum: Niezwykłe Miejsca na Ziemi
- Odpowiedzi (1)

       
       
       
Devils Tower Wieża Diabła
Można podziwiać ją w pobliżu miejscowości Hulett w Wyoming (USA). Jest to stary komin wulkaniczny mający 386 m wysokości. 
Bardzo dawno temu, doszło do zastygnięcia magmy wewnątrz wulkanu, utworzyła się tzw. intruzja. 
Powstała forma była odporniejsza od otaczających ją skał, dlatego nie uległa zniszczeniu. 
Według indiańskiej legendy, Wieżę stworzyli Bogowie. 
Chcieli w ten sposób uratować siedem dziewcząt, które uciekały przed rozwścieczonymi niedźwiedziami. 
Zirytowane zwierzęta swoimi pazurami zryły górę, a ślady widać do dziś. 
Indianie nazywają skałę Górą Niedźwiedzia.

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Kama
26-05-2021, 18:45
Forum: Warsztaty z Tarotem
- Odpowiedzi (13)

Właśnie mija sześć lat od mojej wyprawy do USA. Nie była ona planowana z dużym wyprzedzeniem i do samego wyjazdu towarzyszyły mi raczej ambiwalentne uczucia...  Moje pytania warsztatowe brzmią:

1. Kto mi towarzyszył w tej wyprawie (z kim byłam w USA)?

2. Jakie były okoliczności podróży do USA?  (Spróbujcie określić, z czym wiązał się ten wyjazd - tj. wskażcie przyczynę/cel wyprawy; może jeszcze będziecie mieć jakieś dodatkowe odczucia i skojarzenia z tym tematem na podstawie kart - jeśli tak, to też o nich napiszcie).


Tradycyjnie zachęcam do udziału w warsztacie Oczko  Odpowiedzi podam w piątek 4 czerwca.

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
26-05-2021, 12:20
Forum: Runiczne talie kart
- Odpowiedzi (3)

               
               
Rune Cards by Runesworld
źródło
to jeszcze nie talia, ale obrazy stworzone na potrzeby tej stronki... Oczko
Pamiętajmy, że runy to alfabet... Oczko

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: LeCaro
25-05-2021, 01:32
Forum: Regulamin
- Brak odpowiedzi

W Kąciku będą udzielane darmowe wróżby w drobnych codziennych sprawach. 
Na zadane pytanie osoba udzielająca wróżby wyciąga maksimum 3 karty.
O wykonanie wróżby może prosić każdy kto posiada konto na forum Dobry Tarot i napisał minimum 3 posty (post z prośbą o wróżbę nie jest wliczany).


Zasady:
1. Osoba która chce otrzymać wróżbę zakłada w tym dziale nowy wątek, gdzie zadaje swoje pytanie.
2. Pytanie powinno być proste i konkretne.
3. Po zadaniu pytania należy podać swoje dane (imię i datę urodzenia) - albo od razu na forum, albo na priv osobie która zgłosi chęć powróżenia (wtedy proszę czekać na pojawienie się takiej osoby).
4. Osoba która otrzymała wróżbę powinna od razu ją wstępnie zweryfikować (tj. co może potwierdzić na ten moment, co się już zgadza), a w późniejszym terminie napisać weryfikację końcową - tzn. czy i jak wróżba się spełniła.

Wróżbę w jednym wątku wykonuje tylko jedna osoba - ta, która zgłosiła się jako pierwsza w założonym przez pytającego wątku.
Po deklaracji wykonania wróżby należy ją wykonać w czasie maximum 2 dni.
Osoba udzielająca wróżby podaje jakie karty zostały przez nią wyciągnięte.


Zastrzeżenia:
- pytanie nie może dotyczyć osób trzecich, dzieci i kobiet w ciąży, nie pytamy o choroby śmiertelne, nie pytamy w imieniu innych osób. 
- nie zadajemy pytań na które została już wcześniej udzielona odpowiedź w jakimkolwiek innym wątku na forum.
- minimalny odstęp pomiędzy zadaniem kolejnego pytania przez tę samą osobę wynosi tydzień.

W Kąciku dajemy szansę wykazania się swoimi zdolnościami wróżbiarskimi przede wszystkim osobom spoza grupy wróżek, wróżbitów i adeptów.
Serdecznie zapraszamy do próbowania tu swoich sił we wróżeniu wszystkie chętne osoby które spełniają trzy poniższe warunki:
1. Mają na swoim koncie minimum 30 napisanych postów
2. Znają podstawy tarota i posiadają własną talię kart
3. Mają skończone 18 lat

W Kąciku obowiązuje również ogólny regulamin działu Darmowych Wróżb:
http://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=4995

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Pola.0321
18-05-2021, 07:10
Forum: Przywitaj się i przedstaw!
- Odpowiedzi (4)

Witam wszystkich!

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
17-05-2021, 23:24
Forum: Runiczna Historia
- Odpowiedzi (11)

Runestones in Norway
Kamień runiczny to podniesiony kamień z wygrawerowanymi runami , najczęściej pomnik zmarłej osoby. Zwyczaj rzeźbienia run jest znany w Skandynawii od początku XX wieku do średniowiecza
Zwyczaj kamieni runicznych powstał prawdopodobnie w późnoromańskich, rzeźbionych inskrypcjach grobowych w regionie Renu.
Starsze runy
Znanych jest około 50 kamieni z inskrypcjami ze starszymi runami (prawdopodobnie datowanymi na około 350-700).
Ponad połowa z nich pochodzi z Norwegii, reszta znajduje się w Szwecji.
Młodsze runy
Od epoki Wikingów o wiele więcej kamieni runicznych jest znanych z młodszych run, zwłaszcza w Szwecji, gdzie znaleziono ich ponad 2000.
Są one szczególnie częste w Upplandzie.
W Danii znaleziono ponad 200, na przykład kamienie Jelling
W Norwegii znaleziono tylko 50-60 kamieni runicznych z tego okresu.
Inskrypcje runiczne są również znane z królestw Wikingów na wschodzie (Rosja) i zachodzie (Wyspy Brytyjskie).
Słynne kamienie runiczne
Do znanych kamieni runicznych w Norwegii należą Einangsteinen , Eggjasteinen , Dynnasteinen , Kulisteinen i Hogganviksteinen , które znaleziono dopiero w 2009 roku.
źródło
źródło
źródło
źródło

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
17-05-2021, 23:23
Forum: Runiczna Historia
- Odpowiedzi (21)

Kamienie runiczne wznoszono od VIII wieku, ale zdecydowana większość duńskich kamieni runicznych została wzniesiona w dziesięcioleciach po wprowadzeniu chrześcijaństwa około 970 r.
Kamienie zostały wzniesione między innymi po to, aby pokazać znaczenie rodzajów.
Ze starego obszaru Danii znane są w pobliżu 260 kamieni runicznych, z których większość została wzniesiona we Wschodniej Jutlandii i Skanii.
Kamienie zostały wzniesione w widocznych miejscach, na przykład przy drogach, brodach i miejscach pochówku, i prawdopodobnie pomogły również w wyznaczeniu granic między różnymi obszarami władzy.
Kamienie runiczne zostały również pomalowane na mocne kolory, zwłaszcza czerwony i czarny, ale występują również kolory biało-niebieskie.

Ciągłość rodzaju
To wielcy mężczyźni i wielkie kobiety tamtych czasów wznieśli kamienie runiczne dla członków rodziny, towarzyszy, wodzówi i pasterzy.
Podnieśli kamienie runiczne, aby pokazać ciągłość, wspólnotę rodzaju i zapewnić przetrwanie praw rodowych osoby, nad którą zostały wzniesione kamienie runiczne.
Najstarsze kamienie runiczne pochodzą z około 700 do połowy X wieku i należały do przedchrześcijańskiego społeczeństwa z inskrypcjami wzywającymi Thora.
Podróżowali po Fionii, w południowej Jutlandii i Zelandii, a było ich nie więcej niż 20.
Słynne najstarsze kamienie to Helnæs, Gørlev, Glavendrup i Tryggevælde, dwa ostatnie wzniesione przez Ragnhild, która była najwyraźniej jedną z najpotężniejszych kobiet w Danii w pierwszej połowie X wieku.

Koniec ze zwyczajowym kamieniem runicznym
Około 1020 r. zwyczaj kamieni runicznych w Danii ustał, z wyjątkiem Bornholmu, który został po raz pierwszy schrystianizowany w połowie XI wieku.
W ciągu kilku pokoleń po wprowadzeniu chrześcijaństwa społeczeństwo przyzwyczaiło się do nowej struktury społeczeństwa, a kamienie runiczne straciły w ten sposób swoje znaczenie jako wyznaczników ciągłości linii i rozgraniczenia na przejściu między społeczeństwem pogańskim i chrześcijańskim.

Najmłodsze kamienie runiczne w Danii zostały wzniesione na Bornholmie w tysiącleciu.

Chrześcijaństwo przyniosło więcej kamieni runicznych
Chrystianizacja Danii przez Haralda Blåtanda i duży kamień runiczny w Jelling przyczyniły się do niesamowitego rozkwitu wznoszenia kamienia runicznego pod koniec XIV wieku.
Najmłodsze kamienie runiczne zawierają chrześcijańskie znaki i są zdecydowanie najliczniejsze.
Wraz z chrześcijaństwem wprowadzono również chrześcijański zwyczaj pochówku, a wraz z nim zniknęła możliwość, że wiodące rodziny mogłyby zademonstrować władzę i bogactwo poprzez wspaniałe pochówki.
Dlatego wielcy ludzie potrzebowali nowych sposobów, aby pokazać swoją wielkość, pokrewieństwo i rozgraniczenie, a stało się to między innymi poprzez przesłanie kamieni runicznych i ich położenie w krajobrazie.
źródło
źródło
źródło

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
17-05-2021, 19:10
Forum: Runiczna Historia
- Odpowiedzi (17)

   
1934 rok. To jest głaz w Sollentuna. 
Napis głosi: „Hamming i Jarlabanke oczyścili ścieżki i mosty, położyli kamień ku pamięci ojca; i Estrid na pamiątkę ich synów Ingefast i Ingvar. Niech Bóg pomoże ich duszom. "

Tysiące kamieni z wyrzeźbionymi napisami runicznymi jest rozrzuconych po całej Skandynawii.
Są szczególnie powszechne w szwedzkiej prowincji Uppland, gdzie można je znaleźć od epoki brązu.
Większość zachowanych kamieni runicznych w Szwecji pochodzi z późnej epoki wikingów lub z XI wieku naszej ery.
Kamienie runiczne służyły głównie jako pomniki zmarłych krewnych, przyjaciół lub bliskich.
Nie służyły one jednak jako nagrobki, ale ustawiano je wzdłuż dróg i ścieżek, tak aby były widoczne dla przechodniów.
Większość kamieni ma napisy z 16-znakowego alfabetu runicznego „Junior Futhark”.
Znaki wypisane zakrzywionymi paskami, które czasami kończyły się na głowach smoków lub innych stworzeń.
Tekst wskazywał na nazwisko osoby, której kamień był poświęcony, a także nazwiska tych, którzy zainstalowali kamień i wyrzeźbili napis.
Niektóre ze starożytnych kamiennych inskrypcji zawierają również bardziej tajemnicze postacie, linie i symbole.
W Szwecji jest około 2500 kamieni runicznych.
Te zdjęcia, wykonane od 1899 do 1947 roku, przedstawiają wykopaliska, prace konserwatorskie i instalację monolitów, które zachowują ślady dawnych kultur.

Pismo runiczne w Szwecji istniało do XIX wieku i nigdy nie było zakazane. 
Dlatego znajdują się tutaj przede wszystkim napisy runiczne i kamienie.
Nie będziemy  zagłębiać się w teorię pochodzenia Run, prawda czy fałsz rekonstrukcji ich nazw to temat odrębnych studiów i naukowych bitew. 
Wystarczy wiedzieć, że Runy szwedzko-nordyckie różniły się od germańskiego Starszego Futarka, kolejność zawierała mniej Run i one same były wyświetlane w formie skróconej. 
W późniejszych wersjach kolejność Run zawierała nawet litery łacińskie.

Runy przez długi czas nie miały mistycznego znaczenia, a prawie wszystkie napisy pojawiły się po przyjęciu chrześcijaństwa przez Szwecję.
Większość napisów znajduje się na kamieniach runicznych - głazach, płytach lub płaskich powierzchniach skalnych. 
W Uppland  położonej na północ od Sztokholmu, znajduje się najwięcej kamieni runicznych. 
Ale w samym Sztokholmie, na jego przedmieściach, można również znaleźć kamienie.

Jaki jest cel kamieni runicznych? 
Niektóre z nich były nagrobkami, inne były analogami tablic pamiątkowych ustawionych w pamięci ludzi lub innych ważnych wydarzeń.
Wszystkie kamienie są brane pod uwagę, chronione przez państwo i łączone w specjalnej otwartej bazie danych SRD ( Samnordisk runtextdatabas ) Uniwersytetu w Uppsali. 

Skrót może służyć do określenia prowincji, w której znaleziono kamień. 
W przypadku Uppland jest to U

Na prawie wszystkich szwedzkich kamieniach Runy znajdują się na obwodzie i tradycyjnie były wpisane w światowego węża, który służy jako linia. 
Kierunek litery może być lewostronny lub prawostronny
źródło
więcej ciekawostek, tutaj...
źródło
źródło

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
17-05-2021, 14:48
Forum: Runiczna Historia
- Odpowiedzi (20)

[Obrazek: Codex-Runicus-205x300.jpg]
Według Królewskiej Hiszpańskiej Akademii języka runicznego jest to „każda z postaci używanych w pisaniu przez starożytnych Skandynawów” i oznaczała tajemnicę, tajemną radę .
Ale możemy powiedzieć, że to znacznie więcej.
Starożytni Niemcy nauczyli się alfabetu pisma od Etrusków, którzy z kolei nauczyli się go od Fenicjan.
Istnieją jednak inskrypcje przed runiczne pochodzące z naprawdę prymitywnych czasów i wiadomo na pewno, że plemiona germańskie używały ich w magii i wróżbiarstwie, zanim jeszcze poznały koncepcję języka pisanego.

Kodeks Runicus
Codex Runicus to kodeks lub zestaw arkuszy pergaminowych, w szczególności 202 strony napisane średniowiecznymi runami i datowane na rok 1300.
Zwoje te są jednym z najstarszych i najlepiej zachowanych tekstów praw prowincjonalnych Skanii, najbardziej historycznej prowincji południowej Szwecji. , całkowicie w runach.

Wydrukuj tę wiadomość


Napisane przez: Krystyna
16-05-2021, 00:16
Forum: Kamyczkowe różności
- Brak odpowiedzi

   

       
Ryszard II i Anna z Czech (XIV wiek)   Isabella Valois, druga żona Ryszarda II

   
Blange (w środku) z mężem

Korona Księżniczki Blanche-Historia jednej zachowanej średniowiecznej korony Anglii
W 1649 roku, kiedy proklamowano Republikę Angielską, która istniała przez 11 lat, wszystkie wspaniałe skarby i regalia brytyjskiej monarchii zostały bezlitośnie zniszczone - wysłane do stopienia na rozkaz Olivera Cromwella. 
To symbolizowało obalenie monarchii w Anglii. 
I tylko jedna wyjątkowa korona, piękna kreacja gotyckich jubilerów, zdołała uniknąć tego smutnego losu. 
I przetrwała dzięki temu, że w 1402 roku została wywieziony z Anglii do Bawarii.

Pierwszą właścicielką tej pięknej korony była Anna Czeska, córka Karola IV z dynastii luksemburskiej, cesarza rzymskiego i króla Czech.
Ta otwarta korona, której wysokość wynosi 18 centymetrów, prawdopodobnie wykonana w latach 1370-1380, jest obręczą, na której zamocowano 7 dość wysokich pionowo zębów w kształcie krzyżyków, które naprzemiennie z dolnymi zębami w postaci heraldycznych lilii. 
Wykonana ze złota wspaniała korona jest bogato zdobiona najdroższymi kamieniami szlachetnymi z tzw. „Czwórki wspaniałej” - Rubinami, Szafirami, Szmaragdami i Diamentami, do jej zdobienia użyto także dużej ilości Pereł i kolorowej emalii.

Ryszard II odziedziczył tron w 1377 roku, gdy miał zaledwie 10 lat.
Jego matka pilnie zaczęła szukać panny młodej. 
Jedną z pierwszych osób, które otrzymały ofertę, był Karol IV, którego córka Anna została żoną Ryszarda II Plantageneta w 1382 roku. 
Po przeprowadzce do Anglii Anna przywiozła ze sobą tę bardzo czeską koronę.

Chociaż Richard i Anna nie mieli dzieci, żyli szczęśliwie. 
Niestety w 1394 roku Anna zaraziła się zarazą i nagle zmarła. 
Richard po pewnym czasie ożenił się ponownie. 
Jako żonę otrzymał młodą córkę króla Francji Karola VI, Isabellę Valois, która miała zaledwie 6 lat. 
Richard musiał bardzo długo czekać, aż Isabella dorośnie, aby wypełnić swoje małżeńskie obowiązki.  
Tak, w rzeczywistości to małżeństwo zostało zawarte w celu utrzymania kruchego pokoju z Francją.
W 1399 roku Ryszard II został zdetronizowany przez Henryka IV i wkrótce zmarł. 
A ponieważ był ostatnim przedstawicielem Plantagenetów, panowanie całej tej dynastii zakończyło się jego śmiercią.

Henryk IV został władcą Anglii, którego córka, księżniczka Blanche (Blank) Anglii, została nową właścicielką korony Anny Czeskiej, która od tego czasu stała się znana pod imieniem księżniczki - Korony księżnej Blanche.
W 1402 roku księżniczka wyszła za mąż za Ludwika III Palatynatu (elektora Palatynatu) z dynastii Wittelsbachów, najstarszej dynastii w Europie, a korona wraz z panną młodą, jako korona ślubna, „przeniosła się” do Bawarii.

Królowie Bawarii traktowali to arcydzieło sztuki jubilerskiej z wielką troską.
A od 1782 roku ta korona wraz z innymi klejnotami rodziny Wittelsbach jest przechowywana w rezydencji królewskiej w Monachium.
źródło

Wydrukuj tę wiadomość