-
Kiny Dnia 2026
Forum: Majowie, Kiny
Ostatni post: Krystyna
5 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 305
» Wyświetleń: 37.925 -
Rune Cards 72
Forum: Rune Cards
Ostatni post: Krystyna
Wczoraj, 13:41
» Odpowiedzi: 2
» Wyświetleń: 45 -
Rune Cards 58
Forum: Rune Cards
Ostatni post: Krystyna
Wczoraj, 12:48
» Odpowiedzi: 2
» Wyświetleń: 213 -
Boski Tarot u Hazar
Forum: Gabinety wróżek i wróżbitów
Ostatni post: Parwati
Wczoraj, 09:04
» Odpowiedzi: 928
» Wyświetleń: 582.948 -
Runa Dnia
Forum: Runa Dnia
Ostatni post: Krystyna
Wczoraj, 01:09
» Odpowiedzi: 670
» Wyświetleń: 150.284 -
Aloe Dhufarensis
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
30-10-2026, 20:32
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 44 -
Aloe Descoingsii
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
30-10-2026, 19:53
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 43 -
Aloe Arborescens
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
30-10-2026, 18:23
» Odpowiedzi: 5
» Wyświetleń: 195 -
Aloe Wildii
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 23:38
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 43 -
Aloe Viridiflora
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 23:28
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 35 -
Aloe Vera
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 23:18
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 147 -
Aloe Thraskii
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 23:15
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 24 -
Aloe Suzannae
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 23:04
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 30 -
Aloe Succotrina
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 22:50
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 25 -
Aloe Striata
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 21:54
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 34 -
Aloe Squarrosa
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 20:47
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 36 -
Aloe Sinkatana
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 20:17
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 34 -
Aloe Scobinifolia
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 20:09
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 33 -
Aloe Reynoldsii
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 18:39
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 38 -
Aloe Rauhii
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 18:27
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 31 -
Aloe Polyphylla
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 17:13
» Odpowiedzi: 3
» Wyświetleń: 162 -
Aloe Petricola
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
29-10-2026, 13:25
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 33
- Postów na forum:219.280
- Wątków na forum:13.834
- Użytkownicy:1.946
- Najnowszy użytkownik:agaTka
Orlov Diamond
To największy i najsłynniejszy z siedmiu klejnotów eksponowanych na Kremlu.
Posiada szlif rozetowy, waży 189,62 karatów.
Umiejscowiony był w berle carów rosyjskich.
Obecnie znajduje się w skarbcu diamentowym w Moskwie.
Diament został znaleziony w Indiach pod koniec XVII w. - początek XVIII wieku.
Początkowa waga tego diamentu wynosiła ok. 400 karatów, ale po cięciu i szlifowaniu spadła i obecnie wynosi 189,62 karatów.
Podobnie do innych kosztowności z XVIII wieku, początki historii „Orłowa" związane są z indyjską świątynią.
Popularna legenda mówi o zrabowaniu go przez żołnierza francuskiego w 1750 r. w hinduskiej świątyni, gdzie był wprawiony w oko posągu Brahmy.
Dezerter uciekł z nim do Madrasu.
Diament został tam sprzedany kapitanowi okrętu i przywieziony do Amsterdamu.
Tutaj za 1400 000 guldenów holenderskich został zakupiony przez hrabiego Grigorija Orłowa.
W 1773 roku hrabia podarował go Katarzynie Wielkiej w imieniny zamiast bukietu kwiatów .
W rzeczywistości to nie Orłow zapłacił za diament.
Kamień kupiła sobie Katarzyna II, która zapłaciła za to ze Skarbu Państwa.
Jednak aby zapobiec plotkom o jej ekstrawagancji i nierozsądnym wydawaniu pieniędzy, wymyśliła intrygę z udziałem swojego kochanka i nazwała kamień „ Orłow" .
http://antiquebizu.pl/diament-or%C5%82ow/
https://pl.wikipedia.org/wiki/Or%C5%82ow_(diament
http://www.bankier.pl/wiadomosc/Diamenty...01394.html
Diamond Lesedi la Rona
Lesedi la Rona – wcześniej znany jako Karowe AK6.
Jest to drugi co do wielkości diament po Cullinanie.
Został odkryty w kopalni Karowe w Botswanie 16 listopada 2015 roku.
Po wydobyciu ważył 1,111 karatów w tej chwili po oczyszczeniu masa została zredukowana do 1,109 karatów (ok. 222 gramy).
Wielkością jest zbliżony do piłki tenisowej.
Historia Diamentu
Pierwotnie nadano mu nazwę Karowe AK6 – od nazwy południowoafrykańskiej kopalni oraz tunelu, w którym go wydobyto (AK6).
18 stycznia prezes Lucara Diamond Corporation – William Lamb ogłosił konkurs na nazwę diamentu, w którym mogli wziąć udział wszyscy mieszkańcy Botswany.
Wystarczyło wysłać SMSa lub e-maila ze swoją propozycją nazwy, a twórca tej, która zostałaby wybrana, miał otrzymać nagrodę – 2170 dolarów.
W wyniku tego konkursu otrzymano 11 tysięcy e-maili i tysiąc SMSów.
9 lutego ogłoszono wyniki, a szczęśliwy zwycięzca – Thembani Moitlhobogi z miejscowości Mmadikola – przyznał, że wymyślił takie określenie, ponieważ Lesedi la Rona (Nasze Światło) jest „dumą, światłem i nadzieją Botswany”.
I nie ma w tych słowach ani odrobiny przesady, ponieważ gospodarka tego afrykańskiegokraju w dużej mierze opiera się właśnie na wydobyciu oraz produkcji diamentów.
Na początku maja 2016 roku prezes Lucara Diamond Corporation William Lamb poinformował, że przed wydobyciem kryształ diamentu miał masę ok 1,500 karatów.
Uległ on niestety pęknięciu na dwie części – nie jest pewne, czy podczas wydobycia, czy podczas czyszczenia metodą piaskowania.
Drugi kryształ idealnie pasujący do Lesedi La Rona waży 374 karaty.
Wartość Diamentu
29 czerwca 2016 roku planowana jest aukcja diamentu.
Specjaliści z domu aukcyjnego Sotheby’s w Londynie szacują wartość diamentu na nawet 70 mln dolarów.
Wcześniejsze szacunki, ustalone na podstawie wcześniejszych danych ze sprzedaży diamentów, wskazywały na kwotę 40-60 mln dolarów.
26 czerwca 2016 roku właściciel diamentu Lucara Diamond's poinformował w oficjalnym komunikacie, że diament został ubezpieczony na kwotę 120 mln dolarów
https://pl.wikipedia.org/wiki/Lesedi_la_...di_la_rona
https://robbreport.com/style/jewelry/rec...n-2829368/
https://www.thediamondloupe.com/polished...c-1-109-ct
Diamond Koh-i-Noor
Nie jest dokładnie znane miejsce jego znalezienia ani jego najwcześniejsze dzieje.
Pierwsza informacja o diamencie będącym własnością radży Malwy znalazła się w kronikach dopiero w 1304 roku.
Później przez 200 lat panowało milczenie, aż pojawił się w skarbcu Babura, założyciela dynastii Wielkich Mogołów w 1526 roku.
W 1850 r otrzymała go w prezencie królowa Wiktoria.
W 1852r został oszlifowany i zyskał słynną na całym świecie nazwę Koh-i-noor co oznacza „góra światła”.
W 1911 roku Koh-i-noor został umieszczony w koronie królowej Marii, babki królowej Elżbiety II.
Od 1937 roku zdobi koronę królewską Elżbiety, Królowej Matki i jest przechowywany w brytyjskim skarbcu w Tower.
Okaz waży 108,9 ct.
Koh-i-noor nie jest największym diamentem, lecz z racji swej niezwykłej historii jest obok Hope'a jednym z najsłynniejszych kamieni szlachetnych świata.
W Indiach krąży opowieść, że Koh-i-noor został odkryty na czole chłopca porzuconego nad brzegiem rzeki Jamuny i że noworodka zaniesiono wraz z diamentem na dwór władcy.
Dziecko okazało się Karną, synem Boga Słońca.
Kamień (o wadze 600 karatów) został osadzony w posągu boga Śiwy na miejscu trzeciego oka, oka olśnienia.
Prawdopodobnie wydobyto go w kopalniach Bindźapuru, w środkowych Indiach – w kraju, który do XVIII wieku był wyłącznym producentem diamentów.
Legenda głosi, że został skradziony Krisznie podczas snu.
Jego pierwszym znanym właścicielem był Babar - założyciel dynastii Wielkich Mogołów.
Imperium Mogołów istniało w północnych Indiach od XVI wieku.
Pod koniec XVII wieku zaczęło chylić się ku upadkowi.
W 1739 roku Persowie pod dowództwem Nadir Szacha najechali państwo Mogołów, dotarli aż do jego stolicy Delhi i złupili je.
Nadir Shah nie znalazł jednak wśród skarbów ówczesnego władcy, Mohammeda, słynnego wielkiego brylantu.
Miejsce ukrycia klejnotu zdradziła Nadirowi jedna z żon Mohammeda - wyjawiła, że trzyma on brylant ukryty w swoim turbanie.
Podczas pożegnalnej uczty Nadir zaproponował Mohammedowi wymianę turbanów, na znak wiecznego braterstwa.
Pokonany Mohammed nie mógł odmówić.
Nocą, w swojej prywatnej komnacie Nadir wydobył brylant z fałd turbanu i zachwycony jego blaskiem nazwał go "Koh-i-noor" - "Góra światła".
Wraz z Nadirem brylant powędrował do Persji.
Stamtąd trafił do Afganistanu, a następnie do Pendżabu, w ręce maharadży Ranjita Singha.
W 1849 roku Brytyjczycy podbili Pendżab i skonfiskowali wszystkie klejnoty ze skarbca.
Koh-i-noora miał przechowywać angielski urzędnik, sir John Lawrence.
Włożył on pudełko z brylantem do kieszeni garnituru i... zapomniał o nim.
Dopiero kilka tygodni później, gdy królowa Wiktoria zażyczyła sobie przesłania brylantu do Londynu, w panice posłał po służącego i zażądał odszukania pudełka.
Służący, zdziwiony zdenerwowaniem sir Lawrence'a, przyniósł znalezione w kieszeni garnituru, jak je nazwał, "stare, blaszane pudełko z kawałkiem szkła w środku".
Szczęśliwie odnaleziony brylant popłynął do Anglii. W 1911 roku osadzono go w koronie sporządzonej na koronację królowej Marii.
W 1937 roku kamień przeniesiono do innej korony - wykonanej specjalnie na koronację Elżbiety, żony Jerzego VI, ostatniej cesarzowej Indii
źródło
źródło
źródło
źródło
źródło
https://i0.wp.com/netizensreport.com/wp-...C696&ssl=1
Najdroższy Diament na świecie, ważący aż 105,6 karata, ma owalny kształt.
Uważa się, że kamień owiany tajemnicą i legendą został wydobyty w Indiach w XIII wieku.
Twierdzenia, że Brytyjczycy ukradli kamień z Indii i że Indie powinny mieć do niego prawo, znajdują się w centrum sporu wokół kamienia.
Trzeba mu przyznać, czy nie, ale książę Albert kazał w 1852 roku przyciąć kamień ze 186 karatów do 105,6 karatów, aby zmaksymalizować jego blask
Góra Światła i Diament Babura to dalsze nazwy bezbarwnego Diamentu o owalnym szlifie.
https://netizensreport.com/these-are-the...world-now/
Diamond Great Mogul
Diament Wielkiego Mogoła był największym diamentem kiedykolwiek znalezionym w Indiach.
Nazywany jest również Diamentem Znikającym, ponieważ nikt nie zna jego prawdziwego losu.
Odkryty w 1650 r.
Szorstki kamień o długości 787 karatów znaleziono w kopalniach Golconda w Indiach, w pobliżu rzeki Krishna w Hyderabad.
Francuski handlarz kamieniami Jean-Baptiste Tavernier był jednym z pierwszych europejskich handlowców, którzy zobaczyli ten kamień.
Tavernier odwiedzał Indie kilka razy, a około 1860 roku napisał książkę o swoich podróżach po świecie, w której opisał między innymi Wielki Diament Mogul.
Aurangzeb, władca i trzeci syn Shah Jahan, pokazał kamień Tavernierowi w 1665 r.
Ilustracje diamentu zostały później opisane w książce Taverniera „Sześć podróży Jeana Baptiste”.
Opisał Wielki Diament Mogola jako kamień o różanym kształcie, z wadą na dnie i małą skazą w środku.
Został przecięty przez weneckiego lapidarium Hortentio Borgis, a po polerowaniu zmierzył 279 karatów.
Efekt końcowy tak bardzo zdenerwował Aurangzeba, że ukarał Borgisa grzywną w wysokości 10 000 rupii.
Wielki Mogul Diament został utracony pod koniec 1740 roku po zabójstwie jego właściciela, Nadera Szacha.
Obecne miejsce pobytu diamentów jest nieznane i powszechnie uważa się, że słynny Diament Orłowa, a może Diament Koh-I-Noor, został z niego odcięty.
ale...
„The Great Mogul” został podarowany jako prezent dla Shahjahana, słynnego budowniczego mauzoleum Taj Mahal.
W 1739 roku stolica Indii Delhi została podbita i splądrowana przez perskiego Szacha Nadira.
„The Great Mogul” został skradziony i zniknął na zawsze.
Przez wiele lat uważano, że diament „Kohinoor” , obecnie należący do brytyjskiej rodziny królewskiej - jest przerobionym Wielkim Mogołem.
Pod koniec XIX wieku naukowcy zauważyli oczywiste podobieństwo między „Wielkim Mogołem” a innym Wielkim Diamentem: „ Orłow„
Niemniej jednak angielski handlarz diamentami Stirrer, który dokładnie zbadał historię tych dwóch słynnych kamieni, wspomniał tylko raz, że kamienie mają podobny kształt.
W każdym razie nikt nie był w stanie udowodnić ponad wszelką wątpliwość żadnej z tych hipotez ani znajdź jakieś historyczne ślady pozostawione przez ten wspaniały diament.
źródło
źródło
źródło
źródło
źródło
źródło
Diamond Jonker
Jonker – diament znaleziony w 1934 w Eladsontein.
Nazwa diamentu Jonkera pochodzi od Johannesa Jacobusa Jonkera, biednego poszukiwacza diamentów, który znalazł diament 17 stycznia 1934 r.
Chropowaty diament Jonkera miał lekko wydłużony kształt, największa długość to 63,5 mm i szerokość 31,75 mm.
Kolor kamienia był biały i wyjątkowa jasność.
Miał masę 726 karatów.
Uchodzi za najczystszy ze znanych wielkich diamentów.
Zakupiony przez Diamond Corporation, podzielony i oszlifowany.
Oryginalny szorstki diament Jonkera, który ważył 726 karatów, pocięto na 13 części,i ostatecznie przekształcony w 13 diamentów, z których największy diament o wadze 142,90 karatów zachował nazwę Jonker.
Był to szmaragdowy diament w kolorze D z 66 aspektami.
Kamień został później przekrojony, aby wyeliminować pewne wady i poprawić jego blask.
Odcięty kamień, również szmaragdowy, miał 58 ścianek i ważył 125,35 karatów.
Jonker I to jeden z najdoskonalszych diamentów na świecie.
Jonker I został zakupiony przez króla Egiptu Farouka w 1949 r.,
Ale miejsce pobytu diamentu stało się tajemnicą po tym, jak został usunięty i wygnany w 1952 r.
Diament jednak pojawił się ponownie po kilku latach, a nowym właścicielem diamentu była Królowa Ratna z Nepalu.
Ostatnia transakcja diamentu Jonkera I miała miejsce w 1977 r., kiedy diament został sprzedany prywatnie w Hongkongu za kwotę 2 259 000 USD anonimowemu nabywcy.
Uważa się, że ten sam anonimowy nabywca nadal jest właścicielem diamentu.
źródło
źródło
źródło
Diamond Incomparable
Pracownicy kopalni MIBA w Demokratycznej Republice Kongo wyrzucili ten diament na śmietnik razem z kupą gruzu, nie wartą ich zdaniem prześwietlenia w poszukiwaniu diamentów.
Przypadkiem, podczas zabawy na hałdzie, znalazła go czteroletnia dziewczynka.
Dała diament wujkowi, który sprzedał go lokalnemu dilerowi.
Pierwsza cena diamentu, wartego dziś 15 milionów dolarów, nie jest znana.
Później kamień powędrował w ręce libańskich handlarzy, którzy sprzedali go najaktywniejszej firmie diamentowej w Afryce – De Beers.
Diament miał zupełnie nieregularny kształt i złotobrązową barwę.
De Beers sprzedali go amerykańskiemu jubilerowi – Zale Corporation.
Jego obróbką zajął się Marvin Samuels, prace zajęły prawie cztery lata.
Samuels miał dylemat – czy oszlifować diament tak, by prześcignął on rozmiarem Gwiazdę Afryki – czyli 530 karatów, czy raczej popracować nad unikatowym kształtem.
Otrzymanie wagi 531 karatów byłoby możliwe tylko przy pozostawieniu nieregularnego kształtu – a takie diamenty są tańsze.
Samuels zdecydował się postawić na kształt, jego wymiary po oszlifowaniu wynoszą 5,4x3,5x2,8 cm.
Przyjaciel Samuelsa, jubiler Louis Glick, zaprojektował do niego złoty stojaczek. W październiku 1988 roku został wystawiony na aukcję w domu Christie's.
Samuels chciał go sprzedać za minimum 20 milionów dolarów, ale pojawił się chętny za jedyne 12 milionów, więc do transakcji nie doszło.
Jeszcze w 2002 roku właściciel usiłował sprzedać cenny kamień na Ebayu.
Został on wystawiony z ceną wywoławcza 15 milionów dolarów.
Nie padły jednak żadne oferty.
W 2012 roku luksusowy jubiler Mouawad zaprezentował naszyjnik L'Incomparable. nadając diamentowi majestatyczne otoczenie, na które zasługuje.
Zestaw z diamentami o łącznej masie 637ct diamentów, w tym 90 wyjątkowych białych diamentów w różnych cięciach i wagach karatowych.
Diamentowy naszyjnik Mouawada L'Incomparable trafił prosto do Rekordów Guinnessa.
W cenie 55 milionów USD - 36 361 323 USD - jest jednym z najcenniejszych naszyjników na świecie.
Powód?
Ten majestatyczny centralny element: jedyny w swoim rodzaju głęboki żółty diament.
źródło
źródło
źródło
źródło
https://samocvet.net/article/desjat-samy...tov-v-mire
Diamond Hope
Hope – diament pochodzący z Golkondy w Indiach.
Uchodzi za największy barwny diament.
Został zakupiony w kopalni Kollur i przywieziony w 1668 do Francji przez Jeana Baptistę Taverniera z jego szóstej podróży.
Kupił go (wraz z innymi kamieniami) król Francji Ludwik XIV.
Był to wtedy błękitny diament o masie 112 karatów.
Podróżnik nadał mu imię „Niebieski Tavernier”, a na francuskim dworze przez długie lata zwano go „Wielkim Niebieskim Diamentem”.
Kamień został oszlifowany, co zmniejszyło jego masę do 67 karatów.
Ludwik XIV miał go na sobie tylko raz, potem Ludwik XV pożyczył go Jeanne Becu, a Ludwik XVI dał klejnot do noszenia Marii Antoninie do czasu wprawienia go w Złote Runo.
Do rewolucji francuskiej znajdował się w skarbcu.
Diament został ukradziony w 1792 w czasie plądrowania upaństwowionych zbiorów królewskich.
Pojawił się w Londynie w roku 1830 i został kupiony przez bankiera Henry'ego Philipa Hope'a, który nazwał go swoim nazwiskiem.
Później kamień trafił do sejfu nowojorskiego jubilera, a następnie do sejfu rosyjskiego księcia.
Był również w skarbcu osmańskiego sułtana i w 1911 roku został sprzedany przez Pierre'a Cartiera amerykańskiemu miliarderowi Edwardowi B. McLeanowi (właścicielowi „Washington Post”) za sumę 15 000 dolarów.
Nieszczęśliwe losy kolejnych jego właścicieli spowodowały, że zaczęto przypisywać mu moc przynoszenia nieszczęścia.
W 1958 roku jego obecnie ostatnim nabywcą został Harry Winston (słynny amerykański jubiler), który podarował go waszyngtońskiej Smithsonian Institution.
Dzisiaj kamień – po ponownym oszlifowaniu – waży 45,52 karata i jest oprawiony w wisior.
Wzmianka o tym diamencie pojawia się w filmie Titanic z 1997 r. kiedy to grupa profesjonalnych poszukiwaczy pragnie odnaleźć „Serce Oceanu”.
źródło
źródło
źródło
źródło
źródło
źródło
https://www.wondriumdaily.com/curse-hope-diamond/
https://i0.wp.com/netizensreport.com/wp-...C376&ssl=1
Hope Diamond zakupiony przez króla Ludwika XIV w 1668 roku i uważa się, że został znaleziony w Indiach w XVII wieku.
Po kradzieży klejnotów koronnych w 1791 r. ten 45,52-karatowy, fantazyjny ciemnoszary-niebieski starożytny Diament o szlifie poduszkowym został odnaleziony w Londynie w 1839 r.
Kiedy Harry Winston kupił ten diament w 1949 r. i podarował go Smithsonian Institution, przyciągnął on wielu goście.
Ze względu na nędzę i tragedię, jakich doświadczyło wielu byłych właścicieli kamienia, uważa się, że kamień jest przeklęty.
https://netizensreport.com/these-are-the...world-now/
Golden Maharajah Diamond
Ważący 65,57 karata Golden Maharajah to fantazyjny ciemnopomarańczowo-brązowy Diament w kształcie gruszki o czystości VS2, jednej z najwyższych wśród Diamentów.
Ostatnia transakcja na Diamencie miała miejsce w 2006 roku, kiedy Sotheby's New York sprzedał go na aukcji za 382 400 dolarów.
Ten duży Diament o ziemistym odcieniu został pokazany na światowych targach w Paryżu w 1937, a następnie wypożyczony do Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej na 15 lat (od 1975 do 1990 r.) przez jego właściciela, Ellę Friedus.
Około 1991 roku sprzedała kamień za 1,3 miliona dolarów.
Podczas gdy jego wczesna historia nie jest znana, prawie na pewno jest to południowoafrykański Diament.
25 kwietnia 2006 został sprzedany w Sotheby's New York i miał szacunkową wartość od 400 000 do 600 000 USD.
Osiągnęła rekordową cenę 1 382 400 USD (1 058,918 GBP)
https://www.leibish.com/the-golden-maharaja-article-297
źródło
źródło
Diamond Golden Jubilee
Golden Jubilee to kolejny kamień, który został wydobyty z kopalni Premier w okolicach Pretorii w RPA.
Okolice Pretorii to jedne z najbardziej urodzajnych w Diamenty miejsc na świecie.
To stąd pochodzą, obok The Centenary oraz Cullinana, jeszcze trzy słynne diamenty: Niarchos, Tylor-Burton oraz Premier Rose.
Golden Jubilee został znaleziony w 1985 roku i na początku określany był mianem Unnamed Brown.
Surowy kamień ważył 755 karatów, ale dzięki bardzo regularnemu kształtowi nie stracił wiele z masy w trakcie obróbki.
Został oszlifowany przez Gabriela Tolkowskiego.
To największy oszlifowany Diament na świecie – waży 545.67 karatów i jest o 15.37 karatów większy od Gwiazdy Południowej Afryki.
Został podarowany królowi Tajlandii w 1997 roku jako prezent z okazji 50 rocznicy jego koronacji.
Do wiadomości publicznej podano jednak informację, że królowi podarowano z tej okazji Brązowy Topaz, aby ukryć przed mieszkańcami tak kosztowne zakupy administracji państwowej.
Jego wartość szacuje się obecnie na 4-12 milionów dolarów.
https://blog.worthy.com/knowledge-center...e-diamond/
źródło
żródło
źródło
https://samocvet.net/article/desjat-samy...tov-v-mire
Diamond Golden Star
Nazwa „Golden Star” zdaje się odzwierciedlać blask i kolor tego wielkiego fantazyjnego, żywego, żółtego diamentu wyciętego w poduszkę, jednego z największych tego typu na świecie.
Szorstki diament Golden Star ważył 204,03 karatów i został odkryty w słynnej kopalni Finsch znajdującej się w Przylądku Północnym w Republice Południowej Afryki.
Data odkrycia i inne szczegóły wczesnej historii diamentu nie są znane.
Diament został zakupiony przez Diamenty Graffa.
W marcu 2005 r. naszyjnik ten został wystawiony w TEFAF Maastricht, wiodącym na świecie targu sztuki i antyków w ramach sekcji Haute Joaillerie du Monde.
źródło
źródło
Diamond Florentine
Wśród tych, którzy kiedyś posiadali Florentine Diamond, był książę Toskanii Ferdinand de Medici.
Ten książę posiadał ten Diament w 1601 roku.
Po śmierci Ferdynanda de Medici Diament został przekazany potomkowi tego księcia.
Pani Anna Maria Luisa de 'Medici jest ostatnią osobą z rodziny Medyceuszy, która posiada cenny Diament.
Po jej śmierci w 1743 r. Skarb ten został kupiony przez Franciszka Stefana z Lotaryngii (późniejszego Wielkiego Księcia Toskanii i Świętego Cesarza Rzymskiego) w prezencie dla żony - królowej Marii Teresy
https://internetstones.com/florentine-di...welry.html
Legendarny, nieregularny, 137,27 karatowy, dziewięcioboczny, 126-fasetowy kamień z podwójnej róży, niegdyś wielki żółty Diament Rodziny Medyceuszy.
Florentine jest jasnożółty z bardzo delikatnym zielonym odcieniem indyjskiego kamienia.
Przechodząc legalnie i nielegalnie przez liczne ręce, nazywano go w różnych czasach Toskanią, Toskańskim Diamentem, Wielkim Księciem Toskanii, a nawet Austriackim Żółtym Diamentem.
Kamień został nazwany na cześć włoskiego miasta Florencja, które było rządzone przez kilka pokoleń Rodziny Medyceuszy.
Florentine Diamond może pochodzić z XV lub XVI wieku, zgodnie z dwiema różnymi wersjami wczesnej historii Diamentu.
Jeśli jest to Diament z XV wieku, mógł on pochodzić z którejkolwiek z grup kopalń położonych w dorzeczach po wschodniej stronie płaskowyżu Dekanu, takich jak kopalnie Sambalpur, które były eksploatowane od czasów starożytnych.
Jeśli Diament był Diamentem z XVI wieku, mógł pochodzić z kopalni Kollur w Golcondzie, którą odkryto w połowie XVI wieku.
Zatem nie ma sporu co do pochodzenia tego Diamentu.
Diament z całą pewnością pochodzi z Indii.
Nie ma również wątpliwości, że Diament stał się własnością rodziny Medyceuszy za panowania Ferdynanda I de Medici, 3. wielkiego księcia Toskanii (1587-1609).
Jednak pojawiają się kontrowersje co do tego, w jaki sposób kamień opuścił wybrzeża Indii i ostatecznie stał się częścią skarbca Medyceuszy we Florencji.
Według jednej wersji portugalski gubernator Goa, Ludovico Castro, hrabia Montesanto, zdobył szorstki kamień od króla Vijayanagar w południowych Indiach po tym, jak jego wojska zaatakowały i pokonały wojska królewskie pod koniec XVI wieku.
Diament trafił do Rzymu, gdzie został powierzony opiece jezuitów.
Ferdinando I de Medici był zainteresowany zakupem surowca Diamentowego i podjął negocjacje z członkami rodziny Castro-Noranha.
Po długich negocjacjach wielkiemu księciu Toskanii udało się kupić kamień za 35 000 portugalskich scudi crocati.
Cosimo II zastąpił swojego ojca Ferdynanda I Medici jako 4. wielki książę Toskanii w 1609 roku.
Odziedziczył także surowiec Diamentowy zakupiony przez ojca i powierzył weneckiemu szlifierowi Pompeo Studentoli zadanie cięcia Diamentu.
Po zakończeniu szlifowania i polerowania gotowy klejnot dostarczono księciu 10 października 1615 r.
Inwentarz sporządzony po śmierci Cosimo II potwierdza nabycie surowca Diamentowego przez Ferdynanda i opisuje klejnot jako fasetowany po obu stronach bokach i otoczone opaską wysadzaną Diamentami.
Według alternatywnej wersji nieobrobiony kamień, który jakimś cudem opuścił wybrzeża Indii, został zakupiony przez Karola Śmiałego, księcia Burgundii (1467-1477).
Dzieje się to około 100 lat przed rzekomym zdobyciem kamienia przez Ludovico Castro, portugalskiego gubernatora Goa, we wcześniejszej wersji. Karol powierzył wycięcie kamienia Lodewykowi van Berkenowi.
Karol Śmiały nosił Diament jako wisiorek na łańcuszku na szyi.
Karol miał zwyczaj nosić diament za każdym razem, gdy wyruszał na swoje kampanie wojskowe, które niezmiennie kończyły się zwycięstwem jego armii.
Karol, błyskotliwy i ambitny żołnierz, był zdeterminowany uniezależnić Burgundię od Francji i, jeśli to możliwe, uczynić z niej królestwo.
Stoczył wiele udanych bitew aż do 1474 roku i był w stanie rozszerzyć granice terytorialne Burgundii i uwolnić terytorium spod kontroli francuskiej.
Sojusz Karola z królem Anglii Edwardem IV, którego siostrę poślubił w 1468 r., dodał dodatkowego impulsu do jego sukcesów militarnych.
Podbił Luksemburg, Holandię i inne mniejsze terytoria, chcąc rozszerzyć swoje terytoria aż do Renu.
Ale porażka przyszła, gdy próbował podbić Kolonię i szwajcarskie kantony.
Jego nieszczęście nadeszło wraz ze zmianą sojuszy, w wyniku której król Edward IV sprzymierzył się ze swoim wrogiem, królem Francji Ludwikiem XI.
Koalicja Szwajcarii, Austrii i Lotaryngii była zdecydowana powstrzymać Karola i była wspierana przez Ludwika XI, króla Francji.
Karol został pokonany przez Szwajcarów w bitwie pod Granson i Morat w 1476 r., a 5 stycznia 1477 r. w bitwie pod Nancy sam Karol zginął.
Po śmierci Karola chłop lub żołnierz piechoty znalazł Diament przy osobie księcia i sądząc, że to kawałek szkła, sprzedał go za florena (lokalna waluta Florencji, która była niegdyś światowym standardem monetarnym) Bartłomiejowi Mayowi, obywatel Berna, który z kolei sprzedał go Genueńczykowi.
Ludovico Sforza kupił Diament od Genueńczyków.
Ostatecznie wydaje się, że Florentine Diamond został nabyty przez wielkiego finansistę Jacoba Fuggera, który według doniesień kupił także Sancy i „klejnot trzech braci” należący do Karola Śmiałego od biskupa Bazylei w 1504 roku.
Florentine Diamond przeszedł następnie przez kilka rąk, w tym prawdopodobnie papieża Juliusza II, aż został zakupiony przez Ferdynanda I de Medici, 3. księcia Toskanii.
Cosimo II zmarł w 1621 r., a jego następcą został jego syn Fedinando II, który miał zaledwie 10 lat.
Regentami zostali babcia Ferdynanda II, Krystyna Lotaryńska i jego matka, Maria Magdalena z Austrii.
Ferdynand II objął stery rządu w wieku 17 lat, w 1627 roku, po ukończeniu edukacji w Rzymie i Wiedniu.
Florentine Diamond odziedziczył Ferdynand II Medici, 5. wielki książę Toskanii, i to właśnie za jego rządów w 1657 roku słynny francuski podróżnik i jubiler Jean Baptiste Tavernier zobaczył Diament wśród posiadłości księcia i prawdopodobnie wykonał rysunki Florenckiego, który opublikował w swojej książce „Sześć podróży Jeana Baptiste Taverniera” w 1676 r.
Na tym rysunku Florentine Diamond jest przedstawiony jako dziewięciokątny diament o podwójnym szlifie rozetowym, mający kształt tarczy.
Cosimo III zastąpił swojego ojca Ferdynanda II Medycejskiego po jego śmierci jako VI Wielki Książę Toskanii w 1670 r. i panował przez 53 lata, do 1723 r., dłużej niż którykolwiek z Medyceuszy.
Kiedy w 1723 roku zmarł Cosimo III, jego następcą został jego syn Gian Gastone, ostatni z Medyceuszy, który był bezdzietny.
Po śmierci Gian Gastone'a w 1737 roku Wielkie Księstwo Toskanii przeszło w ręce książąt Lotaryngii.
Franciszek I Stefan Lotaryngii zastąpił Gian Gastone'a na stanowisku Wielkiego Księcia Toskanii w 1737 r.
Ożenił się z Marią Teresą, córką Świętego Cesarza Rzymskiego Karola VI, w 1736 r.
W październiku 1740 r., po śmierci Karola VI, Maria Teresa wstąpiła na tron jako arcyksiężna Austrii oraz królowa Węgier i Czech, pod pragmatyczną sankcją, aktem królewskim, który uprawniał dziecko płci żeńskiej do dziedziczenia dóbr Habsburgów.
Franciszek I Szczepan został wybrany na Świętego Cesarza Rzymskiego w roku 1745.
Po śmierci ostatniego z Medyceuszy, Giana Gastone'a, Florentine Diamond stał się własnością Franciszka I Stefana, wielkiego księcia Toskanii, i za jego pośrednictwem przeszedł w ręce Habsburgów i został umieszczony w klejnotach koronnych Habsburgów w Hofburg w Wiedniu.
W tym czasie Kamień został wyceniony na 750 000 dolarów.
Kamień pozostawał częścią austriackich klejnotów koronnych aż do I wojny światowej.
Wraz z upadkiem Cesarstwa Austriackiego podczas I wojny światowej rodzina cesarska udała się na wygnanie do Szwajcarii.
Florentine Diamond wywieźli także do Szwajcarii.
Później doniesiono, że bliska rodzina ukradła Diament i zabrała go do Ameryki Południowej wraz z innymi klejnotami austriackiej korony.
Uważa się, że Florentine Diamond został wywieziony do Stanów Zjednoczonych w latach dwudziestych XX wieku, gdzie został ponownie pocięty i sprzedany.
Miejsce pobytu Florentyńczyka nie jest odtąd znane i jest on wymieniony na liście innych zaginionych renomowanych Diamentów świata.
Inną interesującą wersję wydarzeń z Florentine Diamond po I wojnie światowej podaje Encyklopedia Britannica – wydanie z 2006 roku.
Według tej wersji Florentine Diamond nigdy nie opuścił Austrii po I wojnie światowej, lecz pozostał w Austrii jako część austriackich klejnotów koronnych aż do II wojny światowej.
Florentine Diamond został zajęty przez Niemców, kiedy zajęli Austrię, tuż przed II wojną światową.
Został następnie odzyskany przez amerykańską III Dywizję Armii i wrócił do Wiednia przez generała Marka Clarka.
https://4.bp.blogspot.com/_cjHGRgNU_wM/S...amonds.jpg
Florentine Diamond
Ta replika z cyrkonu sześciennego została zaprojektowana i wycięta przez Scotta Suchera.
Sucher powiedział, że musiał użyć matematyki, aby obliczyć kąty i wymiary boków kamienia z powodu braku informacji na ten temat.
Istnieje jedynie rysunek kamienia autorstwa Jeana-Baptiste'a Taverniera i kilka czarno-białych zdjęć (sprzed 1921 r., kiedy kamień zniknął).
Ten historyczny indyjski kamień, niegdyś wielki żółty Diament rodziny Medyceuszy, ma w rzeczywistości jasnożółty kolor z bardzo lekkim zielonym odcieniem i ma kształt nieregularnego, dziewięciostronnego szlifu o podwójnej róży o długości 126 faset.
Ważył 137,27 karata.
Legendy otaczające kamień sięgają 1467 roku, kiedy to Karol Śmiały, książę Burgundii, miał go nosić, gdy poległ w bitwie.
Znalazł go chłop lub piechota przy księciu i sprzedał za florena, sądząc, że to szkło, po czym niezliczoną ilość razy przechodził z rąk do rąk za niewielkie sumy pieniędzy.
Jako jeden z właścicieli wymieniany jest papież Juliusz II.
https://purediamonds.blogspot.com/2009/0...a-was.html
https://internetstones.com/florentine-di...welry.html
https://www.internetstones.com/florentin...welry.html
https://www.thedailybeast.com/the-137-ca...ref=scroll
https://dzen.ru/b/YjHFvGJzrwYd1hvA
https://dzen.ru/b/YisaKwe11jnoQexW
https://dzen.ru/b/Yi-Q7JSc7y5G5vK7
https://dzen.ru/b/Yjt_wWC-6AO6WtDy
https://dzen.ru/b/YjV0cozn7Ql2lWln
https://dzen.ru/b/Yi-Q7JSc7y5G5vK7
https://blog.michelson.pl/uncategorized/...lorentine/

